"fluister" poems - Hello Poetry

Al wat jy my wys gemaak het is dat seer die selfde voel Maak nie saak van watter oord dit spoel Ek en pyn ken mekaar al jare Jy het my niks nuuts laat ervaar Daar is geen onderskeid binne my tussen jou seer en syne Dit le nou als binne my, dis als nou myne So wat bly oor van jou sogenoemde goeie intensies, wil ek weet Binne n jaar of wat het jy als hier vergeet Die bietjie wat ek gehad het, het ek met jou gedeel Dit was nie wat jy wou he, my hart het jou verveel Ek was net n goeie tyd wat jy op gedress het en liefde genoem Terwl ek lee hande daar gestaan het en jou met my hele hart gesoen Ek wens ek het harder probeer en jy het net geluister Toe ek hard en saggies, en aanhoudend nee, nee, nee deur jou soene fluister

0

Jul 7, 2015

Jul 7, 2015 at 10:24 PM UTC

lucy-winters

jy wou anders wees

Al wat jy my wys gemaak het is dat seer die selfde voel Maak nie saak van watter oord dit spoel Ek en pyn ken mekaar al jare Jy het my niks nuuts laat ervaar Daar is geen onderskeid binne my tussen jou seer en syne Dit le nou als binne my, dis als nou myne So wat bly oor van jou sogenoemde goeie intensies, wil ek weet Binne n jaar of wat het jy als hier vergeet Die bietjie wat ek gehad het, het ek met jou gedeel Dit was nie wat jy wou he, my hart het jou verveel Ek was net n goeie tyd wat jy op gedress het en liefde genoem Terwl ek lee hande daar gestaan het en jou met my hele hart gesoen Ek wens ek het harder probeer en jy het net geluister Toe ek hard en saggies, en aanhoudend nee, nee, nee deur jou soene fluister

14

'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom. 'n Lee huis... 'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk na die vaal stene en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee, ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad, raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad... die wat lag en vinger wys... die wat klippe gooi, as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker, om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel, voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker, want dit is in die donker waar jy aleen is, met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie. Net die wind om jou siel te sus, die stilte om jou uit te rus... en niemand wat jou god kan wees of sy woorde en planne vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt. En ons is dankbaar, dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was... ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis

0

Oct 8, 2013

Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Dankbaar in die donker

'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom. 'n Lee huis... 'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk na die vaal stene en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee, ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad, raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad... die wat lag en vinger wys... die wat klippe gooi, as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker, om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel, voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker, want dit is in die donker waar jy aleen is, met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie. Net die wind om jou siel te sus, die stilte om jou uit te rus... en niemand wat jou god kan wees of sy woorde en planne vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt. En ons is dankbaar, dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was... ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis

51

ek kyk vir die girl in die spieel en wonder of sy weet *** hard ek probeer om haar te help vergeet ek se vir haar ek hou van *** sy lag en *** hoog sy mense wat dit nie verdien nie, ag sy sug en trek haar skouers op en af "die lewe is te kort om almal te straf" se sy terwyl stadig wegkyk en nog n stukkie van haarself weg smyt ek fluister sag "as jy so aanhou gaan daar niks oor wees" antwoord sy " ons is niks meer as vlees en gees wanneer more kom, beteken vandag nie veel als verander en tog niks want die son bly geel" nikseegende donker oe kyk terug na my ek is bevrees die girl gaan leeg bly

0

Jul 8, 2015

Jul 8, 2015 at 12:10 AM UTC

lucy-winters

die girl

ek kyk vir die girl in die spieel en wonder of sy weet *** hard ek probeer om haar te help vergeet ek se vir haar ek hou van *** sy lag en *** hoog sy mense wat dit nie verdien nie, ag sy sug en trek haar skouers op en af "die lewe is te kort om almal te straf" se sy terwyl stadig wegkyk en nog n stukkie van haarself weg smyt ek fluister sag "as jy so aanhou gaan daar niks oor wees" antwoord sy " ons is niks meer as vlees en gees wanneer more kom, beteken vandag nie veel als verander en tog niks want die son bly geel" nikseegende donker oe kyk terug na my ek is bevrees die girl gaan leeg bly

14

Die fluister van my hart... Ek raak stil en luister *** fluister my hart. Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra. Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag. Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels. So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag. Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 1:19 AM UTC

siska-gregory

Die fluister van my hart...

