"limbong" poems
Paglalang ra daw sa'kong hunahuna,
Ang bugnaw na kakulba ni gakos sa'kong tutunlan,
Ako gayod kahibalo na naa sila sa atong kalibutan,
Sa hayag na bulan, ug sa bugnaw na mga dalan,
aduna'y tiguwang naghuwat kanako sa atbang,
siya kay niduol ug nangayo sa akong pangalan,
nisuway ko'g dagan, ug ako'y nakuratan; gikuptan,
'di kalihok ug 'di kadagan, wa nako kaibaw asa akong padulngan,
pero ingon sila, paglalang ra daw sa'kong hunahuna,
nag bulong sa akoa ang mga taligsik,
sa dihang nikusog ang dalugdog,
akong panit namugnaw, ug akong mga balahibo nitindog,
Ingon si mama,
limbong ra daw kini ug paglalang sa'kong hunahuna.
Sep 23, 2019
Sep 23, 2019 at 7:20 AM UTC
Imong kalipay kay ang akong kamahay,
ang kasakit na gibati sa'kong dughan,
naghibalik sa adlaw na siya pa ang imong kauban,
Ako, sa luyo gatan-aw, samtang kamo napunho sa kalipay,
akong kalibutan dayun napunho sa limbong,
akong kaugalingon wa'y mabuhat,
kung 'di mag-inom, ug magpadala sa kalipong.
Sep 21, 2019
Sep 21, 2019 at 10:22 PM UTC