"lapis" poems
naririnig mo ba?
ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream.
ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon.
ang mga harurot ng mga ikot jeep.
naririnig mo ba?
ang mga tawanan ng mga magkakaibigan
mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan.
naririnig mo ba?
ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante
na kumakayod sa mga papel:
husay
sa bawat ukit.
naririnig mo ba?
ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino
sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia
dangal
sa bawat apak at kumpas ng kamay,
sa bawat hinga.
naririnig mo ba?
ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta
ang mga sigaw sa sakit,
hiyaw sa hapdi, dahil sa
mga hampas at palo
ang mga tama ng mga kamao
naririnig mo ba?
ang mga iyak
ang mga hikbi ng mga kaibigan
para sa mga kapatid nilang nasaktan.
ang mga hagulgol ng mga magulang
na nawalan ng anak:
mga puso, mga pamilyang
hindi na buo.
wasak,
nasira na.
naririnig mo ba?
ang mga boses na nananawagan na
"tama na"
"utang na loob, itigil niyo na"
kasi
hanggang kailan pa
tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit
ang sirang plaka ng karahasan
na patuloy na naririnig sa panahong ito
mula pa sa mga nagdaang dekada?
nakakalungkot, hindi, nakakasuklam
ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari
sa ating mahal na pamantasan.
ang tawag sa atin ay mga
iskolar ng bayan,
para sa
bayan
pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba
kung paminsan hindi nga makita ang
pagmamahal at respeto sa atin mismo,
mga kapwang magkaeskwela.
hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili
na magpadala sa indak ng
karumaldumal na kanta ng kalupitan?
hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog.
hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid.
kailan pa?
tama na!
nabibingi na ang ating mga tenga.
nandiri. nagsasawa.
oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota.
oras na para tapusin ang karahasan.
oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala.
oras na para sa hustisya.
oras na para sa ating lahat,
estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala
na tumayo, makilahok at umaksyon
para pahilumin ang sakit,
para itama ang mali.
oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman.
oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
Jul 5, 2015
Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC
"No more questions?
Let's move on to the next topic"
Mula nang mawala ka,
Sa bawat pagkakataong
Banggitin iyan ng aking mga ****
Napapatanga ako at itinatanong sa sarili,
"Ganon lang ba kadali yun?"
Sana kasing dali
Ng paglipat ng pahina ng aking libro
Ang paglipat ng puso ko mula sayo, pabalik sakin
Sana kasing dali
Ng pagbura ng marka ng lapis sa kuwaderno
Ang pagbura ng alaala mo sa aking isipan
Sana kasing dali
Ng paglabas pasok ng mga **** sa silid
Ang paglabas pasok mo sa aking mundo
Sana pero hindi
Dahil tila nasa bawat pahina ka ng aking libro
Dahil tila marka ng bolpen ang pilit kong ibinubura
Dahil tila nakalabas ka na ngunit pilit kitang inaanyayahang bumalik
Kahit ilang pagsasanay, pagsusulit, at oral recitations pa
Sana bumalik ka
Pero hindi.
"No more questions?
Let's move on to the next topic"
Paano nga naman kasi ako makakausad
Kung isipan ko'y punong-puno pa rin ng katanungan
Feb 11, 2016
Feb 11, 2016 at 3:42 AM UTC
hindi mo yata napansin
dahil ang bilis,
ang bilis ng pagtibok ng puso ko
ang bilis ng mga dumarating na alaala
na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo
ang bilis,
ang bilis lang ng mahabang panahon
na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko
sa iyo
na kung saan wala na akong natira
para sa sarili ko
hindi ko inakala na parang kahapon lang
pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan
pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan
ang bilis.
pero ang bagal
ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan
ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na
iniwan mo
sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang
ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko
kakalimutan ang araw na iyon.
sana sa susunod
magpapaalam ka muna bago
mo bigyan ng ulap
ang takipsilim
na sa iilang oras na lang
ay mag gagabi na.
sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang
pagiisip sa mga bagay na to,
dahil alam ko naman
ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin.
