Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lewe" poems
ek het ware liefde i for true love my hele lewe my whole life gesoek searched totdat ek ontdek until i discovered dat die liefde that the love moet binne in begin must begin inside as jou pad onseker is if your path is uncertain en jy weet nie wat jy and you dont know what you wil eintlik he nie really want to have dan wandel jy tussen then you wander between die bosse met the forests with dorings wat jou thorns that steek ***** as jy stil sit if you sit still en reflekteer and reflect sal streke van lig streaks of light en ontdekking and discovery uitskyn shine out die bosse sal tans the forests will still daar wees be there maar jy but you kan die can pad manage bestuur the path as jy jou hart agtervolg if you follow your heart
0
Jan 27, 2012
Jan 27, 2012 at 11:42 PM UTC
ware liefde - true love
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
0
Dec 22, 2014
Dec 22, 2014 at 2:56 AM UTC
Amor, Amor!
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
Continue reading...
72
Jy was my maaitjie, Vol lewe, vol praatjie... Jy en jou “ninnie” Nou is jy nie meer hier nie Behalwe in my hart… Lieflike sommers dag, Julle swem en lag, In huis toe om te eet, Scrambled eggs, of het jy al vergeet? Jy gaan buitentoe, klaar geëet, Swembad oop – ons het vergeet. Na ‘n ruk soek Rina jou, Hol buitentoe, sy het onthou… En daar lê jy, die water koud, Mietie spring in, jou pols is oud. Boet is vinnig, bel hospitaal, Maar Rina is koud, Rina is vaal… Want liewe Jesus het haar baba seuntjie kom haal. Ek pyn nogsteeds 10 jaar later, My maaitjie, Jy – onder die water. Familie kind, die helder liggie Dof skyn nou jou gesiggie – Behalwe in my hart…
0
Nov 11, 2013
Nov 11, 2013 at 3:35 PM UTC
Huldeblyk aan André (Afrikaans)
Wat is Soet sonder suur Wat is Lente sonder winter Wat is Lig sonder donker Wat is Wolk sonder droogte Wat is Kos sonder honger Wat is Slaap sonder moeg Wat is Lewe sonder dood Wat is Ek sonder jy Wat is Is sonder niks? https://blominblou.weebly.com/blog/wat-is
0
Aug 12, 2020
Aug 12, 2020 at 3:03 AM UTC
Wat Is
Jou boodskappe die sonstrale wat elke nou en dan my dag wil maak en ook soms 8 minute vat om by my uit te kom maar gee lig en lewe in my donker wereld al is jy miljoene bietjies weg van my af is jou liefde n warm drukkie wat ek moeiteloos in elke donker nag om my bang lyf kan vou jy wat agter die horison jou eie horison sien en dalk self die maan met my deel ,van n ander kant af, dra ek na aan my hart... soos n tietie sonder nippels of n bangmaak boek sonder sy stippels.... is my lewe net plein en puntloos sonder jou. Jy is my duisend-myle-weg , maar altyd daar, chill-jou-guava maaitjie wat my weghol hart bedaar. Familie buite stam en bas bloedloos dalk , maar hegte vas grenslose vriende oor die wereld heen... God se grootste seen. - aan al my vriende wat ver weg bly , maar meer beteken as my eie asem en wat ek dierbaarder ag as my virginity ;) ek is so ongelooflik baie lief vir julle. Carinda du Toit. Aldridt Koltzow. Marli Roux. Tarryn Forster. Frederik Rudolph van Dyk. en al die ander...
