"nilapitan" poems - Hello Poetry

Nung araw na nagtapat ako Totoo ba yung sinabi mo? Nalaman ng buong klase Alam mo bang nasaktan rin ako? Kinabukasan nagulat ako dahil di nagbago ang tingin mo Kahit na inaasar ka ng mga barkada mo Nilapitan mo pa nga ako Ngunit ako 'tong si tanga na umiwas sayo Ilang araw ang nakalipas Patuloy pa rin ako sa pag iwas Pilit nila tayong pinag usap Ngunit ayoko pa ring kumalas Sa bawat paglapit mo saakin Mas lalong naguguluhan ang aking damdamin Bakit ba patuloy mo pa rin akong pinapansin? Kung sinabi mo nang wala kang pakialam sa'kin

0

Feb 26, 2016

Feb 26, 2016 at 10:13 AM UTC

one-sided-beat

Matapos Ang Pag Amin

Nung araw na nagtapat ako Totoo ba yung sinabi mo? Nalaman ng buong klase Alam mo bang nasaktan rin ako? Kinabukasan nagulat ako dahil di nagbago ang tingin mo Kahit na inaasar ka ng mga barkada mo Nilapitan mo pa nga ako Ngunit ako 'tong si tanga na umiwas sayo Ilang araw ang nakalipas Patuloy pa rin ako sa pag iwas Pilit nila tayong pinag usap Ngunit ayoko pa ring kumalas Sa bawat paglapit mo saakin Mas lalong naguguluhan ang aking damdamin Bakit ba patuloy mo pa rin akong pinapansin? Kung sinabi mo nang wala kang pakialam sa'kin

16

kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman

0

Jan 9, 2017

Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC

AndieBonifacio

Ikaapat na Taon ng Pagluluksa

kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman

24

Naglalakad ako pauwi nang makita kita sa isang tabi. Umiiyak. Humahalakhak. Lumalaklak. May hawak na bulaklak. At humihiling sa bawat talulot na pipitasin ay sana hindi ka niya iniwan nang wasak. Nilapitan kita agad at tinabihan. Dinamayan ka sa lamig. Ang mga binti **** sa sobrang tagal nang nakaupo ay namimintig. Walang salita o tunog na lumabas sa aking bibig. Kundi ang mga tenga lamang para makinig. Sa pagkwento mo habang ang boses mo'y nanginginig. Sabay nating pinanood ang pagbaba ng araw. Kasama sa paglubog ang galit na umaapaw. Napatitig ako sayo at napabulong na wag ka sanang matunaw. At nagtataka na bakit mayroong tao na sayo ay umayaw. Biglang tumibok ang puso ko ng laktaw-laktaw. Nagpapasalamat na natanaw kita at ako ay naligaw na parang langaw. Kinalaunan ay napatahan ka kahit saglit lang. Napasaya kahit saglit lang. Nabawasan ang sakit kahit saglit lang. Nakalimot sa problema kahit saglit lang. Nakasama ka kahit saglit lang. At naging parte ng mundo mo kahit saglit lang. Hinatid ka para ligtas na makauwi at nagtanong ka kung paano makakabawi. Makita ka lamang ngumiti, ang abala ay mapapawi. At sana, kung okay ka na talaga. Kapag natulog ka at ipipikit na ang mga matang namamaga. Ay malaman mo na ang iyong tunay na halaga. At matuklasan ang pagmamahal na pang-sayo lamang ng buong buo.

