Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"dano" poems
Vyběhli mufloni z lesa ven, šli po chodníku na přechod to nemohl být sen, Dano ten den byl tenkrát bez nehod mufloni běželi z brány ven, jen tak, aby se neřeklo, běželi běželi v krásný den; potom jsem šel na pivo. Ale koho to zajímá, když jste všichni v prdeli. Kdybyste tam byli vy, doufám, že by vás přejeli. Běžela zvířata krásná jak den, šla na hadovku posedět; Co kdybys tam byla ty? Mohla ses to dozvědět. Kdybyste tam byli vy a všechny vaše důvody, mufloni a mufloni, zkurvení.
0
Jul 19, 2017
Jul 19, 2017 at 9:24 PM UTC
Nepojmenovaná
Un deseo a cumplir Realidad se cambio Mi camino es diferente Pero realise Que en esta noche Hay pura mentiras Sobre de mis suenos Cuando quise escapar No habia puertas Me dormi en la oscuridad En la bella noche Se me cai las lagrimas En la bella noche Se me va la esperanza En la bella noche Se me va la riza y la luz y compassion Se me va la felicidad En este mundo No te quise decir Que no existe maravillas No te queria llenar de desepcion Yo queria verte feliz En la bella noche Se me va las lagrimas En la bella noche Se me va la sonrisa En la bella noche Se me regresa el depression y angustia Veine todo mal En la bella noche Se me va la fantasia En la bella noche Se me va los deseos En la bella noche Se va mi juventud y esperanza No mas queda la realidad El noche esta lleno de estrellas Que llena el cielo con poquito de fe Pero se que todo esto es una mentira Para traparnos en una fantasia que no tiene nada de vida Cuando quise escapar Mis manos levantados Listo para tumbar todos los paredes No te quise lastimar Pero esto es la unica manera Para escapar de este mundo cruel No te quise hazer dano Pero ala mejor es mejor Que no recuerdas la verdad De este cruel mundo Y como nos mentio Llenando nos de mentiras Que deseos si se cumple La bella noche se va callendo Y nosotros somos que lo tumbo Con nuestras manos lo vamos a Destrozar Quemar Cambiar Vamos ser nuestra realidad En la bella noche Vamos a garar fe En la bella noche Vamos comer las estrella En la bella noche Vamos ser la luz que brilla para el futuro Y crear fantasias © Sofia Villagrana 2018
0
Sep 10, 2018
Sep 10, 2018 at 11:05 AM UTC
Bella Noche
Un deseo a cumplir Realidad se cambio Mi camino es diferente Pero realise Que en esta noche Hay pura mentiras Sobre de mis suenos Cuando quise escapar No habia puertas Me dormi en la oscuridad En la bella noche Se me cai las lagrimas En la bella noche Se me va la esperanza En la bella noche Se me va la riza y la luz y compassion Se me va la felicidad En este mundo No te quise decir Que no existe maravillas No te queria llenar de desepcion Yo queria verte feliz En la bella noche Se me va las lagrimas En la bella noche Se me va la sonrisa En la bella noche Se me regresa el depression y angustia Veine todo mal En la bella noche Se me va la fantasia En la bella noche Se me va los deseos En la bella noche Se va mi juventud y esperanza No mas queda la realidad El noche esta lleno de estrellas Que llena el cielo con poquito de fe Pero se que todo esto es una mentira Para traparnos en una fantasia que no tiene nada de vida Cuando quise escapar Mis manos levantados Listo para tumbar todos los paredes No te quise lastimar Pero esto es la unica manera Para escapar de este mundo cruel No te quise hazer dano Pero ala mejor es mejor Que no recuerdas la verdad De este cruel mundo Y como nos mentio Llenando nos de mentiras Que deseos si se cumple La bella noche se va callendo Y nosotros somos que lo tumbo Con nuestras manos lo vamos a Destrozar Quemar Cambiar Vamos ser nuestra realidad En la bella noche Vamos a garar fe En la bella noche Vamos comer las estrella En la bella noche Vamos ser la luz que brilla para el futuro Y crear fantasias © Sofia Villagrana 2018
Continue reading...
68
O tempo é escasso e o espaço, amplo. O prazo é laço e engancha o pampo**. o BERRO é surdo sem algum alcance pra que o ouvido mudo do Universo dance. Galanteiam nebulosas em destino infante e trazem, ao eterno, singular instante. Cada transição traçada a que avance é passo dado em falso a fortuito lance. Aferir feridas de um pleno plano levará o homem a estado insano: a narcose de saber um objeto nulo. Na movimentação estática do engano, toda teoria traz na cura um dano entoado na garganta que, portanto, engulo. * bestia cupidissima rerum novarum  - animal ansiosíssimo por coisas novas. **Pampo - rebento tardio de cana de açucar: pampos de cana caiana (Dicionário UNESP do Português contemporâneo)
0
Sep 8, 2010
Sep 8, 2010 at 5:05 AM UTC
bestia cupidissima
Sinto a necessidade de ter calor humano, Por puro conforto, De sentir o meu corpo absorto. Necessidade tão intensa e imensa Longe do que se pensa, Longe de qualquer dano. O vento ouve-me, benevolente, O que vai na alma. Das palavras que correm na mente, Traz a minha outra metade na sua palma Para a alegria tomar conta da calma. Reparo no meu cabelo a voar, Nos meus dedos a moldar As linhas do horizonte. E tento retratar, magicar e afeiçoar A imagem que tenho de ti na fonte. Aproximo-me em passo na calada E os meus olhos aborvem cada camada Que no meu ver emerge. Tudo diverge Pois apareceste tu. O meu coração acelera Calmo noutra era. Num ápice lento Num rápido murmúrio Olho-te com um muito atento. Procuro fugir do teu olhar, Com o sangue a ferver, Com a cara a escaldar Cansada desta fuga por resolver: É aqui que vou ficar.
