"eers" poems - Hello Poetry

Met boeke vol helde, soos ek en jy Potgieter, Trichardt, Smuts, Kruger selfs De LaRey Almal met die doel, om hul volk te bevry, Die Afrikaner, uit te brei Om hul families, van leiding te bevry Selfs, De LaRey ‘n Lafhart, wou eers nie beklei Later die held, wat die boere, verder wou lei Familie man, vader seun broer en gesant Ja, die mense was ook bang Maar met passie, Met drang Met dit wat slange vang Het hulle als aangevang Kyk na jou vriend Kyk na jou maat Kyk na die, anderkant die straat Dis jy, wat hul toekoms baat Dis jy, wat hul vereen, ou maat Die Afrikaners, was plesierig Dit, kan julle glo Nou gevul, net met gierig En al hul misnoe Ja, dit kan julle glo Waar is ons eendrag Waar is ons mag Waar is die dae, toe ons nog lekker kon lag Waar is ons helde, van vandag ‘n Held, in elkeen wat die taal verstaan Elkeen, wat n weg vir Afrikaans wil baan Elk, wat sy man wil staan vir die taal, wat min verstaan ‘n Kultuur, wat net ons verstaan ‘n Kultuur, so ryk aan helde soos ek en jy Helde, wat die Afrikaner wil bevry Helde, wat nie bang is om te baklei Helde, soos ek en jy!

0

Oct 23, 2010

Oct 23, 2010 at 2:36 AM UTC

jeanlbouwer-1

WAAR IS ONS HELDE VAN VANDAG

Met boeke vol helde, soos ek en jy Potgieter, Trichardt, Smuts, Kruger selfs De LaRey Almal met die doel, om hul volk te bevry, Die Afrikaner, uit te brei Om hul families, van leiding te bevry Selfs, De LaRey ‘n Lafhart, wou eers nie beklei Later die held, wat die boere, verder wou lei Familie man, vader seun broer en gesant Ja, die mense was ook bang Maar met passie, Met drang Met dit wat slange vang Het hulle als aangevang Kyk na jou vriend Kyk na jou maat Kyk na die, anderkant die straat Dis jy, wat hul toekoms baat Dis jy, wat hul vereen, ou maat Die Afrikaners, was plesierig Dit, kan julle glo Nou gevul, net met gierig En al hul misnoe Ja, dit kan julle glo Waar is ons eendrag Waar is ons mag Waar is die dae, toe ons nog lekker kon lag Waar is ons helde, van vandag ‘n Held, in elkeen wat die taal verstaan Elkeen, wat n weg vir Afrikaans wil baan Elk, wat sy man wil staan vir die taal, wat min verstaan ‘n Kultuur, wat net ons verstaan ‘n Kultuur, so ryk aan helde soos ek en jy Helde, wat die Afrikaner wil bevry Helde, wat nie bang is om te baklei Helde, soos ek en jy!

37

Dit is die trane wat niemand sien nie Die seer wat niemand voel nie Dit is die koue gevoel in jou hart wanneer jy van buite af inkyk *** almal lag Dit is die eensaamheid op naweke Die stilte wanneer jy skree Dit is die afwesigheid van n warm hand Die oorblyfsels van n gebroke sielsband Dit is die spasies tussen jou vingers Elkeen n herinnering van n tekortkoming Dit is die koue winters alleen Die somers spandeer onder skaduwee Dit is die hinkering na "ek is lief vir jou" briefies Die drome oor die "ek is trots op jou" soentjies Dit is al die gebroke beloftes Die "liefde met voorwaardes" Dit is die idee van *** alles moet wees Wat keer dat jy gelukkig is Dit is die wonde wat brand wanneer jy dalk mag glimlag Om jou te herinner van jou seer se mag Dit is die donker aande sonder sterre Jou dood stille foon op die moeilikste tye Dit is die konstante bevraagteken van jou waarde Die "gaan nie eers probeer" nie's Omdat jy voel niemand sien jou raak En skielik is gelukkig wees, n verbode taak Maar dit is die leemte in my hart Die swaarte krag van al die vrae Die "Opsoek na die vermiste stuk van my legkaart" Wat die hartste praat Dit is die gewoonte om te voel jy misluk Dit is die "minderwaardige" plakker in die plek van jou gesoekte legkaartstuk...