0

Jul 5, 2016

Jul 5, 2016 at 8:37 PM UTC

kahel

Panyo

Naglalakad ako pauwi nang makita kita sa isang tabi. Umiiyak. Humahalakhak. Lumalaklak. May hawak na bulaklak. At humihiling sa bawat talulot na pipitasin ay sana hindi ka niya iniwan nang wasak. Nilapitan kita agad at tinabihan. Dinamayan ka sa lamig. Ang mga binti **** sa sobrang tagal nang nakaupo ay namimintig. Walang salita o tunog na lumabas sa aking bibig. Kundi ang mga tenga lamang para makinig. Sa pagkwento mo habang ang boses mo'y nanginginig. Sabay nating pinanood ang pagbaba ng araw. Kasama sa paglubog ang galit na umaapaw. Napatitig ako sayo at napabulong na wag ka sanang matunaw. At nagtataka na bakit mayroong tao na sayo ay umayaw. Biglang tumibok ang puso ko ng laktaw-laktaw. Nagpapasalamat na natanaw kita at ako ay naligaw na parang langaw. Kinalaunan ay napatahan ka kahit saglit lang. Napasaya kahit saglit lang. Nabawasan ang sakit kahit saglit lang. Nakalimot sa problema kahit saglit lang. Nakasama ka kahit saglit lang. At naging parte ng mundo mo kahit saglit lang. Hinatid ka para ligtas na makauwi at nagtanong ka kung paano makakabawi. Makita ka lamang ngumiti, ang abala ay mapapawi. At sana, kung okay ka na talaga. Kapag natulog ka at ipipikit na ang mga matang namamaga. Ay malaman mo na ang iyong tunay na halaga. At matuklasan ang pagmamahal na pang-sayo lamang ng buong buo.

30

Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...

0

Feb 15, 2018

Feb 15, 2018 at 6:06 AM UTC

bluepetal

Ang Matamlay na Dahon

Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...

30

Pinagmamasdan ko siya. Nilapitan ko ng dahan-dahan. Inamoy-amoy ang kanyang buhok. Kinuha ko ang kanyang mga damit. Hindi ko mapipigilan... siguro nasisiyahan lang akong malaman na akin lang siya. Hindi siya sumigaw, hindi nanlaban. Nakaupo lang siya pero nakatungo. Ako ang una mo ako rin ang panghuli. Ako lang dapat, wala nang iba. Wala na siya... Habambuhay. Siguro nasobrahan lang ako sa selos. Kaya ngayon wala na siyang emosyon.

0

Aug 19, 2019

Aug 19, 2019 at 3:28 AM UTC

wizmorrison

WALANG EMOSYON

Pinagmamasdan ko siya. Nilapitan ko ng dahan-dahan. Inamoy-amoy ang kanyang buhok. Kinuha ko ang kanyang mga damit. Hindi ko mapipigilan... siguro nasisiyahan lang akong malaman na akin lang siya. Hindi siya sumigaw, hindi nanlaban. Nakaupo lang siya pero nakatungo. Ako ang una mo ako rin ang panghuli. Ako lang dapat, wala nang iba. Wala na siya... Habambuhay. Siguro nasobrahan lang ako sa selos. Kaya ngayon wala na siyang emosyon.

13

Sabik na sabik sa bawat sandali na makita ka Puso kong galak na nagsusumayaw sa tuwa Mga mata kong nangungusap binabanggit na sana'y ikaw na nga Ang tanging iibigin at sa puso ay sana di na mawaglit pa Ika'y nakatalikod ng biglang lumingon At ako ay nabighani na para bang wala ng kahapon Sabay sigaw ng aking pangalan Ako naman ay tumungo at ika'y nilapitan Sa bawat pagdaan ng araw tayo'y nagkakausap Mga mata kong di maipaliwanag ang kislap Ako naman tong sobrang tuwa at laging nagsisikap Upang mapasaya ka at balang araw ay mayakap Gitara't awitin para sa unang akyat ng ligaw Tsokolate at rosas para sa ikalawang dalaw Ililibre ka ng paborito **** mangga at isaw Lahat ng yan di ako mapapagod gawin Umaasa sa matamis na oo na isasagot mo sakin Mangangakong hindi ka sasaktan at lolokohin Sa lahat ng kaibigan at magulang ay ipapakilala Irerespeto kita ng taos puso at walang pagdududa Ngunit lahat ng yan ay tila nagbago Dumating ang isang umaga at ika'y biglang naglaho Hindi nag paalam kung saan patutungo Hanggang ngayon eto ang aking pusong nagdurugo Ako ay di magsasawang mag hintay sa iyong pagbalik Umaasang sayong pisngi ako'y makakahalik At igugugol lahat ng oras at sandali Di na mag dadalawang isip at mag aatubili.

