"ligado" poems
Escrevo com a pena do amor
Com a simplicidade de um pobre,
Com coração sempre nobre,
Com a pureza da flor sem mágoa,
Sobre o vento que traz água.
Com pontos de vista diferentes,
Com amor a nossos semelhantes,
Revejo-me em mil tornados,
Escrevo em casebres abandonados.
Com alegria e tristeza,
Com amor e exuberante leveza,
No espírito vagabundo,
Revejo-me num infinito sem ter idade,
Com amor e lealdade,
Escrevo ligado á eternidade.
Victor Marques
Oct 30, 2013
Oct 30, 2013 at 2:33 AM UTC
Varios sentimientos siguen siendo subjetivos a la conciencia, cada vez estoy mas seguro de que todos estamos locos a nuestra manera, ver colores, ver razones, mundos, direcciones está en cada uno de nosotros, nos reservamos el derecho de crear un mundo artificial ligado a nuestra percepción, convicción y miedos, sobre todo, miedo mas que certeza, realidades preconcebidas de pasados que la mayoría del tiempo no regresan...
May 2, 2015
May 2, 2015 at 9:22 PM UTC
Tentei me sentar na mesma cadeira,
Que alguém ao acaso sem amor deixou...
Optei por me sentar na rocha granitica
Que o acaso abandonou. .
Ai aquela cadeira triste feita de antiga madeira...
Histórias que meu avô Marques queria contar...
Terá ele algum descendente para a amar e sempre guardar...
Ai cadeira triste dos ignorantes que sem vinho parecem se sempre embriagar...
Eu a Deus ligado tento amar a cadeira
Olho a cadeira que está a meu lado,
Pois sem cadeira não existe vinho,nem fado...
Mas a cadeira por William Baker parece pintada,
Eu sou naturalista da terra, da pedra,
Da natureza consagrada.
Mas a cadeira está comigo a meu lado,
E eu sou o presente, futuro e passado.
Sep 9, 2018
Sep 9, 2018 at 1:35 PM UTC