0

May 12, 2014

May 12, 2014 at 12:25 PM UTC

nikki-wolmarans

legkaarstuk

Dit is die trane wat niemand sien nie Die seer wat niemand voel nie Dit is die koue gevoel in jou hart wanneer jy van buite af inkyk *** almal lag Dit is die eensaamheid op naweke Die stilte wanneer jy skree Dit is die afwesigheid van n warm hand Die oorblyfsels van n gebroke sielsband Dit is die spasies tussen jou vingers Elkeen n herinnering van n tekortkoming Dit is die koue winters alleen Die somers spandeer onder skaduwee Dit is die hinkering na "ek is lief vir jou" briefies Die drome oor die "ek is trots op jou" soentjies Dit is al die gebroke beloftes Die "liefde met voorwaardes" Dit is die idee van *** alles moet wees Wat keer dat jy gelukkig is Dit is die wonde wat brand wanneer jy dalk mag glimlag Om jou te herinner van jou seer se mag Dit is die donker aande sonder sterre Jou dood stille foon op die moeilikste tye Dit is die konstante bevraagteken van jou waarde Die "gaan nie eers probeer" nie's Omdat jy voel niemand sien jou raak En skielik is gelukkig wees, n verbode taak Maar dit is die leemte in my hart Die swaarte krag van al die vrae Die "Opsoek na die vermiste stuk van my legkaart" Wat die hartste praat Dit is die gewoonte om te voel jy misluk Dit is die "minderwaardige" plakker in die plek van jou gesoekte legkaartstuk...

32

. •••••• •••••••••••••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• **•let my secrets be buried unknown• never to resurface, never again shown•one mistake was all it took...•invested my heart in an unassumin- g crook•that was enough to set m- y world on fire• fuel for wagging to- ngues' desires•days only elapsed with l- eers from disgusted eyes and whispere- d mocks•time was inconsequential o- n faceless clocks• a hard lesson lea- rnt, painful price to pay•now i have my secrets heavily pad- locked... and the key thrown away• ••••••••••••••••••••••••** .

0

Feb 17, 2016

Feb 17, 2016 at 9:59 AM UTC

ryn

Under Lock and Key

. •••••• •••••••••••••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• •••• **•let my secrets be buried unknown• never to resurface, never again shown•one mistake was all it took...•invested my heart in an unassumin- g crook•that was enough to set m- y world on fire• fuel for wagging to- ngues' desires•days only elapsed with l- eers from disgusted eyes and whispere- d mocks•time was inconsequential o- n faceless clocks• a hard lesson lea- rnt, painful price to pay•now i have my secrets heavily pad- locked... and the key thrown away• ••••••••••••••••••••••••** .

23

My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen

0

May 6, 2014

May 6, 2014 at 5:44 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Proses van besef

