"matangay" poems - Hello Poetry

Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.

0

Mar 1, 2016

Mar 1, 2016 at 6:01 PM UTC

jkpoetry

Isang Minuto (Ver. 2)

Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.

62

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

0

Nov 3, 2020

Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC

katzja

alaala ng ulan

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

13

Pagmasdan mo ako. Damhin mo ang magaspang kong palad na bagamat ay nangulubot ay syang humahalik sa putikang sakahang pinaghihirapan. Titigan mo ang mga mata kong hapung-hapo sa pagtanggap sa bagsak-presyong palay na katumbas ng presyo ng isang tsitsirya. Ngunit, pakikinggan mo ba sila sa sasabihin nilang wag kaming papamarisan? Sa bawat hakbang ko papalayo sa lupang sakahan ay sya namang hakbang ko papalapit sa mataas na antas ng pakikibaka. Kakalabanin ang pasistang gobyernong pilit yumuyurak sa katulad naming mga dukha. – Isa ako sa may pinakamaliliit na tinig sa lipunan. Isa ako sa hindi maintindihan ng nakararami na isa sa mga nagtatanim ngunit ngayon ay walang makain. Patawarin mo ako sa paglisan ko’t pagsama sa mga pagpupulong at sa pakikidigma para sa natatanging kilusan. Dahil ako ang bumabagtas sa estrangherong lugar na kung tawagin ay Maynila. Ako ngayon ang mukha ng mga magbubukid, ng mga inapi at ng mga pinagkaitan ng karapatan sa ilalim ng berdugong administrasyon ng bayan kong hindi na nakalaya. Ako ang estrangherong kumilala sa bawat sulok at lagusan ng Mendiola na piping-saksi sa mga panaghoy naming kailanma’y hindi pakikinggan ng nakatataas. Ako at ng aking mga kasama, ang bagong dugong isasalin sa sistemang ninanais naming patakbuhin. Patawarin mo ako sa pagpili kong matangay sa agos ng mabilisang kamatayan tungo sa pulang kulay ng rebolusyon. Ngunit, kailanman ay hindi nyo maiintindihan, na hindi naging mali na ipaglaban ko ang aking bayan.

0

Jan 6, 2020

Jan 6, 2020 at 10:15 PM UTC

Madelle0414-

Palimos ng Bigas

Pagmasdan mo ako. Damhin mo ang magaspang kong palad na bagamat ay nangulubot ay syang humahalik sa putikang sakahang pinaghihirapan. Titigan mo ang mga mata kong hapung-hapo sa pagtanggap sa bagsak-presyong palay na katumbas ng presyo ng isang tsitsirya. Ngunit, pakikinggan mo ba sila sa sasabihin nilang wag kaming papamarisan? Sa bawat hakbang ko papalayo sa lupang sakahan ay sya namang hakbang ko papalapit sa mataas na antas ng pakikibaka. Kakalabanin ang pasistang gobyernong pilit yumuyurak sa katulad naming mga dukha. – Isa ako sa may pinakamaliliit na tinig sa lipunan. Isa ako sa hindi maintindihan ng nakararami na isa sa mga nagtatanim ngunit ngayon ay walang makain. Patawarin mo ako sa paglisan ko’t pagsama sa mga pagpupulong at sa pakikidigma para sa natatanging kilusan. Dahil ako ang bumabagtas sa estrangherong lugar na kung tawagin ay Maynila. Ako ngayon ang mukha ng mga magbubukid, ng mga inapi at ng mga pinagkaitan ng karapatan sa ilalim ng berdugong administrasyon ng bayan kong hindi na nakalaya. Ako ang estrangherong kumilala sa bawat sulok at lagusan ng Mendiola na piping-saksi sa mga panaghoy naming kailanma’y hindi pakikinggan ng nakatataas. Ako at ng aking mga kasama, ang bagong dugong isasalin sa sistemang ninanais naming patakbuhin. Patawarin mo ako sa pagpili kong matangay sa agos ng mabilisang kamatayan tungo sa pulang kulay ng rebolusyon. Ngunit, kailanman ay hindi nyo maiintindihan, na hindi naging mali na ipaglaban ko ang aking bayan.

