"geweld" poems - Hello Poetry

**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling. Dit maak seer mamma... Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere. Dit maak seer mamma... Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee, Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening... Dit maak seer... Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie... Een skoot Twee skote Drie skote Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms... Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit... Dit maak seer... Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe... Eina... Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie... Dit maak seer mamma... Koebaai

0

May 6, 2014

May 6, 2014 at 5:48 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Kuikens na 'n oorlog

**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling. Dit maak seer mamma... Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere. Dit maak seer mamma... Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee, Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening... Dit maak seer... Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie... Een skoot Twee skote Drie skote Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms... Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit... Dit maak seer... Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe... Eina... Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie... Dit maak seer mamma... Koebaai

19

Laat mij maar dansen in jouw regen. De regen die het leven geeft aan de ontluikende bloesems in mijn hart. Zoals je tranen die, als de kristallen parels van jouw diepste gevoelens, over je wangen naar beneden rollen en de bodem voeden waarop mijn dromen kunnen bestaan. En laat mij met jouw zwaarste storm verwaaien. Die alles verwoestende storm die enkel zal sparen wat gewillig met haar mee beweegt. Zoals het relaas aan woorden die, door gedeeld begrip *** verwoestende kracht verloren, mijn zeilen bollen en mij laten vliegen langs de spiegelende oppervlakkigheid van het leven. En laat mij, gevangen in het onweer, tussen de oorverdovende donder en het geweld van de verschroeiende bliksem, vol angstige verwondering, de kracht aanschouwen die ontwaakt als jouw hart haar ongenoegen over de wereld stort.

0

Apr 15, 2018

Apr 15, 2018 at 3:46 AM UTC

AndrewLeviManson

Laat mij maar dansen in jouw regen.

Laat mij maar dansen in jouw regen. De regen die het leven geeft aan de ontluikende bloesems in mijn hart. Zoals je tranen die, als de kristallen parels van jouw diepste gevoelens, over je wangen naar beneden rollen en de bodem voeden waarop mijn dromen kunnen bestaan. En laat mij met jouw zwaarste storm verwaaien. Die alles verwoestende storm die enkel zal sparen wat gewillig met haar mee beweegt. Zoals het relaas aan woorden die, door gedeeld begrip *** verwoestende kracht verloren, mijn zeilen bollen en mij laten vliegen langs de spiegelende oppervlakkigheid van het leven. En laat mij, gevangen in het onweer, tussen de oorverdovende donder en het geweld van de verschroeiende bliksem, vol angstige verwondering, de kracht aanschouwen die ontwaakt als jouw hart haar ongenoegen over de wereld stort.

20

Eina! Die prikkel van n naald Gif vloei soos water in my lewens-strome Val my liggaam aan met geweld Die skeur en afbreek van my drome Elkeen voel ek Dis vir my gesondheid, maar sal my menslikheid nog geld Dis die knop wat als begin het, nee Die trek van n kanker stokkie Die waarskuwing op die boksie gee mee My lus kon ek nie meer hou nie 'Dis twak, hoekom sal dit op entjies verskyn' **** ek soos die rook diep in my longe verdwyn ***** is my voorland Ek kan lankal nie meer op my bene staan My liggaam het ingesak toe my spiere vergaan Ek is skaam, so so skaam Die nurse, nog n kind, moet my doeke ruil Ek voel verneder, maar dit pyn as ek huil O dood, ou vriend Vir my kan jy maar kom haal Ek wag al maande vir jou, Maar jyt iewers by die ou langs my verdwaal Hy was erger, soveel erger as ek Sy are het al begin kraak Na Elke inspuiting, of behandeling Het hy op alles gebraak Ek is amper daar, ek voel dit aan my Een van die dae is ek ook aan die dood se sy

0

Dec 14, 2019

Dec 14, 2019 at 4:00 PM UTC

afrikaaps

Aan die dood se sy

Eina! Die prikkel van n naald Gif vloei soos water in my lewens-strome Val my liggaam aan met geweld Die skeur en afbreek van my drome Elkeen voel ek Dis vir my gesondheid, maar sal my menslikheid nog geld Dis die knop wat als begin het, nee Die trek van n kanker stokkie Die waarskuwing op die boksie gee mee My lus kon ek nie meer hou nie 'Dis twak, hoekom sal dit op entjies verskyn' **** ek soos die rook diep in my longe verdwyn ***** is my voorland Ek kan lankal nie meer op my bene staan My liggaam het ingesak toe my spiere vergaan Ek is skaam, so so skaam Die nurse, nog n kind, moet my doeke ruil Ek voel verneder, maar dit pyn as ek huil O dood, ou vriend Vir my kan jy maar kom haal Ek wag al maande vir jou, Maar jyt iewers by die ou langs my verdwaal Hy was erger, soveel erger as ek Sy are het al begin kraak Na Elke inspuiting, of behandeling Het hy op alles gebraak Ek is amper daar, ek voel dit aan my Een van die dae is ek ook aan die dood se sy

28