My kinderjare was Soetsappige drome En ek het weggesluimer Agter suiwer onskuld, Met ń krag van geloof Wat my oortuig het dat My God ook jou God is... Dat elke pad ń onnodige Veiligheidsgordel verg Dat elke beursie ń oneindigheid van R20 Note besit het en dat Elke graf leeg was na die derde dag Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde Uiltjies knip wat my Tot die meerderheids Besef van addolosensie gebring het. Selfs al het ek teen ń Eksponensiële spoed Ń volwasse begrip ontwikkel ,Was my redenasie oor die Hiernamaals nog vaag Met slaap in die oog Eers toe daar een langs my Val En tien aan my sy Het die drakoniese deun Van die doodswek my Uit my snoesige slaap geruk. Met elke groef wat nuwe Paaie teer vir my trane, Elke silwer randjie wat Lostrek van die donker wolke En op my hoof kom rus Soos die koue staal Van ń koningin se swaard Wat my inlyf in die Sidderende realiteit van grootword en lewe Nou is die droom verby Nou staan ek op En vrees om plat te val... Ek oes en saai Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai... Nou word paaie ń lang gebed Ter beskerming van my hart Wat ek so maklik uitdeel En beursies ń kommoditeit Wat skree van die honger Soos die mense van ń land Wat al sy geloof verloor het... Nou brand die sand my voete En die seesout droog my vel... Nou word wraak ń amp En liefde ń kombinasie Van gifte en giwwe , maar ek sal nooit weet Wanneer is dit wat nie... Nou word lewe ń gebed. Ek het ophou my Kinder rympies sê, Nou bid ek pynlik swaar En hoop dat God Nog genade vir my en vir jou Sal hê Amen

64

'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom. 'n Lee huis... 'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk na die vaal stene en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee, ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad, raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad... die wat lag en vinger wys... die wat klippe gooi, as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker, om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel, voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker, want dit is in die donker waar jy aleen is, met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie. Net die wind om jou siel te sus, die stilte om jou uit te rus... en niemand wat jou god kan wees of sy woorde en planne vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt. En ons is dankbaar, dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was... ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis

0

Oct 8, 2013

Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Dankbaar in die donker

'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom. 'n Lee huis... 'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk na die vaal stene en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee, ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad, raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad... die wat lag en vinger wys... die wat klippe gooi, as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker, om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel, voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker, want dit is in die donker waar jy aleen is, met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie. Net die wind om jou siel te sus, die stilte om jou uit te rus... en niemand wat jou god kan wees of sy woorde en planne vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt. En ons is dankbaar, dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was... ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis

51

Dis nou die tyd om te babbel En my mond verby te praat , want hulle sê mos A drunk man's words is A sober man's thoughts... En wie weet dalk vind ek Die antwoorde in ń diep gesprek met myself... Sien ek is nie een van daardie AA lappies wat skeinheilig Sit en slukkies suip om Geluk onder in die bottel Op te spoor nie. Ek rook skaamteloos en Omhels die intense stank Van 10 jaar se lewe wat ek Mors en longkanker, want Dit herrinner my an oupa se Skoot en *** veilig ek was In daardie asbak woonstel Waar ek soos white-trash eers my brood moes inspekteer vir Indringer kokkerotte wat ook Maar net teen ons kompeteer het Vir ń krummeltjie kos. Ek babbel, want wat anders kan mens doen as vrees jou aangryp as die koue staal jou hande brand - En nee ek praat nie van lemme en inspuitings nie, Want lemme maak merke waarvan ek reeds te veel het wat nou oor my polse uitgesprei lê en my herrinner *** swak ek was, maar *** sterk ek was... en inspuitings los ek vir die dokters en susters en die bloeddiens Wat my leeg wil tap om een of ander sad case se lewe te red met bloed van ń bloedjie wat self nog in die verdoemtenis rond dwaal. Ek babbel, want dis social anxiety en scary stuff om in ń kring te sit en Russian roulette te speel met al 5 van die mense wat ander van jou verwag om te wees. Want wat gebeur as ek myself in hierdie hoerasie van persoonlikhede raakskiet. *** weet ek watter een is ek as elke een die sneller swaar trek en hoop en bid vir ń blank... *** weet ek. Kliek... Kliek... Kliek... Kliek... Bang!! En nou babbel ek maar weer ... Want ek het so pas agtergekom ek weet ook nie juis *** dit voel om dood te wees nie. Wie is ek... *** sal ek weet Bang! Bang! Bang! ... Ek weet.

