Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"moet" poems
ek het ware liefde i for true love my hele lewe my whole life gesoek searched totdat ek ontdek until i discovered dat die liefde that the love moet binne in begin must begin inside as jou pad onseker is if your path is uncertain en jy weet nie wat jy and you dont know what you wil eintlik he nie really want to have dan wandel jy tussen then you wander between die bosse met the forests with dorings wat jou thorns that steek ***** as jy stil sit if you sit still en reflekteer and reflect sal streke van lig streaks of light en ontdekking and discovery uitskyn shine out die bosse sal tans the forests will still daar wees be there maar jy but you kan die can pad manage bestuur the path as jy jou hart agtervolg if you follow your heart
0
Jan 27, 2012
Jan 27, 2012 at 11:42 PM UTC
ware liefde - true love
Kyk! Kan jy dit sien?! Dis wolke. Dis waar! Dit is gemaak uit spoke. Mamma roep ons, lyk soos kos vir wolwe. En boetie sin lyk soos 'n klomp golwe. Ek kyk op en sien 'n hartjie. Dit is groter as my hele handjie. Mamma se ek moet my kos eet. Maar ek hou glad nie van die beet. Ek kyk weer op en weet ek speel in die sand. Wolke is vir my so, so interessant.
0
Sep 4, 2016
Sep 4, 2016 at 12:38 AM UTC
Wolke
Behold, The embers of the sky, Telling myths, a winters night, Winds blowing, trees bowing, Often, they whispered a voice, Warming toes, a freezing nose, An aurora, a sight out of coast. Behold, Each glory of design, Sparkles wooingly outshine, An epitome of colors playing, Often seeking its own grand, Forming from an artist hand, Someone will but no one can. Behold, As memories out spores, Bound of keys, tied with thee, A Moet of an enduring heart, Sprung out of an idled dream, A man-woman of abstract art, Weaving as embers sky depart.
0
Oct 2, 2017
Oct 2, 2017 at 9:36 AM UTC
Ember Sky
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
0
Dec 22, 2014
Dec 22, 2014 at 2:56 AM UTC
Amor, Amor!
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
Continue reading...
72
The natural you and what about him The Zen  gold egg climber Prince Got his "Godly" rinse of the hen We always knew their way upon our thinking "Jumping Jack Flash" But to be the change the day single let's be feasible naturally, we mingle The Holy water medieval drinking By the night call, something is moving Like a creature not in human form We need to meet our expectations More spoken revelations and terms Naturally, we were born to be told we have the fire to move any force Even when our bones are getting old   That powerful love but someone is watching us above With higher hopes will make it through lovesick she coughs The Passageway like a click of her heels Feeling the beauty but climbing high Naturally being cool with her sigh Or the carriage day vintage wine Her lucky wheel World’s are invitation the engagement, The sweet words or the terms of endearment Be the Higher lover up in the Prince bow to her A need to get higher inside the Castle what a love hustle like a stampede The rampage turning the ancient pages Rock and roll ages or the Gothic pale Victorian beauty her name Judy Sir page the Grand Marnier or change of pace human race The drink Moet                             High Mighty King singing Her heart shape ring beating Fresh-cut or worn out smoke put out Brighten her pleasure the rose repose To be born  not a piece of paper torn Like a Queen reborn For love how its spoken not just City Girl with her token for-God-sake can you look through her wing turned up she is curled up in her new threads of sheets eyes please she is not ready to hear goodbyes to your beat What do you read is she naturally beautiful than or now Her naturally glow lights up The Shakespearian castle    Two nature healers, not the same as card dealers   Butterflies the fireflies Her love shape naturally that's no lie   It comes naturally to be loved __     More like homed bakes muffin ___ Google the nature of things spoken but they may not come Please don't wait too long Perhaps there is always someone to copy your song Be the climber love for who she is Her vegetables her sensuality is quite organically raw She loves her side dish coleslaw How nature made us in the womb Naturally spoken things like her sub combo
0
Jul 9, 2018
Jul 9, 2018 at 10:22 AM UTC
Naturally the Spoken Climber
The natural you and what about him The Zen  gold egg climber Prince Got his "Godly" rinse of the hen We always knew their way upon our thinking "Jumping Jack Flash" But to be the change the day single let's be feasible naturally, we mingle The Holy water medieval drinking By the night call, something is moving Like a creature not in human form We need to meet our expectations More spoken revelations and terms Naturally, we were born to be told we have the fire to move any force Even when our bones are getting old   That powerful love but someone is watching us above With higher hopes will make it through lovesick she coughs The Passageway like a click of her heels Feeling the beauty but climbing high Naturally being cool with her sigh Or the carriage day vintage wine Her lucky wheel World’s are invitation the engagement, The sweet words or the terms of endearment Be the Higher lover up in the Prince bow to her A need to get higher inside the Castle what a love hustle like a stampede The rampage turning the ancient pages Rock and roll ages or the Gothic pale Victorian beauty her name Judy Sir page the Grand Marnier or change of pace human race The drink Moet                             High Mighty