"liggen" poems
*ik ben klaar
er helemaal klaar mee
klaar met deze maatschappij
klaar met het zgn 'vrij'
klaar met mezelf zijn
klaar met de maskers
klaar met andermans pijn
klaar met het 'geluk' van iedereen
klaar met herhalend onbegrip
klaar met de dip na dip
klaar met dit met stress gevulde lichaam
klaar met elke kortdurende traan
klaar met zorgen, de toegevoegde ellende
klaar met hoop bewaren
klaar met niets doen, de boel laten varen
klaar met blij moeten zijn, lachen
klaar met de negatieve spiraal
klaar met het gevoel van abnormaal
klaar met al het verderf op de wereld
klaar met eeuwige eenzaamheid
klaar met depressiviteit
klaar met studeren en regels
klaar met de ontevredenheid
klaar met klaar, moeten komen
klaar met een 'leuke' baan vinden
klaar met vaarwel en weer binden
klaar met deze ruimte, het bed
klaar met denken dat ik het wel red
klaar met de harteloosheid
klaar met boosheid en nijd
klaar met wakker liggen
klaar met deze kou
klaar met jou
klaar met de grauwe luchten
klaar met mijn diepste zuchten
klaar met dierenmishandeling
klaar met angstzaaierij
klaar met de doorzetterij
klaar met alle competitie
klaar met twijfelen, niet weten wat
klaar met vergeten, alles wat ik had
klaar met het wantrouwen
klaar met de zware schouderlast
klaar met elke oversekste gast
klaar met verdoofd zijn
klaar met mensen, egoisten
klaar met narcisten en racisten
klaar met de gevoeligheid
klaar met slimme meid
klaar met de druk(te)
klaar met strijden
klaar met lijden
klaar.*
Sep 23, 2017
Sep 23, 2017 at 4:19 PM UTC
'k Zie u daar nog liggen
in uw doodsbed
Uw laatste woorden ben'k vergeten
en gij zijt blijven leven
Maar 'k zie u daar nog liggen
een schaduw van de vader die ik kende
En gij zijt blijven leven
maar de schaduw is gebleven
'k Zie u daar nog liggen
met ogen die het einde zien
en handen die *** grip verliezen
En gij zijt blijven leven
maar 'k zie u daar nog liggen
in uw doodsbed
Apr 9, 2024
Apr 9, 2024 at 10:05 AM UTC
Ik draai me nog eens om
verlies de wekker uit het oog,
toe, laat mij nog even liggen hier
laat mij nog even
de dag uitgesteld vergeten
nog één minuutje langer zonder mijzelf op te hoeven meten.
Krakende opstand, opstaan met de verkeerde hand uit bed.
Opgetogen, afgepeigerd, ingetogen, opgesteigerd,
als een paard met vierenveertig wielen
om nog op het werk te zijn vóór de volgende editie
van Allerzielen.
Vergeten eten, lap, rap eten vergeten.
Anders maakt mijn buik lawaai waar men stilte wil.
Ten allen tijde, vermaledijde.
Nov 30, 2018
Nov 30, 2018 at 7:57 PM UTC
Het einde kwam te snel
Je was nog niet klaar
Je had nog zo veel te beleven
Je had nog zo veel te geven
Je leven was niet zonder pijn
Ik had graag al die pijn weggenomen
Ik had graag je wensen zien uitkomen
Samen met je liggen wegdromen
Toch kon je genieten van de kleine dingen
En wat was ik blij als ik je aan het lachen kon brengen
Jouw lach zal me altijd bijblijven
Jij zal me altijd bijblijven
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 7:53 PM UTC
Wil je bij me komen liggen?
Als biggen aan de trog,
mijn ledematen log,
leden zwaar
en lid zo licht als
op en neer veren.
Waar de hals zo zacht bedrukt
mijn lippen durft ontmoeten,
daar wil ik je lief ontzoeten.
Jul 8, 2019
Jul 8, 2019 at 2:54 PM UTC