0

Apr 26, 2014

Apr 26, 2014 at 8:23 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Tyd om te babbel

Dis nou die tyd om te babbel En my mond verby te praat , want hulle sê mos A drunk man's words is A sober man's thoughts... En wie weet dalk vind ek Die antwoorde in ń diep gesprek met myself... Sien ek is nie een van daardie AA lappies wat skeinheilig Sit en slukkies suip om Geluk onder in die bottel Op te spoor nie. Ek rook skaamteloos en Omhels die intense stank Van 10 jaar se lewe wat ek Mors en longkanker, want Dit herrinner my an oupa se Skoot en *** veilig ek was In daardie asbak woonstel Waar ek soos white-trash eers my brood moes inspekteer vir Indringer kokkerotte wat ook Maar net teen ons kompeteer het Vir ń krummeltjie kos. Ek babbel, want wat anders kan mens doen as vrees jou aangryp as die koue staal jou hande brand - En nee ek praat nie van lemme en inspuitings nie, Want lemme maak merke waarvan ek reeds te veel het wat nou oor my polse uitgesprei lê en my herrinner *** swak ek was, maar *** sterk ek was... en inspuitings los ek vir die dokters en susters en die bloeddiens Wat my leeg wil tap om een of ander sad case se lewe te red met bloed van ń bloedjie wat self nog in die verdoemtenis rond dwaal. Ek babbel, want dis social anxiety en scary stuff om in ń kring te sit en Russian roulette te speel met al 5 van die mense wat ander van jou verwag om te wees. Want wat gebeur as ek myself in hierdie hoerasie van persoonlikhede raakskiet. *** weet ek watter een is ek as elke een die sneller swaar trek en hoop en bid vir ń blank... *** weet ek. Kliek... Kliek... Kliek... Kliek... Bang!! En nou babbel ek maar weer ... Want ek het so pas agtergekom ek weet ook nie juis *** dit voel om dood te wees nie. Wie is ek... *** sal ek weet Bang! Bang! Bang! ... Ek weet.

43

niemand behalwe ek ken die krag van jou hartklop van binne. dus die eerste ding wat ek gehoor het. dit het my gekalmeer en gese moenie bekommerd wees nie ek is hier, altyd. gevolg deur 'n rustige stem wat die wind kalmeer. die het gesing en gebid oor my. gesondheid was die meeste gevra. die stem het baie gepraat. dit was goeie tye vir my. al wat ek graag vergeet is die tye wat jy en die ander stem gestry het. dan het jou stem verander na hartseer en bedroef. trane het jou wange gevul terwyl jou arms my omvou het. al stywer en stywer. so belangrik was ek. die groot dag, jy het gese jy gaan jou hare eers was, maar toe versnel die hartklop en dinge gebeur wat ek nie begryp het nie. jy het ernstig siek geword en nog alleen by die huis. jou arm om my hospitaal toe. ek is gebore saterdag 25 mei 1985. skielik was ek alleen en weg van my geliefde klop. jy was in 'n diep slaap. mense gehardloop om ons om als weer reg te maak. ai opwindende oomblik. Maar geen arms wat omvou en rustige stem wat bekend is nie. net vreemdheid.

0

Apr 3, 2013

Apr 3, 2013 at 2:06 AM UTC

karin-naude

net ek

niemand behalwe ek ken die krag van jou hartklop van binne. dus die eerste ding wat ek gehoor het. dit het my gekalmeer en gese moenie bekommerd wees nie ek is hier, altyd. gevolg deur 'n rustige stem wat die wind kalmeer. die het gesing en gebid oor my. gesondheid was die meeste gevra. die stem het baie gepraat. dit was goeie tye vir my. al wat ek graag vergeet is die tye wat jy en die ander stem gestry het. dan het jou stem verander na hartseer en bedroef. trane het jou wange gevul terwyl jou arms my omvou het. al stywer en stywer. so belangrik was ek. die groot dag, jy het gese jy gaan jou hare eers was, maar toe versnel die hartklop en dinge gebeur wat ek nie begryp het nie. jy het ernstig siek geword en nog alleen by die huis. jou arm om my hospitaal toe. ek is gebore saterdag 25 mei 1985. skielik was ek alleen en weg van my geliefde klop. jy was in 'n diep slaap. mense gehardloop om ons om als weer reg te maak. ai opwindende oomblik. Maar geen arms wat omvou en rustige stem wat bekend is nie. net vreemdheid.

