"makakasanayan" poems
Masusing pinagmamasdan ang larawan
Habang di mawari ang aking nararamdaman
Gustong pumaibabaw ng aking luha
Kasabay ng malakas na paggayak ng tuwa
Ganito nga ba and dulot mo sinta?
Anu bang pinanghalik **** pinta?
Sakit at tuwang tila makakasanayan na
Habang kayo’y magkasama sa twina
Ngiting gumuguhit ng nadarama
Ako’y unti-unting nabubura
Katingkaran ay nanghihina
Dala ng isang mapanuksong diwata
Mga kulay na dati may kakaibang sigla
Ngayung tila kumukupas na
Ito nga ba’y sanhi ng aking taksil na pagsinta
Sa tikipsilim ng buwang nagbabadya
Sa malakas ng ihip ng hangin ako’y nabigla
Mag-isang nakaharap sa lumang estampa
Mga nakaraan ay nabibigyang hininga
Ninanais nang pakawalan ang dating alaala
Sabay ng pinintang pag-ibig sana
Sep 7, 2017
Sep 7, 2017 at 10:23 AM UTC
Noong araw ng aking pag alis
Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis
Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa
Ang naguumapaw na takot at kaba
Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan
maraming araw na ang dumaan
Subalit, tila hanggang ngayon
Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon
Pilit na hinahabol ang takbo
Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo
Ngunit, masyadong mabilis
Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis
Buong akala’y natanggap na
Pero damdami’y nagpapanggap lang pala
Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi
Mananatiling tikom ang mga labi
Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak
At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak
Ang mga alaala’y unti unting bumabalik
Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik
Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan
Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan
Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan?
Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan?
Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap?
O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?
Apr 29, 2020
Apr 29, 2020 at 1:55 PM UTC