"bij" poems
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Jo hamare aankhon me bade bade sapne sazote hain,
Jo hamare sanskaro me pyar ke bij bote hain,
Jo humare sapno ke liye din-raat ek kar dete hain,
Aise Hamare Maa-baap hote hain,
Jo hamari khushi ke liye khud rote hain,
Hamari acchi nind ke liye wo nahi sote hain,
Naa karo kabhi bhi Maa-Baap ka apmaan,
Kyuki ye bhagwaan ka roop hote hain,
Mata-Pita me shaktiya anek hote hain,
Dur rahkar bhi ek-dusre se sda ek hote hain,
Putra kuptra ** jaatey hai pr,
Maa-Baap hamesha nek hote hain,
Maa-Baap ke andar ishwariye shakti vidyaman hain,
Enke andar samst shristi ka gyan hai,
Hum tou kuchh bhi nahi the es naye jahan me,
Enhi se hamara naam enhi se hamara pahchaan hain....
Mar 27, 2018
Mar 27, 2018 at 5:21 AM UTC
Wind snaps through wild grain sprouted along the edge of the harbour
The aching creaks of the windmill over head orchestrate a haunting song
An appropriately ominous farewell to our weary sailors
Just beyond the port, we stand freshly alone and wait
We wait as they begin to vanish into the same fog from which they had appeared just a week ago
We watch as their vessel becomes a mere imperfection against a looming wall of clouds
And as they fade into the horizon, the sky darkens in anticipation of unavoidable ruin
Towering clouds shed foreshadowing tears
Weeks will pass, two months past when they should have returned will have come and gone
The same haunting cries of the windmill will soon be joined by echoing church hymns
Adorned in black veils and white flowers, we will be bathed by the same sorrowful clouds
Oppressive clouds will hang low above a candlelit procession
These fate burdened clouds will begin to weep, raindrops mingling with widows' tears
Jun 26, 2018
Jun 26, 2018 at 10:17 AM UTC
*een meisje wilt iets
na een feest
slapen bij jou
want ze is nog nooit
zo ver weg geweest
aan jouw zijde sta ik
en met meelevend hart
zei je 'dat is goed'
op dat moment zei ik
'goodbye' to my mood
ik hou me groot
ik hou mijn mond
terwijl ik wil zakken
me laten vallen
op de grond
als van binnen
een demoon of meer
mij aan het verslinden zijn
negatief van de pijn
ik voel me klein
dat het goed is, zei je
tegen wat?
bij mijn ex had ik hier
nooit last van
geen moeite mee gehad
nu graaf ik dan misschien
elke keer mijn graf
maar dit hier was een droom
gebroken wakker
is niet iets dat ik mezelf gaf
en ik weet niet wat te zeggen
weet niet wat ik moet doen
misschien is jouw hart goed
maar zo is onze ****
laat het de onze blijven
niet verpesten door een heks
rampscenarios om te overleven
bedrogen door eigen boven kamer
maar om **** niet erger te maken
is het soms beter te zwijgen
omdat je de 'ja' hebt
maar 'nee' nog **** krijgen*
Jun 6, 2015
Jun 6, 2015 at 4:58 PM UTC
Lieve Celina ,
Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent,
een nogal grote ook.
Er schoot Something Great in me te voor ,
Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoetenLieve Celina ,
Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent,
een nogal grote ook.
Er schoot Something Great in me te voor ,
Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoeten
Dus ik was Up All Night
om iets over een energie volle meid te schrijven
die van One Direction houd met No Control
en dat is niet erg want You Gotta be You
One way or another wou ik er iets moois van maken
What makes you beautiful is dat jij jezelf blijft
In de klas of buiten de klas blijf je wie je bent en dat is iets dat niemand van je af kan nemen
blijf wie je bent en One Way Or Another
zullen je dromen uit komen maar Live While You’re Young
wees Alive en Believe in your Heart
Magic Moments zijn er voor even maar die Midnight Memories blijven in je hart
Ik wil dat je Magic Moments in je leven maakt en daarvan de Memories in je hart opslaat
Leef je leven als 1 groot Moment en Happily believe in your Heart
zodat je alle obstakels overwint en dat je je dromen waar maakt.
