"leegte" poems - Hello Poetry

Dit is leegte Voelbaar, aanwijsbaar Zwaar op het hart Zwart

0

Jun 25, 2012

Jun 25, 2012 at 7:48 AM UTC

aw

10W - Leegte

Dit is leegte Voelbaar, aanwijsbaar Zwaar op het hart Zwart

4

De zon gaat langzaam onder En zakt weg in de oceaan Hier aan de rand van de wereld Voelt alles zwaarder aan Of ik nu fluister, bid of schreeuw Alleen is hier pas echt alleen De leegte van de horizon, Slechts de golven om me heen Ik weet niet waar het water stopt En waar de lucht begint De kleuren smelten samen Mijn blik wazig in de wind En met de zon daalt het besef Het leven is als een oceaan Golven en storm zijn relatief Als je op het strand blijft staan Ik weet niet waar het heden stopt En de toekomst beginnen gaat Zelfs als alles anders wordt Is dat vaak te weinig, te laat Maar als de zon haar licht onttrekt Aan de branding van mijn bestaan Verlicht ineens van achter mij Het schijnsel van de maan Zo leert een lege horizon dat De hemel de verste zee verlicht Zelfs in het donker van de nacht Biedt U mij helder zicht

0

Oct 13, 2014

Oct 13, 2014 at 4:54 PM UTC

aw

Een ander licht

De zon gaat langzaam onder En zakt weg in de oceaan Hier aan de rand van de wereld Voelt alles zwaarder aan Of ik nu fluister, bid of schreeuw Alleen is hier pas echt alleen De leegte van de horizon, Slechts de golven om me heen Ik weet niet waar het water stopt En waar de lucht begint De kleuren smelten samen Mijn blik wazig in de wind En met de zon daalt het besef Het leven is als een oceaan Golven en storm zijn relatief Als je op het strand blijft staan Ik weet niet waar het heden stopt En de toekomst beginnen gaat Zelfs als alles anders wordt Is dat vaak te weinig, te laat Maar als de zon haar licht onttrekt Aan de branding van mijn bestaan Verlicht ineens van achter mij Het schijnsel van de maan Zo leert een lege horizon dat De hemel de verste zee verlicht Zelfs in het donker van de nacht Biedt U mij helder zicht

28

Het hart is Een bodemloze put Elke schreeuw echoot De leegte groot als Het gevuld wordt met het Woord dat de holte Doet klinken zonder Het te vullen met Levend water

0

Jun 17, 2012

Jun 17, 2012 at 11:14 AM UTC

aw

Bodemloze put

Het hart is Een bodemloze put Elke schreeuw echoot De leegte groot als Het gevuld wordt met het Woord dat de holte Doet klinken zonder Het te vullen met Levend water

9

Hologram (translated) Wary and full of hunger, we lie the rumor of Love with such haste for physicality, the urgency to embrace blurs our faces Reluctantly, we find there is truth in tenderness. But like former convicts unpracticed in honesty, we let it slip between the bars of doubt We’re not living we just flutter and hope to touch something real. Hologram (origineel) Vol van leegte liegen we het gerucht van liefde met zo’n smacht naar tastbaarheid, gezichten vervaagd door de haast om te omhelzen Doch aarzelend wanneer dichtbij, de tederheid glipt voorbij aan deze voormalige gevangenen, ongeoefend in eerlijkheid tussen tralies van twijfel Wij leven niet, wij zweven en hopen iets echts aan te raken

0

Jan 27, 2015

Jan 27, 2015 at 3:53 PM UTC

last-arpeggios

Hologram

Hologram (translated) Wary and full of hunger, we lie the rumor of Love with such haste for physicality, the urgency to embrace blurs our faces Reluctantly, we find there is truth in tenderness. But like former convicts unpracticed in honesty, we let it slip between the bars of doubt We’re not living we just flutter and hope to touch something real. Hologram (origineel) Vol van leegte liegen we het gerucht van liefde met zo’n smacht naar tastbaarheid, gezichten vervaagd door de haast om te omhelzen Doch aarzelend wanneer dichtbij, de tederheid glipt voorbij aan deze voormalige gevangenen, ongeoefend in eerlijkheid tussen tralies van twijfel Wij leven niet, wij zweven en hopen iets echts aan te raken

