"makasakit" poems - Hello Poetry

Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?

0

Aug 31, 2016

Aug 31, 2016 at 4:34 AM UTC

ppappiyongs

To Whom It May Concern:

Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?

48

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

0

Dec 28, 2015

Dec 28, 2015 at 4:47 AM UTC

forevertwentywang

Sa Tuwing Uulan, Kapag Gabi...

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

64

Dati ang alam ko lang na kwento ay ang Biag ni Lam-ang. Pero nung nakilala kita at nagkaroon tayo ng sariling kwento, Dalawa na ang alam ko. At ang isa doon ay "bahagi na lamang". Bahagi na lang ng "ikaw at ako". Nang wala nang "tayo". Bahagi na lang ng dating "dalawa" ngunit ngayon, "mag isa na lang ako". Bahagi tayo ng "isat-isa" ngunit ngayon, Bahagi na lang tayo nang nakaraang "tapos na". Mga masasayang araw na biglang nabago Tawanang biglang naging iyakan. Dating di mapaglayo pero ngayon mas piniling magpakalayo layo. Oo naging bahagi tayo ng pag kakaibigang nauwi sa pagkaka-ibigan. Mga dating sabay lang sa hapag kainang nauwi na sa sabay sa pagtulog at sa pag gising sa umaga. Oo naging bahagi tayo ng mga masasayang umaga, gabi at mga dapithapong magkasama. Maririnig satin ang tawanang akala mo isang buong tropa un pala tayo lang dalawa. Naging bahagi tayo ng lungkot ng bawat isa. Problema at mga alitang walang kwenta. Natuto tayong huwag sumabay sa galit ng bawat isa. Pero nasaan na? Tila ang pag babago ay nauwi na sa wala. Bagay na hindi mo man lang nakita. Mga problema na kahit marinig mo ng paulit ulit ay tila isang kantang masarap pa sa tenga. Mga bagay na gustong gusto **** ipinagwalang bahala. Oo mahal natin ang isat isa pero hindi na ng kasing mahal natin ang bawat isa. Mahal na lang natin ang mga sarili natin. Nandito na lang tayo kasi takot tayong makasakit ng damdamin. Pero ang hindi natin alam mas higit na masakit ang "hindi natin alam" at kilala ang "sino ako sayo" at "sino ka sa akin. "Ano tayo noon" "Ano na tayo ngayon". Huhupa din ang sakuna, pasasaan at mahahanap din natin ang "tayo" sa piling ng iba. kung kelan, hindi ngayon baka sa ibang panahon.

0

Jul 22, 2019

Jul 22, 2019 at 7:11 AM UTC

khat_R

Tayo lang Dalawa

Dati ang alam ko lang na kwento ay ang Biag ni Lam-ang. Pero nung nakilala kita at nagkaroon tayo ng sariling kwento, Dalawa na ang alam ko. At ang isa doon ay "bahagi na lamang". Bahagi na lang ng "ikaw at ako". Nang wala nang "tayo". Bahagi na lang ng dating "dalawa" ngunit ngayon, "mag isa na lang ako". Bahagi tayo ng "isat-isa" ngunit ngayon, Bahagi na lang tayo nang nakaraang "tapos na". Mga masasayang araw na biglang nabago Tawanang biglang naging iyakan. Dating di mapaglayo pero ngayon mas piniling magpakalayo layo. Oo naging bahagi tayo ng pag kakaibigang nauwi sa pagkaka-ibigan. Mga dating sabay lang sa hapag kainang nauwi na sa sabay sa pagtulog at sa pag gising sa umaga. Oo naging bahagi tayo ng mga masasayang umaga, gabi at mga dapithapong magkasama. Maririnig satin ang tawanang akala mo isang buong tropa un pala tayo lang dalawa. Naging bahagi tayo ng lungkot ng bawat isa. Problema at mga alitang walang kwenta. Natuto tayong huwag sumabay sa galit ng bawat isa. Pero nasaan na? Tila ang pag babago ay nauwi na sa wala. Bagay na hindi mo man lang nakita. Mga problema na kahit marinig mo ng paulit ulit ay tila isang kantang masarap pa sa tenga. Mga bagay na gustong gusto **** ipinagwalang bahala. Oo mahal natin ang isat isa pero hindi na ng kasing mahal natin ang bawat isa. Mahal na lang natin ang mga sarili natin. Nandito na lang tayo kasi takot tayong makasakit ng damdamin. Pero ang hindi natin alam mas higit na masakit ang "hindi natin alam" at kilala ang "sino ako sayo" at "sino ka sa akin. "Ano tayo noon" "Ano na tayo ngayon". Huhupa din ang sakuna, pasasaan at mahahanap din natin ang "tayo" sa piling ng iba. kung kelan, hindi ngayon baka sa ibang panahon.