King singing Her heart shape ring beating Fresh-cut or worn out smoke put out Brighten her pleasure the rose repose To be born  not a piece of paper torn Like a Queen reborn For love how its spoken not just City Girl with her token for-God-sake can you look through her wing turned up she is curled up in her new threads of sheets eyes please she is not ready to hear goodbyes to your beat What do you read is she naturally beautiful than or now Her naturally glow lights up The Shakespearian castle    Two nature healers, not the same as card dealers   Butterflies the fireflies Her love shape naturally that's no lie   It comes naturally to be loved __     More like homed bakes muffin ___ Google the nature of things spoken but they may not come Please don't wait too long Perhaps there is always someone to copy your song Be the climber love for who she is Her vegetables her sensuality is quite organically raw She loves her side dish coleslaw How nature made us in the womb Naturally spoken things like her sub combo
Continue reading...
70
Dit is die trane wat niemand sien nie Die seer wat niemand voel nie Dit is die koue gevoel in jou hart wanneer jy van buite af inkyk *** almal lag Dit is die eensaamheid op naweke Die stilte wanneer jy skree Dit is die afwesigheid van n warm hand Die oorblyfsels van n gebroke sielsband Dit is die spasies tussen jou vingers Elkeen n herinnering van n tekortkoming Dit is die koue winters alleen Die somers spandeer onder skaduwee Dit is die hinkering na "ek is lief vir jou" briefies Die drome oor die "ek is trots op jou" soentjies Dit is al die gebroke beloftes Die "liefde met voorwaardes" Dit is die idee van *** alles moet wees Wat keer dat jy gelukkig is Dit is die wonde wat brand wanneer jy dalk mag glimlag Om jou te herinner van jou seer se mag Dit is die donker aande sonder sterre Jou dood stille foon op die moeilikste tye Dit is die konstante bevraagteken van jou waarde Die "gaan nie eers probeer" nie's Omdat jy voel niemand sien jou raak En skielik is gelukkig wees, n verbode taak Maar dit is die leemte in my hart Die swaarte krag van al die vrae Die "Opsoek na die vermiste stuk van my legkaart" Wat die hartste praat Dit is die gewoonte om te voel jy misluk Dit is die "minderwaardige" plakker in die plek van jou gesoekte legkaartstuk...
0
May 12, 2014
May 12, 2014 at 12:25 PM UTC
legkaarstuk
ek loop die fyn lyn                       I walk the fine line tussen                                            between swem of verdrink                         swimming or drowning een voet                                       one foot                   voor                                             in front of                             die ander                                          the other stap vir stap                                  step by step     as ek bekommer                      if I worry           help dit nie                                it doesn’t help                die resultaat                               the result                     is die selfde                                is the same die lewe gaan maar aan          life just carries on ek soek die                                   I seek the          opegewondenheid                       excitement             van elke                                              of each             oomblik                                              moment my sieel                                         my soul                is gaar                                         is ready                           om te ontspan                            to relax soos die                                         just like the                       springkaan                                    grasshopper moet ek leer                                  I must learn van die miere                                from the ants om te bespaar                               to save
0
Feb 23, 2012
Feb 23, 2012 at 5:07 AM UTC
stap vir stap ~ step by step
ek loop die fyn lyn                       I walk the fine line tussen                                            between swem of verdrink                         swimming or drowning een voet                                       one foot                   voor                                             in front of                             die ander                                          the other stap vir stap                                  step by step     as ek bekommer                      if I worry           help dit nie                                it doesn’t help                die resultaat                               the result                     is die selfde                                is the same die lewe gaan maar aan          life just carries on ek soek die                                   I seek the          opegewondenheid                       excitement             van elke                                              of each             oomblik                                              moment my sieel                                         my soul                is gaar                                         is ready                           om te ontspan                            to relax soos die                                         just like the                       springkaan                                    grasshopper moet ek leer                                  I must learn van die miere                                from the ants om te bespaar                               to save
Continue reading...