Stand Up en wees jezelf , kijk de wereld aan en overkom alle moeilijke tijden
door altijd jezelf te blijven , een energie volle meid die toch gewoon wilt slapen
maar ze weet andere blij te houden met haar energie volle houding.
We zijn allemaal heel erg dankbaar dat je ons blij houd als je bij ons bent en
dat is iets dat niemand van je kan afnemen.
You are more than a class mate , you are a Girl Almighty
----Door Levon Tamazyan
Dec 16, 2014
Dec 16, 2014 at 11:50 AM UTC
*deze weg in het donker
vochtig van de regen
lang door het begin
omringt door zwart
behalve midden in
alleen loop ik, hem
en het einde is zoek
wie zal het terugvinden
wanneer begint het begin
of zal ik het verslinden
wanneer harten niet te controleren zijn
zijn monden het juist te vaak
maar luisteren, zullen zij nooit
bij het uitsteken van mijn stopbord
is het tegenovergestelde raak
zoals deze eindeloze weg
gespleten in twee*
Mar 15, 2014
Mar 15, 2014 at 6:54 AM UTC
Jouw naam is nooit ver weg.
Zij dwaalt door mijn gedachten
waar zij alles verlicht,
alles in de war schopt
en mij van slaap onthoudt.
Jouw naam is nooit ver weg.
Zij verstopt zich achter mijn lippen,
waar ze geduldig wacht om,
bij iedere zucht die mij ontsnapt,
geluidloos tevoorschijn te komen.
Jouw naam is nooit ver weg.
Ze vloeit rijkelijk uit mijn pen
waar zij, mijn hand sturend,
er zorg voor draagt dat
ik enkel woorden schrijven kan,
die haar prijzen en aanbidden.
Mijn muze wiens essentie
terug te vinden is tussen de zinnen
van alle liederen en poëzie,
welke geschreven zijn over
de liefde en de schoonheid.
Jouw naam is nooit ver weg.
Zij ontwaakt tezamen met mij
en laat mij nimmer vergeten
dat zij het leven mooier maakt,
de wereld mooier maakt.
Dat zij, gewoon door te zijn,
alles mooier maakt.
Jouw naam is nooit ver weg.
Jun 6, 2018
Jun 6, 2018 at 4:04 PM UTC
Mag ik nog even bij je blijven?
Al is het in gedachten
Over *** het ooit wel goed komt
Over *** we het nog eens proberen
Mag ik nog even bij je blijven?
Al is het alleen fysiek
Met je armen om me heen is het goed
Met je lippen op mijn voorhoofd troost je mij
Mag ik nog even bij je blijven?
Al is het maar een seconde
De gedachte dat het jou uitmaakt helpt
De gedachtw dat je mij ook mist doet dan minder pijn
Mag ik nog even bij je blijven?
Al is het in gedachtes
Waar ik kastelen voor ons bouw met hoop
Waar ik net wilskracht alles manipuleer
Mag ik nog heel even bij je blijven?
Zonder jou doet de wereld nog zo'n pijn
Oct 27, 2017
Oct 27, 2017 at 6:46 PM UTC
Ik regen,
Noem mij intens,
Wolken zijn om te breken,
Vruchtbaar is het land waarvan ik oogst.
Zonnestralen verlichten plaats en tijd,
Kleuren komen tot leven,
Ik reflecteer.
Noem mij bij wet,
Als jij leest en begrijpt,
Mijn naam is een gegeven begrip,
Voor het leven dat zich in regenbogen manifesteert.
