Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kling" poems
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
0
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
Kampana
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
Continue reading...
46
Tiktok The clock says in a hurry Tiktok The clock croaks in a constant rhythm Pit pat The rain rattling on the roof Pit pat The rain runs down in a fast marathon Dug dug The heart of your mistress beats Dud dug The heart of your lady pulse in a slow dance Your lady in her white dress On the floor she lays Her eyes closed Her hand closed tight into a fist Her light lavender hair Splayed around her head like a halo Her bottom lip is bleeding Her breathing unsteady Kling klang The chimes sings in a high note Kling klang The chimes chants in an attempt of announcement Woosh woosh The wind blows harshly Woosh woosh The wind whispered loudly Dug dug dug The heart of your mistress beats Dud dug dug The heart of your lady pulse in chaos The clock The rain The chimes The wind Even her heart The letter clasped in her hand That contains the news of your demise Reminds her of what she lost Drip drip drip The tears streaming down her face Sniff sniff sniff The grief starts to set in
0
Jan 7, 2020
Jan 7, 2020 at 3:24 AM UTC
The Wedding Day
I could still recall how gently I held your seed and brought you to your bed. There a drop of sweat from this forehead joyously mingled with some grains of your soil. I lay you there and saw the approval of the sun as he sent his warmth reflected on your cheerful coating. You lay down restfully on your life bed And I dreamed… You rose with your sturdy trunk so robust with pride that your neighboring flagpole felt intimated by your presence. They sang him hymns they bowed at him with their hearts while you humbly stood there swaying your greens, reaching atop, conquering the scorches of your sun so that they, underneath remain unharmed, unscorched, unsoaked. Soon you bore velvety fruits that the young munched as well as the old On lazy days you gave them games of soccers and boomerangs, and tennis, and catches and fetches. On moonlights, you appeared to be a violinist as the lovers kissed under your warm company. You were the silent listener to the broken hearts when you offered your comforting barks as a shoulder till they cried and wept till they breathed and smiled once again. You had a way with humans who slouch under your shade You hummed serenades that only your chirping friends and fluttering colorflies hear and together you created an orchestra harmonizing songs of friendship, of peace, of love. I saw you arise and write down histories on to your memory— how you tried to reach for the graduates’ caps in the air, how spirited you applauded for great speeches  on that podium but no one ever noticed. I saw you sway your branches gracefully as the marching band went boom-boom, tug-tug, and kling-klang. It was your favorite part of the day. So many times you bore witness to silly fights of the young and the old too, but most often you saw these creatures make peace at dusk. There I saw you in eternity. There I saw you to be forever standing tall on your life bed. Then I heard the hellish rumble of their chainsaw, the shrill reverberation piercing through this feeble core as they ruthlessly cut your body. I could not afford to watch you being slain. You are my life. Your death is my death.
0
Jun 2, 2023
Jun 2, 2023 at 10:20 AM UTC
Eulogy to Our Kamagong Tree
I could still recall how gently I held your seed and brought you to your bed. There a drop of sweat from this forehead joyously mingled with some grains of your soil. I lay you there and saw the approval of the sun as he sent his warmth reflected on your cheerful coating. You lay down restfully on your life bed And I dreamed… You rose with your sturdy trunk so robust with pride that your neighboring flagpole felt intimated by your presence. They sang him hymns they bowed at him with their hearts while you humbly stood there swaying your greens, reaching atop, conquering the scorches of your sun so that they, underneath remain unharmed, unscorched, unsoaked. Soon you bore velvety fruits that the young munched as well as the old On lazy days you gave them games of soccers and boomerangs, and tennis, and catches and fetches. On moonlights, you appeared to be a violinist as the lovers kissed under your warm company. You were the silent listener to the broken hearts when you offered your comforting barks as a shoulder till they cried and wept till they breathed and smiled once again. You had a way with humans who slouch under your shade You hummed serenades that only your chirping friends and fluttering colorflies hear and together you created an orchestra harmonizing songs of friendship, of peace, of love. I saw you arise and write down histories on to your memory— how you tried to reach for the graduates’ caps in the air, how spirited you applauded for great speeches  on that podium but no one ever noticed. I saw you sway your branches gracefully as the marching band went boom-boom, tug-tug, and kling-klang. It was your favorite part of the day. So many times you bore witness to silly fights of the young and the old too, but most often you saw these creatures make peace at dusk. There I saw you in eternity. There I saw you to be forever standing tall on your life bed. Then I heard the hellish rumble of their chainsaw, the shrill reverberation piercing through this feeble core as they ruthlessly cut your body. I could not afford to watch you being slain. You are my life. Your death is my death.
Continue reading...
48
The openly defiant offensive measures And the agonizing indignant actions Are ardent attempts to cling tightly To the peace of mind set And the faith Trust in the fact That God loves not hates My arms flailing half crazed In a frantic open hug As Tears of guilt and shame Soaked with fear flow down From my eyes closed tight Help cleanse the pain And soak out the hurt An attempt to save my soiled love Kling to what little happiness remains In my non reciprocated refrain of why so bold Now deferred away in a silenced Sound of love gone cold
0
Apr 12, 2014
Apr 12, 2014 at 12:50 AM UTC
Tear
I keep thinking about it Looking for a sign I know I'm not blind But I still kling to the idea The idea of you and I I can see she makes you happy More than we'd ever be And for that I'm grateful You're living your dream
0
Oct 20, 2019
Oct 20, 2019 at 7:13 PM UTC
your dream