Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"itinatatak" poems
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
0
Jul 17, 2018
Jul 17, 2018 at 6:44 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Binilanggong Wika
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
Continue reading...
89
Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 5:05 AM UTC
notsunshine
Paano Nga Ba Magmahal?
Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.
Continue reading...
40