40

Nasaktan ako pero di ko sinabi sayo; nakita kitang masaya, kaya nilayo ko sarili ko. Pero di mo naman sinabi na ako pala mahal mo; Kung alam ko lang, lumaban sana ako. Huli na ba ang lahat para sa ating dalawa? Mahal kita, mahal mo ako, mahal ka nya Wag na lang yata, ayoko makasakit ng iba.

0

Mar 17, 2016

Mar 17, 2016 at 5:57 AM UTC

okrpxm

Huli Na Ba?

Nasaktan ako pero di ko sinabi sayo; nakita kitang masaya, kaya nilayo ko sarili ko. Pero di mo naman sinabi na ako pala mahal mo; Kung alam ko lang, lumaban sana ako. Huli na ba ang lahat para sa ating dalawa? Mahal kita, mahal mo ako, mahal ka nya Wag na lang yata, ayoko makasakit ng iba.

7

Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.

0

Sep 29, 2020

Sep 29, 2020 at 6:14 AM UTC

LouisGB

“Takot”

Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.

29

Tapos na ang araw Dumilim na ang kalangitan Dumating na ang buwan Nagliparan na ang mga bituin Kasabay ng pagdating ng pagod Sa napakahabang araw Nagmamadali sa paglakad Pagaspas ang takbo ng mga paa Di matigil sa paghabol ng hininga Para lang makauna sa pila at makauwi na Mapupungay na mga mata Walang pakialam kahit kanino Binabangga kung sinu-sino Nilalampasan ang mga tao Na parang nag-aalay lakad Hindi man lang humingi ng tawad Kahit nabangga sa bilis ng hindi pag-iwas Walang Pake kahit makasakit Basta ang sarili ay makasiksik Sa Tren, Sa Bus, Sa jeep, Sa trike, Unahang makauwi Okay lang kahit nakatayo Pero mas maswerte kung minsan nakaupo At kapag may babaeng nakatayo Pasensya na pagod ako Pasensya na ganito ako Nakakainis Nakakabwisit Kanina pako nagsasalita Hindi parin ako nakakauwi Nandito parin ako Ambagal ng takbo Ang bilis ng oras Naipit sa daloy ng trapiko Parang hindi nausad at walang progreso Parang walang katapusang byahe na kalyeng naging preso Tulog na ang iba, nagpapahinga Pero ako nandito pa Sa gitna ng kalsada parang pagong ang pasada Nang mga sasakyang parang gamu-gamo Sisiksik pag nakakita ng puwang at espasyo Tiis nalang at makakauwi din tayo Matatapos din ang takbo nito Hihinto sa destinasyon ng ating tahanan Makakarating din sa ating pupuntahan Hindi kailangang magmadali Dahil ito ay walang katapusang Byahe ng ating buhay At bukas sabay nating itong sakyan Wag po tayong magtulakan Lahat po tayo makakauwi sa ating pinanggalingan Hindi natin kailangan madaliin Ang byahe na walang katapusan

0

Jul 8, 2018

Jul 8, 2018 at 12:01 AM UTC

vj-briones

Byahe

Tapos na ang araw Dumilim na ang kalangitan Dumating na ang buwan Nagliparan na ang mga bituin Kasabay ng pagdating ng pagod Sa napakahabang araw Nagmamadali sa paglakad Pagaspas ang takbo ng mga paa Di matigil sa paghabol ng hininga Para lang makauna sa pila at makauwi na Mapupungay na mga mata Walang pakialam kahit kanino Binabangga kung sinu-sino Nilalampasan ang mga tao Na parang nag-aalay lakad Hindi man lang humingi ng tawad Kahit nabangga sa bilis ng hindi pag-iwas Walang Pake kahit makasakit Basta ang sarili ay makasiksik Sa Tren, Sa Bus, Sa jeep, Sa trike, Unahang makauwi Okay lang kahit nakatayo Pero mas maswerte kung minsan nakaupo At kapag may babaeng nakatayo Pasensya na pagod ako Pasensya na ganito ako Nakakainis Nakakabwisit Kanina pako nagsasalita Hindi parin ako nakakauwi Nandito parin ako Ambagal ng takbo Ang bilis ng oras Naipit sa daloy ng trapiko Parang hindi nausad at walang progreso Parang walang katapusang byahe na kalyeng naging preso Tulog na ang iba, nagpapahinga Pero ako nandito pa Sa gitna ng kalsada parang pagong ang pasada Nang mga sasakyang parang gamu-gamo Sisiksik pag nakakita ng puwang at espasyo Tiis nalang at makakauwi din tayo Matatapos din ang takbo nito Hihinto sa destinasyon ng ating tahanan Makakarating din sa ating pupuntahan Hindi kailangang magmadali Dahil ito ay walang katapusang Byahe ng ating buhay At bukas sabay nating itong sakyan Wag po tayong magtulakan Lahat po tayo makakauwi sa ating pinanggalingan Hindi natin kailangan madaliin Ang byahe na walang katapusan

