"namamagang" poems - Hello Poetry

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

0

Jan 26, 2018

Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC

QueenofMartyrs

Huling Basang Pahina

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

68

Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.

0

Jan 3, 2016

Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC

jerelii

Guni-guni

Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.

63

Ulan I Kasabay ng pagkulimlim ng langit Ay ang damdaming punong puno ng sakit Walang ibang gagawin kundi ang pumikit Huminga ng malalim at ngumiti ng pilit. II Bawat paghikbing aking nagagawa Malakas pa sa ulan ang pagbuhos ng mga luha Tinatanong sa sarili kung may pakialam pa ba? O sadyang hindi mo na ako inaalala. III. Sa bawat pagbuhos ng malakas na ulan Kasabay ng luhang di alam kung paano punasan O paano ayusin ang damdaming nasaktan, Hindi alam kung paano, hindi ko talaga alam. IV Alam kong katulad ng ulan, sakit na ito'y maiibsan Ngunit may mga namamagang mata itong iiwanan Dahil kahit na ang ulan na tuluyan nang lumisan Makikita ang bakas, bahang naiwan ng ulan.

0

Jan 5, 2018

Jan 5, 2018 at 10:58 PM UTC

unknownymous_05

Ulan

Ulan I Kasabay ng pagkulimlim ng langit Ay ang damdaming punong puno ng sakit Walang ibang gagawin kundi ang pumikit Huminga ng malalim at ngumiti ng pilit. II Bawat paghikbing aking nagagawa Malakas pa sa ulan ang pagbuhos ng mga luha Tinatanong sa sarili kung may pakialam pa ba? O sadyang hindi mo na ako inaalala. III. Sa bawat pagbuhos ng malakas na ulan Kasabay ng luhang di alam kung paano punasan O paano ayusin ang damdaming nasaktan, Hindi alam kung paano, hindi ko talaga alam. IV Alam kong katulad ng ulan, sakit na ito'y maiibsan Ngunit may mga namamagang mata itong iiwanan Dahil kahit na ang ulan na tuluyan nang lumisan Makikita ang bakas, bahang naiwan ng ulan.

21