24
Strumming the untuned strings, he stares drunkenly into the setting sun of yesteryears songs, sung of lost dreams and the birthed ambitions of the dark, dark days to be. Happily, he tears up in the fortunate tragedies, of the reclamation in his dreams, as he seethes out the damnation of his steeds, galloping gallantly through his being. All seeing, in the finite fleeting when he sings, of strummed dreams to the rhythms of heart beats lost, embossed on the epitaphs of kings. Sad songs of dreams once had. Be glad for that, which does not **** you, only to bestow upon you, the gratitude of the weirding ways, in passionate display for us all to play nice. Shake these dice and jump aboard this bus of wandering poetry, from the porches of poets singing to the sun. From the morning Moet, to the afternoon beer run. we sing of dreams of better things we blaspheme and spin the scenes of our murdered dreams and just clean the guilt away I am so awesome as to be devoid of fault. I am a god that cracks the asphalt. I am the angel signing the clause, of deserved harm. I am the indentured servant sounding the alarm, with the charm of a Trojan horse, forced to adhere to the most righteous path. The first The last Laugh of inevitability Honing in on the ability to capture the longevity of dream warriors, in the lock of predators, in the employ of a senator, from the center of the heart, to impart on you the fear from thieves caught in the plight of those fraught with the graces of an exterminator, exterminating the pro-creators of your world. Soldiers unraveled in the lavished gavels of real criminals drowning in their own subliminal theories of the self imposed heresies of intention. Free will A fragile blessing I cracked, all so long ago, as i gently bestow my belligerence upon your innocence and **** it all away. I'm the ******* son Strumming for the only one. Once. Before the lore of the storm. Born of the swoon of a gun. More than one. Once. As the day faded into night, his strumming turned plucking, as he slightly eased from reprise to silence, in the whisper of nights words, easing him into the blur, of sleep.
0
Sep 9, 2012
Sep 9, 2012 at 3:46 PM UTC
{ He bled into the sun }
Strumming the untuned strings, he stares drunkenly into the setting sun of yesteryears songs, sung of lost dreams and the birthed ambitions of the dark, dark days to be. Happily, he tears up in the fortunate tragedies, of the reclamation in his dreams, as he seethes out the damnation of his steeds, galloping gallantly through his being. All seeing, in the finite fleeting when he sings, of strummed dreams to the rhythms of heart beats lost, embossed on the epitaphs of kings. Sad songs of dreams once had. Be glad for that, which does not **** you, only to bestow upon you, the gratitude of the weirding ways, in passionate display for us all to play nice. Shake these dice and jump aboard this bus of wandering poetry, from the porches of poets singing to the sun. From the morning Moet, to the afternoon beer run. we sing of dreams of better things we blaspheme and spin the scenes of our murdered dreams and just clean the guilt away I am so awesome as to be devoid of fault. I am a god that cracks the asphalt. I am the angel signing the clause, of deserved harm. I am the indentured servant sounding the alarm, with the charm of a Trojan horse, forced to adhere to the most righteous path. The first The last Laugh of inevitability Honing in on the ability to capture the longevity of dream warriors, in the lock of predators, in the employ of a senator, from the center of the heart, to impart on you the fear from thieves caught in the plight of those fraught with the graces of an exterminator, exterminating the pro-creators of your world. Soldiers unraveled in the lavished gavels of real criminals drowning in their own subliminal theories of the self imposed heresies of intention. Free will A fragile blessing I cracked, all so long ago, as i gently bestow my belligerence upon your innocence and **** it all away. I'm the ******* son Strumming for the only one. Once. Before the lore of the storm. Born of the swoon of a gun. More than one. Once. As the day faded into night, his strumming turned plucking, as he slightly eased from reprise to silence, in the whisper of nights words, easing him into the blur, of sleep.
