"onskuld" poems - Hello Poetry

My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen

0

May 6, 2014

May 6, 2014 at 5:44 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Proses van besef

My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen

64

**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling. Dit maak seer mamma... Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere. Dit maak seer mamma... Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee, Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening... Dit maak seer... Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie... Een skoot Twee skote Drie skote Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms... Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit... Dit maak seer... Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe... Eina... Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie... Dit maak seer mamma... Koebaai

0

May 6, 2014

May 6, 2014 at 5:48 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Kuikens na 'n oorlog

**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling. Dit maak seer mamma... Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere. Dit maak seer mamma... Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee, Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening... Dit maak seer... Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie... Een skoot Twee skote Drie skote Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms... Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit... Dit maak seer... Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe... Eina... Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie... Dit maak seer mamma... Koebaai

19

Sprei jou vlerke My struikel-kind , want die berge se rante Steek skerp teen die wind Vlug vir jou onskuld Vlug na die son Vlieg weg van Gamora ontsnap van ***** Vlieg ver oor die wolke My struikel-kind Daars ń storm wat broei , maar hou jouself blind Want sere en blase Word gou-gou weer heel Maar geen pleister plak toe Die letsel van *** Honger hande neig Om jou kinderlikke onskuld van jou af weg te steel... Sprei oop jou vlerke My struikel-kind Want die berge se kranse Hang laag in die wind Kruip weg vir die hande Wat jou wil verslind En keer terug na jou kinderdae Om jouself weer te vind... Liefde... Van ń kaalvoet-kind

0

May 5, 2014

May 5, 2014 at 5:33 PM UTC

pieter-andries-christiaan

kaalvoetkind

Sprei jou vlerke My struikel-kind , want die berge se rante Steek skerp teen die wind Vlug vir jou onskuld Vlug na die son Vlieg weg van Gamora ontsnap van ***** Vlieg ver oor die wolke My struikel-kind Daars ń storm wat broei , maar hou jouself blind Want sere en blase Word gou-gou weer heel Maar geen pleister plak toe Die letsel van *** Honger hande neig Om jou kinderlikke onskuld van jou af weg te steel... Sprei oop jou vlerke My struikel-kind Want die berge se kranse Hang laag in die wind Kruip weg vir die hande Wat jou wil verslind En keer terug na jou kinderdae Om jouself weer te vind... Liefde... Van ń kaalvoet-kind

28

Ek het iewers langs die pad My onskuld verloor , maar ek **** dis op ń special By die bottelstoor. Dis nou jammer ek is platsak Sonder geld, sonder naam Onthou my soos ek was In ma se fotoraam. Wie sou my kon waarsku dat Beloftes en my maagdlikheid So maklik soos vetkruit breek. Of dat al daai candy cigarettes My kon leer om ñ Marlboro Aan te steek. Vroeg ryp vroeg vrot, Op dominee se eer Verloor al jou onskuld en En probeer maar weer Om iewers ń Heer te kry Wat nog omgee vir my. Terwyl jy sukkel om jou daily bread Op die tafel te kry. My pelle gaan dood , word ryk Besoek die tjoekie Word groot ,word fake En kry STD's en kinders En ander goed wat hul nie soek nie. Nou loop ek ń pad van plooie En grys hare en taxes Waar Yolo jou nie verder bring Van die kussies nie... Face it. Ons was almal jonk , was al almal dronk En ń wyse man weet... Grootword is nie vir sussies nie.

0

Jul 13, 2014

Jul 13, 2014 at 12:05 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Ode aan die oude

Ek het iewers langs die pad My onskuld verloor , maar ek **** dis op ń special By die bottelstoor. Dis nou jammer ek is platsak Sonder geld, sonder naam Onthou my soos ek was In ma se fotoraam. Wie sou my kon waarsku dat Beloftes en my maagdlikheid So maklik soos vetkruit breek. Of dat al daai candy cigarettes My kon leer om ñ Marlboro Aan te steek. Vroeg ryp vroeg vrot, Op dominee se eer Verloor al jou onskuld en En probeer maar weer Om iewers ń Heer te kry Wat nog omgee vir my. Terwyl jy sukkel om jou daily bread Op die tafel te kry. My pelle gaan dood , word ryk Besoek die tjoekie Word groot ,word fake En kry STD's en kinders En ander goed wat hul nie soek nie. Nou loop ek ń pad van plooie En grys hare en taxes Waar Yolo jou nie verder bring Van die kussies nie... Face it. Ons was almal jonk , was al almal dronk En ń wyse man weet... Grootword is nie vir sussies nie.

36

Stilgebore in afwagting op 'n môreson uit die legendes. Die hoopswyg net voor aanvarding , wanneer selfs vader tyd verboureerd bly staan. Die onvoldoende doods-uur Tussen die hap van n gifgoue appel En die val van onskuld en skoonheid. Die tingel in die vingers van die Engel in swart, nóg genoeg om te gryp -Nóg genoeg om te los , net genoeg om in die huiwer te dros Dus dood wat geduldig die venster bewasem. Trek drogbeelde uit skadu's Soos n laaste asem... Dis nog hier, nog daar- Nog vals, nog waar En ons almal is n kat in n doos - wandelend in beide lewe en dood , want die verskeie dimensies Is maar eintlik grensloos. Die paradoks van einste bestaan Word gekonsentreer in n tydstip Van alles verstaan.

0

Dec 5, 2014

Dec 5, 2014 at 12:00 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Schrodinger

Stilgebore in afwagting op 'n môreson uit die legendes. Die hoopswyg net voor aanvarding , wanneer selfs vader tyd verboureerd bly staan. Die onvoldoende doods-uur Tussen die hap van n gifgoue appel En die val van onskuld en skoonheid. Die tingel in die vingers van die Engel in swart, nóg genoeg om te gryp -Nóg genoeg om te los , net genoeg om in die huiwer te dros Dus dood wat geduldig die venster bewasem. Trek drogbeelde uit skadu's Soos n laaste asem... Dis nog hier, nog daar- Nog vals, nog waar En ons almal is n kat in n doos - wandelend in beide lewe en dood , want die verskeie dimensies Is maar eintlik grensloos. Die paradoks van einste bestaan Word gekonsentreer in n tydstip Van alles verstaan.

25

ek glo nie, maar vanaand bid ek, nie vir wat of wie, maar vir wat ooit was, vir my onskuldige jeug, toe ek plesier kon haal uit pakkies swiets, toe ek nie geweet het van oud word nie, ek glo nie, maar vanaand is ek op my knieë, want iewers het ek my onskuld verloor, my plesier word nie meer geput uit sondag oggend cartoons, of met vriende speel na school, met vrees in my hart sluit ek my oë, en verdwaal in hierdie jongere drome, vanaand is daar geen hallelujahs, en geen amens

0

Jun 18, 2020

Jun 18, 2020 at 7:02 PM UTC

krispretorius

ek glo nie

ek glo nie, maar vanaand bid ek, nie vir wat of wie, maar vir wat ooit was, vir my onskuldige jeug, toe ek plesier kon haal uit pakkies swiets, toe ek nie geweet het van oud word nie, ek glo nie, maar vanaand is ek op my knieë, want iewers het ek my onskuld verloor, my plesier word nie meer geput uit sondag oggend cartoons, of met vriende speel na school, met vrees in my hart sluit ek my oë, en verdwaal in hierdie jongere drome, vanaand is daar geen hallelujahs, en geen amens

15