Jun 13, 2021
Jun 13, 2021 at 6:57 AM UTC
Ik druk mijn lippen op jouw naam,
sierlijk op een enveloppe geschreven,
fragmenten van herinneringen,
in een brief die ik je nooit heb gegeven.
Weet je nog *** wij de eerste keer liepen,
door die oude hoofdstad van ons land?
Door de straten zwervend, lachend,
jouw koude in mijn warme hand.
En weet je nog de kleurigste herfst,
wandelend door het bos bij de duinen,
met jouw dochter die vol bewondering
naar paddenstoelen liep te struinen?
En weet je nog die hoogste schommel,
die bijna reikte tot de maan
waarop ik jou steeds hoger duwde,
omdat ik nog niet weg wilde gaan?
En weet je nog *** wij samen,
slenterend door winkels van ingebonden papier,
intiem pratend, de wereld negerend,
jij mijn hand pakte en zei “hier”?;
“Voel *** wij uit alle macht
hetzelfde dansen op het ritme van dit leven”
en *** ik toen ter plekke bedacht
dat ik jou mijn wereld wilde geven.
En weet je nog, toen het tij
zich tegen ons begon te keren
en wij nog dachten dat wij samen
de storm wel zouden kunnen trotseren,
*** ons roerloze schip
tezamen met mijn wereld is vergaan,
toen de golven van emoties
het tegen de rotsen hebben doen slaan?
En heb je het nog gehoord dat ik zoekend,
tussen het wrakhout in de koude oceaan,
jouw naam heb geroepen tot ik,
schor en half in verdriet verdronken,
maar aan land ben gegaan?
En heb je het geweten dat ik dolend,
over bospaden en de straten van die oude stad,
gezocht heb naar sporen van jou,
niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat?
Maar wat je niet hebt kunnen weten
en waarschijnlijk ook niet meer ziet
is dat ik nooit heb kunnen vullen,
de leegte die je achter liet.
Ik druk mijn lippen op jouw naam,
sierlijk op een enveloppe geschreven,
fragmenten van herinneringen,
in een brief die ik je nooit heb gegeven
Jul 18, 2018
Jul 18, 2018 at 10:56 AM UTC
soms kan ik er nog steeds
moeilijk bij
dat het volgen van je hart
vaak niet de juiste keuze is
het gaat in tegen alles
wat ik dacht te zijn
en toch slaag ik er in
er in te geloven
en te beseffen
dat het geen leugen is
Nov 12, 2021
Nov 12, 2021 at 7:07 AM UTC
i'm starting to really see it as the next Kenya,
the Maldives or some obscure care
for a seashell...
exotica of an exile... funny how
there's no book entitled: the exile...
oh the misery of the jew,
double afront with israel being met -
that there's the book of exodus,
but there's no book of exile -
*czerwone korale!
czerwone niczym wino!
korale z polnej jarzębiny!
i łzy dziewczyny wielkie łzy!* -
i cite those words, to quote the unconscious,
to cite the primodal drive to
a feeding to relocate to a
shared ethnicity, nothing
to concern the spave voyage...
to craft global economy, and
cite Neil Armstrong...
to be level headed, and to be of the earth
bound, and unto earth returned...
best be readied to accept
morality, than dream-up immortality...
but i am a marriage...
i am but a marriage...
i dance to a polonais, and i dance to
a viennese waltz! and i shout hey!
and i shout tango! too...
such that the song be folk,
and be the song of rowan...
and given global affairs:
it's nothing but cheap, a care to huddle,
a care to hide...
a care to ask for a tortoise shell
and equal worth of year upon year
to match up to the most deserved
wise-men talk of immortality:
the żółw and the dąb:
Mietek! pats na ten żółwidąb!
do tańca Mietek! do tańca!
na tron oko sokoła! nic po nas z tą
flegmą reszty, co o cycek
świni maca pocałunek, i ssa dobytek!
pierdolone kuci kuci, hyda... mlask
takiej miłości! obfity w usta zamoczone
w piździe i oleju. ach nie to!
dawaj panie! niech tym dodać
co nie jeden tchu hyd!
jak złodziej Tuwim...
ja też pragne wtargać sie w tło Ęngliszczyzny;
ach nie tak...
ratój panie Bank! ratój panie dynamo!
ratój panie swój ostatni włos!
a patem panie bij go panie,
ten jedyny włos... o kłos!
a wtedy z takiego poczynania: wydób księge!
