"makabangon" poems - Hello Poetry

gigising at muling sasabihin na kakayanin at tatanggapin mag-isa ko nga bang haharapin bigat ng aking damdamin? iiwanan mo rin ba ang puso ko na binuhay mo pa sana di na lang nag-abala para ngayon ay tanggap ko na ayoko na, tama na, awat na pakiusap ko, sinta malabo na ako'y makabangon pa kung puso mo sa aki'y magsara hayaan, iwanan, paalam palayain sa baging na ako rin ang naghaing bitawan, wag sundan, paalam

0

May 31, 2014

May 31, 2014 at 7:30 AM UTC

dramachine

paalam

gigising at muling sasabihin na kakayanin at tatanggapin mag-isa ko nga bang haharapin bigat ng aking damdamin? iiwanan mo rin ba ang puso ko na binuhay mo pa sana di na lang nag-abala para ngayon ay tanggap ko na ayoko na, tama na, awat na pakiusap ko, sinta malabo na ako'y makabangon pa kung puso mo sa aki'y magsara hayaan, iwanan, paalam palayain sa baging na ako rin ang naghaing bitawan, wag sundan, paalam

16

Sa look ng kabihasnan ay niluray ang moral hanggang wala na natira sa kasarilihan Matayog na pananaw ay lumulubog parang tumatandang lawin Ang katauhan ay yumayabong na talahib na inaambon sa larang ng mga lapida Kaya musika ng panananghis ang nakatadhana Mapanglaw sa linang Ang kalakasan ay nahahamugan Nang pagsulong nito tungo sa kapangahasan Isang paa ay nasa libingan Kahit anuman ang makatugon sa pagdaralita nang malapot Sa antas ng balangaw, ano ang ipinapahiwatig? Masilayan man ng busabos, walang linaw sa intuwisyon Ihalo ang walang kaugnay na pangungulila sa balangkas ng talambuhay Magbuo man ng introduksyon Di pa rin makabangon sa panimula ng akda

0

Dec 16, 2018

Dec 16, 2018 at 7:42 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #12

Sa look ng kabihasnan ay niluray ang moral hanggang wala na natira sa kasarilihan Matayog na pananaw ay lumulubog parang tumatandang lawin Ang katauhan ay yumayabong na talahib na inaambon sa larang ng mga lapida Kaya musika ng panananghis ang nakatadhana Mapanglaw sa linang Ang kalakasan ay nahahamugan Nang pagsulong nito tungo sa kapangahasan Isang paa ay nasa libingan Kahit anuman ang makatugon sa pagdaralita nang malapot Sa antas ng balangaw, ano ang ipinapahiwatig? Masilayan man ng busabos, walang linaw sa intuwisyon Ihalo ang walang kaugnay na pangungulila sa balangkas ng talambuhay Magbuo man ng introduksyon Di pa rin makabangon sa panimula ng akda

18

ARMAS MO'Y PANALANGIN. Bago natin hangarin ang pansarili hiling, Hingin na bawat isa'y makabangon at gumaling; Sa gabay Nya, walang maiiwang nakabitin Pagkat ang DIYOS ay mas higit pa sa bituin. Mataimtim na dasal ang mainam na gawin. Isuko sa kanya ang lahat ng masamang gawain; Talikuran at wag na nating ulit-ulitin Ang Kanyang utos ay di dapat balewalain Normal lang matakot, pananalig mo'y wag hawiin Boung pusong pananampalataya - Sya'y purihin; Huminahon at sa kanya tayo'y manalangin Handa syang makinig, naghihintay lamang sa'atin. Simpleng pagsubok lamang ito kung tutuusin Kung sa kanya ang tiwala mo'y hindi bitin; May dumating mang hadlang at ika'y sirain Itanim sa isipan - armas mo'y panalangin.

0

Mar 20, 2020

Mar 20, 2020 at 6:39 AM UTC

karl-gerald-saul

Armas mo'y Panalangin

ARMAS MO'Y PANALANGIN. Bago natin hangarin ang pansarili hiling, Hingin na bawat isa'y makabangon at gumaling; Sa gabay Nya, walang maiiwang nakabitin Pagkat ang DIYOS ay mas higit pa sa bituin. Mataimtim na dasal ang mainam na gawin. Isuko sa kanya ang lahat ng masamang gawain; Talikuran at wag na nating ulit-ulitin Ang Kanyang utos ay di dapat balewalain Normal lang matakot, pananalig mo'y wag hawiin Boung pusong pananampalataya - Sya'y purihin; Huminahon at sa kanya tayo'y manalangin Handa syang makinig, naghihintay lamang sa'atin. Simpleng pagsubok lamang ito kung tutuusin Kung sa kanya ang tiwala mo'y hindi bitin; May dumating mang hadlang at ika'y sirain Itanim sa isipan - armas mo'y panalangin.

17

Tulungan mo kong makalimot sa pait na iyong idinulot. Tulungan mo kong makabangon sa sakit ng kahapon. Tulungan mo kong turuan ang sarili ko, turuan ang sarili ko na umibig muli ng ibang tao. Tulungan mo kong maging masaya muli dahil lungkot sa mga mata koy hindi na maikubli. Tulungan mo kong kalimutan ka, kalimutan ka ng sa ganon buhay koy lumigaya. Tulungan mo ko at baka sakaling mapatawad ko ang tulad mo.

0

May 22, 2016

May 22, 2016 at 11:05 PM UTC

erish-datinguinoo

Tulungan Mo 'Ko

Tulungan mo kong makalimot sa pait na iyong idinulot. Tulungan mo kong makabangon sa sakit ng kahapon. Tulungan mo kong turuan ang sarili ko, turuan ang sarili ko na umibig muli ng ibang tao. Tulungan mo kong maging masaya muli dahil lungkot sa mga mata koy hindi na maikubli. Tulungan mo kong kalimutan ka, kalimutan ka ng sa ganon buhay koy lumigaya. Tulungan mo ko at baka sakaling mapatawad ko ang tulad mo.

