"jyt" poems
temere -
they speak lightly,
their dulcet voices competing against the
melodious harmonies of soothing ballads –
parallel speeches,
repeated utterances of
love.
paliona –
people say repetition brings
mastery, perfection;
if these hackneyed statements were
germane to helpless endearment,
I would’ve taken the plummet;
a timid step off the edge of the concrete building
towards the gravel beneath.
nemesism –
yet too much of heaven is a sin,
smothered by the scent of lemongrass
dappled with the caresses of
ebony tresses;
your silhouette fades to nullity;
and I fall against the prickly surface
of gravel with the memories of
the raxeira drawn along the parquet floor;
your hand lying in mine.
Oct 31, 2014
Oct 31, 2014 at 1:10 AM UTC
Eina! Die prikkel van n naald
Gif vloei soos water in my lewens-strome
Val my liggaam aan met geweld
Die skeur en afbreek van my drome
Elkeen voel ek
Dis vir my gesondheid, maar sal my menslikheid nog geld
Dis die knop wat als begin het, nee
Die trek van n kanker stokkie
Die waarskuwing op die boksie gee mee
My lus kon ek nie meer hou nie
'Dis twak, hoekom sal dit op entjies verskyn'
**** ek soos die rook diep in my longe verdwyn
***** is my voorland
Ek kan lankal nie meer op my bene staan
My liggaam het ingesak toe my spiere vergaan
Ek is skaam, so so skaam
Die nurse, nog n kind, moet my doeke ruil
Ek voel verneder, maar dit pyn as ek huil
O dood, ou vriend
Vir my kan jy maar kom haal
Ek wag al maande vir jou,
Maar jyt iewers by die ou langs my verdwaal
Hy was erger, soveel erger as ek
Sy are het al begin kraak
Na Elke inspuiting, of behandeling
Het hy op alles gebraak
Ek is amper daar, ek voel dit aan my
Een van die dae is ek ook aan die dood se sy
Dec 14, 2019
Dec 14, 2019 at 4:00 PM UTC