"isinusulat" poems - Hello Poetry

Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.

0

May 29, 2015

May 29, 2015 at 5:50 AM UTC

mymelodyisyou

Hindi ako marunong tumula

Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.

129

Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak

0

Aug 9, 2016

Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC

TheLostSoul

BLANKONG PAPEL

Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak

26

Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 2:09 AM UTC

micaela-molina-ventura

"Ngayon"

Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.

35

Marahil walang isang salita ang makakapag-bigay linaw Sa kadilimang taglay ng tuwina, sa aking labi, tila nawawala ang ilaw Mga mata'y malayo ang tanaw ngunit hindi nito saklaw ang pagitan Higit na malawak at binabalot ng panglaw, sa paggising ay salat sa iyong galaw At oo, tila nagkakaiba ang wika na kilala ng ating mga dila, kaya't iaalay na lamang ang buwan at araw sa'yo, aking mahal, pati na rin aking diwa Mula sa sulok ng aking silid at sa isip na puspos ng suliranin, isinusulat itong munting tula sa buwan ng aking wikang kilala Mga kamay ko'y ipinagdiriwang na mayroong ikaw at ikaw ay akin, ipinagbubunyi ang buwan ng ikaw puso'y tatangis hangga't ika'y makapiling

0

Aug 15, 2022

Aug 15, 2022 at 8:38 AM UTC

ang_lakambini

Buwan Ng Ikaw

Marahil walang isang salita ang makakapag-bigay linaw Sa kadilimang taglay ng tuwina, sa aking labi, tila nawawala ang ilaw Mga mata'y malayo ang tanaw ngunit hindi nito saklaw ang pagitan Higit na malawak at binabalot ng panglaw, sa paggising ay salat sa iyong galaw At oo, tila nagkakaiba ang wika na kilala ng ating mga dila, kaya't iaalay na lamang ang buwan at araw sa'yo, aking mahal, pati na rin aking diwa Mula sa sulok ng aking silid at sa isip na puspos ng suliranin, isinusulat itong munting tula sa buwan ng aking wikang kilala Mga kamay ko'y ipinagdiriwang na mayroong ikaw at ikaw ay akin, ipinagbubunyi ang buwan ng ikaw puso'y tatangis hangga't ika'y makapiling

20

Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig

0

Feb 2, 2018

Feb 2, 2018 at 1:41 PM UTC

mikedavid

Para Sa'yo

Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig

27

Isang liham na ako lang ang nakaka-alam Liham na itina tago-tago ko ng napaka tagal Liham na mag-paparamdam sa akin Kung bakit nga ba ako kulang? At mag-papaalala sa akin na hanggang dito lang Liham na isinusulat ko ng matiwasay Dahil alam ko, Para sayo 'to. Liham na siguro dapat nung una pa lang Binigay ko na Liham na dapat nung una pa lang pina-alam ko na Liham na dapat ay na-alala ko pa 'Di sana hindi nako nag-iisa pa Isang Pag-ibig na ibig ipa-batid Pag-ibig na gusto kong makamit Pag-ibig na sigurado akong masakit. Pero Ito'y hindi pa batid Kung ito nga ba'y mag-dudulot ng sigalot 'O mag-dudulot ito ng kirot Dahil sa utak na pa baluktot Wala akong paki-alam Basta ang alam ko lang Ikaw lang ang mahal Ngayon 'O maging mag-pakailanman 'O mag pa sa walang hanggan. Ayoko ng bilangan Ayoko ng kuwentahan Ayoko ng gumamit ng tala-pindutan Dahil walang sukatan at bilangan Kung hanggang saan ang aking pagmamahal At kung hanggang saan ang kaya kong gawing bagay para lang sayo. Wag mo ng tangkaing tanungin pa Dahil yan ay bukod tanging ako lang ang may alam. Dahil wala talaga itong sukatan. Dahil lang sa isang liham Ako'y nagkaka ganyan Hindi ko na alam Kung sino 'ko. Kung ako pa ba 'to? Kung totoo ba 'to? 'O ito ba ay parte ng biro? 'O parte nga ba ng bugso ng puso? Kasi ang pag-kakaalam ko Hindi naman talaga ako ganito. Siguro nga Sobra akong na-dala Nag-padala sa aking nadarama Na tama ba ito 'o mali? Ayokong mag-patali Ayokong mag-madali At mag-pasakal sa mga bagay na di ko alam kung hanggang saan ang kakahantungan. Tama ba ang Aminin sayo ang totoo? At tama rin ba na sabihin ang maling pag-tingin ng aking damdamin? Kahit alam ko Meron ka ng bago. At may iba ng nag-papasaya sayo At 'yun ay 'di na ako. Malungkot dahil ang pag-kakaalam ko Bago pa siya dumating sa piling mo Merong isang taong umalalay sayo ng minsan, Minsan na sa piling ko ay naging masaya ka naman. Pero wag kang mag-alala Ako ay desperada Oo tama Ako nga ay desperada Kaya ako ay patuloy paring aasa At mag-sisilbing mga paa at kamay mo Kahit 'di na maaaring maging tayo At magiging saklay na taga gabay sa tuwing ikaw ay nahihirapan. Mapagod man ako Ay ok lang yan! Dahil alam ko parte yun ng pag-mamahal ko sa'yo, na binuo ko sa aking isipan na naging liham at naging bukang bibig ng aking kaibuturan. Kahit alam mo, Na ako ay sobrang masasaktan At mahihirapan Mas pinili mo parin na ako ay iwan At 'di na balikan Dahil siya na ang iyong mahal Kaya Tanggap ko na,Mahal Paalam.

