Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"endo" poems
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:53 PM UTC
ENDO
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
Continue reading...
38
potion lost by unknown souls effervescent masturbatory master debater creationism is masochism told from the horses *** past blast take my soul make me whole and complete separation anxiety is ***** envy memories of mental memos crash past rushing fools used and abused on cruise control I misjudged your guided thistle because missiles are meant for drones not home-oh listen to the seedless man cry for his dead ***** tediously miserable always unforgiven what lies hidden within the door could be a deserted desert dessert like an after dinner breath mint or a succinct lunatic on the brink of such destruction may be distraction fight or flight action reaction marilyn charles though more bronson than you Aren’t thou marked for death broken gasp choked sob undergod slaughtered in an abandoned euthanasia clinic euphimistic innuendo more like in your endo indoor marijuana smoke makes the colors run my american flag has flown and fled please jesus save our country bumpkins napkins go in the lap not as hat
0
May 30, 2013
May 30, 2013 at 3:49 PM UTC
Crazed Acceptance of the New Primer
I am the heart surgeon's hand, working on his audience in cardiac arrest, But this ***** it's beating, slowly, I need to speed it up, Actors surround me in latex gloves, ***** and cut with utensils I pick to **** The Epi, The Myo, The Endo, Three layers my gloves must fold under, We must prevent sudden cardiac death, To notice drama through superior atria, To hear oxygenated emotion through the body, As long as they're breathing, hearts pumping, the performance is at play.
0
Aug 2, 2010
Aug 2, 2010 at 9:20 AM UTC
Director
Synchronicities coalescing like an orchestral crescendo bubbling up all at once no longer guessing no shorter waiting the *** is boiling moreover I might    be synch                     i                                               n                   g             ... a pod of killer whales crash-splashing quite a commotion up, out, and back down into the ocean born into the storm like a frightful forte a front brake endo the feathered fickle angel screams pianissimo on tiptoes, reaching out toward tomorrows continuously contagious incapacitation tells me it straight like an arrow through time like a taught fishing hook line and sinker — trying to figure out your reason your rhyme parsley, sage, rosemary and crime please, let me in on your pickled paradigm a stormy sea, all your own, decides for you, where you're thrown.
0
Oct 21, 2014
Oct 21, 2014 at 10:34 AM UTC
Synching
Eyes of golden fields, And hair of flaming sun, Beauty of Aphrodite, Voice of a siren. Her sad gaze Grasps you soul And rasps your breath. She's an unknowing temptress Claiming lonesomeness And strength of solidarity. Dramatics fill her life While tears penetrate her ducts Only to be wiped dry By her smooth white digits. The opinions she illuminates Are half always harsh Half always right. Yet in the gloom She watches the man She bows her song And swallows the shine Of that which she gazes upon. She drinks softly Falls to the cotton Falls into self realization. Her karma awaits Sticking to her endo Like fresh golden cream, ****** from the hive of greed. She puts the unwanted to obscurity And places her dreams in a bottle To be carried from safety. Her pain goes unnoticed As she presses the glass And downs its purity To reach her haven. I truly wish to save her, For her beauty astounds me And her love is secretive Hidden to all those who seek it. If only a door existed For the key I posess.
0
Mar 10, 2010
Mar 10, 2010 at 9:17 AM UTC
I See You
I lay awake... Again... Unable to sleep. Replaying those words you spoke to me tonight. Over. And over. And over. As if my whole life had led up to those few words. As if nothing else in the world mattered before those words curled up at the end of your lips, And laid down to rest by the fireplace of my cold heart. Over and over and over, My inevitable smile never straying from my cheeks. Falling... Falling... Falling... Until I realize "falling," Does not quite quench my desires, For maybe by dumb luck, Maybe by fate, Maybe an unlaced shoe, Or maybe your straying, clumsy foot, I endo'ed. Brains above my unlaced shoes, And heart somewhere in between. And to stand up, Would mean I had the strength, And the will to do so. So here I lie. Never to stand up, Nor fall again.
0
Sep 13, 2013
Sep 13, 2013 at 3:48 AM UTC
Over and over.
one in ten women they say that’s a hell of a lot of women but still i’m here at twenty years of age speaking with the doctor about infertility and pain only manageable by hormones and narcotics we talk of a diagnosis only discoverable by surgery there has to be a better way there has to be
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 10:50 PM UTC
i just wish this would endo
Sing from your diaphragm, she would say to me sing low, sing low. I think of the subway system of my body, of mice and men, its systematic chaos and deep rumbling, as long silver serpents ricochet off endo, cardi, metrium (repeat) (endo, cardi, metrium) I am the whale, I told myself. I am the whale that swallowed the city in all its alabaster glory and underground ******** the Joes and ***** that ride them.
0
Mar 31, 2018
Mar 31, 2018 at 2:36 PM UTC
on staying here pt.2