Continue reading...
32
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Dankbaar in die donker
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Continue reading...
51
en nou dat alles      uitgespoeg is         kan ek weer begin             om te ontdek                 wie ek eintlik is                        ek moet regop                             op my eie voete                                    staan                                       bereid vir die storms                                                 en kalmte. and now that everything        is spat out            i can begin again                to discover                    who i essentially am                           i have to stand up straight                               on my own feet                                    ready for the storms                                            and calms.
0
Nov 10, 2011
Nov 10, 2011 at 10:10 PM UTC
en nou - and now
Knuppeldik gaan slaap die stad na 'n feesmaal van smaak en kleur vloei die reuke deur die strate in 'n Brown se beweging van geur. Alle trommels , trommeldik maar maak 'n lee geraas en in die donker , agterstrate begin die ander nou te aas Kom die honger hande uit die sakke en krap met rook-geel vingernael soek die skummel in die swartsak vir 'n laaste dissipelsmaal. Maar jy is skille , jy is doppe jy is alles wat laat gril nie genoeg vir koningstafels maar vir my net genoeg om die knaagdiere te stil. Onerfare soos ek is , vat my hongerbrein ook mis watter mens kan so dan lewe? watter mens kan so dan eet? van die lykswa en die straatveers het hierdie boemelaar vergeet. Ek is mens en nie 'n vark nie, (al moet 'n mens ook eet). En stil vergaan die boemelaar wat kieskeur ook wou wees, nog 'n straatkind se ou lykie nog 'n honger kinder gees... ek wat was het mos gesien *** kos op tafels lyk, en het sodanig hart verloor op kosse kleur en ruik. Met 'n bord vol knubbels le die lykie voor hom , onaangeraak. Al was kos ook wat kos was daar het hy te lief vir die droom geraak. Eerder kwyn en dood verslaan as om die droom te ruineer. Eerder dood van honger, as om hierdie kos , as sulks te eer.
0
Jan 14, 2015
Jan 14, 2015 at 10:37 AM UTC
Liewer vir die droom geraak
Been on this forum just a short time Found amazing talent from all kinds Makes me wanna dub this creative flow As the greatest ever, if you don’t know Thus my admiration has been sparked To write mad verses with a flaming mark You are the ingredients of this unique brew That I’m now calling the “Quintessence” crew So here’s to the “Q,” your words have weight More than silver and gold, ’cause you’re my mates Here’s to the eyez of earth’s celestial Angel X-raying minds to diagnose and become less tangled Here’s to the fury of the beast, a.k.a. Animal Ripping at the life we sometimes take for granted Here’s to the western gunslinger, holla Pug Blasting us with the creativity from them slugs Here’s to the sweetness of sista Sara Walking the mule as a humane barer Here’s to the Feminine heart of a special Poet Grounding us to reality, a toast from a glass of Moet Here’s to the petals from the Y2K1 budding Rose Missing the nectar to feed the bees and in those… Here’s to the shiny armor of gleaming love, the Arhanghell Giving us adventurous tales, ready to drop more coins in that well Here’s to the food from the Miller they call Keith Dropping them verses like tender, tantalizing beef Here’s to the endeavors of the newbie, a Creator of Love Soaring the clouds fiercely with the freshness of a dove Other members of the “Q” are still missing in action Hope you come back to be part of this elite faction So this dedication will continue to be unfinished Not whole, but waiting to be no longer diminished…
0
Jul 23, 2013
Jul 23, 2013 at 10:09 PM UTC
Quintessence Crew
