"broos" poems
skuld
skuld
skuldenaar
dit suis vanaand
in tolbos tale
rond-en-wind-ge-foeter
oor ‘n dor doer pad
‘n uitgestrekte stoftong
lek geraamtes
tot aan die silwer koppies
in die Klein Karoo se maan
skuld
skuld
skuld–in–aar
is Ma ‘n vreemdeling
wat staan en tee drink
in ‘n ander vrou
se blou kombuis
skuld
skuld
skuld–in–haar
al starend na die krake
weerspieël die vensterglas
‘n aarde broos
verbrokkel
maar
die reën sal kom
my kind
die reën sal kom
profeteer die roes–rooi wolke
al loeiend in die wind
sal Ma staan
onmiskenbaar
soos ongetemde buffelsgras
gewortel en gegrond
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 6:22 AM UTC
met nat oë en stem rasper-hees
sal sy my eers
met kaneel en gemmer genees
met swaar lyf en kop wat klop
salf sy my eers
met heuningwoorde gesond
en wanneer die lewe my hoogtak-drome snoei
bewerk sy my sodat ek opnuut kan groei
met die seer wat nog so rou in haar talm
bid sy eers die onrus in my kalm
en ek weet saans ween en woed
onverbiddelike storms
in haar gemoed
en dan soggens uitgespoel en broos
is sy nooit te swak om haar kroos
eersmaal te troos
vir speelgrond wond of hart wat breek
terwyl daar dubbeltjies soveel dieper
in haar insteek
die plooikuiltjies waar daar gedurig riviere deurgeloop het
vir elke afvlerkkind
die lyntjies waar sy op die mooiste wyse
haarself met ander verbind
waar sy soveel ander se seer verberg
ten spyte van alles wat dit van haar verg
hier sit ek stil en verwonder my
aan Ma se halfweghuis hart wat altyd oopbly
Jan 5, 2018
Jan 5, 2018 at 7:54 AM UTC