Die fluister van my hart... Ek raak stil en luister *** fluister my hart. Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra. Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag. Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels. So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag. Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28

7

My bed verlang na ewewig En kantel as ek lê, My arm kweek ń onwrikbare Verlange na ń glimlag wat Daarteen druk en Selfs nou en dan Speels byt. Die ysere Koue wat Dwing om In my oop Arms te Kom rus. My kat spin hard op my bors, Duidelik in haar skik met die Wete dat sy, vir nou Op jou geresserveerde kussing Kan lê En met Daardie Wete Verlekker Sy haarself In my Ellende Die leemte hier is groter as net die Dubbelbed oop spasie op my Queensize bed en die lieflike geeste wat deur my arms gly En giggel Want ek Wag vir Iets wat Dalk nie Kom nie Dalk is dit beter so, want as jy my innerlike konflik ook soos ń kakofonie Van dromme Teen die mure van jou koglea kon voel dans, was hierdie leemte nog Meer leeg As ooit Tevore En sou My contact List net Soos my bed Geraak het... Die wind wat deur my hartskrake seifer, Fluister jou naam En flankeer met My gevoelens.... Hiers ń spasie oop Spesiaal vir jou... Mnr _. -ń tipofrafiese voorbeeld Van digterlike vryheid Verwar vir menslike Eensaamheid...

0

Apr 22, 2014

Apr 22, 2014 at 2:40 AM UTC

pieter-andries-christiaan

waar lê jou...

My bed verlang na ewewig En kantel as ek lê, My arm kweek ń onwrikbare Verlange na ń glimlag wat Daarteen druk en Selfs nou en dan Speels byt. Die ysere Koue wat Dwing om In my oop Arms te Kom rus. My kat spin hard op my bors, Duidelik in haar skik met die Wete dat sy, vir nou Op jou geresserveerde kussing Kan lê En met Daardie Wete Verlekker Sy haarself In my Ellende Die leemte hier is groter as net die Dubbelbed oop spasie op my Queensize bed en die lieflike geeste wat deur my arms gly En giggel Want ek Wag vir Iets wat Dalk nie Kom nie Dalk is dit beter so, want as jy my innerlike konflik ook soos ń kakofonie Van dromme Teen die mure van jou koglea kon voel dans, was hierdie leemte nog Meer leeg As ooit Tevore En sou My contact List net Soos my bed Geraak het... Die wind wat deur my hartskrake seifer, Fluister jou naam En flankeer met My gevoelens.... Hiers ń spasie oop Spesiaal vir jou... Mnr _. -ń tipofrafiese voorbeeld Van digterlike vryheid Verwar vir menslike Eensaamheid...

55

finally na jare se rusteloosheid jare van verlore wees, rond soek na my elke avenue na jaag, opskop en my kniee numb pleit het ek my vrede om jou om my gekry my en jou se safe place weg van al die jare s elies en disgrace ek vat my dae een vir een soos ek kans sien en dit sal n lieg proe as ek nie se my verlange le diep het altyd gedink as ek beter was sou ek jou verdien maar ek was te naief, te jonk, te blind het myself my gevoelnes verbied ek was moeg vir wag, die seer, die verwyt moeg vir die fluister van trane oor my wange en die verlange ek wou nie die weggeooi meer wees, wou jou weg smyt bang vir alleen wees, wou nie die faulty een wees, bang ek het vir ons ons eie soace create n safe place waar nie ek of jy mekaar ooit weer kan forsake ek hoef jou nooit weer te soek want ek weet waar jy gaan wees finally you can help chase away my fears

0

Jul 7, 2015

Jul 7, 2015 at 11:54 PM UTC

lucy-winters

Verlig

finally na jare se rusteloosheid jare van verlore wees, rond soek na my elke avenue na jaag, opskop en my kniee numb pleit het ek my vrede om jou om my gekry my en jou se safe place weg van al die jare s elies en disgrace ek vat my dae een vir een soos ek kans sien en dit sal n lieg proe as ek nie se my verlange le diep het altyd gedink as ek beter was sou ek jou verdien maar ek was te naief, te jonk, te blind het myself my gevoelnes verbied ek was moeg vir wag, die seer, die verwyt moeg vir die fluister van trane oor my wange en die verlange ek wou nie die weggeooi meer wees, wou jou weg smyt bang vir alleen wees, wou nie die faulty een wees, bang ek het vir ons ons eie soace create n safe place waar nie ek of jy mekaar ooit weer kan forsake ek hoef jou nooit weer te soek want ek weet waar jy gaan wees finally you can help chase away my fears

19

Soos die maanlig steel deur die loetjie in my gordyn Sluip jy my gedagtes in so net voor ek aan die slaap raak So asof ek ewe skielik van jou bewus word Terwyl jy eintlik al die heeltyd oor my **** streel en saggies in my oor fluister oor dinge wat my hart vinniger laat klop Of, verbeel ek my al hierdie dinge En is my laaste asem voor Klaas Vakie my wegneem niks meer As gewone naggeluide en n kwynende gewelfd..

0

Nov 26, 2012

Nov 26, 2012 at 3:08 PM UTC

flavia-kurz

#Sug

Soos die maanlig steel deur die loetjie in my gordyn Sluip jy my gedagtes in so net voor ek aan die slaap raak So asof ek ewe skielik van jou bewus word Terwyl jy eintlik al die heeltyd oor my **** streel en saggies in my oor fluister oor dinge wat my hart vinniger laat klop Of, verbeel ek my al hierdie dinge En is my laaste asem voor Klaas Vakie my wegneem niks meer As gewone naggeluide en n kwynende gewelfd..