59

Sa iyong pagbabalik, nadarama ulit ang iyong halik Galing sa biglaang pag-alis, nagdulot pa rin sa puso'y malalim na daplis Tulang sinulat at inialay sa akin ay naglalaman ng mga dahilan Mga dahilan na aking intindihin ngunit ako'y masasaktan Ayaw mo akong lisanin ngunit ayaw mo na rin akong angkinin Maaari ba iyon? Parang hindi nagkatugma sa totoong depinisyon Ng tunay na pagmamahal pero yun ang iyong opinyon Hindi mo ako gustong kalimutan, hindi ako kayang paluhain Mahal mo akong lubusan, at ayaw **** makasakit ng damdamin Sana'y malaman mo na natatawa ako sa iyong mga salita Nang sinabi **** iwanan ako at hayaang sumaya sa iba Siguro sasaya ako, oo alam ko Pero asahan mo darating ang panahon na kung kailan pinalaya mo ako Doon mo na rin malaman na ang bobo mo masyado Sapagkat minahal kita nang higit sa aking buhay Inialay ko lahat, kahit minsan ay sumablay At para na rin pinatunayan **** hanggang salita ka lang naman Ayaw mo akong saktan? Pero handa mo akong iwanan. Binulag mo ang sarili sa kaisipang sasaya ako kapag wala ka Yan ang kamaliang gusto ko sanang itama Bali-baliktarin man ang buong daigdig, umiiral pa rin sa puso ko ay pag-ibig Bakit hindi na lang natin isipang tayo na lang dalawa? Ang natitira sa mundong ibabaw at wala ng iba pa Nang sa gayon ay hindi mo maisip na ako'y makahanap ng iba Higpitan mo ang paghawak sa akin at ako'y iyong-iyo na.

0

Dec 16, 2019

Dec 16, 2019 at 11:28 AM UTC

NBIhave3

Azzy

Sa iyong pagbabalik, nadarama ulit ang iyong halik Galing sa biglaang pag-alis, nagdulot pa rin sa puso'y malalim na daplis Tulang sinulat at inialay sa akin ay naglalaman ng mga dahilan Mga dahilan na aking intindihin ngunit ako'y masasaktan Ayaw mo akong lisanin ngunit ayaw mo na rin akong angkinin Maaari ba iyon? Parang hindi nagkatugma sa totoong depinisyon Ng tunay na pagmamahal pero yun ang iyong opinyon Hindi mo ako gustong kalimutan, hindi ako kayang paluhain Mahal mo akong lubusan, at ayaw **** makasakit ng damdamin Sana'y malaman mo na natatawa ako sa iyong mga salita Nang sinabi **** iwanan ako at hayaang sumaya sa iba Siguro sasaya ako, oo alam ko Pero asahan mo darating ang panahon na kung kailan pinalaya mo ako Doon mo na rin malaman na ang bobo mo masyado Sapagkat minahal kita nang higit sa aking buhay Inialay ko lahat, kahit minsan ay sumablay At para na rin pinatunayan **** hanggang salita ka lang naman Ayaw mo akong saktan? Pero handa mo akong iwanan. Binulag mo ang sarili sa kaisipang sasaya ako kapag wala ka Yan ang kamaliang gusto ko sanang itama Bali-baliktarin man ang buong daigdig, umiiral pa rin sa puso ko ay pag-ibig Bakit hindi na lang natin isipang tayo na lang dalawa? Ang natitira sa mundong ibabaw at wala ng iba pa Nang sa gayon ay hindi mo maisip na ako'y makahanap ng iba Higpitan mo ang paghawak sa akin at ako'y iyong-iyo na.

25

Wag piliting magmahal ng iba Pag sarili ay di pa kayang mahalin Bigyang kahulugan ang sariling talata Ito’y sa iba huwag hanapin ***Pagkat ang malabong imahe pag binigyan **** kulay, sadyang malabo parin.*** .

0

Jan 14, 2023

Jan 14, 2023 at 8:04 AM UTC

Watta

tips paano hindi makasakit:

Wag piliting magmahal ng iba Pag sarili ay di pa kayang mahalin Bigyang kahulugan ang sariling talata Ito’y sa iba huwag hanapin ***Pagkat ang malabong imahe pag binigyan **** kulay, sadyang malabo parin.*** .

8