Been on this forum just a short time Found amazing talent from all kinds Makes me wanna dub this creative flow As the greatest ever, if you don’t know Thus my admiration has been sparked To write mad verses with a flaming mark You are the ingredients of this unique brew That I’m now calling the “Quintessence” crew So here’s to the “Q,” your words have weight More than silver and gold, ’cause you’re my mates Here’s to the eyez of earth’s celestial Angel X-raying minds to diagnose and become less tangled Here’s to the fury of the beast, a.k.a. Animal Ripping at the life we sometimes take for granted Here’s to the western gunslinger, holla Pug Blasting us with the creativity from them slugs Here’s to the sweetness of sista Sara Walking the mule as a humane barer Here’s to the Feminine heart of a special Poet Grounding us to reality, a toast from a glass of Moet Here’s to the petals from the Y2K1 budding Rose Missing the nectar to feed the bees and in those… Here’s to the shiny armor of gleaming love, the Arhanghell Giving us adventurous tales, ready to drop more coins in that well Here’s to the food from the Miller they call Keith Dropping them verses like tender, tantalizing beef Here’s to the endeavors of the newbie, a Creator of Love Soaring the clouds fiercely with the freshness of a dove Other members of the “Q” are still missing in action Hope you come back to be part of this elite faction So this dedication will continue to be unfinished Not whole, but waiting to be no longer diminished…
Continue reading...
32
My dear, do not fear The bitter and sweet words you hear. Do not fear to fall in love with Moet Yes, Moet the wanderlust poet For it is best to fall in love with poets Who are never short of sweet words Sweet words from the heart And not from the throat. Whoever says never fall in love with a poet is a liar Because a poet is the best comforter and lover like me from Nigeria.
0
Jul 10, 2013
Jul 10, 2013 at 8:27 AM UTC
Fall In Love With A Poet
daar is niemand there is no one wat jou die pad kan bewys that can show you the way *** om jou volle how your full potentiaal potential te behaal can be obtained jy moet leer you must learn jy moet experimenteer you must experiment om die ontdekkings te maak to make the discoveries en as jy onseker is and if you are unsure om watter direksie te vat about which direction to take moet jy net probeer you must just persist todat until jy jou rigting kry you find your direction
0
Mar 13, 2012
Mar 13, 2012 at 5:40 PM UTC
rigting - direction
Dit was daar Ń knal in die nag Skerper as die dop-klank Van dinamiet in dolomiet En gevaarliker as klapperskiet; Die knal in die nag... "Dit was daar op stemdag " , sê ek. Dit was... ekt gehoor! Skiet ek my siel uit Teen die leë gehoor "Dankie my bokkie" ,Met x'e gekys Help nie my hart nie X'e is ook maar ń tipe kruis Ñ tipe graf in afwag Ń tipe nood, ń stille dood. Dan tref die waarheid my hard Soos ń gewyde plathand Van ń skietman of ń doodsman Dis jou land , dis díe land Hoekom nou skielik bang? Ekt dit gehoor, ekt dit gehoor Ek sweer op die graf Van die gesneuwelde stem. Maar nou kom noem- Moet ek erken... Ek vrees die geweerskoot Meer as die galg Wat stil is soos slange Wat my wurg en my walg. Ek is banger vir die knal Wat die hele buurt vang As die halfpad val En heeltyd hang Soos kleintyd speeltyd Van rodswaai en my lyfie Aan toue op hang. Wats ñ geweerskoot nou Teen die monsters van binne Wat klou om te hou. Raak rustig , haal asem , toe nou bedaar. Jy weet mos jou denke Was maar nog altyd Jou grootste gevaar. - wanneer geweerskote in kopskote verander... Raak die wêreld donker
0
May 24, 2014
May 24, 2014 at 3:04 PM UTC
Dis net ek
