Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mauuwi" poems
Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM
0
Aug 9, 2018
Aug 9, 2018 at 2:08 AM UTC
To my beloved friend
Naulit na naman ang paalam (poetman_24) Ayaw ko mang sabihang hugot sa tulang ito ngunit pagkatao ko'y laging ganito, namutawi na naman ang paalam sa aking puso bakit pag-ibig kayhirap **** matamo? Muli na namang nagtitipon ang ulap sa taas nagbabadya nang pagpatak na walang wakas, wala akong magawa-gawa't hindi rin makatakas napiit na naman ako sa lungkot nang ulit ulit na landas. Bakit naman ganyan ang pagsubok mga tinta'y naghihimutok, ano ba ako sa pintig nang pagtibok ako ba'y sawi sa bawat paglunok? Hindi pala sapat ang likha kong tula kaya lulukutin ko na lamang ang talata, mauuwi na naman ang aking bigong diwa sa 'di matatawarang luha. Pag-aalay ko pala'y naiipon sa buhangin nasasayang lamang ang taglay na damdamin, nais kong isuko ang pagkatha sa hangin sana masagot pa ang aking panalangin. Makatang walang taglay na panulat mga tinta'y mantsa sa'king balat, nasasawi ako nang hindi ko alam isa ba akong tampalasan? Kung masasaktan ka sa aking piling layuan mo na lamang ako giliw, itanim mo na sa akin ang pasakit tatanggapin ko kahit anong pait. Isilid mo na lamang ang sandaling ala-ala at alalahanin na ikaw ay may halaga, kalimutan mo na lamang ako sinta kung 'yan ang palagay **** tama. Babalik na muna ako sa sa karimlan itatago sa dilim ang katotohanan na ako ay luhaan, ililibing ko na lamang sa diwang hagap na ako ay sawi at talunang makatang hindi katanggap-tanggap.
0
Oct 3, 2017
Oct 3, 2017 at 1:13 AM UTC
Naulit na naman ang paalam
Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.
0
Apr 18, 2020
Apr 18, 2020 at 10:01 AM UTC
I. MATAPANG AT DUWAG: Ang Babae At Ang Lalake
Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.
Continue reading...
48
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
Naaalala mo pa ba? Minsan din tayong naging masaya. Nagsimula sa pagkakaibigan, Nauwi sa walang pansinan. Naaalala mo pa ba? Mga panahong sabi natin ay tunay tayong magkaibigan, Walang kamalay malay na mauuwi sa pagkakasakitan. Naaalala mo pa ba? **Sabi mo noon maging ang mga bituin ay sumasangayon sa atin. Ngunit hindi nila nasabi na hindi ka para sa akin.** Naaalala mo pa ba? Mga kalokohang napag-uusapan, Ngayon ay hindi magawa kahit banggitin ang iyong pangalan. Naaala mo pa ba? Sinabi kong lagi lang akong magiging andiyan, Lingid sa aking kaalaman na ako pala ang maiiwan. Naaalala mo pa ba? Na minsan din tayong naging magkaibigan, Sana hindi na lang nauwi sa pagmamahalan, Marahil ngayon ay nagtatawanan. Maaalala mo pa ba? Kung ako'y nagawa mo nang iwan, Siguro'y kailangan na ding kalimutan. Maaalala mo pa ba? Kung ikaw ay akin nang bibitawan, Sapagkat pati ang ating pagkakaibigan ay iyo na atang nalimutan. Maaalala mo pa ba? Humihilingin na maalala mo parin sana.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 10:59 PM UTC
Magkaibigan
Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan,  habol-habulan,  agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal,  hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita,  sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko,  ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin,  may iba nang susungkit sayo, O kaya,  yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo,  nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa,  dalawa,  tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat,  pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo,  isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso,   na tinamaan dahil sayo,  pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh,  yung pagmamahal ko sayo,  ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano,  mahalin at seryosohin mo rin ako.