Sobrang daya mo naman
dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin.
lahat ng drama mo,
lahat ng kalokohan mo
lahat ng nagmamahal sayo
lahat ng gusto mo
lahat yun alam ko.
hindi ko naman pwede ipagmayabang yun
wala lang din
dahil ang pwede malaman ng lahat
iniwan mo na ako.
wag na natin patagalin pa
dahil alam na nila
alam mo na
alam ko na rin sa sarili ko.
wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na
ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam
at sana marinig mo rin ang akin.
paalam na sa munting
pahayag na isinulat natin
noong tayo pa ay masaya,
madami akong natutunan
sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan,
biglaan na muli nating
bingyan ng magandang pag
salubong ang pagwawakas na
kung anong mayroon tayo dahil
gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit
naiwan ko ang lapis na kung
saan nandoon pa sa iyong tabi
paalam na sa mga umaga na sa pag gising
ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha
na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw
bago pa tayo magpaalam sa isat isa.
paalam na rin sa saya
na tayong dalawa lang ang nakaka alam
paalam na.
ang bilis lang diba?
sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko
ay ganoon rin kabilis sa'yo.
paalam.
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
*
Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan.
Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit.
Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila.
4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala.
4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon?
4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat.
4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto.
4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives.
4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie
5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan...
6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig.
7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito.
7/28/2016 - monologue at bugtungan
"Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis
"Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-)
"Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 12:55 AM UTC
Tanghali na at nais ko sana magsulat,
Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat,
Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita,
Nahihirapan na kahit hindi halata.
Isang lapis at papel ang aking hawak,
Ang daming bumubulabog sa aking utak,
Nais ko sanang iparating sayo,
Binighani mo ang puso ko.
Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama,
Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama,
Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko,
Naisip kong paraan para masabi sayo.
Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig,
Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig,
Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan,
Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan.
Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa,
Na hindi ito sinulat ng basta basta,
Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko,
Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko.
Gagabihin nanaman kaka-isip,
At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip,
Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap,
Habang natutulog ang mga ulap.
Isang blankong papel ang aking hawak,
Walang kawala sa magulo kong utak
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
Ang melodiyang taghoy sa mga gipangtagik kong awit,
duyog sa tumoy sa lapis kong gaugom ug kasakit
muhabol sa gagukod nga panganod sa lawom nga kagabhi-on
ang ugat sa kasubo ang hinungdan sa pagsulat sa karung higayon.
Feb 7, 2022
Feb 7, 2022 at 9:13 AM UTC
Minsan ako'y naghahangad at nag nanais
ng mga bagay-bagay na bihira ngunit hindi labis
sa hating papel na takot sa kiskis ng lapis
At dahil sa takot at pangamba
ako at ang papel ay naging isa
sa takot na masaktan ng tadhana
at dahil sa mga salita'y naging dala
nagpaka layo-layo kasabay ng agos ng hangin
hindi alam na basa at gusot ang tatahakin
alikabok at buhangin
sabay sa buga ng hangin
Ako sana'y patawarin
bigyan pa ng kaunting pagpapahalaga
sa aking damdamin
kahit ano mang mangyari sa akin
mabasa man o pagpunit-punitin
ako
ay
papel
pa
rin.
© 2018 Kenneth Bituin
All Rights Reserved.
Aug 6, 2018
Aug 6, 2018 at 11:01 AM UTC
Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla
Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula
Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko
Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito
Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko
Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito
Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo
At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling
Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan
Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat
Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana
Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang
Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa
Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan
Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso
"Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo
"Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo
"Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo"
Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo
Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko
Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo
Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan,
Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan
"Mahal kita" nginitian mo siya
"Mahal kita" inakap mo siya
"Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita"
Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko
Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako
Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?"
Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing
"Daang ulan lang naman daw po"
Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal
malakas ngunit nakakapinsala
Daan lamang pala
Sana hindi na lang ako nagpahila
Sana hindi na lang ako umasa
At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC
Noong isang gabi,
habang hinahanap ang sarili,
natagpuan ang LIKHÂ.
Ako'y natuwa,
dahil nasa entablado sila,
silang mga pinapanood ko lang dati sa internet.
Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal
ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero
at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento.
Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon
na lalo pang magsulat at magbasa.
Mga mata'y unti-unti namulat
sa mga bagong imahenasyon,
mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman
na galing sa ating henerasyon.
Maraming salamat sa gabing inyong nilikha
para sa mga katulad kong naliligaw
at hindi alam ang patutunguhan.
Nagtagpuan kita.
Aking sarili nahanap kita.
Habang nakikinig sa iba't ibang berso
ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko.
Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo,
nakita ko ang sarili kong mga tula
na parang mga talang nahulog sa langit
papunta sa sa aking mga kamay
at dali-dali kong itinala sa aking puso
dahil kailangan kong ibahagi
ang sining na aking nabuo.
Hindi pa patay ang mga salita,
gamit ang lapis na hawak
mo sabayan mo akong lumikha mga katha.
Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito
ay buhay sila at naghihintay sayo.
Hindi bulag ang mga tula,
kaya ka nitong titigan ka sa mata
hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito,
handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo.
Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha.
Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita
sa patuloy na paglikha ng kinabukasan
para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili,
ipagpatuloy ang nasimulan.
Ipagpatuloy ang sinimulan.
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili,
natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
Nov 22, 2017
Nov 22, 2017 at 10:05 PM UTC
Tatlong Bituin at Isang Araw
Isang Bandila, Apat na Kulay
Dilaw Pula't Bughaw, Puting Dalisay
muling nagugunita sa aking balintataw!
Nasaan ka na nga ba?
tanong namin minsan ni kuya
habang sa amin si Bunso
iniaabot ang papel na piraso.
Nakatupi iyon at aking binuklat
nang masilayan ko...katotohana'y sumiwalat.
Damdamin ko'y halos gustong sumambulat
sumandaling napapikit, sa aking pagmulat
agad ko siyang hinagka't niyakap
tumulo ang luha, sarili'y hinagilap
hanggang matanto sa aking hinagap
Bunso kong Anak... Ina'y INAAPUHAP
Ang kanyang mga mata'y nangungusap
huwag malungkot! ibig kong ipakiusap
unti-unti ring matutupad mga pangarap
waring singsing...hinugis ng alapaap
Kahit walang ulan, posibleng magkabahag-hari
Hangga't may pag-asa, lumbay mapapawi
balang-araw mommy ninyo siguradong babawi
makakapiling din na parang buhawi
kasi di tayo gaya dati
dapat Apat tulad nitong Talumpati
Kaso ang nailapat ay Labis
pagkat panulat ko di Lapis
Limang salita sa Bawat Taludturan
sa mga saknong sana'y matutunan
Kulang man kayo sa Pagmamahal
tayo'y Family Three na Literal
ako man ay naging Hangal
Mga Anak Kayo'y Aking Dangal
MAHAL KO KAYO! inyong tandaan
pagkat ako'y Haligi ng Tahanan
magmula pa sa inyong kamusmosan
hanggang Mahalin ang INANG BAYAN !!!
Philippines Independence Day June 12, 1898 - 2017
Ang Pamilya ang matibay na Pundasyon ng Lipunan.
Lipunan na may Pagkakaisa upang bumuo ng Malayang Gobyerno
Gobyernong magpa-HANGGANG NGAYON hangad at Ipinagbubunyi ang Araw ng Kasarinlan!
Na siya rin namang Araw ng Kalayaan!
Jun 12, 2017
Jun 12, 2017 at 9:20 AM UTC
Anak ng poocha naman o oh
Sa lahat naman ng ayaw ko...
Anigma pasubali...fliptopan ba'to
Pooja' una pa lang pinagsabihan na kita,
Pero ngayon... malamang magtanda ka na!!!
Unang banat.. wala akong ganang mag ingles
Nakakawalang galang ka! Hinde naman sa naiines
Hinde na lang talaga kasi ako makatiis
Sa pigura **** pagkakinis-kinis
Kahit tuwalya wala ka man lang tapis
Daig mo pa nakatihayang ipis
Pasalamat ka walang pambura dala kong lapis
Kundi aabutin ka sa 'kin ng walang humpay na daplis
Sa patuwad **** nakalilis
Landas ko'y nalilihis.
Pangalawa..hinde pa ito ang huli...
ayoko sanang maging arogante
Sa lubot **** mala elepante...
Ambot sa imo wag kang makampante
Sa postura **** naka bra lang at panti
Naturalmente 'pupusta pa ako ng mil bente
Magsusumbong ka...magagalit ang mga higante
mapapagbigkas ka sa iyong linguwahe
'lintek lang ang walang ganti
Hinde ako intelehente...
dati lang akong ahenteng galante.
anong gusto mo diamante o brilyante
hahaha!! nganga!,, parehas lang yun impertenente!!!
Pangatlong banat,
.... ito ang tutuo
Pinoy Ako!!!
Purong tagalog den ako...
Pero kung iinglisen mo ako..
Then go ahead..english-san na 'to...ehheemmh,,,
=Do you understand the word that coming out of my mouth
You're some kindda liberated there in the south
Don't sample me (huwag mo akong subukan)
...perhalps change me'''' (ibahin mo ako)
YOU CAN NOT EYES ME ANYMORE!!! (hindi mo na ako kayang mata-matahin)
i will "the rich zoo" you! ("diretso"-hin na kita)=
Hey What's up Pooja Sweety?