8

De zon gaat langzaam onder En zakt weg in de oceaan Hier aan de rand van de wereld Voelt alles zwaarder aan Of ik nu fluister, bid of schreeuw Alleen is hier pas echt alleen De leegte van de horizon, Slechts de golven om me heen Ik weet niet waar het water stopt En waar de lucht begint De kleuren smelten samen Mijn blik wazig in de wind En met de zon daalt het besef Het leven is als een oceaan Golven en storm zijn relatief Als je op het strand blijft staan Ik weet niet waar het heden stopt En de toekomst beginnen gaat Zelfs als alles anders wordt Is dat vaak te weinig, te laat Maar als de zon haar licht onttrekt Aan de branding van mijn bestaan Verlicht ineens van achter mij Het schijnsel van de maan Zo leert een lege horizon dat De hemel de verste zee verlicht Zelfs in het donker van de nacht Biedt U mij helder zicht

0

Oct 13, 2014

Oct 13, 2014 at 4:54 PM UTC

aw

Een ander licht

De zon gaat langzaam onder En zakt weg in de oceaan Hier aan de rand van de wereld Voelt alles zwaarder aan Of ik nu fluister, bid of schreeuw Alleen is hier pas echt alleen De leegte van de horizon, Slechts de golven om me heen Ik weet niet waar het water stopt En waar de lucht begint De kleuren smelten samen Mijn blik wazig in de wind En met de zon daalt het besef Het leven is als een oceaan Golven en storm zijn relatief Als je op het strand blijft staan Ik weet niet waar het heden stopt En de toekomst beginnen gaat Zelfs als alles anders wordt Is dat vaak te weinig, te laat Maar als de zon haar licht onttrekt Aan de branding van mijn bestaan Verlicht ineens van achter mij Het schijnsel van de maan Zo leert een lege horizon dat De hemel de verste zee verlicht Zelfs in het donker van de nacht Biedt U mij helder zicht

28

Ini stilte vani nag Terwyl di krieke sing Fluister die slang Dus ju laastes in ju eigene bed Hy fluister direk na my vrees Vrees onbeskryfbare vrees X vul hu my kop di spanning neem Hu verlang x vanaand vi ju Soos woestyn na water X ken my waarheid X staan op my waarheid Ma huveel struikelblokke voor da kom Huveel spanning n gedagtes voor redding My redder vertrou x op Tot my laaste Amen

0

Oct 25, 2017

Oct 25, 2017 at 3:10 AM UTC

karin-naude

2017.10.24

Ini stilte vani nag Terwyl di krieke sing Fluister die slang Dus ju laastes in ju eigene bed Hy fluister direk na my vrees Vrees onbeskryfbare vrees X vul hu my kop di spanning neem Hu verlang x vanaand vi ju Soos woestyn na water X ken my waarheid X staan op my waarheid Ma huveel struikelblokke voor da kom Huveel spanning n gedagtes voor redding My redder vertrou x op Tot my laaste Amen

16

Langwater slaap langwater duister ons het verslaap tot moeder kom fluister Vind ek myself tot ek weer soek die liefde gelees in die lewe se boek Seesand getrou seesand ontbreek die baai van my jeug waar dorings nog steek Ek is nog kind die eerste geboorte en so verbonde is ek nie verstote En so ver soos dit voel kan ek nog luister langwater slaap langwater duister

0

Jan 17, 2020

Jan 17, 2020 at 2:36 AM UTC

johannel

Langwater

Langwater slaap langwater duister ons het verslaap tot moeder kom fluister Vind ek myself tot ek weer soek die liefde gelees in die lewe se boek Seesand getrou seesand ontbreek die baai van my jeug waar dorings nog steek Ek is nog kind die eerste geboorte en so verbonde is ek nie verstote En so ver soos dit voel kan ek nog luister langwater slaap langwater duister

20

Zie me denk ik telkens als je me nonchalant passeert in de gang **** me roep ik stilzwijgend als ik je stem herken Voel me fluister ik als we per ongeluk tegen elkaar opbotsen Ken me zoals alleen jij dat kan Hou van me bid ik hoopvol elke nacht Vergeef me dat ik je dit niet durf zeggen

0

May 12, 2020

May 12, 2020 at 11:45 AM UTC

NikkiD

Vergeef me

Zie me denk ik telkens als je me nonchalant passeert in de gang **** me roep ik stilzwijgend als ik je stem herken Voel me fluister ik als we per ongeluk tegen elkaar opbotsen Ken me zoals alleen jij dat kan Hou van me bid ik hoopvol elke nacht Vergeef me dat ik je dit niet durf zeggen

15