0
Nov 24, 2018
Nov 24, 2018 at 6:00 PM UTC
"LARO"
Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan,  habol-habulan,  agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal,  hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita,  sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko,  ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin,  may iba nang susungkit sayo, O kaya,  yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo,  nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa,  dalawa,  tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat,  pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo,  isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso,   na tinamaan dahil sayo,  pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh,  yung pagmamahal ko sayo,  ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano,  mahalin at seryosohin mo rin ako.
Continue reading...
38
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
0
Oct 23, 2020
Oct 23, 2020 at 9:08 AM UTC
' SiwaLaT '
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
Continue reading...
55
Sadya yatang napakahirap Ang kayo'y aking lapitan Tila ang pagsasamaha'y Mauuwi sa pangarap at di pagkakaunawaan Barkada na nabuo sa isang samahan Inalay na dugo't pawis ang siyang naging puhunan Ang samaha'y nabansagan Parang magkabayan kapag nagtulungan Sana ang mga mali ay mairebisa Nang ang barkada'y di mawala Mawala sa isang iglap Na parang ang lahat ay isang pangarap
0
Nov 13, 2019
Nov 13, 2019 at 7:47 AM UTC
Barkada
VIKING - Lovely Joy / 22nd September 2020 Unang sulyap mapapasabi kayo ng "Tara!! Sakay tayo diyan" At lahat ay naghabulan Papunta sa pilahan. Sa simula ay naeenjoy niyo pa   Pero habang tumataas, buong katawan aayaw na Sasabihin kay kuya operator na "Kuya, tamypers muna...", "Kuya tama naaaaaa..." At yung taympers na yun, mauuwi sa tiis nalang muna. Ang dating saya nyo pagkaupo ay napalitan ng takot at kaba   Ang dating ngiti na kay tamis ay napalitan ng ngiting kay pait. At ang mga tawa nyo sa mukha ay napalitan ng simangot, At ang malakas na hiyaw na boses nung una Napalitan ng pabebeng sambit na "ayoko na." Sumimple sa isang tabi na tulala at sukang suka na At sinabing di na uulitin pa Viking tama na o Viking sige pa? At sigurado akong sasabihin niyo na VIKING PAALAM NA!!
0
Oct 27, 2020
Oct 27, 2020 at 6:42 AM UTC
VIKING (SAKAY NA!)
Sabi na eh Kahit anong gawin natin O kahit wala tayong gawin Mauuwi sa ganito ang lahat Lagi mo silang pipiliin At lagi mo akong iiwan Ngunit kung ganunpaman Nais ko pa ring malaman mo Matagal ko nang nakita Ang taong para sakin Yung nga lang Hindi sya nakalaan sakin IKAW YUN. Ikaw yung una sa lahat Unang kilig Unang lambing Unang kirot saking dibdib Ikaw yung hinanap ko Sa piling ng iba Kaya hindi naging tugma At nauwi rin sa wala Ikaw yung hinayaan kong mawala Dahil alam kong may iba pang magpapaligaya sayo Dahil alam kong hindi ako magiging sapat Subalit umasa pa rin ako Sa mga "gudmornings at gudnights" Sa mga "musta ka at whats for lunch" Sa mga "work kn at ingat pag uwi" Kagaya ng pag-asa Sa pagpatak ng ulan sa tag-init Sa init ng araw sa panahon ng ulan Sa presidente para maging disente Haaaayyyy Hindi bale na Ganun talaga eh Hirap kalaban ni tadhana Naiisip ko na ngang humingi ng tulong Kay Thor ng Avengers Kay Superman at Batman Kay Ding at Darna Pero kagaya nila Alam ko at alam mo Na itong merong TAYO Ay isang pantasya lang.