0
Oct 26, 2014
Oct 26, 2014 at 11:51 AM UTC
Million-miles awayers
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem... wanneer ek sukkel om te slaap,                                                                                                  maar my lyf deuretrek is van moegheid                                          , voel ek nog jou sagte aanraking. Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,                                                                      of die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe... dis dan wanneer die hartseer my tref. Dit vul die    l e e m t e s     wat gelaat is deur die    s p a s i e s     waar jou vingers altyd so                 perfek                              In myne gepas het, in die dooie gevoel, oor al die plekke waar net jou aanraking                            soms genoeg was om elektrisiteit op te wek                                     wat my nog vir weke speelvol geprikkel het. Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,      waar jou n.a.a.m,                                     jou < liefde 3                                                          en jou ~legende* vir altyd sal bly ... en stroom deur die vensters van my siel... sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he. Soos 'n magtige rivier      loop dit by al die voue af,        maar altyd met grasie... en ek huil
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 6:42 PM UTC
Vroegoggend smart
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem... wanneer ek sukkel om te slaap,                                                                                                  maar my lyf deuretrek is van moegheid                                          , voel ek nog jou sagte aanraking. Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,                                                                      of die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe... dis dan wanneer die hartseer my tref. Dit vul die    l e e m t e s     wat gelaat is deur die    s p a s i e s     waar jou vingers altyd so                 perfek                              In myne gepas het, in die dooie gevoel, oor al die plekke waar net jou aanraking                            soms genoeg was om elektrisiteit op te wek                                     wat my nog vir weke speelvol geprikkel het. Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,      waar jou n.a.a.m,                                     jou < liefde 3                                                          en jou ~legende* vir altyd sal bly ... en stroom deur die vensters van my siel... sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he. Soos 'n magtige rivier      loop dit by al die voue af,        maar altyd met grasie... en ek huil
Continue reading...
27
die wolke word swart     en vol water        tot hulle bars             met donder en                                       weerlig ek staan in die reen        van die storm                 papnat                       ek lag                       ek huil                       ek dans deur die storms van die lewe the clouds         become black              and full of water                   they burst                       with thunder and                                                     lightning i stand in the       rain of the storm             soaking wet                  i laugh                  i cry                  i dance through the storms of life
0
Dec 15, 2011
Dec 15, 2011 at 2:17 AM UTC
storms van die lewe
Dis stasie was stil en donker gelaat. Die nag kwyn in lig en die dag kry sy wraak. Die spore le koud verdwyn op die horison, en ek wag vir 'n stoomtrein wat nooit sal kom. Karre jaag die lewe in die stad duskant die spoor aan en 'n sateliet voer ons inligting vanuit sy ordinere wentelbaan, maar ek verspeel my tyd deur hier langs die spoor te staan. My soeke vir liefde was waar liefde ontbreek, soos om te wag vir 'n stoomtrein of om vir kos te smeek. Ek soek nou vir liefde op die verlate stasies van die vandag se tyd , maar al wat ek kry is 'n taxi en die wereld lag my uit. Ek wag vir my trein. Ek wag vir jou.
0
Jun 19, 2014
Jun 19, 2014 at 7:36 PM UTC
Ek wag vir die trein
Wanneer n mens jou gedagtes laat dwaal, oor die jarre laat verdwaal dan besef mens weereens die wonderwerke van mense. Mense wat sterk is, sterker as wat ek is. Mense wat wense laat waar word, soos in n storie lyn waar alle hartseer verdwyn. Dan is daar n spesifieke mens wat ek die beste voor wens. Wat my elke dag laat weet dat pyn mens nie kan terug hou van n lewe vol lewe en geluk nie. n Ware punt van krag, wat regtig niks terug verwag behalwe die omgee en die liefde van n mens wat niks het om terug te gee behalwe n dankbare hart nie. Jy is my beste maat, my nooit verlaat, my buddy en my sussie. Ek is jou grootste fan dall. Beslis is jy alles en meer waarvoor ek kon wens en sal jou altyd lief he en trots wees op jou. 2016-04-16
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:30 AM UTC
Ek is jou fan...
My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen
0
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:44 PM UTC
Proses van besef
My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen
Continue reading...