3

Alleen staan ek in die gang Onsigbaar vir die om my My woorde het geen krag Soos ‘n warrelwind is dit gou verby. Maar die bome ritsel nie eers nie, Die wind verroer nie ‘n blaar. Die warrelwind keer terug na my Om saam met die ander op te gaar. Hierdie woorde-winde binne my, Worstel in my siel, Dit deurdrenk enige gevoel van samesyn, Soos ‘n slak onder ‘n trok se wiel.. Splat, Squish Eeeuw, gross! Lê my lewe op die steen Sies, Ga Ag nee a man Spoel dit weg saam met die reën. Wie sal die woorde wil hê? Wie sal die warrelwind kan verstaan? My soektog is nog lank nie verby nie, Maar vir nou berus ek myself op papier en by die Maan.

0

Jan 20, 2014

Jan 20, 2014 at 1:20 PM UTC

jenny-pearl

Warrelwind

Alleen staan ek in die gang Onsigbaar vir die om my My woorde het geen krag Soos ‘n warrelwind is dit gou verby. Maar die bome ritsel nie eers nie, Die wind verroer nie ‘n blaar. Die warrelwind keer terug na my Om saam met die ander op te gaar. Hierdie woorde-winde binne my, Worstel in my siel, Dit deurdrenk enige gevoel van samesyn, Soos ‘n slak onder ‘n trok se wiel.. Splat, Squish Eeeuw, gross! Lê my lewe op die steen Sies, Ga Ag nee a man Spoel dit weg saam met die reën. Wie sal die woorde wil hê? Wie sal die warrelwind kan verstaan? My soektog is nog lank nie verby nie, Maar vir nou berus ek myself op papier en by die Maan.

24

Jy wys nie die son vir 'n blinde wat weer kan sien nie. Dis mos nou kinders-kry dan trou , 'n priem baba se : Ek is lief vir jou. Verby nog voor dit begin het. Of is my hart nou wiegiedood wat doodluiters my eie galg om die baba hang. Breek ek die glas-skoen? voordat die lewe dit kan breek? Of het ek nou maar oulaas 'n manier om al die goeie goed - uit vrees van stapel te stuur? Ek kan jou volg... sal jou volg; sou jou volg tot waar die wind ons waai en saam jou kan ek... sal ek sou ek heeldag rondomtalie en tiekiedraai, maar *** gaan ek die onbekende in as dit tussen my en die horison le? My hartklop eikehout in die gang, hy klop nog koud , maar hy klop nou! En jy praat van altyd en van later en van dan: verder selfs as wat my sig durf reik! Jy is my nou. Jammer dat ek more jou gister gaan wees; probeer verstaan, ek verlang nog silwer en plooie en die wereld is my lapdoek en die lewe is my lee papier en ek wil groei. Ek kan nie die trouring dra nie ,as hy nog koud aan my vinger kleef... my hart is dalk nog prematuur , maar ek wil graag uitgan en die koue skouers en spervure vir my self gaan beleef. Moet my nie die son wys nie Ek leer nou eers *** om te sien... en moet nie se jy is lief vir my nie, want more is dit verby nog voor dit begin het. En dan hang ek die priem.