0

May 17, 2018

May 17, 2018 at 2:11 AM UTC

PauloA97

SILAY

Sabik na sabik sa bawat sandali na makita ka Puso kong galak na nagsusumayaw sa tuwa Mga mata kong nangungusap binabanggit na sana'y ikaw na nga Ang tanging iibigin at sa puso ay sana di na mawaglit pa Ika'y nakatalikod ng biglang lumingon At ako ay nabighani na para bang wala ng kahapon Sabay sigaw ng aking pangalan Ako naman ay tumungo at ika'y nilapitan Sa bawat pagdaan ng araw tayo'y nagkakausap Mga mata kong di maipaliwanag ang kislap Ako naman tong sobrang tuwa at laging nagsisikap Upang mapasaya ka at balang araw ay mayakap Gitara't awitin para sa unang akyat ng ligaw Tsokolate at rosas para sa ikalawang dalaw Ililibre ka ng paborito **** mangga at isaw Lahat ng yan di ako mapapagod gawin Umaasa sa matamis na oo na isasagot mo sakin Mangangakong hindi ka sasaktan at lolokohin Sa lahat ng kaibigan at magulang ay ipapakilala Irerespeto kita ng taos puso at walang pagdududa Ngunit lahat ng yan ay tila nagbago Dumating ang isang umaga at ika'y biglang naglaho Hindi nag paalam kung saan patutungo Hanggang ngayon eto ang aking pusong nagdurugo Ako ay di magsasawang mag hintay sa iyong pagbalik Umaasang sayong pisngi ako'y makakahalik At igugugol lahat ng oras at sandali Di na mag dadalawang isip at mag aatubili.

28

"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.

0

Nov 9, 2019

Nov 9, 2019 at 11:25 AM UTC

InkSpeaks

"Salamat, mga anak"

"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.

36

Noon halos magtiklop-tuhod ako sa paghanga At inaasam na ang pag-ibig mo'y makuha Tila ang isang tulad mo'y napakailap Ang ibigin mo'y isang pangarap Hanggang sa ikaw'y dumating At ako'y iyong natutunang mahalin Ngunit sa paglipas ng panahon Puro bangayan at galit ang sa aki'y itinuon Ikaw'y nilapitan at tinanong kung bakit Ngunit pagkibit ng balikat ang aking nakamit Walang gatol na ikaw'y sumagot Sinabing ako'y iyo nang nalimot Biglang nahinto at di alam ang gagawin Ito'y napakasakit sa damdamin Mga mata'y nagtatanong at masinsinang nag-uusap Bakit ganon, mawawala ang lahat sa isang iglap?

0

Dec 5, 2019

Dec 5, 2019 at 1:05 AM UTC

18donskie18

Sa Aking Mahal

Noon halos magtiklop-tuhod ako sa paghanga At inaasam na ang pag-ibig mo'y makuha Tila ang isang tulad mo'y napakailap Ang ibigin mo'y isang pangarap Hanggang sa ikaw'y dumating At ako'y iyong natutunang mahalin Ngunit sa paglipas ng panahon Puro bangayan at galit ang sa aki'y itinuon Ikaw'y nilapitan at tinanong kung bakit Ngunit pagkibit ng balikat ang aking nakamit Walang gatol na ikaw'y sumagot Sinabing ako'y iyo nang nalimot Biglang nahinto at di alam ang gagawin Ito'y napakasakit sa damdamin Mga mata'y nagtatanong at masinsinang nag-uusap Bakit ganon, mawawala ang lahat sa isang iglap?

16

Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.

0

Jul 1, 2019

Jul 1, 2019 at 9:46 AM UTC

RuiJasper

Pagkikita

Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.

