"hays" poems - Hello Poetry

Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O, hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?

0

Feb 28, 2018

Feb 28, 2018 at 5:06 AM UTC

giannah_fox

Kailan Ba Akong Pwede Magalit?

Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O, hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?