0

Sep 2, 2014

Sep 2, 2014 at 9:42 AM UTC

pieter-andries-christiaan

Stilgebore

Jy wys nie die son vir 'n blinde wat weer kan sien nie. Dis mos nou kinders-kry dan trou , 'n priem baba se : Ek is lief vir jou. Verby nog voor dit begin het. Of is my hart nou wiegiedood wat doodluiters my eie galg om die baba hang. Breek ek die glas-skoen? voordat die lewe dit kan breek? Of het ek nou maar oulaas 'n manier om al die goeie goed - uit vrees van stapel te stuur? Ek kan jou volg... sal jou volg; sou jou volg tot waar die wind ons waai en saam jou kan ek... sal ek sou ek heeldag rondomtalie en tiekiedraai, maar *** gaan ek die onbekende in as dit tussen my en die horison le? My hartklop eikehout in die gang, hy klop nog koud , maar hy klop nou! En jy praat van altyd en van later en van dan: verder selfs as wat my sig durf reik! Jy is my nou. Jammer dat ek more jou gister gaan wees; probeer verstaan, ek verlang nog silwer en plooie en die wereld is my lapdoek en die lewe is my lee papier en ek wil groei. Ek kan nie die trouring dra nie ,as hy nog koud aan my vinger kleef... my hart is dalk nog prematuur , maar ek wil graag uitgan en die koue skouers en spervure vir my self gaan beleef. Moet my nie die son wys nie Ek leer nou eers *** om te sien... en moet nie se jy is lief vir my nie, want more is dit verby nog voor dit begin het. En dan hang ek die priem.

36

I came to witness the future Archon, archetype an emanation of opposites. "not every spirit is in spiritarionic" try 'em. Is God? Ax ye 'em dat. Is God, ified, a re warder of the unwarded, or the warded? expiration, due date duty, now, reporting ad hoc an'all, do you remember who you intended to become? Do you remember who we emu late, as our flames lick next and next and next in bubbles axiomatic sparks stored in that mother lode of mitochondriac ical me-we-canicle chronicle time reason. Ax dem ex-spirit-eers, what is a spirtual bypass? It's a heart way to avoid growing old and wise. ==== witchist, I y'know, 'r j? alla words's once said, aloud, right? alla words writ, once was heard, right. check. goodt'go. Hoorah. the code. Who? RA! powerless sans knowing that. Yahoo, same set of mis con ceived battle songs which ended wars never fought. the preacher claimed to have known a poor wise man, who by his wisdom saved a city, yet not one of us knew, the preacher said, that poor wise man's name. Ja', tha's who rah, ya'll laugh later. this is visitation day at the comedian rehabituational s'cool. D'jew know why you listen to non sense, from motley clad lads an'lassies? Culture. Kultur. Gut biome axioms juicin' carbs 'n' fiber. Fectin' laughter trigger, good meds. Good medicine, as General Custer or Emory or somebody said of blankets. In 1763. Oh, You know, AI knows you know and now we watch your eyes. Grin. All done, jest let me with draw the cathe.... there. All better. Wisdom will seep through. Y'live.

0

Apr 6, 2019

Apr 6, 2019 at 2:08 PM UTC

kenpepiton

A stent instead of a spirtual by-pass

I came to witness the future Archon, archetype an emanation of opposites. "not every spirit is in spiritarionic" try 'em. Is God? Ax ye 'em dat. Is God, ified, a re warder of the unwarded, or the warded? expiration, due date duty, now, reporting ad hoc an'all, do you remember who you intended to become? Do you remember who we emu late, as our flames lick next and next and next in bubbles axiomatic sparks stored in that mother lode of mitochondriac ical me-we-canicle chronicle time reason. Ax dem ex-spirit-eers, what is a spirtual bypass? It's a heart way to avoid growing old and wise. ==== witchist, I y'know, 'r j? alla words's once said, aloud, right? alla words writ, once was heard, right. check. goodt'go. Hoorah. the code. Who? RA! powerless sans knowing that. Yahoo, same set of mis con ceived battle songs which ended wars never fought. the preacher claimed to have known a poor wise man, who by his wisdom saved a city, yet not one of us knew, the preacher said, that poor wise man's name. Ja', tha's who rah, ya'll laugh later. this is visitation day at the comedian rehabituational s'cool. D'jew know why you listen to non sense, from motley clad lads an'lassies? Culture. Kultur. Gut biome axioms juicin' carbs 'n' fiber. Fectin' laughter trigger, good meds. Good medicine, as General Custer or Emory or somebody said of blankets. In 1763. Oh, You know, AI knows you know and now we watch your eyes. Grin. All done, jest let me with draw the cathe.... there. All better. Wisdom will seep through. Y'live.