0
May 16, 2014
May 16, 2014 at 7:43 AM UTC
Amor na calada
Neste lugar azul, coberto de céu e rodeado de mar, onde surgiu a vida de tantos seres e de tantas outras coisas que a nossa mente tanta dificuldade têm em perceber. Neste lugar que Deus nos deu, cedo percebemos que aquilo que nos foi dano e que é nosso, se partilha, nos é dado vendido e cobiçado. Neste lugar, existem tantas coisas, mas tantas coisas, umas que se vêm, outras que se sentem, outras que se ouvem e outras tantas que se cheiram e saboreiam, que quanto mais vamos vivendo com elas, melhor as identificamos e melhor as deveríamos perceber. No entanto, existe o Homem, que se julga um Deus, que pouco ou nada sabe, nem sempre sente e se comove com o que este lugar maravilhoso que agora é fusco nos dá e nós tão bem desperdiçamos. Aquilo que o homem não entende, não é de fácil aceitação, e em vez de percepcionar o que os ensinamentos dos tempos nos deixaram, idiotamente questiona tudo, todos e qualquer coisa que sua mente pequena não enxerga. O caminho da perdição normalmente apresenta-se como o mais fácil, em qualquer coisa que o mundo tenha mas nem sempre é o destino certo que a história poderia deixar. As coisas não têm de ser obrigatoriamente belas, e este lugar não é conto de Cinderellas, é qualquer coisa que temos de ver, que temos de passar, sentir a vitória e a dificuldade, o ser filho e depois ser pai e quando mais vamos sabendo, ao invés de sermos mais fortes e capazes a fragilidade da idade chega e nos mostra a realidade em cada dia e a cada hora. Ai o sonho se torna real, perceptível e a esperança se agarra ao nosso olhar. Autor: António Benigno Código de autor: 2017081421450108
0
Aug 14, 2017
Aug 14, 2017 at 5:02 PM UTC
Que lugar fusco de graça para com Deus
Neste lugar azul, coberto de céu e rodeado de mar, onde surgiu a vida de tantos seres e de tantas outras coisas que a nossa mente tanta dificuldade têm em perceber. Neste lugar que Deus nos deu, cedo percebemos que aquilo que nos foi dano e que é nosso, se partilha, nos é dado vendido e cobiçado. Neste lugar, existem tantas coisas, mas tantas coisas, umas que se vêm, outras que se sentem, outras que se ouvem e outras tantas que se cheiram e saboreiam, que quanto mais vamos vivendo com elas, melhor as identificamos e melhor as deveríamos perceber. No entanto, existe o Homem, que se julga um Deus, que pouco ou nada sabe, nem sempre sente e se comove com o que este lugar maravilhoso que agora é fusco nos dá e nós tão bem desperdiçamos. Aquilo que o homem não entende, não é de fácil aceitação, e em vez de percepcionar o que os ensinamentos dos tempos nos deixaram, idiotamente questiona tudo, todos e qualquer coisa que sua mente pequena não enxerga. O caminho da perdição normalmente apresenta-se como o mais fácil, em qualquer coisa que o mundo tenha mas nem sempre é o destino certo que a história poderia deixar. As coisas não têm de ser obrigatoriamente belas, e este lugar não é conto de Cinderellas, é qualquer coisa que temos de ver, que temos de passar, sentir a vitória e a dificuldade, o ser filho e depois ser pai e quando mais vamos sabendo, ao invés de sermos mais fortes e capazes a fragilidade da idade chega e nos mostra a realidade em cada dia e a cada hora. Ai o sonho se torna real, perceptível e a esperança se agarra ao nosso olhar. Autor: António Benigno Código de autor: 2017081421450108
Continue reading...
9
A tribute to the inter-Korean summit April 27, 2018 Brothers and Sisters of Joseon In the spring, our love warms our Souls, like cherry blossoms floating in the breeze at Panmunjom. In wintertime, our love is cold — it's holding the island of Yeonpyeong in pain freezing our toes. If skies are blue, our love is peaceful — two people shaking hands in the spring sun. If thunder rolls in, our love is brave, a refuge from the rain. When spring cherry blossoms bloom, Our love is bold, like red petals on the Korean rose. When autumn leaves fall, our love is silver, shining bright like, Mount Kumgang. From New Year's day till Dano, the fifth day of the fifth month of the year our love will continue to hold hands. From season to season, may peace continue to bloom, in the land of Korea. Copyright © 2018 Ronald J Chapman All Rights Reserved.
0
Apr 27, 2018
Apr 27, 2018 at 7:20 PM UTC
One Korea