Jan 25, 2017
Jan 25, 2017 at 8:38 AM UTC
Ik wilde jou zo graag bewaren,
wilde jou het liefst verstoppen,
achterin en zonder maren
morgen onder soppen,
brood en ei, verlossen
van die koel verlichte plaats delict.
Helaas, je bent ontdekt, met tros en
al verorberd door mijn broer, gelikt,
geknabbeld en gegeten in de rappe,
bij thuiskomst, na een avondje stappen.
Sep 15, 2019
Sep 15, 2019 at 3:50 AM UTC
Ongeacht welk hersendeel als laatste is geraakt,
papa en ik, wij zijn vanaf de eerste dag gekraakt.
Je heb zoveel voor ons gedaan.
Papa heb je geleerd *** hij samen verder hoorde te gaan,
mij *** ik op mijn eigen benen moest staan.
Wij kunnen dat hier niet alleen,
hebben al zoveel steun gekregen
van mensen, vrienden en familie bij wie we onze
donkere hoofden konden legen.
Je bent er nog, maar niet meer echt,
je schommelt tussen twee extremen.
Toch heb jij ook het recht
om waardig afscheid van ons te nemen
Mama, lief, jij was de oplosser van alle
denkbare problemen.
Nu zo zonder jou zoiets verwerken
Zal later misschien onze band versterken.
Voor nu, echter, stellen we het samen met jou
elke dag een beetje slechter.
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:14 PM UTC
De ruiten zijn besmeurd,
de huiden zijn gekleurd.
Mensen hebben andere mensen pijn gedaan.
Het doet verdriet om dan
voor de spiegel te
beseffen dat
wij zomaar door het leven gaan
zonder daar bij stil te staan.
Mensen hebben andere mensen pijn gedaan.
*** kan dat toch? Waarom gebeurt dat nog?
Zijn wij, de mens, nu nog niet oud genoeg
om geleerd te hebben, te weten,
als we zo door doen,
zonder meer fatsoen,
het hier rap zal zijn versleten.
Mar 16, 2019
Mar 16, 2019 at 6:07 PM UTC
*wolken voor de sterrenregen
als zij, houden van geheimen
een plek om te schuilen
bij zij die gelukkig zijn
geluk op een groot podium*
Dec 13, 2017
Dec 13, 2017 at 7:08 PM UTC
Aan het einde van de week
moet ik naar een evenement,
dat mij bij beslissen leek
leuk te worden. Je kent
het wel, niet iedereen
en je moet veel doen
alsof, acteren.
Die moed kan keren
want het was zo druk,
het was vermoeiend op het werk,
'k had niet veel geluk
in de les of in de kerk
om op te letten, bij te blijven,
goal te getten.
Helaas, ik heb al toegezegd,
mijn vat is op en ik wil slapen,
ik wil rusten, voldoening geven
aan mijn eigen lusten.
Afgezegd,
gezwegen en belegen, leven
alle mensen verder
en ben ik heel tevreden
dat ik nog net genoeg had
in dat vat om te zeggen
dat het enige wat ik wilde,
mezelf erbij neerleggen
en hopen dat jullie
er niet te zwaar aan tilden.
Oct 23, 2019
Oct 23, 2019 at 8:07 PM UTC
Ik wil mezelf adviseren
mijn verleden zelf
niet zo te viseren,
hij was pas vijf plus elf,
wist niet wat te studeren.
