"groeien" poems
Ik mis je, ik hou van je, ik wil je, maar verlies je.
Jou loslaten is het moeilijkste dat ik ooit doen moest,
want mijn naïviteit dacht dat voor eeuwig
geen sprookje was.
Ik heb je vervloekt, ik heb je bemint, ik heb je gehaat en ik heb je geliefd, ik wou je zien groeien, zien openbloeien.
Maar mijn grootste fout,
was dat ik je nooit kon laten zijn wie je was.
Feb 1, 2023
Feb 1, 2023 at 5:35 PM UTC
De pijn is diep en goed
verspreid, niet zomaar
aan te duiden, onduidelijk,
iets wat je moeilijk onderscheidt.
Zoek voor haar momenten om
nieuwe uren in te luiden.
Laat van tijd een luchtje scheppen,
paarse bloemen, bomen bruin
en uitgestrekte velden links,
rechts, een kinderspeeltuin.
Wanneer we de tijd weer nemen
om te kijken, zien we meer
dan wanneer
we haar aan het raam laten
zitten.
Geef de kans om haar tuintje om te spitten.
In en uit balans krijgt het groeien
terug een kans en zie die paarse bloemen, in goed licht,
die zich maar al te graag weer komen moeien
met het veld van je gezicht.
May 20, 2019
May 20, 2019 at 3:01 PM UTC