"iedereen" poems
*ik ben klaar
er helemaal klaar mee
klaar met deze maatschappij
klaar met het zgn 'vrij'
klaar met mezelf zijn
klaar met de maskers
klaar met andermans pijn
klaar met het 'geluk' van iedereen
klaar met herhalend onbegrip
klaar met de dip na dip
klaar met dit met stress gevulde lichaam
klaar met elke kortdurende traan
klaar met zorgen, de toegevoegde ellende
klaar met hoop bewaren
klaar met niets doen, de boel laten varen
klaar met blij moeten zijn, lachen
klaar met de negatieve spiraal
klaar met het gevoel van abnormaal
klaar met al het verderf op de wereld
klaar met eeuwige eenzaamheid
klaar met depressiviteit
klaar met studeren en regels
klaar met de ontevredenheid
klaar met klaar, moeten komen
klaar met een 'leuke' baan vinden
klaar met vaarwel en weer binden
klaar met deze ruimte, het bed
klaar met denken dat ik het wel red
klaar met de harteloosheid
klaar met boosheid en nijd
klaar met wakker liggen
klaar met deze kou
klaar met jou
klaar met de grauwe luchten
klaar met mijn diepste zuchten
klaar met dierenmishandeling
klaar met angstzaaierij
klaar met de doorzetterij
klaar met alle competitie
klaar met twijfelen, niet weten wat
klaar met vergeten, alles wat ik had
klaar met het wantrouwen
klaar met de zware schouderlast
klaar met elke oversekste gast
klaar met verdoofd zijn
klaar met mensen, egoisten
klaar met narcisten en racisten
klaar met de gevoeligheid
klaar met slimme meid
klaar met de druk(te)
klaar met strijden
klaar met lijden
klaar.*
Sep 23, 2017
Sep 23, 2017 at 4:19 PM UTC
*Een blinde vlek voor de observant
een langdurige schaduw die de zon alleen kan bereiken door de weerkaatsing van licht
op specifieke tijden
en via specifieke planeten
op cruciale zeldzame plaatsen
De zon schijnt er niet
diepe kraters en littekens
alles komt hard binnen
er is geen atmosfeer die klappen verzacht
of obstakels verbrand
alles komt ongefilterd binnen
Alles vind plaats in de schaduw
Terwijl de andere kant straalt
en iedereen het prachtige schouwspel 'snachts aanschouwt
Alleen een enkeling echt bewust
van de misère die afspeelt aan de duistere kant van de maan
Daarvoor is de maan dankbaar
dankbaar dat het gezicht dat niemand ziet
gezien word en erkent word.*
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 6:49 AM UTC
Flexwerken lanceren toegankelijk reserveren ambtenaren een potje tafeltennis.
Initiatief pop-up divers mooie verbindingen en een steuntje in de rug animo concept.
Verzorgt de weetjes beantwoorden vragen.
Mail deze dan in weekenddiensten.
Kunstkenner signeersessie toegang gratis gemakkelijk moeite die kost.
In wezen of excentriekelingen tactieken **** een roeping.
De brug parochies vijf kinderen en een baan honderd mensen kwam hij voor iedereen mijn hoofdpubliek.
Singer-song kers op de taart praktische benadering hedendaags reilen en zeilen.
Jun 2, 2016
Jun 2, 2016 at 11:36 AM UTC
🧭Ik kan me niet meer voorstellen
met welke fout het begon.
Maar ik weet wel dat ik het
met mijn eigen krachten overwon.
🧭Maar nu weken later
denk ik echter.
Doe ik het nou zo beroerd
of ben ik gewoon niet zo'n vechter.
🧭Want steeds stapje voor stapje
tikt de klok mij aan.
Het is zo verwarrend
hoe laat de zal wijzer slaan.
🧭Ik begon in het Nederlands
maar toen ging ik echter plat.
naar blijken is ruw zijn
nog veel erger als glad.
🧭En welke taal ik ook spreek
of welke ik niet kan verstaan.
Er is op dit moment gewoon
geen ene bal meer aan.
🧭Over ballen gesproken
Rond, groot en klein.
Maar waarom rolt de mijne niet?
Het zal wel een ovale zijn.
🧭Of ligt het aan de wind
en waait hij continue naar west.
Of hier in het noorden
werkt dat dan niet best.
🧭Ik kan honderd dingen denken
maar schijnbaar niet dat ene ding.
Want waarom val ik in de put
als ik er daarnet nog boven hing.
🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan:
het is de innerlijke kracht.
Ik was overtuigd dat ik sterk was,
word ik daarom neer gebracht?
🧭En toch ben ik wel overtuigd
dat ik vol zit met wil en moed.
Maar dat ik toch nog twijfel
niet over een ander maar wat ik zelf doet.
🧭Waarom is het in het oosten
niet zoals in het westen.
En waarom zijn er boeren
die zo onlogisch gaan bemesten.
🧭Het hele doel is toch
om het land goed te maken.
Waarom zul je dan zonder duidelijkheid
je mede mens afkraken.
🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan
dat de wereld toch zo doet.
Nee absoluut ik deed ook fout
maar, momenteel bedoel ik goed.
🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt
dat ik veel goed wil doen.
Maar nogmaals ik begrijp het niet
waarom is het ineens anders als toen.
🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens
Iedereen maakt toch weleens een fout?
Of ben ik de enige
zonder peper of zout?
🧭Had graag willen weten
wat de echte reden was.
Maar waar ik ook woon, merk ik
dat ik leef zonder duidelijk kompas.
🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 8:31 PM UTC
Het succes ligt voor de hand,
Is bijna niet meer te ontwijken.
Iedereen lijkt van een andere kant
Steeds hetzelfde te bereiken
Zij heeft een diploma, een huisje
En een baan. Ze viert dat als een luisje,
Lijkt maar half te bestaan.
Als ik klaar ben met studeren,
Kraait dan diezelfde haan?
Zullen anderen mij eren
Of is voldoening slechts een waan.
Ik zal het maar proberen
Anders is er niet veel aan
Je moet ergens voor kunnen leven,
dus kies ik voor elke volgende kus
Die jij mij misschien zou willen geven.
Jun 20, 2019
Jun 20, 2019 at 5:52 PM UTC
Ik heb moeten redeneren,
mezelf overtuigen, verweren
tegen het idee, het venijn,
de gedachte dat ik dokter zou willen zijn.
Iedereen is deze week afgestudeerd,
het blad nog warm, arm al in de lucht,
kijk eens allemaal, een diploma klucht.
Het staat erop en iedereen begeert
jouw geweldige prestaties, knuffel, zoen.
Het leven bolt verder en ik moet kaka doen.
Jul 4, 2019
Jul 4, 2019 at 6:11 AM UTC
Iedereen weet precies beter
waar ze heen gaan met *** tijd.
Ik was vroeger vooral een zweter
en zie nog te vaak niet wat ik mijd.
Het lijkt of ik de aarde
onder eigen voeten
te lang heb verwaterd
in plaats van erin te wroeten
heb ik maar wat getaterd.
Doe ik alsof of zij.
Mag ik ook ooit
januari
in plaats van augustus, maart of mei.
Het lijkt zielig wat je voelt,
toch zie ik wat je bedoelt.
Beetje gieten, beetje wachten
tot geduld de grond uit woelt.
Jun 11, 2023
Jun 11, 2023 at 12:59 PM UTC
Aan het einde van de week
moet ik naar een evenement,
dat mij bij beslissen leek
leuk te worden. Je kent
het wel, niet iedereen
en je moet veel doen
alsof, acteren.
Die moed kan keren
want het was zo druk,
het was vermoeiend op het werk,
'k had niet veel geluk
in de les of in de kerk
om op te letten, bij te blijven,
goal te getten.
Helaas, ik heb al toegezegd,
mijn vat is op en ik wil slapen,
ik wil rusten, voldoening geven
aan mijn eigen lusten.
Afgezegd,
gezwegen en belegen, leven
alle mensen verder
en ben ik heel tevreden
dat ik nog net genoeg had
in dat vat om te zeggen
dat het enige wat ik wilde,
mezelf erbij neerleggen
en hopen dat jullie
er niet te zwaar aan tilden.
Oct 23, 2019
Oct 23, 2019 at 8:07 PM UTC
Krachtige alsook afgemeten tegenstander,
blijf apart staan.
Lees in elk slim boekje elke tip.
Help jezelf, onstuitbaar, een rotte indringer, mol,
al reizend, te inspecteren.
Jaag nu en laat iedereen steeds anderen beschuldigen.
Etaleer tranen,
etaleer verdriet als
iemand niet groen rooit in de avond.
X-aantal eigenaardigheden later
bezinkt 't raadsel, uitgemolken, naar
onderen.
Mar 17, 2019
Mar 17, 2019 at 6:52 AM UTC
Zoals elke dichter zou ik
één woord willen schrijven
waarvan iedereen zegt
dàt bedoel ik
en dan kijkt naar z'n lief
en zegt zo ben jij
Maar al wat ik zeg
er was ergens wel
iemand die het eerder
of zachter
of prachtiger zei
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 8:24 AM UTC
Er zijn van die momenten waarop je wereld instort
De grond davert onder je voeten
De lucht wordt uit je longen gezogen
En het wordt zwart voor je ogen
Op die momenten besef je dat je alleen bent
in een wereld vol mensen,
dat iedereen vooruit gaat
terwijl jij vastzit
En met elke stap die je probeert te zetten,
vertel je jezelf dat je bent waar je moet zijn,
dat je daar thuishoort
Maar toch blijf je hopen
dat iemand voor je zal terugkeren,
je bij de hand neemt
en je vooruit trekt.
Maar elke dag zak je iets dieper in de grond
Tot je helemaal wordt opgeslokt
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:13 AM UTC
Iedereen danst
de ruimte is gevuld met muziek
overal **** ik gelach
mensen omarmen elkaar
en hopen dat de muziek nooit stopt
In een hoekje van de zaal zit ik
Ik ben niet gekomen om te dansen
Maar waarom dan wel?
Misschien hoopte ik toch
dat iemand me ten dans zou vragen
Mijn gedachten worden onderbroken
door twee glasheldere ogen die me hoopvol aankijken
Een hand vraagt me om te dansen
en ik neem ze dankbaar vast
We dansen de hele avond
en de hele nacht
zelfs als de muziek stopt
laten we elkaar niet los
Maar plots begin je te vervagen
en word ik weggerukt
Ik word wakker
en het enige wat er nog van je overblijft
is een vage herinnering
en voeten die moe zijn van het dansen
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:17 AM UTC
Barista bakje koffie voor me,
maak je warme kopjes klaar?
Het zoete smelt, mopjes waar
de hele zaak om lachen kan.
Iedereen vindt jou leuk en
wil jou in de zaal, in de keuken.
Lieve, bitterzwarte, melkloze tas,
ik wou dat ik jouw donkere chocolade was.
Jun 11, 2019
Jun 11, 2019 at 6:29 AM UTC