"nakakasakal" poems
ito na yung mga panahon
na masasabi kong
"hindi ko na alam."
kasi sa totoo lang,
hindi ko na talaga alam.
masakit umasa
na magbabago ang tao
pero paglubog ng araw,
maririnig mo nalang ang iyong mga baho.
nakakasakal magmahal
sa mga taong hindi binabalik ang iyong mga damdamin
sawang-sawa na ako
lumutang sa paghihingalo
pagod na ako
hapong-hapo, sa totoo.
yun na lamang ang alam ko.
Jul 10, 2017
Jul 10, 2017 at 8:09 AM UTC
madalas kong titigan ang mga lubid na madalas ginagamit sa paggawa ng aming bahay.
namamangha ako dahil mabilis nitong naakyat ang mga bagay bagay kagaya ng semento.
minsan iniisip ko, ano ba ang mas mahirap?
ang paghila nito mula sa taas,
o ikaw mismo ang hinihila papaitaas?
hindi ba't parang parehas lang mabigat at nakakasakal?
mabilis rin kaya ako nito iaakyat sa kapayapaan?
o mananatili na lang nakalambitin at patuloy na lang malulunod sa kalungkutan?
Mar 29, 2020
Mar 29, 2020 at 5:21 AM UTC
Malamig na salita bawat angulo,
Mapag laro talaga ang mundo,
Sa bawat paliwanag ay magulo,
Masakit makita gumuho na ang mundo
Wag mo sana maisipan tumigil,
Kahit ako nalang mag mahal,
Titiisin ko kahit nakakasakal,
Ipaparamdam ko sayo ang pagmamahal
Hindi sapat ang mga salita para iparamdam tunay mo'ng halaga,
Wag ka sana mabulag sa
Pinapakita ng aking masayang kaluluwa.
Apr 2, 2020
Apr 2, 2020 at 9:44 AM UTC