"keur" poems - Hello Poetry

En wanneer hou ons piekniek op die maan - daar waar die son nie meer skyn nie, kan ek jou donker toevlug wees as die dag se hitte steek? en sal jy 'n skadu gooi oor my en my lieflike hart ons kan saam met strome swem as die branders oor ons breek. Voor vrees jy weer oortrek en my noodloos in die noodlot agter laat in 'n eensame straat, van drome en ander herrennerings wat by my ***** van liefde en so ook my verlede wat jy veronderstel was om te tem. En in die gaap van stilte tyding waar die wysers ons vermy, sing ek my eensaam lied en vra vir jou... **** jy die golwe huil vir die koeelronde maan? Sien jy die spore op die strand? Waar vat die pad van verdwaaltenis my, anders as na Jonker se hand. Vanaand is ek verslae. Die maan se kind trek pêrels en rol hulle oor die hartseer berge. Vanaand le ek en dryf, terwyl ek kyk na die maan, en die sterre... sal jy my wolkombers wees , my glimlag pille vir kersfees, want ek is dalk te arm , maar ryklik met jou geseen. Sal jy my korrel sand , my rooikruis , my boei want my hart is reeds verweer , keur my voor ek ook in die see uitbloei.

0

Jan 6, 2015

Jan 6, 2015 at 3:41 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Red my

En wanneer hou ons piekniek op die maan - daar waar die son nie meer skyn nie, kan ek jou donker toevlug wees as die dag se hitte steek? en sal jy 'n skadu gooi oor my en my lieflike hart ons kan saam met strome swem as die branders oor ons breek. Voor vrees jy weer oortrek en my noodloos in die noodlot agter laat in 'n eensame straat, van drome en ander herrennerings wat by my ***** van liefde en so ook my verlede wat jy veronderstel was om te tem. En in die gaap van stilte tyding waar die wysers ons vermy, sing ek my eensaam lied en vra vir jou... **** jy die golwe huil vir die koeelronde maan? Sien jy die spore op die strand? Waar vat die pad van verdwaaltenis my, anders as na Jonker se hand. Vanaand is ek verslae. Die maan se kind trek pêrels en rol hulle oor die hartseer berge. Vanaand le ek en dryf, terwyl ek kyk na die maan, en die sterre... sal jy my wolkombers wees , my glimlag pille vir kersfees, want ek is dalk te arm , maar ryklik met jou geseen. Sal jy my korrel sand , my rooikruis , my boei want my hart is reeds verweer , keur my voor ek ook in die see uitbloei.

31

Ek was die Suid Weste wind wat jou wintermaande bring , jou skimme van diepsee inwaai om jou land ontsuimig te laat. Ek was die ysige hand wat jou sagte vlees knyp en nakend onder my sagte streling laat vries in die kou en sy ryp. Die onaardse storm van skadu's wat sonder ophou jou uit jou midnag sliuimer ruk as ek soos n besetene in die vroegoggend aan jou deur kom pluk. Watter vors sou jy, ag tsja ~ so nietig teen my kon inrig *** sou jy kon staan as ek my volle wendings op jou rig? *** naief was ek om teen jou te hammer en myself keur op keur teen jou vas te gooi , waar jy onomwonde staan. Jy ~ vind ek ook toe uit~ die tafelberg van my ou bestaan.

0

Aug 19, 2014

Aug 19, 2014 at 11:08 AM UTC

pieter-andries-christiaan

Naief

Ek was die Suid Weste wind wat jou wintermaande bring , jou skimme van diepsee inwaai om jou land ontsuimig te laat. Ek was die ysige hand wat jou sagte vlees knyp en nakend onder my sagte streling laat vries in die kou en sy ryp. Die onaardse storm van skadu's wat sonder ophou jou uit jou midnag sliuimer ruk as ek soos n besetene in die vroegoggend aan jou deur kom pluk. Watter vors sou jy, ag tsja ~ so nietig teen my kon inrig *** sou jy kon staan as ek my volle wendings op jou rig? *** naief was ek om teen jou te hammer en myself keur op keur teen jou vas te gooi , waar jy onomwonde staan. Jy ~ vind ek ook toe uit~ die tafelberg van my ou bestaan.

24

"Nou wie is jy?" "Ouma, my naam is Siyasanga, Ek is jou dogter Lalie se seun" "My Lalie, sy wat in Suid Afrika bly?" "Ja ouma, ek het vir ouma kom keur" I watch on as the spark of recognition lights up her eyes Happiness flowers through the creases on her face like fresh rain through a Namib riverbed Her brow furrows as if trying to keep this revelation prisoner The Sun continues its long journey across the sky Her brow relaxes, and. . . . . "Hello virtel my, my kind, Wie is jy?" "My naam is Siyasanga Ouma, Ek is ouma se klien kind. My ma se naam is Lalie" "Lalie, sy is my dogter wat in Suid Afrika bly" "Dis reg ouma, ek het vir ouma kom keur" The spark returns The fresh rain flows The love warms my soul as we embrace The Sun once more takes flight Taking respite from the heat I watch as she shuffles and shimmies and shuffles once more down the corridor To the foot of the bare bed I've made my haven Words like spun silk spill from her lips as she asks "May I sit here my child? "Ja my ouma, ouma hoef nie vra nie" She shuffles and shimmies and sits down to read What a beautiful life affair she has with words, Even those from a magazine, Whose pages danced that day at her touch A letter whose ink for 2 decades laid dry The name of the man she loved preserved in his evergreen book Both retrieved from the vault that was her purse Oh how she loved those words, and they loved her She turns her head to look at me With that spark in her eye "Jy is my Lalie se seun" I smile, my face awash with fresh rain "Ja ouma, ek het vir ouma kom kuier"

0

Dec 4, 2019

Dec 4, 2019 at 5:52 AM UTC

Xhwangusha

Every first conversation (for Lydia)

"Nou wie is jy?" "Ouma, my naam is Siyasanga, Ek is jou dogter Lalie se seun" "My Lalie, sy wat in Suid Afrika bly?" "Ja ouma, ek het vir ouma kom keur" I watch on as the spark of recognition lights up her eyes Happiness flowers through the creases on her face like fresh rain through a Namib riverbed Her brow furrows as if trying to keep this revelation prisoner The Sun continues its long journey across the sky Her brow relaxes, and. . . . . "Hello virtel my, my kind, Wie is jy?" "My naam is Siyasanga Ouma, Ek is ouma se klien kind. My ma se naam is Lalie" "Lalie, sy is my dogter wat in Suid Afrika bly" "Dis reg ouma, ek het vir ouma kom keur" The spark returns The fresh rain flows The love warms my soul as we embrace The Sun once more takes flight Taking respite from the heat I watch as she shuffles and shimmies and shuffles once more down the corridor To the foot of the bare bed I've made my haven Words like spun silk spill from her lips as she asks "May I sit here my child? "Ja my ouma, ouma hoef nie vra nie" She shuffles and shimmies and sits down to read What a beautiful life affair she has with words, Even those from a magazine, Whose pages danced that day at her touch A letter whose ink for 2 decades laid dry The name of the man she loved preserved in his evergreen book Both retrieved from the vault that was her purse Oh how she loved those words, and they loved her She turns her head to look at me With that spark in her eye "Jy is my Lalie se seun" I smile, my face awash with fresh rain "Ja ouma, ek het vir ouma kom kuier"

40