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok... Jy was die orde in my Lewe, die yin Van My yan.... My tipografie is A F Want dit was jy wat My met Grense ingehok het En my weerhou het Van die eindelose hartseer Wat in vryevers Verskuil lê... Maar ek het my eksamenblok En jy het jou lektor wat Veg Vir die aandag wat by hom moet wees , maar gemors word O P Mense & Dinge wat jou verlei... Ons laatnag gesprekke Ons saamlag- Saam sing- Saam huil- Saamwees- -sessies probeer vir lewe en dood klou... Maar In die tiktak van Die horlosie verdwyn Die laaste bietjie van jou... Jou ure is nie Meer dieselfde as Myne nie... En die beelde van jou Is nou slegs 'n goeie herrennering En 'n hartseer what if... Totsiens
0
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:25 PM UTC
kommunikasie gapings
*Bodacious ginger candied poetry still life of Moet's marmalade art dark cherry wine lingerie Beethoven's flair of symphony surrendered in your rapture submitted to your every whim bonadage and silky wraps rapid rhythmic rhyming beats reverberate breathing sparks painted Daliesque posies silent echoes of dark apparitions ocean swells anointing bliss moon tides sacred kiss, nature's chromatic dust pink pearlized polka dots intoxicating kaleidoscopic eyes reflections of butterfly hues darkly encapsulated horror naked souls, weeping spirits sculpted iridescent rainbows brazen relished heart's desire rubik's cube algorithm mind games wrap'd in figgy puddin' ladyfingers tickling traces in bold context power of words compels us, cure all for anything at all, salty sea breezes & poetry* ~
0
Feb 26, 2014
Feb 26, 2014 at 4:09 PM UTC
Bodacious ginger'd poetry ~
Is liefde ñ keuse of is liefde ñ gevoel En *** moet ek dan voel om liefde te voel... So sê my is daar iemand vir my bedoel of is liefde net nie vir my bedoel En het jy dan al so gevoel Want miskien en net miskien is ek en jy vir mekaar bedoel nie deur keuse, maar deur gevoel...
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 1:54 AM UTC
Gedig aan niemand
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok... Jy was die orde in my Lewe, die yin Van My yan.... My tipografie is A F Want dit was jy wat My met Grense ingehok het En my weerhou het Van die eindelose hartseer Wat in vryevers Verskuil lê... Maar ek het my eksamenblok En jy het jou lektor wat Veg Vir die aandag wat by hom moet wees , maar gemors word O P Mense & Dinge wat jou verlei... Ons laatnag gesprekke Ons saamlag- Saam sing- Saam huil- Saamwees- -sessies probeer vir lewe en dood klou... Maar In die tiktak van Die horlosie verdwyn Die laaste bietjie van jou... Jou ure is nie Meer dieselfde as Myne nie... En die beelde van jou Is nou slegs 'n goeie herrennering En 'n hartseer what if... Totsiens
0
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:40 PM UTC
Na skoolse totsiens
Jy wys nie die son vir 'n blinde wat weer kan sien nie. Dis mos nou kinders-kry dan trou , 'n priem baba se : Ek is lief vir jou. Verby nog voor dit begin het. Of is my hart nou wiegiedood wat doodluiters my eie galg om die baba hang. Breek ek die glas-skoen? voordat die lewe dit kan breek? Of het ek nou maar oulaas 'n manier om al die goeie goed - uit vrees van stapel te stuur? Ek kan jou volg... sal jou volg; sou jou volg tot waar die wind ons waai en saam jou kan ek... sal ek sou ek heeldag rondomtalie en tiekiedraai, maar *** gaan ek die onbekende in as dit tussen my en die horison le? My hartklop eikehout in die gang, hy klop nog koud , maar hy klop nou! En jy praat van altyd en van later en van dan: verder selfs as wat my sig durf reik! Jy is my nou. Jammer dat ek more jou gister gaan wees; probeer verstaan, ek verlang nog silwer en plooie en die wereld is my lapdoek en die lewe is my lee papier en ek wil groei. Ek kan nie die trouring dra nie ,as hy nog koud aan my vinger kleef... my hart is dalk nog prematuur , maar ek wil graag uitgan en die koue skouers en spervure vir my self gaan beleef. Moet my nie die son wys nie Ek leer nou eers *** om te sien... en moet nie se jy is lief vir my nie, want more is dit verby nog voor dit begin het. En dan hang ek die priem.