0

Feb 21, 2021

Feb 21, 2021 at 9:21 AM UTC

Paudebelen

" Lihim na Liham "

Isang liham na ako lang ang nakaka-alam Liham na itina tago-tago ko ng napaka tagal Liham na mag-paparamdam sa akin Kung bakit nga ba ako kulang? At mag-papaalala sa akin na hanggang dito lang Liham na isinusulat ko ng matiwasay Dahil alam ko, Para sayo 'to. Liham na siguro dapat nung una pa lang Binigay ko na Liham na dapat nung una pa lang pina-alam ko na Liham na dapat ay na-alala ko pa 'Di sana hindi nako nag-iisa pa Isang Pag-ibig na ibig ipa-batid Pag-ibig na gusto kong makamit Pag-ibig na sigurado akong masakit. Pero Ito'y hindi pa batid Kung ito nga ba'y mag-dudulot ng sigalot 'O mag-dudulot ito ng kirot Dahil sa utak na pa baluktot Wala akong paki-alam Basta ang alam ko lang Ikaw lang ang mahal Ngayon 'O maging mag-pakailanman 'O mag pa sa walang hanggan. Ayoko ng bilangan Ayoko ng kuwentahan Ayoko ng gumamit ng tala-pindutan Dahil walang sukatan at bilangan Kung hanggang saan ang aking pagmamahal At kung hanggang saan ang kaya kong gawing bagay para lang sayo. Wag mo ng tangkaing tanungin pa Dahil yan ay bukod tanging ako lang ang may alam. Dahil wala talaga itong sukatan. Dahil lang sa isang liham Ako'y nagkaka ganyan Hindi ko na alam Kung sino 'ko. Kung ako pa ba 'to? Kung totoo ba 'to? 'O ito ba ay parte ng biro? 'O parte nga ba ng bugso ng puso? Kasi ang pag-kakaalam ko Hindi naman talaga ako ganito. Siguro nga Sobra akong na-dala Nag-padala sa aking nadarama Na tama ba ito 'o mali? Ayokong mag-patali Ayokong mag-madali At mag-pasakal sa mga bagay na di ko alam kung hanggang saan ang kakahantungan. Tama ba ang Aminin sayo ang totoo? At tama rin ba na sabihin ang maling pag-tingin ng aking damdamin? Kahit alam ko Meron ka ng bago. At may iba ng nag-papasaya sayo At 'yun ay 'di na ako. Malungkot dahil ang pag-kakaalam ko Bago pa siya dumating sa piling mo Merong isang taong umalalay sayo ng minsan, Minsan na sa piling ko ay naging masaya ka naman. Pero wag kang mag-alala Ako ay desperada Oo tama Ako nga ay desperada Kaya ako ay patuloy paring aasa At mag-sisilbing mga paa at kamay mo Kahit 'di na maaaring maging tayo At magiging saklay na taga gabay sa tuwing ikaw ay nahihirapan. Mapagod man ako Ay ok lang yan! Dahil alam ko parte yun ng pag-mamahal ko sa'yo, na binuo ko sa aking isipan na naging liham at naging bukang bibig ng aking kaibuturan. Kahit alam mo, Na ako ay sobrang masasaktan At mahihirapan Mas pinili mo parin na ako ay iwan At 'di na balikan Dahil siya na ang iyong mahal Kaya Tanggap ko na,Mahal Paalam.

