"oculum" poems
It watches me, a single eye
Exaggerated to near ridiculous size
But its attitude is quite serious
A hunger there, that knows no bounds
Behind it a consciousness delirious
An ill will emanates for miles around
Its guts churn but it has no mouth
Tendrils branch fractally out
From dendrites linked and pathways kinked
To squirm into the minds of men
They sit on the edges of perception
A vague unease cast over the soul
Which then, recognized, grows deeper
Madness is born, a ghastly conception
The men of the desert tell tales of him
They call him Lie, Ahriman.
I know him well, and I know that when I die
I shall once again see the Evil Eye.
May 9, 2013
May 9, 2013 at 2:50 PM UTC
Tantum tempus temporis
quoniam aliena femina in meo cubiculo dormivit;
ecce illi quantum dulce somnus est.
Quanta etiam libera somnia sunt.
In alia aetate mundum certe rexit
vel optimo regi in matrimonio fideliter ducta est
qui iuxtus flumen psalmos luce lunae scripsit.
**** me iri foras egressum et spatiatum
Nihil occurit hic, nihil umquam fit.
Praeterea si incedat iam volat me narrare;
habeo nihil, praecipue erga quicquid erat.
Viam cepi aviam
qua celeres non superant;
dignis praemia sunt
qui verbum veritatis distinguere possunt.
Hospes solus me docere potuit
praeclaram orem iustitiae contemplari
et videre oculum pro oculo, et dentem pro dente.
Nisi duo homines in mansionem,
Est nullus in viso; verem exspectant,
proinde quasi ver plaustro accederet.
Mundus deleretur ea nocte
sed meae amicae aequum esset;
illa meo cubiculo dormiret *** revenirem.
Meridiano me promoveo
adhuc in obscura parte viae;
in angustos corruere
et constans manere non possum.
Alius mea ore dicit
sed solum meo animo audit,
calcas omnibus etiam tibi feci
quibus tamen careo.
Ego et ego
In creatione quo ingenium alicuius
nec alicui ignoscit nec excolit.
Ego et ego
unus alteri dicit nullus et videre
imaginem meum et vivere possit.
From "Bird's Nest In Your Hair" by Brian Jobe
May 21, 2017
May 21, 2017 at 10:03 PM UTC