59

met nat oë en stem rasper-hees sal sy my eers met kaneel en gemmer genees met swaar lyf en kop wat klop salf sy my eers met heuningwoorde gesond en wanneer die lewe my hoogtak-drome snoei bewerk sy my sodat ek opnuut kan groei met die seer wat nog so rou in haar talm bid sy eers die onrus in my kalm en ek weet saans ween en woed onverbiddelike storms in haar gemoed en dan soggens uitgespoel en broos is sy nooit te swak om haar kroos eersmaal te troos vir speelgrond wond of hart wat breek terwyl daar dubbeltjies soveel dieper in haar insteek die plooikuiltjies waar daar gedurig riviere deurgeloop het vir elke afvlerkkind die lyntjies waar sy op die mooiste wyse haarself met ander verbind waar sy soveel ander se seer verberg ten spyte van alles wat dit van haar verg hier sit ek stil en verwonder my aan Ma se halfweghuis hart wat altyd oopbly

0

Jan 5, 2018

Jan 5, 2018 at 7:54 AM UTC

kimberley-anne-spence

mamma

met nat oë en stem rasper-hees sal sy my eers met kaneel en gemmer genees met swaar lyf en kop wat klop salf sy my eers met heuningwoorde gesond en wanneer die lewe my hoogtak-drome snoei bewerk sy my sodat ek opnuut kan groei met die seer wat nog so rou in haar talm bid sy eers die onrus in my kalm en ek weet saans ween en woed onverbiddelike storms in haar gemoed en dan soggens uitgespoel en broos is sy nooit te swak om haar kroos eersmaal te troos vir speelgrond wond of hart wat breek terwyl daar dubbeltjies soveel dieper in haar insteek die plooikuiltjies waar daar gedurig riviere deurgeloop het vir elke afvlerkkind die lyntjies waar sy op die mooiste wyse haarself met ander verbind waar sy soveel ander se seer verberg ten spyte van alles wat dit van haar verg hier sit ek stil en verwonder my aan Ma se halfweghuis hart wat altyd oopbly

27

Kleurlose reënboog draai binne diepste Ongesiene vanuit donkerste draai vanuit swart Sonder om te verfraai word sowaar eers minste Volkleurspektrum vloei langsaam oppad na hart Briljante rooi illumineer oranje geel en groen Kannie wag vir die skitter verskyn *** van goud Bestraal spier deur die verhewe wit spektraal Hierdie krag straal mag maak klein benoud Kannie begin verwoord minder vertaal Vertrou die vloei maak bloei onstoflik stout Besig om jou verlede en toekoms te herskryf Einste imponderabele elektriese, elektriese spiraal!

0

Jul 28, 2020

Jul 28, 2020 at 5:08 AM UTC

BlomInBlou

Imponderabele Elektriese Spiraal

Kleurlose reënboog draai binne diepste Ongesiene vanuit donkerste draai vanuit swart Sonder om te verfraai word sowaar eers minste Volkleurspektrum vloei langsaam oppad na hart Briljante rooi illumineer oranje geel en groen Kannie wag vir die skitter verskyn *** van goud Bestraal spier deur die verhewe wit spektraal Hierdie krag straal mag maak klein benoud Kannie begin verwoord minder vertaal Vertrou die vloei maak bloei onstoflik stout Besig om jou verlede en toekoms te herskryf Einste imponderabele elektriese, elektriese spiraal!

12