83

Sinungaling ang mga manunulat. Mapanlinlang ang kanilang mga akda— Pinaniniwalang maayos lang ang lahat at walang dapat na ipag-alala, Nagpapanggap na tanggap na nila, Ang mapait na sinapit ng ugnayan niyong dalawa— Nagpapanggap na tanggap na nila, Dahil magaling silang magpaikot ng mga salita, At bihisan ng ibang kahulugan ang kanilang mga tugma; Mapanlinlang ang mga manunulat, Paniniwalain ka nilang tanggap na nila ang lahat, Na ayos lang kahit hindi sila ang piliin basta't masaya ka— Wag kang maniniwala sa kanila! Sinungaling sila! Mapagpanggap ang kanilang mga panulat; Masaya kahit nasa piling ka ng iba? Sino ba namang matutuwa 'pag ang bagay na pinapangarap mo ay hawak ng iba? Hindi gano'n kabilis magpalaya ng mga bagay na hindi pa nagiging sa'yo, Pano mo bibitawan kung hindi pa naman dumarampi sa mga palad mo? Kaya maniwala ka. Sinungaling sila. Hindi nila tanggap na hawak ka ng iba. Hindi sila mabilis magpalaya. At wala silang balak na palayain ang pag-ibig. Kahit nagkakasiya sila sa mga simpleng titig— Mga patagong ngiti at kilig Sa t'wing nariyan ka. Oo! Sinungaling sila. Pagkat sa likod ng mabulaklak na isinusulat nilang mga salita, Nakatago ang pusong humihiling, "Sana ako nalang siya".

0

Dec 4, 2019

Dec 4, 2019 at 10:24 PM UTC

ChameleonInk

#84

Sinungaling ang mga manunulat. Mapanlinlang ang kanilang mga akda— Pinaniniwalang maayos lang ang lahat at walang dapat na ipag-alala, Nagpapanggap na tanggap na nila, Ang mapait na sinapit ng ugnayan niyong dalawa— Nagpapanggap na tanggap na nila, Dahil magaling silang magpaikot ng mga salita, At bihisan ng ibang kahulugan ang kanilang mga tugma; Mapanlinlang ang mga manunulat, Paniniwalain ka nilang tanggap na nila ang lahat, Na ayos lang kahit hindi sila ang piliin basta't masaya ka— Wag kang maniniwala sa kanila! Sinungaling sila! Mapagpanggap ang kanilang mga panulat; Masaya kahit nasa piling ka ng iba? Sino ba namang matutuwa 'pag ang bagay na pinapangarap mo ay hawak ng iba? Hindi gano'n kabilis magpalaya ng mga bagay na hindi pa nagiging sa'yo, Pano mo bibitawan kung hindi pa naman dumarampi sa mga palad mo? Kaya maniwala ka. Sinungaling sila. Hindi nila tanggap na hawak ka ng iba. Hindi sila mabilis magpalaya. At wala silang balak na palayain ang pag-ibig. Kahit nagkakasiya sila sa mga simpleng titig— Mga patagong ngiti at kilig Sa t'wing nariyan ka. Oo! Sinungaling sila. Pagkat sa likod ng mabulaklak na isinusulat nilang mga salita, Nakatago ang pusong humihiling, "Sana ako nalang siya".

42

mga sulat kalat na aking ginawa sa aking tala-arawan. mga talatang isinusulat gabi-gabi, na pinupuno ng poot at sikip sa dibdib, na para bang sinaksak sa salita— at luhang pumapatak na parang bagyo. mga salitang binitawan ko sumisigaw; nang ako lang ang nakakadinig umiiyak; at nag mu-mukmok sa sahig. tinatanong sa sarili bakit? habang naka-tingin sa aking libro at pumapatak ang mga luha bakit?

0

Oct 14, 2018

Oct 14, 2018 at 5:08 PM UTC

Nightkeeper

Sulat-Kalat

mga sulat kalat na aking ginawa sa aking tala-arawan. mga talatang isinusulat gabi-gabi, na pinupuno ng poot at sikip sa dibdib, na para bang sinaksak sa salita— at luhang pumapatak na parang bagyo. mga salitang binitawan ko sumisigaw; nang ako lang ang nakakadinig umiiyak; at nag mu-mukmok sa sahig. tinatanong sa sarili bakit? habang naka-tingin sa aking libro at pumapatak ang mga luha bakit?

21

Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito... Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.

0

Oct 3, 2022

Oct 3, 2022 at 4:56 PM UTC

josephfloreta

Bida ang saya.

Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito... Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.

28