Ik wil mezelf vertellen
dat het goed komt
ook al lijkt dat niet,
dat tijd alles weggomt,
zelfs wat je ziet,
doet verloop vervellen.
Je kan alles nog proberen,
maak je maar geen zorgen.
Je foute keuzes zijn slechts schijnbare
problemen.
Beren, blemen, zemen, zeren,
je hebt jezelf onwillend pijn gedaan.
Willens en wetens zijn bij mijn weten
gewillige verschillen.
Wees niet zo hard
voor jezelf
wees niet zo jezelf
voor je hart
Je doet meer pijn, kwaad
dan goed als je het zo laat
en blijvend gemeen doet.
We komen er wel,
we blijven ons best doen,
we komen er snel
als we maar ons best doen
tot in de eeuwigheid.
Jun 12, 2019
Jun 12, 2019 at 8:24 PM UTC
Het is zo druk met taken,
vakken en talloze andere zaken
dat ik soms niet volgen kan.
Die worsteling blijft gaan,
zelfs al heb ik deze ****
verloren, niet geslaan en
moet ik alle commentaren horen.
Dan denk ik morgen bij het ochtendgloren:
'Geen zorgen, ach, een goed schema verandert elke dag.'
Apr 22, 2019
Apr 22, 2019 at 8:15 AM UTC
Tekenen is mannelijk
gemakkelijker dan rekenen
in de les heb ik niet opgelet
maar wel wat moois op mijn papier gezet
wat heb ik dan geleerd
*** je met potloodkrassen
je maag omkeert
en met je gom dat allemaal weer wit kan wassen
Er zijn geen fouten op het blad
niet de pijn die ik bij falen had
en voelde, pijn die nogal kras
door mijn voorhoofd heen krioelde
Ik wilde enkele maar bedekken
wat ik maakte, wat ik zag
wat mij kraakte, met een lach
Ik wilde enkel maar verbergen
liet oordelende ogen mijn lieve leven tergen
Nu ben ik terug, de handdoek naast de ring
gesmeten, van mij afgebeten en gezegd
nee, joh, mijn tekeningen zijn niet slecht
Jouw reactie is niet waar het mij om ging.
May 17, 2019
May 17, 2019 at 6:47 AM UTC
Ik voel me leeg en alleen
Maar als ik jou zie
Draait m’n hart overuren
Je stem geeft me kippenvel
En je blik betovert me
Helemaal van ****
Snak ik naar adem
Opnieuw en opnieuw
Hopend op meer
Als je dicht bij me bent
Schijnt de zon
Maar mijn dagen zijn donker
En mijn nachten maar kort
En als de zon buiten opkomt
Gaat de mijne telkens weer onder
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:23 AM UTC
Er zijn van die momenten waarop je wereld instort
De grond davert onder je voeten
De lucht wordt uit je longen gezogen
En het wordt zwart voor je ogen
Op die momenten besef je dat je alleen bent
in een wereld vol mensen,
dat iedereen vooruit gaat
terwijl jij vastzit
En met elke stap die je probeert te zetten,
vertel je jezelf dat je bent waar je moet zijn,
dat je daar thuishoort
Maar toch blijf je hopen
dat iemand voor je zal terugkeren,
je bij de hand neemt
en je vooruit trekt.
Maar elke dag zak je iets dieper in de grond
Tot je helemaal wordt opgeslokt
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:13 AM UTC
Na ethisch overweg,
overleggen met mijn ik,
zie ik enkel het besluit te moeten
retourneren.
Stappen terug na te snel vooruit.
Eventjes 40 waar je 50 mag.
Voorzichtig.
Er komt zoveel bij kijken,
beloning, straf en langzaamaan bezwijken aan hogere macht,
wanneer je stilaan gaat geloven
dat je nog slimmer bent
dan je zelfs al dacht.
Jun 19, 2022
Jun 19, 2022 at 4:56 PM UTC