"nefret" poems
acıklı filmlerden nefret ederim
yine de
bir bilet veriliyor bir akşam
giriyorsun suareye
ilk başlar yormuyor
on dakika aradan sonra
saplıyor kadın bıçağı
bir şey hissetmiyorsun önce
teğet geçiyor kalbi kahkahaları
ölmüyor adam, beter oluyor
oksijen azalan beyninde
Tanrım! ne dangalak kareler
çıkmak istiyor duygular
sıyrılmak derisinden
ama imkansız
seni de
çekiyor içine mayıs
bir sürüngenin dilinde
yerleşiyorsun
salon salomanje sandığın
karanlık dehlize
uluorta oynaşıyor kadın
adamdan imtina ettiği
günışıklarını
bolca dağıtıyor evrene
sevmek, sevilmek
şehir efsanesi
duygu yitiminde kopuyor kıyamet
evriliyor bukalemun gibi benliğine
hücreleri çiğnerken kalp atışların
sevişiyor yabancı bir gövdeyle
ne cüretkar bir senaryo
işbirlikçiden söz etmiyor film
senaryoda olduğu halde
fakat ben görüyorum
uzaktan yakınlar birbirilerine
aynı familyagil, yani o da sürüngen
hani şu
arada bir köpek kılığına giren
ve fakat
adamın ifadesi alınıyor hastanede
temmuz köpeğimi çağrın diye
bas bas bağırıyor adam
bukalemun onun yüreğinde...
Vaha
Feb 13, 2019
Feb 13, 2019 at 3:43 AM UTC
belli
standartlara bağlı kalmadan
uyanıyorum sabahları
kahrolası rüyaların
uykumu budamasından nefret ediyorum
ama alıştım artık
akşamdan kalma suratımı
camdan yalayan güneşe dayıyorum
uyanır uyanmaz
dua etmem
gerekmiyor hizmet için tanrıya
hem kilise ikonları cezbetmiyor
vaaza karnım tok
sübyancı piçler diye kalaylıyorum
okudukça pisliklerini
aslolan
kutsal kase
gri tayyörün eteğine bayılıyorum
susurluk ayranı gibi dökülen döküle
çıkıyor akşam merdivenlerimi
sıyırırken vaftizleniyor parmaklarım
bir ayinden, diğerine
koro halinde akustik ayetlerim
duvarların dili olsa
"tanrı seni korusun emma"
en azından benim için
iri memelerin
sütun bacak ve
barok sevişlerin
sonu gelmez
gelme sorunum için..
"tanrı seni korusun emma"
en azından
ikimizden biri ölene kadar..
..
May 10, 2019
May 10, 2019 at 12:11 PM UTC