64
ek loop die fyn lyn                       I walk the fine line tussen                                            between swem of verdrink                         swimming or drowning een voet                                       one foot                   voor                                             in front of                             die ander                                          the other stap vir stap                                  step by step     as ek bekommer                      if I worry           help dit nie                                it doesn’t help                die resultaat                               the result                     is die selfde                                is the same die lewe gaan maar aan          life just carries on ek soek die                                   I seek the          opegewondenheid                       excitement             van elke                                              of each             oomblik                                              moment my sieel                                         my soul                is gaar                                         is ready                           om te ontspan                            to relax soos die                                         just like the                       springkaan                                    grasshopper moet ek leer                                  I must learn van die miere                                from the ants om te bespaar                               to save
0
Feb 23, 2012
Feb 23, 2012 at 5:07 AM UTC
stap vir stap ~ step by step
ek loop die fyn lyn                       I walk the fine line tussen                                            between swem of verdrink                         swimming or drowning een voet                                       one foot                   voor                                             in front of                             die ander                                          the other stap vir stap                                  step by step     as ek bekommer                      if I worry           help dit nie                                it doesn’t help                die resultaat                               the result                     is die selfde                                is the same die lewe gaan maar aan          life just carries on ek soek die                                   I seek the          opegewondenheid                       excitement             van elke                                              of each             oomblik                                              moment my sieel                                         my soul                is gaar                                         is ready                           om te ontspan                            to relax soos die                                         just like the                       springkaan                                    grasshopper moet ek leer                                  I must learn van die miere                                from the ants om te bespaar                               to save
Continue reading...
24
Daar was g'n tyd vir bybelversies nie , want die brood van lewe was te duur En wie wil nou regtig wag om ring As die manne vir jou hoogliedere sing. Aan die begin was daar niks nie Maar hyt gepraat met sy hande En toe was daar lig en oh die gode Dit was goed! Dit was goed! Maar hy was aleen in n wereld met als En almal was sonder naam , toe hy sy laaste een gee en ek Deur bloed en been vir hom geskep is. Dit was goed, dit was goed En ek huil snot en trane van seer Maar die appel proe soet Of jy hom in die hemel of die hel hap... Jy is die fontein van lewe, Ek drink van jou en raak dors Vir meer as net een aand van sterrevolg. Mag ek dronk raak op jou wyn? Of is jy my een reeds voor!? En ek kan.nie kerk toe hol nie En die Bybel vloek my skel Want jou lyf voel soos die Hemel Maar Hy se jy is die Hel. Mag ek langs jou bed op kniee neersak En jou hand in myne neem?? Kom ons raak besope... Genoeg om liefdesliede vir mekaar te kreun. More bid ons om vergifnis En vergeet wat sonde is Tot die vlees te veel begeer En die lewenslig so bietjie blus. Dit is *** die liefde werk, Dis my lewe dié Die struikelblok wat my versmoor Van n vel religie.
0
Feb 15, 2015
Feb 15, 2015 at 5:50 PM UTC
Die vel religie
Jare van hartseer, jare van pyn. Eendag sal dit verdwyn en die lewe sal wees ja, makliker om te leef. Dag vir dag stap ons deur die woude van gedagtes en *** ons dan herrinder word deur die vlaktes van daai gedagtes. Dan onthou ons die goeie ou dae van vreugde en menigte liefde en so verander ons dag na dag ons lewens van hartseer vlaktes na wonderlike gedagtes. 2016/01/05
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:52 AM UTC
Vlaktes van gedagtes...
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Dankbaar in die donker
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Continue reading...
51
Dis nou die tyd om te babbel En my mond verby te praat , want hulle sê mos A drunk man's words is A sober man's thoughts... En wie weet dalk vind ek Die antwoorde in ń diep gesprek met myself... Sien ek is nie een van daardie AA lappies wat skeinheilig Sit en slukkies suip om Geluk onder in die bottel Op te spoor nie. Ek rook skaamteloos en Omhels die intense stank Van 10 jaar se lewe wat ek Mors en longkanker, want Dit herrinner my an oupa se Skoot en *** veilig ek was In daardie asbak woonstel Waar ek soos white-trash eers my brood moes inspekteer vir Indringer kokkerotte wat ook Maar net teen ons kompeteer het Vir ń krummeltjie kos. Ek babbel, want wat anders kan mens doen as vrees jou aangryp as die koue staal jou hande brand - En nee ek praat nie van lemme en inspuitings nie, Want lemme maak merke waarvan ek reeds te veel het wat nou oor my polse uitgesprei lê en my herrinner *** swak ek was, maar *** sterk ek was... en inspuitings los ek vir die dokters en susters en die bloeddiens Wat my leeg wil tap om een of ander sad case se lewe te red met bloed van ń bloedjie wat self nog in die verdoemtenis rond dwaal. Ek babbel, want dis social anxiety en scary stuff om in ń kring te sit en Russian roulette te speel met al 5 van die mense wat ander van jou verwag om te wees. Want wat gebeur as ek myself in hierdie hoerasie van persoonlikhede raakskiet. *** weet ek watter een is ek as elke een die sneller swaar trek en hoop en bid vir ń blank... *** weet ek. Kliek... Kliek... Kliek... Kliek... Bang!! En nou babbel ek maar weer ... Want ek het so pas agtergekom ek weet ook nie juis *** dit voel om dood te wees nie. Wie is ek... *** sal ek weet Bang! Bang! Bang! ... Ek weet.