18

Gumuhit ng tula at sa bote'y inilagay, Inilapit sa dagat at sa alon ay isinibay. Sa langit umasa na iyong matangay, Itong apat na taludtod na sa'yo ay inalay. Ako ay humihiling, na sana'y 'yong malaman, At kahit na bitin, aking panghahawakan, At aking dadamdamin ka at ipaglalaban, Alon man ay dumating, ako ang makakapitan. Bundok ay tatawirin, kahit na masugatan, Dagat ay lalanguyin, pipilitin kong lumutang Ikaw lamang ay marating, at aking masilayan Sa mukha mo'y may ngiting, abot sa kalawakan. Ikaw ay sasagipin, hindi ka pababayaan. At kahit na palihim, ako'y maaasahan. Sa'kin ay tumingin, ikaw ay maniwalang, Na tuwing dumidilim ang karagatan, ikaw ang s'yang liwanag.

0

Jul 5, 2020

Jul 5, 2020 at 2:15 PM UTC

malasakit

Sa Alon

Gumuhit ng tula at sa bote'y inilagay, Inilapit sa dagat at sa alon ay isinibay. Sa langit umasa na iyong matangay, Itong apat na taludtod na sa'yo ay inalay. Ako ay humihiling, na sana'y 'yong malaman, At kahit na bitin, aking panghahawakan, At aking dadamdamin ka at ipaglalaban, Alon man ay dumating, ako ang makakapitan. Bundok ay tatawirin, kahit na masugatan, Dagat ay lalanguyin, pipilitin kong lumutang Ikaw lamang ay marating, at aking masilayan Sa mukha mo'y may ngiting, abot sa kalawakan. Ikaw ay sasagipin, hindi ka pababayaan. At kahit na palihim, ako'y maaasahan. Sa'kin ay tumingin, ikaw ay maniwalang, Na tuwing dumidilim ang karagatan, ikaw ang s'yang liwanag.

16

Ilang taon na rin ang nakalipas, Mula noong una kong masilayan; Ang kislap ng iyong mga mata, Nangingibabaw sa mga ilaw sa daan. Naaalala ko pa lahat - Puno ng kaligayahan, kapayapaan. At ngayon, ikaw at ako. Tila hindi na magkatagpo. Sana hindi matangay ng pagbugso, Itong dinadala ng aking puso.

0

Feb 24, 2019

Feb 24, 2019 at 2:48 PM UTC

meruem

Session Road.

Ilang taon na rin ang nakalipas, Mula noong una kong masilayan; Ang kislap ng iyong mga mata, Nangingibabaw sa mga ilaw sa daan. Naaalala ko pa lahat - Puno ng kaligayahan, kapayapaan. At ngayon, ikaw at ako. Tila hindi na magkatagpo. Sana hindi matangay ng pagbugso, Itong dinadala ng aking puso.

10

Tumilaok na ang manok Kasabay ng pilantik ng mga bibig Halika tayo'y maghanda sabayan mo ako sa almusal Pinakuluang Mura at paghiyaw huwag kang magalala hindi iyan hilaw sa katunayan tama lamang ang timpla Mapait pait at masakit sakit Minsa'y nakasasanay na rin Halika tayo'y maghanda Pupunta sa isang lugar na tila selda Kung saan bawat kilos ay nakalagda Mataas lamang ang marka kung ika'y masunurin at maganda Huwag kang magalala mababait sila Bawat ibigay mo ay susuklian nila ng lima Halika tayo'y maghanda Bawat minuto ay pagsubok bawat hininga ay pagkapit Kapit , lumapit upang hindi matangay ng agos Kung ang bawat pagyapos ay nakalalapnos Halika tayo'y maghanda teka, hindi pa ako handa ngunit Araw ay sisikat hindi ka na muli pang didilat malaya ka na;

0

Jun 15, 2019

Jun 15, 2019 at 9:45 PM UTC

Andeng

Tutuldok kuwit;

Tumilaok na ang manok Kasabay ng pilantik ng mga bibig Halika tayo'y maghanda sabayan mo ako sa almusal Pinakuluang Mura at paghiyaw huwag kang magalala hindi iyan hilaw sa katunayan tama lamang ang timpla Mapait pait at masakit sakit Minsa'y nakasasanay na rin Halika tayo'y maghanda Pupunta sa isang lugar na tila selda Kung saan bawat kilos ay nakalagda Mataas lamang ang marka kung ika'y masunurin at maganda Huwag kang magalala mababait sila Bawat ibigay mo ay susuklian nila ng lima Halika tayo'y maghanda Bawat minuto ay pagsubok bawat hininga ay pagkapit Kapit , lumapit upang hindi matangay ng agos Kung ang bawat pagyapos ay nakalalapnos Halika tayo'y maghanda teka, hindi pa ako handa ngunit Araw ay sisikat hindi ka na muli pang didilat malaya ka na;

26