"hihinayang" poems
Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan
Nasaktan at umuwing luhaan
Gaano ba kasakit ang masaktan
Pati ako ay nahahawaan
Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na
Kay bilis ng panahon na nagdaan
Hindi namamalayan ang pusong sugatan
Dahil sa dulot ng iyong paglisan
Sana pinahalagahan ang mga sandali
Mga panahon na ikaw pa ang kapiling
Ayan tuloy akoy ng hihinayang
Dahil pinabayaan na ikay mawalay
Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon
Iingatan ko ang bawat minuto
Upang hindi na ulet masayang ang mga ito
At pahahalagahan ang presensya mo
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 4:39 AM UTC
Kung mayroon akong pinakaayaw na almusal
Iyon ay yung lulunukin kong katotohanan na lilipas
ang bawat oras, papatak ang bawat segundo ng napakagulong
buhay ko na wala ka.
Sayang lang, Ang ganda kasi nung mga eksenang pinangarap ko
Na buo na ang bahay na ang palapag ay tatlo, Pagpasok mo rito,
ikaw ay nakaupo sa sala na binuo ng mga pangarap mo at oo.
Nang hihinayang ako, paglulutuan sana kita tapos gigising ka sa umaga na may mainit na kape ka nang nakatimpla.
Pero inabot na kasi tayo ng takipsilim
Nagwakas ang mga pangarap na almusal nang magsimula ka nang maglihim
Nang umalis ka na lang dahil hindi mo rin naman kayang magkwento at umamin
Noong humingi ako ng ilang segundo ng katotohanan matapos ang ilang taon kong inakalang hinding-hindi ka magiging sinungaling.
Alam ko balang araw, masaya kana sa iyong bagong kasama.
Sa mga munting eksena na nag lalaro sa isip ko, gusto ko na yung eksenang masaya ka na lang sa iba.
At balang araw hindi na tayo masusuka sa mapakla at mapait na almusal ng ating pag-ibig, salamat, totoo.
Salamat sa hindi na manguyang pag-ibig mo.
Oct 20, 2018
Oct 20, 2018 at 11:34 AM UTC