"lagit" poems
Sa bawat pagpatak ng ulan
May mga taong wasak at luhaan
Mga luhang umaagos kasabay ng patak ng ulan
Mga kirot na nais takpan
Ako'y parang ulan
Umiiyak kapag nabibigatan
Napupuno kapag nahihiapan
Sa likod ng bawat kaligayahan
May mga damdaming napaglalaruan
At mga taong iniiwang sugatan
Tama na ang isang iyak
Sapat na ang mga patak
Dahil magiging maayos rin ang lahat
Mahahanap mo rin ang taong tapat
Na magmamahal sayo ng sapat
Sa pag agos ng ulan sana agusin na lahat
Ng sakit at kirot dahil yun ang nararapat
Ako'y nagbago at natuto dahil sayo
Nagbago dahil sa sakit na naranasaan sayo
Pagtapos ng iyak ng lagit
Alam kong may sisinag na araw
Ngi-ngiti ulit sa langit
Kasabay ng ulap ng bughaw
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 7:29 AM UTC
nagsimula ako sa kung paano mo pinakita ang mundo
kung gaano kakulay ito at namangha ako sa kulay mo
pagkat sa mundo ko walang katulad mo
ninais ko manatali sa piling mo
dahil walang sakit at parang akoy nasa tahanan ko
kung saan lalagi **** iingatan ang puso
ngunit heto ibinalik mo ko sa mundong walang tayo
sa mundong ako ang laging talo
nasaktan ako na halos lisanin ko na ang mundo
pagkat akala ko kasalanan ko
at ang lahat ay pagkakamali ko
naramdaman kong di ka mananatili dito
sa mundong ginagalawan ko
humiling ako habang tumutulo ang mga luha ko
maaring bang ikaw na ang tadhana ko
pero iba ng tugon ng lagit sakin
may iba pa lang laman ang puso mo
at ako'y ginamit mo lang ng panandalian
habang wala pa siya
habang meron pa siyang iba
habang wala pa ang salitang kayo sa mundo mo
habang wala pa siya sa piling mo
May 1, 2018
May 1, 2018 at 7:44 AM UTC