Nose bleed??? I don't care if i look scary
To you i'm not being pity'
Real talk''' ...i'm not heavy
But you won't be able to carry
This trash talk of my tongue full of messy
Even your closest bessy
In your ass..shall be freaky
Mabuti pang nag selfie ka ng wacky !!!!!
I'm sure .....you gonna be pretty!!!!
Garantisado.....Madlang b-side...tuwa pa nila so plenty
......TIME ;)
Dec 13, 2015
Dec 13, 2015 at 6:25 AM UTC
Painting shades of blue
the tinted clouds
over the rainbow
jumped away.
Now it's a diving black swan
somewhere down the all
clear lapis lazuli blue sky.
Only one is left behind
wish I was with my butterfly!
Oct 22, 2018
Oct 22, 2018 at 10:37 AM UTC
The Eid is bustling with joy
come let’s give it a try
f
l
y
away!
To the deathless groovy paradise
floating high on the elixir flow:
The triumphant joyous wave
streamed up from the secret bottom line!
Up above the lapis lazuli sky.
A pair of butterfly basks
in the sunlight
quietly indulges in style.
It goes on in slow motion
illuminating the night a firefly
perches on a slice of the Moon
flanked by the moonlight.
But you and me
we will rhyme and chant
in our lovely mother tongue.
In the same original lingua
like ‘Adam speaks up and all
angels listen in paradise’.
Come let’s give it a try
f
l
y
away!
On the wings of the moonlight
we will
s
a
i
l
away!
Ambling by the Moon
we'll **** through the starry nooks.
Eyes open and gently perched
atop a star for a moment or two.
We will see miles of galaxies
over the moonlit lakes of the blue
playing cool ravishing lutes!
The spring night is in bloom
and the cute sleeping beauty
wakes up playing the flute!
Musical half lights filling the sky.
Come let’s give it a try
f
l
y
away!
We’ll drink sharaban tahura
the holy wine of paradise
and once for all we will
k
i
s
s the death goodbye!
Our story will fill the divine soil
the heaven's flora and fauna
each and everyone will shine on our page
no houri will ever say finito singing our tale!
As Adam did it first stunned the angels
telling the nature of all things in paradise.
We will do that once more without a smirk
this time we will see the loving Creator!
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 1:04 PM UTC
ang balaraw na may KATAM !
- - - - sa bala raw ay TAKAM !
kung sa aking pasakalye ay may kulang ba?
,,,heto na't muli daraan pa sa kalye ang titik A !
minsan sa isang unan AT KAMA
lapis at papel tanging KA MATA
napapa-taglish.... " i...AM TAKA "
as in surprised nga---TAMA KA
sa sistemang nababagay AT AKMA
sabi ng iba sa akin,may "AMAT KA"
ayon naman sa ilan- ako'y "MAKATA"
it's just a fiction-a make-believe! sa tagalog "MA-KATA"
Nov 9, 2015
Nov 9, 2015 at 10:35 AM UTC
Unti-unting naghahari ang dilim
Sa sulok ng lumang kamalig
Isang papel at lapis
na hinahawakan nang mahigpit
At ang buwan ay sumisilong
Sa anino ng mundo
Batbat ng bituin ang langit
Sa bulag na panganoorin
May galak na maiguguhit
Sa kapintasan ng tinta
Ang saysay ng buhay malilirip
Sa kumukutitap na lampara
Lahat ay nakapiring
Habang sa luklukan ang gabi
Nalilingid ang katotohanan
Ngunit maaaring isulat ng pipi
Luluha ang birhen
Sa awit ng mga pipit
Ang pagsasalaysay sa buhay
Ay kapana kapanabik
Kung may hirap at pasakit
Ngunit hanggang kailan ang pagtitiis
sa lumulubog na kapalaran
Umaaninag sa pawid at
Sa mukhang nagugululumihanan
Lumilipas ang sandali nang marahan
Mahirap suyuin ang hangin
Hindi madali ang mabuhay
Magpatangay sana upang makalaya
gaya ng lumulutang na saranggola
sa habag ng gabi't tala
Oct 26, 2019
Oct 26, 2019 at 6:10 AM UTC
sappho greets her as she
would a reflection:
hand against hand, staring into
her eyes. silence dancing
around them as a long-lost love-
r.
enheduanna sighs at the contact
and the quiet shifts as
her fingers close:
as there is no need for language
when her
inanna will grant them
a holy diadem.