0
Apr 26, 2014
Apr 26, 2014 at 8:23 PM UTC
Tyd om te babbel
Dis nou die tyd om te babbel En my mond verby te praat , want hulle sê mos A drunk man's words is A sober man's thoughts... En wie weet dalk vind ek Die antwoorde in ń diep gesprek met myself... Sien ek is nie een van daardie AA lappies wat skeinheilig Sit en slukkies suip om Geluk onder in die bottel Op te spoor nie. Ek rook skaamteloos en Omhels die intense stank Van 10 jaar se lewe wat ek Mors en longkanker, want Dit herrinner my an oupa se Skoot en *** veilig ek was In daardie asbak woonstel Waar ek soos white-trash eers my brood moes inspekteer vir Indringer kokkerotte wat ook Maar net teen ons kompeteer het Vir ń krummeltjie kos. Ek babbel, want wat anders kan mens doen as vrees jou aangryp as die koue staal jou hande brand - En nee ek praat nie van lemme en inspuitings nie, Want lemme maak merke waarvan ek reeds te veel het wat nou oor my polse uitgesprei lê en my herrinner *** swak ek was, maar *** sterk ek was... en inspuitings los ek vir die dokters en susters en die bloeddiens Wat my leeg wil tap om een of ander sad case se lewe te red met bloed van ń bloedjie wat self nog in die verdoemtenis rond dwaal. Ek babbel, want dis social anxiety en scary stuff om in ń kring te sit en Russian roulette te speel met al 5 van die mense wat ander van jou verwag om te wees. Want wat gebeur as ek myself in hierdie hoerasie van persoonlikhede raakskiet. *** weet ek watter een is ek as elke een die sneller swaar trek en hoop en bid vir ń blank... *** weet ek. Kliek... Kliek... Kliek... Kliek... Bang!! En nou babbel ek maar weer ... Want ek het so pas agtergekom ek weet ook nie juis *** dit voel om dood te wees nie. Wie is ek... *** sal ek weet Bang! Bang! Bang! ... Ek weet.
Continue reading...
43
alles het verander     my hart klop        soos 'n arend            wat hoog oor                 die see hang haar vlerke uitgestrek haar oog op haar prooi          elke dag met                    dankbaarheid          vir alles wat               die lewe omtrek everything has changed      my heart beats          like an eagle              that hangs high                  over the sea her wings outstretched     her eye on her prey             everyday with                  thankfulness             for everything                  that encircles life
0
Dec 12, 2011
Dec 12, 2011 at 5:08 PM UTC
arend hart - eagle heart
want my fyn porselein is nou skerwe op die vloer als wat goed is in die lewe; saam met die suur melk uitgemoer al my heuningtee en moerkoffie staan nietig in my kas , ek hunker na n glasie brandewyn om die herrinneringe mee weg te was. Want Vader al val 'n duisend aan my sy en tien duisend hier langs my vlieg Eros se pyle net die heeltyd verby. Ek is moeg vir alleen wees moeg vir bang wees vir koue voete koue hande en 'n hart wat altyd koud sal wees. waars die liefde en genade waarvan ons in ****** en die Bybel lees. Waars my stukkie hemel. Waars my engelkoor. Is dit ook tussen my suur melk... of het ek dit deur bottervingers verloor?
