"madadama" poems - Hello Poetry

mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas

0

Oct 21, 2019

Oct 21, 2019 at 1:32 PM UTC

physio

panloob na kapayapaan

mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas

56

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

0

Jan 16, 2019

Jan 16, 2019 at 7:57 PM UTC

parecious_ann

Problema

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

26

Tatakpan ko ang aking mata,  Upang katotohana'y hindi makita,  Saki'y wala ka na,  Tumakbo ka papunta sa iba,  Pilit kitang hinabol,  Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,  Ang liwanag nang kahapon,  Bigla na lang naglaho,  Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,  Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,  Takpan ng ngiti ang pait,  Tanggapin kahit na sobrang sakit,  Kahit ano namang sigaw ang ipilit,  Hindi mo rin naman maririnig,  Himutik ng puso ay patatahanin ko,  Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,  Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,  Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,  Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,  Ang mundo ko'y tumahimik,  Wala ni kahit anong imik,  Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,  Haplos at yakap mo'y di na madadama pa,  Labis na katahimikan mistulang bingi na.

0

Apr 12, 2016

Apr 12, 2016 at 5:10 AM UTC

ajgm

Bulag. Pipi. Bingi.

Tatakpan ko ang aking mata,  Upang katotohana'y hindi makita,  Saki'y wala ka na,  Tumakbo ka papunta sa iba,  Pilit kitang hinabol,  Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,  Ang liwanag nang kahapon,  Bigla na lang naglaho,  Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,  Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,  Takpan ng ngiti ang pait,  Tanggapin kahit na sobrang sakit,  Kahit ano namang sigaw ang ipilit,  Hindi mo rin naman maririnig,  Himutik ng puso ay patatahanin ko,  Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,  Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,  Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,  Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,  Ang mundo ko'y tumahimik,  Wala ni kahit anong imik,  Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,  Haplos at yakap mo'y di na madadama pa,  Labis na katahimikan mistulang bingi na.

27