-----
eternity reeks
of nights out on the lawn
daisies growing with the weeds
pillowing beneath the two
dwindling women -
hands clasped tightly,
their eyes closed.
...lapis blooming
within the petals
of the undergrowth...
gods slumber amongst
worthy poets occluding,
heart-soothing each
other without words
or sonnets
or divination.
sappho dared to
look out from
heavy-lidded
lethargy,
for she was
yearning:
at dawn
...her honeyvoiced,
mythweaving
enheduanna:
a sweet-shelter
of temptation
and goddesses
who wage
tender war and
drink from pools
of sun...
at dawn
the ancient
divine
poet
gazes
again
and sappho
forgets she
too is nearly
as old
for her lover wears
an invisible golden-
crowned circlet
of springtime
and illuminated
lands.
but she can hardly think
anymore, when
the songsmith of
glory and prayer
is kissing her.
laying in the basin
of heaven and skies
she pours restless
eternity down
her throat.
----
lapis melts
to pink clovers
of fowlerite
no mortals notice
two bodies blending
between poems
rustling tunics
maidens casting
away their
fruitful
sobriety.
----
poet
dreams
a woman
of verse.
hardly expecting
shallow-breathed
kisses of burning
solstice and
unrequited
love.
Feb 16, 2022
Feb 16, 2022 at 12:18 AM UTC
A sprinkle of blue sparkle
off the lapis lazuli sky.
A throw of stars
from the full moon night.
We will take in abundance
while rowing the waves
once in the River Nile.
Hear! The crave of oars
breaching the shore.
Reaching out and close
to the pyramid foundation.
That’s scientia is pure rigid
yet so open loose.
One dozen milky ways
can hover in rhythm
over this stony knot!
That doesn’t mean
the Mintaka stars will give
up their shares at all
They will sit on the top.
Without the pyramid moving
a step from the true north.
Between this relative sublunary
and over the moon mural
if and when one spaces up.
The silent Moon takes a pause
humming the prehistoric lullabies.
With a patch of the blue sky
and a starry sprinkle from the night.
Maybe then we will take a break in
behind the closed doors of the great pyramid!
Oct 10, 2018
Oct 10, 2018 at 9:40 AM UTC
I choose
not to step out
in front of the
oncoming truck
like some flighty
whitetail deer
beside a lonely highway
flat-lining through the Badlands
I hold the perimeter
respect the irrevocable
delineations of love
honor the ground
that roots
evergreen
place my trust
in lapis blue
Apr 5, 2016
Apr 5, 2016 at 9:26 AM UTC
gamit ang panulat kong lapis
ang kwaderno ko'y untiunting numinipis
ang kalyo sa kamay ay aking tiniis
para lang maiparating itong ninanais
ang alay kong tula ay di matatapos
hanggat ang boses koy di magmaos
sayo ibibigkas at iaalay ng lubos
nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos
alam kong di pa kita lubusang kilala
ang bagay na yun ay di na mahalaga
nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda
Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna
bakit nga ba? bigla akong nanghusga
minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata
napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka
wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika
kung ilalarawan ay wala kang katulad
aaminin kong isa ka sa aking hinahangad
wag ka sanang mabagabag ni umilag
kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag
saan pa ba ang dapat kong pagmasdan
kung may hihigit pa sa iyong larawan
maganda na ang aking tinititigan
basta ikaw lang ang nakaharang
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 2:34 AM UTC
The earth is gold dust is fine
pair up with the blue nymph
go on, fly to the lapis lazuli sky!
Be with the one cosmos
do it, embrace the world!
Without a human, it's void all
for the human all are meaningful.
Aug 30, 2018
Aug 30, 2018 at 11:30 AM UTC
Ang katotohana'y di ko batid kung paano ko susugatan itong papel
Kung aling sandata ba ang gagamitin, itong punyal ba o kaya'y baril
Mithi kong bawat panitik na bibitawa'y mapatakan ko ng sariling dugo
Dahil bawat papel na masusugata'y tiyak unti-unting hihilum sa puso kong bigo
Ang bawat isasalaysay ng taong malapit na sa kanyang dapit-hapon
Dadamhin alaala ng lumipas, na para lang itong naganap kahapon
Umaasang maaklat ninyo ang aral na nais ihatid
Pulutin ninyo ang ginto, ang bato'y iwanan sa sahig
Maraming salamat kung sakali mang makikilangoy kayo sa aking ilog
Kulay pula man ito'y lilikhain ko itong may kalakip na pag-irog
Mula sa susugatan kong papel magaganap ang lahat
Lapis na punyal at baril ko'y nakahanda nang gumawa ng aklat....