0
Jun 23, 2014
Jun 23, 2014 at 7:46 PM UTC
Noem my bottervingers.
ervaring het my beindruk                          experience has impressed me en die fyn lyne                                             and the fine lines                     is op my vel                                                  on my skin ingedruk                                                       pressed                  as ek die lyne streel                           if i caress the lines                          om hulle te laat                                 to make them verdwyn                                                      disappear                 word ek bekalm                                                       i become calmed                ontspanning loer in                                                  relaxation peers in                soos 'n kleintjie                                                          like a young child                                           wie 'peek n boo'                                                             who plays speel                                                                               'peek n boo' drome spoel                                                                  dreams spill                   soos die trek van                                                       like the pull of                                      die getye                                                                  the tides 'n hele oseaan                                                               a whole ocean                         van lewe                                                                         of life                                     in die verlede                                                              in the past en 'n hele oseaan                                                          and a whole ocean                              wat voor my le                                                                lies before me niemand kan voorspel                                                      no one can predict               wat sal gebeur nie                                                                what will happen                                              die lyne in my lewe word getrek                                          the lines in my life are drawn deur die kunstenaar                                                              by the artist deur die digter                                                                       by the poet deur die tuinier                                                                      by the gardener
0
Apr 20, 2012
Apr 20, 2012 at 8:28 AM UTC
getye - tides
ervaring het my beindruk                          experience has impressed me en die fyn lyne                                             and the fine lines                     is op my vel                                                  on my skin ingedruk                                                       pressed                  as ek die lyne streel                           if i caress the lines                          om hulle te laat                                 to make them verdwyn                                                      disappear                 word ek bekalm                                                       i become calmed                ontspanning loer in                                                  relaxation peers in                soos 'n kleintjie                                                          like a young child                                           wie 'peek n boo'                                                             who plays speel                                                                               'peek n boo' drome spoel                                                                  dreams spill                   soos die trek van                                                       like the pull of                                      die getye                                                                  the tides 'n hele oseaan                                                               a whole ocean                         van lewe                                                                         of life                                     in die verlede                                                              in the past en 'n hele oseaan                                                          and a whole ocean                              wat voor my le                                                                lies before me niemand kan voorspel                                                      no one can predict               wat sal gebeur nie                                                                what will happen                                              die lyne in my lewe word getrek                                          the lines in my life are drawn deur die kunstenaar                                                              by the artist deur die digter                                                                       by the poet deur die tuinier                                                                      by the gardener
Continue reading...
26
Knuppeldik gaan slaap die stad na 'n feesmaal van smaak en kleur vloei die reuke deur die strate in 'n Brown se beweging van geur. Alle trommels , trommeldik maar maak 'n lee geraas en in die donker , agterstrate begin die ander nou te aas Kom die honger hande uit die sakke en krap met rook-geel vingernael soek die skummel in die swartsak vir 'n laaste dissipelsmaal. Maar jy is skille , jy is doppe jy is alles wat laat gril nie genoeg vir koningstafels maar vir my net genoeg om die knaagdiere te stil. Onerfare soos ek is , vat my hongerbrein ook mis watter mens kan so dan lewe? watter mens kan so dan eet? van die lykswa en die straatveers het hierdie boemelaar vergeet. Ek is mens en nie 'n vark nie, (al moet 'n mens ook eet). En stil vergaan die boemelaar wat kieskeur ook wou wees, nog 'n straatkind se ou lykie nog 'n honger kinder gees... ek wat was het mos gesien *** kos op tafels lyk, en het sodanig hart verloor op kosse kleur en ruik. Met 'n bord vol knubbels le die lykie voor hom , onaangeraak. Al was kos ook wat kos was daar het hy te lief vir die droom geraak. Eerder kwyn en dood verslaan as om die droom te ruineer. Eerder dood van honger, as om hierdie kos , as sulks te eer.
