"kinakalaban" poems
Gusto kita.
Gusto kita, pero hindi maari
Hindi ka puwede maging parte ng oras ko
Na ika'y ilalagay ko sa unahan
ng mahabang listahan
Ng mga taong mahalaga
Dahil importante ka man sa akin,
Ika'y hindi sapat
Para isakripisyo ko ang lahat
Sapagkat ika'y natatanging gusto lamang.
Gusto kita.
Gusto kita, ngunit hindi ko alam.
Hindi ko maiposisyon ang sarili ko
Sa dami ng panahon, oras, at tao,
Sa halo-halong emosyon at salita,
Sa kinalalagyan at kawalan,
At sa mga napakababaw na dahilan
Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.
Gusto kita.
Gusto kita, subalit ako'y pana-panahon lang,
Nandiyan kapag kailangan mo
Kapag ika'y nalulunkot at nalulumbay
Na parang ang mundo'y kinakalaban
Ang puso **** duwag
Pero tumitigil lumaban kapag
Hindi na kailangan
Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.
Mar 22, 2016
Mar 22, 2016 at 1:01 PM UTC
Nakakasawa na ang klima ng panahon sa aking utak
Pabalik-balik na ala-ala sa nakaraan
Nagmistulang Pawis ang Luha kong tumatagaktak
Palihim sa ilalim ng kaulapan sa aking isipan,
Nagiisa na lamang madalas , Di masilayan ang sikat ng araw
Katog na aking Dibdib , Uhaw parin sa pagmamahal
Tag-ulan nga ba sa kagubatan o inulan ako ng kalungkutan sa Tahanan?
Kinakalaban nga ba ako ng aking Isip , o Sadyang Hindi ko na kayang buksan ang Pinto ng kinabukasan?
Tahan na o Tara na sa Tahanang Katakataka ang Puhunan
Kaibigan kong pinagkakatiwalaan , Di nila ako Maramdaman!At
Madalas o Minsan ako'y nagiging sisa ,
Madalas din o Minsan ako'y Nagiisa,
Kapag ako'y nagiisa , nakakagawa ako ng Lubid sa aking isipan
Paano kaya kapag iniwan ko na ang Mundong ito?
Makikita ko na kaya ang Kulay ng "Buhay ko"
O Magdidilim lang muli ang Kulay ng "Buhay ko".
Jul 4, 2019
Jul 4, 2019 at 11:27 AM UTC
Nung ika'y aking nakita,
pakiramdam para sayo ay wala,
Ngunit di nagtagal,
Naglaro si kupido at tadhana.
Pinana ng pana ni kupido
at binaluktot ni tadhana
landas nating dalawa
Isang araw, nakita kita sa isang tabi,
ika'y nilapitan at pinangiti,
Hnaggang isang gabi,
Puso'y di mapigilan, sinigaw sayo
Mahal kita, aking sinta!
Nung naging tayo.
Walang umangal ng kung ano,
Hanggang sa dumating ang araw na
tayo'y pinaglayo.
Hindi kinaya ang pagkukulang,
kaya winakasan,
sapagkat sandata ng kalawakan,
oras at distansiya ating kinakalaban.
Bakit kailangan ganito?
Pero anu pa bang magagawa ko?
Huli na lahat, para ipaglaban ko,
pag-ibig na binalewala ko.
Kasalanan ko,
Pagdurusang dinaranas ko.
Dec 6, 2017
Dec 6, 2017 at 4:34 AM UTC
Pilit inuunawa takbo ng tadhana
At mga pangyayari na pilit winawari
Sa aking mundong ginagalawan
Tadhana'y pilit kinakalaban
Upang mga pangako'y manatiling buo
At hindi kailan man mapapako
Ikaw ay aking nakapiling
Sa ilang araw na nagdating
Saksi ang buwan at bituin sa aking hiling
Na sanay hindi dumating
Ang araw na ika'y mawala sa aking piling
Iyong pangako ay aking panghahawakan
Kahit minsan ako'y nasasaktan
Sa mga araw na iyong kinukubli
Iyong kataohan sa akin
Teka teka sino nga ba ako?
Ano nga ba ako sayo?
Mga nangyayari'y napakagulo
Pilit kong inaayos ang lahat
At iniiwasan kung sino ang dapat
Ngunit bakit parang hindi sapat?
Kailan kaya masasagot aking mga katanungan?
Na kadahilanan ng aking minsang paglaho
Kailan ko kaya makikilala ang iyong buong katauhan?
Na kadahilanan ng aking pagiging toliro
Jun 2, 2020
Jun 2, 2020 at 12:09 PM UTC