04-10-15
mysterious_aries
Nov 23, 2015
Nov 23, 2015 at 5:28 AM UTC
In the divet between mountains
Resides a wooden cabin – ostensibly an amalgamation of the scape
Adroitly - I - quondam female warrior flit
Down massive (ancient) hand-laid, hand-cut carved stone steps
Bounding from contingent step onto the dense pad of turned soil
Tacit compliance between gravity and soil holds footprints bound
A compressed deflating crescendo as pace ignites with bounds
Cadences of protuberant wildflowers and grasses erupt from swollen terra
A winsome chromatic menagerie, dispersed in ecstatic fistfuls
A venerably ancient ritual
My nascent clandestine vocation
Personally meted out - a beatification for my provisional sanctuary
Along glacier-fed stream
Lissome fingers shadow inert stalks –plucking dormant beginnings from their desiccated ligaments
I am austere and unadorned save for a festoon of pyrite flecks trailing my semblance
Residual gilding from my ante-meridian swim taken after requisite gathering of wild blackberries, goose berries, and rhubarb along oft-tamped path
The sun, nestling into its requisite apex endorsed my completion
I reclined into the hassock of soil, feeling the elements settle about with an embossment of my form
Imposing verdure arched subtly as compressed soil beckoned hyperbolic flux
As I lay within the basilica of opulent living columns replete with comestible bounty
Lingering dew honed inflections of sacrosanct petrichor in unison with piquant clover
Wild purple clover buds saccharinely tinted and inundated nestled nerves in mine cribriform plate
Birds pitched and galloped through the frond tips and beyond in the lapis expanse
Frequently snatching damselfly’s and assemblages of midges from their ephemeral drift
Auspicious rays transcended stippled diaphanous gravid clouds
Light inundated ether entered humbly into the cathedral oculus
Pyrite speckled terrain beneath, and my bare gilded form above
Cast a refracted aura about my sanctuary
Precipitously the elusive vaporous embankment distended further
Ashen atmospheric correspondence inaugurated liquescent sustenance to my mountain abode
And I -
Lingered beneath the descending gobbets, curls furled in a puddle
Fresh topsoil cupping my corporal topographic contours
Pressing blackberries into my mouth between smiles
Jan 26, 2014
Jan 26, 2014 at 9:13 PM UTC
Scorpio ♏️
~~~~~
Scorpio needs the healing of Aquamarine
Charolite, Turquoise, Malachite or Emerald
Obsidian Black , Golden Topaz and Boji Stone
Ruby, Lapis Lazuli,Green Tourmaline,Kunzite
Peridot , Rainbow Moonstone, Rhodochrosite.
I know of Variscite Hiddenite n Apache tears.
Or Herkimer Diamond ,Hiddenite , or Variscite
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Written by Philip
December 22nd 2018.
Dec 22, 2018
Dec 22, 2018 at 2:34 AM UTC
I stand stunned
in awe
as you
sleekly shimmer by
in a fabulous flurry
of lustrous lapis blue
and jubilant jade green
not sure where you are
headed
knowing that
wherever you wind up
glamour glides
along as a
constant companion
Aug 14, 2014
Aug 14, 2014 at 2:47 PM UTC
Prowling through the undergrowth
In our barging juggernaut,
Ploughing the rolling hills of water,
Which crease as the narrowboat sluggishly gliding past,
Brushes the bulrushes like a tiger in the reeds.
For four intrepid days
Our film and photographs are empty to show,
No sign, only missed whispers,
Of the hummingbird blue blur.
A darting flash cresting the morning chill,
Regal turquoise stealthily steals
Our attention, our focus, and our tiller
Noses toward the bank hugger.
And we have him.
Small amber-royal fisherman,
Eclipsing his heron heralds
And the swans silent vigil
In majestic lapis lazuli.
Swift and sure he graces the water,
Fisher King,
Which bends beneath his dive.
Resurfacing, his golden breast
Mottled with silver minnow.
There recluse in his exclusive spot,
Fish foundering still in the ******
The kingfisher's poise frames his catch
Aperture, shutter, captured shot.
Jul 30, 2016
Jul 30, 2016 at 1:26 AM UTC