6

Nung ika’y umalis at lumisan At ako’y iwanan ng tuluyan Tanging sinabi sa sarili ko Kaya ko ‘to Nung nalamang ika’y nag-iisa At ako’y pilit na nagpapakasaya Sambit ng pusong nagpapalakas Kaya ko ‘to Nung bawat sakit ay pilit bumalik Bawat pagkukulang at bawat pasakit Tinibayan ang loob at sinabing Kaya ko ‘to Nung sumagi sa isip ang bawat alaala Sa bawat ngiti at bakas ng ligaya Pilit kong pinagiisipan Kaya ko ‘to? Nung ika’y hinahanap ng puso Sinisigaw sa bawat pintig nito Naguguluhan na ako Kaya ko ba? Nung nakikita kang masaya sa iba At sinampal sakin ang katotohanang Hindi ka na babalik pa Kaya ko pa ba? Nung napagtanto na ika’y mahal pa At sakin ay ayaw kang mawala Gusto kong isigaw sa mundo Hindi ko kaya ‘to Nung sa’yo ay nagsusumamo Nakikiusap na muling maging tayo Ngunit tuluyang binitiwan na ako Hindi ko na kaya ‘to Nung ika’y masaya na sa kanya At ako’y nilimot sa pag-iisa Tanging lumabas sa aking paghinga Ayoko ng ganito Ngayong tuluyan ka nang nawala Bakas mo ay pilit hinuhugasan Ngayon ko dapat isiping “Kaya ko ‘to” Sana’y makabangon na sa aking pagbagsak Tumungkod sa sariling mga paa at ituloy ang landas Pilit pinapaalala sa pusong nasawi Kakayanin ko ‘to Babangong muli sa bagong umaga Gigising sa katotohanang wala ka na Lalakad ng mag-isa kahit masakit Lahat ng ito’y pilit kakayanin

0

Sep 17, 2017

Sep 17, 2017 at 12:55 PM UTC

LonelyBard

Kaya ko

Nung ika’y umalis at lumisan At ako’y iwanan ng tuluyan Tanging sinabi sa sarili ko Kaya ko ‘to Nung nalamang ika’y nag-iisa At ako’y pilit na nagpapakasaya Sambit ng pusong nagpapalakas Kaya ko ‘to Nung bawat sakit ay pilit bumalik Bawat pagkukulang at bawat pasakit Tinibayan ang loob at sinabing Kaya ko ‘to Nung sumagi sa isip ang bawat alaala Sa bawat ngiti at bakas ng ligaya Pilit kong pinagiisipan Kaya ko ‘to? Nung ika’y hinahanap ng puso Sinisigaw sa bawat pintig nito Naguguluhan na ako Kaya ko ba? Nung nakikita kang masaya sa iba At sinampal sakin ang katotohanang Hindi ka na babalik pa Kaya ko pa ba? Nung napagtanto na ika’y mahal pa At sakin ay ayaw kang mawala Gusto kong isigaw sa mundo Hindi ko kaya ‘to Nung sa’yo ay nagsusumamo Nakikiusap na muling maging tayo Ngunit tuluyang binitiwan na ako Hindi ko na kaya ‘to Nung ika’y masaya na sa kanya At ako’y nilimot sa pag-iisa Tanging lumabas sa aking paghinga Ayoko ng ganito Ngayong tuluyan ka nang nawala Bakas mo ay pilit hinuhugasan Ngayon ko dapat isiping “Kaya ko ‘to” Sana’y makabangon na sa aking pagbagsak Tumungkod sa sariling mga paa at ituloy ang landas Pilit pinapaalala sa pusong nasawi Kakayanin ko ‘to Babangong muli sa bagong umaga Gigising sa katotohanang wala ka na Lalakad ng mag-isa kahit masakit Lahat ng ito’y pilit kakayanin

48

Sa isang madilim na kuwarto, ako’y tila mahinhin at ang mga mata’y nakasarado. Nakahiga lamang at kalmado habang nakabalot sa kumot at tila binabangungot ng mga ala-alang ‘di ko malimot-limot nang iwan mo ako. Ang mga ala-alang ito’y kung makapang-asta saking isipa’y parang nagliliyab na apoy na pumapaso sa mga magagandang damdamin kong tila naitataboy. Ngunit ngayon, tila nawala ang nagliliyab na apoy nang nalalampasan ko na ang lungkot, at tuluyang bumabangon at nililimot ang mga ala-ala ng kahapon, sapagkat alam ko na ang mga masasamang kahapon ay ‘di pa ang dulo at hadlang upang ‘di ako makabangon.

0

Jun 9, 2019

Jun 9, 2019 at 10:27 AM UTC

mr-1

Ang Masamang Kahapon

Sa isang madilim na kuwarto, ako’y tila mahinhin at ang mga mata’y nakasarado. Nakahiga lamang at kalmado habang nakabalot sa kumot at tila binabangungot ng mga ala-alang ‘di ko malimot-limot nang iwan mo ako. Ang mga ala-alang ito’y kung makapang-asta saking isipa’y parang nagliliyab na apoy na pumapaso sa mga magagandang damdamin kong tila naitataboy. Ngunit ngayon, tila nawala ang nagliliyab na apoy nang nalalampasan ko na ang lungkot, at tuluyang bumabangon at nililimot ang mga ala-ala ng kahapon, sapagkat alam ko na ang mga masasamang kahapon ay ‘di pa ang dulo at hadlang upang ‘di ako makabangon.

3