0
Jan 14, 2015
Jan 14, 2015 at 10:37 AM UTC
Liewer vir die droom geraak
ek kyk vir die girl in die spieel en wonder of sy weet *** hard ek probeer om haar te help vergeet ek se vir haar ek hou van *** sy lag en *** hoog sy mense wat dit nie verdien nie, ag sy sug en trek haar skouers op en af "die lewe is te kort om almal te straf" se sy terwyl stadig wegkyk en nog n stukkie van haarself weg smyt ek fluister sag "as jy so aanhou gaan daar niks oor wees" antwoord sy " ons is niks meer as vlees en gees wanneer more kom, beteken vandag nie veel als verander en tog niks want die son bly geel" nikseegende donker oe kyk terug na my ek is bevrees die girl gaan leeg bly
0
Jul 8, 2015
Jul 8, 2015 at 12:10 AM UTC
die girl
Die fluister van my hart... Ek raak stil en luister *** fluister my hart. Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra. Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag. Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels. So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag. Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:19 AM UTC
Die fluister van my hart...
Here gee my krag elke dag. My pyn wil nie verdwyn. My hart raak swaar want die jaar is net nog een van baie waar ek uit roep na U om hulp. U genade is groot en ek glo dat U n plan berade het om my pyn te laat verdwyn. My lewe is in U hande en ek weet U sal my bande los maak en my vry laat loop oop in n lewe van liefde en vrede. *** wonderlik die oomblik van geen pyn, my gebede beantwoord en die pyn het verdwyn volmaak aan geraak en geseen deur n genesende hand van bo.
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:46 AM UTC
My sussie se gebed...
Alleen staan ek in die gang Onsigbaar vir die om my My woorde het geen krag Soos ‘n warrelwind is dit gou verby. Maar die bome ritsel nie eers nie, Die wind verroer nie ‘n blaar. Die warrelwind keer terug na my Om saam met die ander op te gaar. Hierdie woorde-winde binne my, Worstel in my siel, Dit deurdrenk enige gevoel van samesyn, Soos ‘n slak onder ‘n trok se wiel.. Splat, Squish Eeeuw, gross! Lê my lewe op die steen Sies, Ga Ag nee a man Spoel dit weg saam met die reën. Wie sal die woorde wil hê? Wie sal die warrelwind kan verstaan? My soektog is nog lank nie verby nie, Maar vir nou berus ek myself op papier en by die Maan.
0
Jan 20, 2014
Jan 20, 2014 at 1:20 PM UTC
Warrelwind
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok... Jy was die orde in my Lewe, die yin Van My yan.... My tipografie is A F Want dit was jy wat My met Grense ingehok het En my weerhou het Van die eindelose hartseer Wat in vryevers Verskuil lê... Maar ek het my eksamenblok En jy het jou lektor wat Veg Vir die aandag wat by hom moet wees , maar gemors word O P Mense & Dinge wat jou verlei... Ons laatnag gesprekke Ons saamlag- Saam sing- Saam huil- Saamwees- -sessies probeer vir lewe en dood klou... Maar In die tiktak van Die horlosie verdwyn Die laaste bietjie van jou... Jou ure is nie Meer dieselfde as Myne nie... En die beelde van jou Is nou slegs 'n goeie herrennering En 'n hartseer what if... Totsiens
0
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:25 PM UTC
kommunikasie gapings
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok... Jy was die orde in my Lewe, die yin Van My yan.... My tipografie is A F Want dit was jy wat My met Grense ingehok het En my weerhou het Van die eindelose hartseer Wat in vryevers Verskuil lê... Maar ek het my eksamenblok En jy het jou lektor wat Veg Vir die aandag wat by hom moet wees , maar gemors word O P Mense & Dinge wat jou verlei... Ons laatnag gesprekke Ons saamlag- Saam sing- Saam huil- Saamwees- -sessies probeer vir lewe en dood klou... Maar In die tiktak van Die horlosie verdwyn Die laaste bietjie van jou... Jou ure is nie Meer dieselfde as Myne nie... En die beelde van jou Is nou slegs 'n goeie herrennering En 'n hartseer what if... Totsiens
0
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:40 PM UTC
Na skoolse totsiens