"jebs" poems
Jebs na jebs na ako.
Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga,
gustong buksan ang mga bintana,
para lumanghap ng hanging bukang liwayway
Malapit na siyang lumabas,
unti uting tumitigas sa paglipas,
Ng bawat, segundo, menuto,
kung babae ako, dysmenorrhea na ito.
Pero sabi ng mga kaibigan ko,
wag ko daw pilitin ito,
baka naman daw kase
na imbis na ito ay tae,
mauwi lang sa utot.
At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga.
Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa.
Pero wala.
Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin.
Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin.
Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba?
Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet.
Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko.
Pero.
Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko.
Para saatin, wala namang espesyal dito,
Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal.
Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain.
Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin.
Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang.
Puwera biro.
Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs.
Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs.
Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin.
Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin.
Sino siya?
Siya ay ang Pagibig.
Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis.
Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo.
Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa.
At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama.
At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama,
Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama.
Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs.
Ang iyong mga kasalanan.
Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
#
*"From the days of John the Baptist until now,
the kingdom of heaven has been advancing forcefully..
and the violent, seize it by force."*
--Jebs
ahem..
By 'his scrawny little neck' she grabs him
and pulls Him, from his Throne--
"*Fuckin' know it all.. he don't know ****
blurts out she--
the all-seeing, ever defining one.
The paint on her war-brush
is the blackest of blacks..
as she brands me
for the o r b it i ng, of her
that I so clearly lack
And an ability that is all hers,
not mine--
The one, self-given..
the power to define.
And, she wonders where mine came from;
me-- who was once a mother's son..
As I ****** the grown-up a l l of me
in to every unhealed part of her
*that f e e l s just like
dear-old Mom.*
I was young once, my beautiful..
helplessly.. (almost hopelessly)
subject, to it all
--but no more, my sweet
ever-painting, honeybee
That black, babe-- it don't stick..
no, not no more.
*Ah, Baby..
... can you hear me..?*
#
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 9:54 PM UTC
#
*"From the days of John the Baptist until now,
the kingdom of heaven has been advancing forcefully..
and the violent, seize it by force."*
--Jebs
ahem..
By 'his scrawny little neck' she grabs him
and pulls Him, from his Throne--
"*Fucken know it all.. he don't know ****
blurts out she--
the all-seeing, ever defining one.
The paint on her war-brush
is the blackest of blacks..
as she brands me for
*the orbiting of her
that I
most clearly, lack.*
And an ability that is all hers,
not mine--
The one, self-given:
the power, to define.
And, she wonders where mine came from;
me-- who was once a mother's son..
***As I ****** the grown-up a l l of me
into every single part of her
that feels, just like mom.***
I was young once, my beautiful
helplessly.. (almost hopelessly) subject to it all
*--but no more, my sweet
ever-painting, honeybee.*
That black, babe-- it don't stick;
no, sweet love.. no,
no not no more;
Ah, Baby..
can you hear me
can you hear me??
... can you hear me..?
#
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 9:21 PM UTC