"muren" poems
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
DWAALLICHT
Schoorvoetend naar binnen. Je herkent het gelijk:
De vale muren, het formica aanrechtblad,
Continu malende gedachten onder een
Flikkerende tl-buis—twijfel, hoop, twijfel...
Ze weet dat je kwam voor je fonkelende vlam
Vol beloften, maar er steeds weer vandoor
Met een ander. Overtuigd van je terugkeer,
Met lege handen gebald in je zakken.
Waarom dit verzet? Wanneer zul je leren
Wat het wezen is van je afmattende dromen—
Bezwijken voor Haar onvoorwaardelijke liefde?
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 11:46 PM UTC
Te veel, te weinig,
Alles of niets.
Waar uitersten elkaar ontmoeten,
Het midden bestaat voor mij niet.
Dieper dan diep,
Starend over de rand,
De donkerte in,
Voorbij mijn grootste angsten,
Waar alle muren zijn gevallen.
Vind me daar,
Waar ik helemaal naakt ben,
Kwetsbaar.
Te veel, te weinig,
Alles of niets.
Ik ga helemaal—
En anders niet.
Mar 18, 2025
Mar 18, 2025 at 5:04 AM UTC