"ongetiteld" poems
Ge moet maar is proberen
om door een glazen wand
uw hand uit te steken
Of om uw oren te spitsen
en door een betonmolen te horen
waarover de mensen staan kletsen
Als ge wa zit rond te zweven
zonder te leven, in een zeepbel
zonder naald, zonder een stem
dan is er geen mens die erom zal geven
als ge zonder het te merken
heel voorzichtig en langzaamaan
doorzichtig wordt.
De zwaarte enkel te verlichten
door de leegte te inhaleren
in steeds grotere dosis
en steeds gretiger teugen
tot ge begint te geloven
dat het zo wel beter is
En al zout ge beloven
Uzelf te verplichten
uw ogen te openen
Ge zout het vergeten
en zonder het te weten
uw leven voorbij zien flitsen
Aug 16, 2019
Aug 16, 2019 at 12:08 PM UTC
vastgeworteld in de grond, als een half volgroeid struikje
in de harde wintergrond, wachtend op de langste nacht
de eerste vooruitblik naar de warme zomerzon
wanneer de duisternis langzaam, voorzichtig
wordt verdreven door smalend ochtendlicht
Aug 15, 2019
Aug 15, 2019 at 6:51 PM UTC
De roep om loutering
mondt uit in een schreeuw
en ontsnapt als een zucht
Botst tegen lege blikken
uit een ver verleden
gedroomd door gapende reuzen
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 10:36 PM UTC