Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"minu" poems
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
0
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Continue reading...
55
Gusto ko ring maranasang makulong para naman magka-thrill kahit kaunti ang buhay kong napaka-boring. Pero gusto kong makulong nang walang ginagawang anumang krimen. At a loob ng kulungan ay pabahuan ng hininga, kili-kili, puwet at singit; paramihan ng libag sa leeg, tinga sa gilagid, kalyo sa labi, at tartar sa ngipin. Doon na rin masusubok ang aking pagiging best actor sa pagkukunwaring makadiyos ako sa pagdadala ko ng banal na libro sa lahat ng oras, minu-minuto upang parolya ay aking matamo at kinabukasan ay laya na ako. Hustisya ay kaydaling laruin, sistema ay kaydaling butasin, buong kuwento ng aking tula ay uulit-ulitin.
0
Aug 16, 2017
Aug 16, 2017 at 12:30 AM UTC
Hacking the Justice System
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
0
Feb 27, 2021
Feb 27, 2021 at 9:42 PM UTC
Mananatiling Ikaw
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
Continue reading...
42
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
0
Mar 6, 2018
Mar 6, 2018 at 6:00 AM UTC
Halos
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
Continue reading...
61
, Kasama ka sa aking mga muting panalangin Sa aking isip, minu-minuto ay ika'y aking dadalhin Aking pagibig ay iyo lamang, lalo pang paiigtingin Lahat nalang ay gagawin, upang manatili sakin ang iyong pagtingin
0
Mar 14, 2019
Mar 14, 2019 at 1:39 PM UTC
Sa aking pinakamamahal
Naeratus su silmades, Suunurgad paitamas kõrvu On päike minu tedretähnidele Sa vaikselt avad oma suu Poetad hingetõmbe Nii su mõtted juba mu kõrvuni jõudnud Ilma,et oleksid midagi õelnud Kas see tunne ongi See ihatuim Sest mina ihkan seda veel Ja kui polegi nii Vaid neil mõttes mõlgub muu Siis siiski minul ei Mõlgu Midagi muud
0
Sep 22, 2018
Sep 22, 2018 at 6:10 AM UTC
Mu arm
Pomrčina… Samo se belasaju razigrane kozice, vetrić dlaku im njiše. Njihov miris fajta moj njuh u noći, tražim čizme rudarske moje, al’ nema ih ni za lek! A ja u pomrčini osećam vaš strah, vaš veseli strah i čujem vaše slabašno brečanje, o, kozice moje, cupkate ko mlada, čujem kako vam nožice po vlažnom tlu žudno biju. Da utehu nađem, boli da me minu, kad nežno se protegne niz dolinu meeeeeee… S praskozorjem bi vam se prikrao, al’ čizama mi nema! Ah, moja najgrđa mora u sutonu htenja, ništa moje večno bilo nije, ni za Novu godinu pihtije!
0
Apr 16, 2015
Apr 16, 2015 at 5:01 PM UTC
kozice moje