32

Nung ika'y aking nakita, pakiramdam para sayo ay wala, Ngunit di nagtagal, Naglaro si kupido at tadhana. Pinana ng pana ni kupido at binaluktot ni tadhana landas nating dalawa Isang araw, nakita kita sa isang tabi, ika'y nilapitan at pinangiti, Hnaggang isang gabi, Puso'y di mapigilan, sinigaw sayo Mahal kita, aking sinta! Nung naging tayo. Walang umangal ng kung ano, Hanggang sa dumating ang araw na tayo'y pinaglayo. Hindi kinaya ang pagkukulang, kaya winakasan, sapagkat sandata ng kalawakan, oras at distansiya ating kinakalaban. Bakit kailangan ganito? Pero anu pa bang magagawa ko? Huli na lahat, para ipaglaban ko, pag-ibig na binalewala ko. Kasalanan ko, Pagdurusang dinaranas ko.

0

Dec 6, 2017

Dec 6, 2017 at 4:34 AM UTC

michelle-yao

KASALANAN KO

Nung ika'y aking nakita, pakiramdam para sayo ay wala, Ngunit di nagtagal, Naglaro si kupido at tadhana. Pinana ng pana ni kupido at binaluktot ni tadhana landas nating dalawa Isang araw, nakita kita sa isang tabi, ika'y nilapitan at pinangiti, Hnaggang isang gabi, Puso'y di mapigilan, sinigaw sayo Mahal kita, aking sinta! Nung naging tayo. Walang umangal ng kung ano, Hanggang sa dumating ang araw na tayo'y pinaglayo. Hindi kinaya ang pagkukulang, kaya winakasan, sapagkat sandata ng kalawakan, oras at distansiya ating kinakalaban. Bakit kailangan ganito? Pero anu pa bang magagawa ko? Huli na lahat, para ipaglaban ko, pag-ibig na binalewala ko. Kasalanan ko, Pagdurusang dinaranas ko.

26

50 Dahil sa masidhing panibugho Ng pumangalawang natalo 51 Kung anu-anong balak na mabagsik Ang sa isip isiniksik 52 Buong loob isasakatuparan Ang kalapastanganan 53 Isang gabing marilim Baon ay patalim 54 Nagtungo sa prinsipeng nagpapahangin Sa may bandang baybayin 55 Kanila itong nilapitan Tinutok patalim sa lalamunan 56 Ibinangka at ibinalot sa lambat Siniklot at inihulog sa dagat. -06/25/2012 *Gintong Lupa Series

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 10:03 PM UTC

JoRaLG

Daragus 8 -Maitim na Plano-

50 Dahil sa masidhing panibugho Ng pumangalawang natalo 51 Kung anu-anong balak na mabagsik Ang sa isip isiniksik 52 Buong loob isasakatuparan Ang kalapastanganan 53 Isang gabing marilim Baon ay patalim 54 Nagtungo sa prinsipeng nagpapahangin Sa may bandang baybayin 55 Kanila itong nilapitan Tinutok patalim sa lalamunan 56 Ibinangka at ibinalot sa lambat Siniklot at inihulog sa dagat. -06/25/2012 *Gintong Lupa Series

16

Dungaw sa pula Isasalaysay ng mga tula Nilapitan sa wala Alaala'y nagiging bula Kinabukasan sila'y tulala Bakit ko ginawa 'yun bigla? Naiisip mo ba? Nakakalula... nakakalula, Sapagka't walang kinabukasan ang isang pariwara.

0

Mar 19, 2018

Mar 19, 2018 at 11:12 PM UTC

vincenttt013

Pula

Dungaw sa pula Isasalaysay ng mga tula Nilapitan sa wala Alaala'y nagiging bula Kinabukasan sila'y tulala Bakit ko ginawa 'yun bigla? Naiisip mo ba? Nakakalula... nakakalula, Sapagka't walang kinabukasan ang isang pariwara.

9