33

*zwemmend in een zwart meer de stilte houdt van me de wereld houdt me in zijn greep een pijn niemand zal begrijpen accepteer maar meisje zoekt vervanging vindt vervanging van leegte waar ik wil drijven op het zwarte meer mijn rug slechts een trap voor zij die er in zijn gevallen maar laat mij zinken laat me maar in deze koude nacht vol onbegrip, steken van leven wachtend op een ladder naar de maan mijn hand reikt uit*

0

Dec 11, 2017

Dec 11, 2017 at 6:30 PM UTC

nienkella

Het meisje zonder zwavelstokjes

*zwemmend in een zwart meer de stilte houdt van me de wereld houdt me in zijn greep een pijn niemand zal begrijpen accepteer maar meisje zoekt vervanging vindt vervanging van leegte waar ik wil drijven op het zwarte meer mijn rug slechts een trap voor zij die er in zijn gevallen maar laat mij zinken laat me maar in deze koude nacht vol onbegrip, steken van leven wachtend op een ladder naar de maan mijn hand reikt uit*

21

Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven. Weet je nog *** wij de eerste keer liepen, door die oude hoofdstad van ons land? Door de straten zwervend, lachend, jouw koude in mijn warme hand. En weet je nog de kleurigste herfst, wandelend door het bos bij de duinen, met jouw dochter die vol bewondering naar paddenstoelen liep te struinen? En weet je nog die hoogste schommel, die bijna reikte tot de maan waarop ik jou steeds hoger duwde, omdat ik nog niet weg wilde gaan? En weet je nog *** wij samen, slenterend door winkels van ingebonden papier, intiem pratend, de wereld negerend, jij mijn hand pakte en zei “hier”?; “Voel *** wij uit alle macht hetzelfde dansen op het ritme van dit leven” en *** ik toen ter plekke bedacht dat ik jou mijn wereld wilde geven. En weet je nog, toen het tij zich tegen ons begon te keren en wij nog dachten dat wij samen de storm wel zouden kunnen trotseren, *** ons roerloze schip tezamen met mijn wereld is vergaan, toen de golven van emoties het tegen de rotsen hebben doen slaan? En heb je het nog gehoord dat ik zoekend, tussen het wrakhout in de koude oceaan, jouw naam heb geroepen tot ik, schor en half in verdriet verdronken, maar aan land ben gegaan? En heb je het geweten dat ik dolend, over bospaden en de straten van die oude stad, gezocht heb naar sporen van jou, niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat? Maar wat je niet hebt kunnen weten en waarschijnlijk ook niet meer ziet is dat ik nooit heb kunnen vullen, de leegte die je achter liet. Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven

0

Jul 18, 2018

Jul 18, 2018 at 10:56 AM UTC

AndrewLeviManson

Ik druk mijn lippen op jouw naam

Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven. Weet je nog *** wij de eerste keer liepen, door die oude hoofdstad van ons land? Door de straten zwervend, lachend, jouw koude in mijn warme hand. En weet je nog de kleurigste herfst, wandelend door het bos bij de duinen, met jouw dochter die vol bewondering naar paddenstoelen liep te struinen? En weet je nog die hoogste schommel, die bijna reikte tot de maan waarop ik jou steeds hoger duwde, omdat ik nog niet weg wilde gaan? En weet je nog *** wij samen, slenterend door winkels van ingebonden papier, intiem pratend, de wereld negerend, jij mijn hand pakte en zei “hier”?; “Voel *** wij uit alle macht hetzelfde dansen op het ritme van dit leven” en *** ik toen ter plekke bedacht dat ik jou mijn wereld wilde geven. En weet je nog, toen het tij zich tegen ons begon te keren en wij nog dachten dat wij samen de storm wel zouden kunnen trotseren, *** ons roerloze schip tezamen met mijn wereld is vergaan, toen de golven van emoties het tegen de rotsen hebben doen slaan? En heb je het nog gehoord dat ik zoekend, tussen het wrakhout in de koude oceaan, jouw naam heb geroepen tot ik, schor en half in verdriet verdronken, maar aan land ben gegaan? En heb je het geweten dat ik dolend, over bospaden en de straten van die oude stad, gezocht heb naar sporen van jou, niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat? Maar wat je niet hebt kunnen weten en waarschijnlijk ook niet meer ziet is dat ik nooit heb kunnen vullen, de leegte die je achter liet. Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven

49

Ge moet maar is proberen om door een glazen wand uw hand uit te steken Of om uw oren te spitsen en door een betonmolen te horen waarover de mensen staan kletsen Als ge wa zit rond te zweven zonder te leven, in een zeepbel zonder naald, zonder een stem dan is er geen mens die erom zal geven als ge zonder het te merken heel voorzichtig en langzaamaan doorzichtig wordt. De zwaarte enkel te verlichten door de leegte te inhaleren in steeds grotere dosis en steeds gretiger teugen tot ge begint te geloven dat het zo wel beter is En al zout ge beloven Uzelf te verplichten uw ogen te openen Ge zout het vergeten en zonder het te weten uw leven voorbij zien flitsen

0

Aug 16, 2019

Aug 16, 2019 at 12:08 PM UTC

EzraZebra

Ongetiteld

Ge moet maar is proberen om door een glazen wand uw hand uit te steken Of om uw oren te spitsen en door een betonmolen te horen waarover de mensen staan kletsen Als ge wa zit rond te zweven zonder te leven, in een zeepbel zonder naald, zonder een stem dan is er geen mens die erom zal geven als ge zonder het te merken heel voorzichtig en langzaamaan doorzichtig wordt. De zwaarte enkel te verlichten door de leegte te inhaleren in steeds grotere dosis en steeds gretiger teugen tot ge begint te geloven dat het zo wel beter is En al zout ge beloven Uzelf te verplichten uw ogen te openen Ge zout het vergeten en zonder het te weten uw leven voorbij zien flitsen

25

Lusteloos, liever dan pijn *** zou het morgen zijn Kijkend door het raam naar mijn weerspiegeling vol schaam Wetende dat er iets moet veranderen maar bang om terug te vallen Te bang om iets nieuws te ondernemen Te gewend aan de leegte Iets nieuws, avontuurlijks, positiefs met kriebels van hoop en de klim naar het licht die doorhakken de knoop en bieden nieuw zicht lijkt nooit definitief

0

May 5, 2021

May 5, 2021 at 5:31 PM UTC

ic

De herhalende dag

Lusteloos, liever dan pijn *** zou het morgen zijn Kijkend door het raam naar mijn weerspiegeling vol schaam Wetende dat er iets moet veranderen maar bang om terug te vallen Te bang om iets nieuws te ondernemen Te gewend aan de leegte Iets nieuws, avontuurlijks, positiefs met kriebels van hoop en de klim naar het licht die doorhakken de knoop en bieden nieuw zicht lijkt nooit definitief

14

En ik vrees elke dag die nog komt zonder je, Omdat ik je nu al zo erg mis.

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 6:42 PM UTC

witheredwings

De leegte

En ik vrees elke dag die nog komt zonder je, Omdat ik je nu al zo erg mis.

2

Duizelingwekkende pijn vertrekt vanuit mijn rug, mijn ogen staan op barsten zienderogen zou ik het noodlot tarten, had ik mezelf voorgelogen, ik zou het allemaal wel oplossen later maar de leegte keerde steeds weer terug. Mijn tanden knarsten, vingers bogen, het zwarte scherm speelde me te parten levenloos en leeggezogen wie kan mij verlossen van al wat ik mezelf heb aange- Daan.

0

Oct 14, 2017

Oct 14, 2017 at 9:32 PM UTC

Daan

Het zwarte scherm

Duizelingwekkende pijn vertrekt vanuit mijn rug, mijn ogen staan op barsten zienderogen zou ik het noodlot tarten, had ik mezelf voorgelogen, ik zou het allemaal wel oplossen later maar de leegte keerde steeds weer terug. Mijn tanden knarsten, vingers bogen, het zwarte scherm speelde me te parten levenloos en leeggezogen wie kan mij verlossen van al wat ik mezelf heb aange- Daan.

15

Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?

0

Dec 10, 2019

Dec 10, 2019 at 11:15 AM UTC

Daan

Brief aan mezelf

Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?

38