0
Jul 29, 2020
Jul 29, 2020 at 4:43 AM UTC
Ang tulang walang pamagat
Ngiti mo ay kay akit-akit, Mga mata mo'y puno nang pighati. Tila ito'y hibik ngunit walang kalatis. Kaibigan, mayroon bang bumabagabag sa iyong paglingap? Ipamarali mo at nang ika'y aking kalingain. Datapwa't ako'y walang sinuman gayunman ako'y may kahabagan. Kahit pilit **** inaakupado ang kanyang pag-iisip subalit pakatandaan na ang puso'y di marunong lumimot sa nakaraan. Ano ba ang dapat **** gawin upang ika'y mapansin? Hanggang kailan matatapos ang iyong kalumbayan? Hanggang kailan mo siya alpasan? Mauuwi na naman ba sa balitaktakan?
0
May 23, 2022
May 23, 2022 at 8:51 PM UTC
Ang Puso'y di marunong lumimot sa nakaraan
Wala na ang mga paru-paro sa tiyan. Naglaho sila nang hindi ko namamalayan. Kilig ay hindi na rin maramdaman. Hindi na kita kinasasabikan. Ano ba ang nangyari? Napagod na ang puso. Hindi ko na mawari. Isip ko’y gulung-gulo. Ang dating gigil na puso, Ngayo’y parang lantang halaman. Ang dating sabing sa iyo, Ngayo’y parang hindi nga naman. Susulat sulat ng tulaan, Mauuwi rin pala sa iwanan. Nagsawa, napagod, nahirapan, Namanhid, napuno, hindi na lumaban. Tapos na, ito na ang dulo. Ito na ang huling tula para sa’yo. Sana palayain mo na ako. Gaya ng paglaya ng mga paru-paro.
0
Mar 27, 2018
Mar 27, 2018 at 7:43 AM UTC
WAKAS
Sa mga oras na lumipas, nasayang at nawala Mabuti siguro kung di na natin ito ikabahala Madami mang ala-ala Unti-unting nauuwi sa wala Gusto ko tanongin kung bakit Kaylangan ba talaga maging ganito kasakit? Kaya ko bang maging masaya? Kaya ba kita makitang malaya? Ang inakala nating walang hangganan Mauuwi din pala sa iwanan Salamat sa ka-onting oras nating pagsasama Kahit ganon ang pagmamahal mo ay aking nadama Sana di mo ako sinaktan Dahil kahit anong pilit ko di na pwede ipaglaban At sa mga araw na lumipas Ang pagibig ay di padin kumu-kumupas Siguro nga tama na.... Paalam kasi.... tapos na.
0
Feb 25, 2018
Feb 25, 2018 at 12:43 AM UTC
TAPOS NA
Sa bawat agiw na nakikita ay aking naaalala ang mabuti nating pagsasama noong tayo'y bata pa Madalas **** sabihin sa akin na ako'y iyong pakamamahalin kahit anong bagyo ang dumating pag-iibiga'y iyong sasagipin Ngunit sa pagdaan ng panahon tila ikaw'y nagbago Ang pagtingin mo sa aki'y naglaho na parang nillimot ang kahapon Puso ko'y nagtaka anong nangyari't pag-ibig ay nawala? Ang dati nating pagmamahalan mauuwi lang ba sa pagkakaibigan? Tinanong sa sarili kung anong dahilan at nawala ang ating pagmamahalan Ako ba'y may pagkakamali? iniwan mo ako't siya ang pinili Hanggang ngayo'y umaasa ang pusong iyong sinugatan na kahit minsan ay maalala kahit bilang isa na lang kaibigan Heto nga at bumalik ka nga sa aking piling ngunit pag-ibig mo'y naging malamig At ngayo'y hinihiling buksan muli ang aking pag-ibig Ngunit sa pagdaan ng panahon di ko pa rin malimot ang kahapon Ang ating mga suyuan sa panahon nang ating kabataan Kahit na ako'y mayroong iba puso ko'y hinahanap ka Naririnig ko ang iyonh tinig at himig parang inaalala ang ating nakaraang pag-ibig Kailanma'y di ka malimot, aking giliw hanggang ngayo'y sa'yo pa rin nababaliw ang pusong kahit iyong sinugatan narito pa rin at umaasang di mo iiwan
0
Dec 5, 2019
Dec 5, 2019 at 1:15 AM UTC
NAGBAGO