0
Sep 2, 2014
Sep 2, 2014 at 9:42 AM UTC
Stilgebore
My letsels is die sinne My vel is die papier Lees daaruit wat jy wil Die wat omgee bly nog hier My trane is die voorblad My bloed is steeds die ink In my skree ń monster Wat ek nog moet verdrink Die rowe is die punte wat Ek soms nog skraap en skuur My voorkop pêrel sweet In my oë brand hell se vuur My lemme is my penne Die papier hier op my lyf Elke liewe liefdes briefie- Ń letsel, net vir jou geskryf...
0
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:40 PM UTC
Letsels
Kyk met horlosie swaai kom wysheid , op een of ander manier... Wanneer hardebaard hardehout fyn skuur en boeta begin skuim pis- dan is dit mos als goed en wel... Jy's nou volwasse en verandwoordelik vir jou kak, vir my kak en sommer die kakbak... ... en dan mag jy mos nou nie bloedkook nie want daardie potte kom moeilik skoon en behoed jy kort van dtraad raak want as iemand nie aan jou been trek nie - wel ja maar soms kom daardie klein snotkoppie gees deur as ander "volwassenes" vergeet om die plooie die dag aan te plak. Dan draai alles terug en ek wens dat ek weer oud en koud onder die kuwe kon raak, want demoer in raak ek gougou vir grootmens doeke en dommies. Kyk ,sommige kak moet maar net kinderkak bly, want as my kinderhart weer vlam vat is ek weer die duiwel se kind. Dan draai ***** en giggles vinnig om en wys ek *** snaaks dit kan wees as mense val en seerkry. Laat ek nou maar asemhaal my das regtrek en heut... ek is nou groot, moet mos eintlik van beter weet.
0
Oct 26, 2014
Oct 26, 2014 at 11:49 AM UTC
Grootmensdoeke
*soms een erg tegenstrijdig gevoel gelukkig zijn terwijl je weet hoeveel mensen er wegkwijnen van de pijn medeleven, empathie houden mijn lach nu tegen heeft niks te maken met verlegen of depressie nee, het zijn al deze andere levens die ik altijd maar dichtbij voel, zie een gift zou je zeggen? als iemand de zwaarte ervan begreep als ik het nu eens op tafel kon leggen mijn medemens heb ik tot egoïst bekroond omdat men in mijn ogen te weinig interesse in elkaar toont kijken alleen naar zichzelf of scherm zoemen rustig mee in de zwerm tot ik mijn mond open trek verschijnt er plotseling een blinde vlek noemen ze me gek.. willen de waarheid niet onder ogen zien ik zeg ze: je kan altijd meer geven of doen al geef je miljoen keer die zelfde zoen moet de waarde er dan vanaf gaan? of kan men gewoon blijven genieten in dit bestaan meer dan 'normaal' aan elkaar geven meer dan deze maatschappij *** graag ik dat altijd al had willen beleven*
0
Jun 17, 2015
Jun 17, 2015 at 9:49 AM UTC
Gesloten maatschappij
*een meisje wilt iets na een feest slapen bij jou want ze is nog nooit zo ver weg geweest aan jouw zijde sta ik en met meelevend hart zei je 'dat is goed' op dat moment zei ik 'goodbye' to my mood ik hou me groot ik hou mijn mond terwijl ik wil zakken me laten vallen op de grond als van binnen een demoon of meer mij aan het verslinden zijn negatief van de pijn ik voel me klein dat het goed is, zei je tegen wat? bij mijn ex had ik hier nooit last van geen moeite mee gehad nu graaf ik dan misschien elke keer mijn graf maar dit hier was een droom gebroken wakker is niet iets dat ik mezelf gaf en ik weet niet wat te zeggen weet niet wat ik moet doen misschien is jouw hart goed maar zo is onze **** laat het de onze blijven niet verpesten door een heks rampscenarios om te overleven bedrogen door eigen boven kamer maar om **** niet erger te maken is het soms beter te zwijgen omdat je de 'ja' hebt maar 'nee' nog **** krijgen*
0
Jun 6, 2015
Jun 6, 2015 at 4:58 PM UTC
'Foute' droom