"parat" poems - Hello Poetry

Sa paglakaw niining mga gabon sa kalangit-on Sama sa isa ka pagbaklay kauban ka padulong ngadto sa kalipayon Ang bidlisiw sa adlaw kanunay gayud sa atoa nga magasiga Kay ikaw sa tunhay mao ang akong gugma. Wala ko namatyagan nga ikaw mubaot niining akong kinabuhi Wala ko usab damha nga ang akong kasing-kasing sa imo diay mulingi Karon, ang dagat dili na hintawon parat Kay ikaw man ang akong gugma, busa dili gayud tika ipahilak. Ang matag-gabii nako, karon dili na matugnaw Mahitungod sa imong gugma nga sa tanan gayud nagpatigbabaw Ang gubot nga butang ginabag-o mo, ikaw ra gayud akoa Ug ikaw ginahigugma ko kagahapon, karon og hangtod sa ugma. Sa mainit mo nga mga gakos, sa matam-is **** mga halok Sa maanyag **** pagngisi, mawagtang diritso ang akong pagkalagot Gikinahanglan taka sama sa hangin, tubig ug uban pa Kay ikaw sa tunhay mao ang akong gugma. Dili na ako mulambinggit pa ngadto sa uban nga dalan Kay nagakuyog naman kita nga nagalakaw nganhi sa kahangturan Paminawa ang tanan ko nga gipangsulti kay tinuod kani sila Nganong mamakak man lugar ako, nga ikaw man sa tunhay mao ang akong gugma.

0

Nov 13, 2011

Nov 13, 2011 at 11:02 AM UTC

jkpoetry

Ikaw Sa Tunhay Mao Ang Akong Gugma (Balak)

Sa paglakaw niining mga gabon sa kalangit-on Sama sa isa ka pagbaklay kauban ka padulong ngadto sa kalipayon Ang bidlisiw sa adlaw kanunay gayud sa atoa nga magasiga Kay ikaw sa tunhay mao ang akong gugma. Wala ko namatyagan nga ikaw mubaot niining akong kinabuhi Wala ko usab damha nga ang akong kasing-kasing sa imo diay mulingi Karon, ang dagat dili na hintawon parat Kay ikaw man ang akong gugma, busa dili gayud tika ipahilak. Ang matag-gabii nako, karon dili na matugnaw Mahitungod sa imong gugma nga sa tanan gayud nagpatigbabaw Ang gubot nga butang ginabag-o mo, ikaw ra gayud akoa Ug ikaw ginahigugma ko kagahapon, karon og hangtod sa ugma. Sa mainit mo nga mga gakos, sa matam-is **** mga halok Sa maanyag **** pagngisi, mawagtang diritso ang akong pagkalagot Gikinahanglan taka sama sa hangin, tubig ug uban pa Kay ikaw sa tunhay mao ang akong gugma. Dili na ako mulambinggit pa ngadto sa uban nga dalan Kay nagakuyog naman kita nga nagalakaw nganhi sa kahangturan Paminawa ang tanan ko nga gipangsulti kay tinuod kani sila Nganong mamakak man lugar ako, nga ikaw man sa tunhay mao ang akong gugma.

40

Er det strafbart At sige du er rar I mens vi drikker kaffe på en kaffebar Kigge i dine øjne, er det rart? Eller skal du forberede dig 3, 2, 1 Eller er du bare klar? Vi kan også sige Klar, parat start, der flere muligheder Men du vælger bar! Vi kan også bare snakke? Men jeg venter svar! for lige nu, er du det jeg kalder for en smule uparat. Tror ingen af os, kom så godt fra start

0

Jun 17, 2017

Jun 17, 2017 at 7:11 PM UTC

HazelLamb

Kaffebar

Er det strafbart At sige du er rar I mens vi drikker kaffe på en kaffebar Kigge i dine øjne, er det rart? Eller skal du forberede dig 3, 2, 1 Eller er du bare klar? Vi kan også sige Klar, parat start, der flere muligheder Men du vælger bar! Vi kan også bare snakke? Men jeg venter svar! for lige nu, er du det jeg kalder for en smule uparat. Tror ingen af os, kom så godt fra start

15

Wisps of an unfulfilled dream Floated around in the air Pale, gossamer, fading, formless Like a word in its womb. He drew a laboured breath in But his heaving chest Couldn't expel enough To move the wisps away. Tired eyes closed their lids, Fast wearying of it all And opened once again Checking if they'd gone. No, they hadn't ;indeed no For they were playing it too, The waiting game To see who'd go first. One more rasping breath Drawn in long and laboured. Then a grunting wheeze And still the wisps lingered. And so the game went on Long into the cold night 'ntil there was left no more, Not a wisp, not a breath. Anilkumar Parat

0

Jan 29, 2021

Jan 29, 2021 at 6:59 PM UTC

anilkumar-parat

The game

Wisps of an unfulfilled dream Floated around in the air Pale, gossamer, fading, formless Like a word in its womb. He drew a laboured breath in But his heaving chest Couldn't expel enough To move the wisps away. Tired eyes closed their lids, Fast wearying of it all And opened once again Checking if they'd gone. No, they hadn't ;indeed no For they were playing it too, The waiting game To see who'd go first. One more rasping breath Drawn in long and laboured. Then a grunting wheeze And still the wisps lingered. And so the game went on Long into the cold night 'ntil there was left no more, Not a wisp, not a breath. Anilkumar Parat

25