Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"altijd" poems
Het was herfst en vakantie. En vakantie en herfst. En het was herfstvakantie. Blaadjes hingen in de lucht. Veel blaadjes hingen er, maar vooral veel liefde. Al hing die niet, maar sprankelde en glinsterde. Weg zijn de blaadjes en de straatjes van toen, maar kortbij is de liefde van toen en nu. Die sprankelt en glinstert. Nog altijd, en voor altijd. Naast elkaar in het busje als twee sterretjes naast elkaar aan een donkere koude hemel. Het flesje de regen van de nacht. De popcorn mijn hersens die wegsmolten. De aanrakingen van lippen de zachte streling van de wind. Ik denk dat vallende sterren is wat wij zijn. Wat zijn we anders dan vol vuur en liefde vallend voor elkaar? DREAMYWANDERER
0
May 24, 2015
May 24, 2015 at 10:27 AM UTC
Blaadjes en film
I close my eyes Silently I listen A voice that's vanished That will sound forever The voice that will always slingshot The poetic words Of the nightingale Into the world For a second I start to dream I forget What I saw When my eyes were still open Ik sluit mijn ogen Zwijgend luister ik Een stem die is weggestorven Die voor eeuwig zal klinken         De stem die voor altijd De poëtische woorden                   Van de zanger                                   De lucht inslingerd Even droom ik weg Vergeet ik Wat ik zag Toen mijn ogen nog open waren
0
Feb 2, 2015
Feb 2, 2015 at 4:08 PM UTC
Contemplate (An ode to John Lennon and his marvelous Imagine)
*soms een erg tegenstrijdig gevoel gelukkig zijn terwijl je weet hoeveel mensen er wegkwijnen van de pijn medeleven, empathie houden mijn lach nu tegen heeft niks te maken met verlegen of depressie nee, het zijn al deze andere levens die ik altijd maar dichtbij voel, zie een gift zou je zeggen? als iemand de zwaarte ervan begreep als ik het nu eens op tafel kon leggen mijn medemens heb ik tot egoïst bekroond omdat men in mijn ogen te weinig interesse in elkaar toont kijken alleen naar zichzelf of scherm zoemen rustig mee in de zwerm tot ik mijn mond open trek verschijnt er plotseling een blinde vlek noemen ze me gek.. willen de waarheid niet onder ogen zien ik zeg ze: je kan altijd meer geven of doen al geef je miljoen keer die zelfde zoen moet de waarde er dan vanaf gaan? of kan men gewoon blijven genieten in dit bestaan meer dan 'normaal' aan elkaar geven meer dan deze maatschappij *** graag ik dat altijd al had willen beleven*
0
Jun 17, 2015
Jun 17, 2015 at 9:49 AM UTC
Gesloten maatschappij
Lieve Celina , Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent, een nogal grote ook. Er schoot Something Great in me te voor , Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoetenLieve Celina , Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent, een nogal grote ook. Er schoot Something Great in me te voor , Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoeten Dus ik was Up All Night om iets over een energie volle meid te schrijven die van One Direction houd met No Control en dat is niet erg want You Gotta be You One way or another wou ik er iets moois van maken What makes you beautiful is dat jij jezelf blijft In de klas of buiten de klas blijf je wie je bent en dat is iets dat niemand van je af kan nemen blijf wie je bent en One Way Or Another zullen je dromen uit komen maar Live While You’re Young wees Alive en Believe in your Heart Magic Moments zijn er voor even maar die Midnight Memories blijven in je hart Ik wil dat je Magic Moments in je leven maakt en daarvan de Memories in je hart opslaat Leef je leven als 1 groot Moment en Happily believe in your Heart zodat je alle obstakels overwint en dat je je dromen waar maakt. Stand Up en wees jezelf , kijk de wereld aan en overkom alle moeilijke tijden door altijd jezelf te blijven , een energie volle meid die toch gewoon wilt slapen maar ze weet andere blij te houden met haar energie volle houding. We zijn allemaal heel erg dankbaar dat je ons blij houd als je bij ons bent en dat is iets dat niemand van je kan afnemen. You are more than a class mate , you are a Girl Almighty ----Door Levon Tamazyan
0
Dec 16, 2014
Dec 16, 2014 at 11:50 AM UTC
Untitled
Lieve Celina , Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent, een nogal grote ook. Er schoot Something Great in me te voor , Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoetenLieve Celina , Ik heb gehoord dat je een One Direction fan bent, een nogal grote ook. Er schoot Something Great in me te voor , Ik weet dat One Thing dat jij wilt is om *** te ontmoeten Dus ik was Up All Night om iets over een energie volle meid te schrijven die van One Direction houd met No Control en dat is niet erg want You Gotta be You One way or another wou ik er iets moois van maken What makes you beautiful is dat jij jezelf blijft In de klas of buiten de klas blijf je wie je bent en dat is iets dat niemand van je af kan nemen blijf wie je bent en One Way Or Another zullen je dromen uit komen maar Live While You’re Young wees Alive en Believe in your Heart Magic Moments zijn er voor even maar die Midnight Memories blijven in je hart Ik wil dat je Magic Moments in je leven maakt en daarvan de Memories in je hart opslaat Leef je leven als 1 groot Moment en Happily believe in your Heart zodat je alle obstakels overwint en dat je je dromen waar maakt. Stand Up en wees jezelf , kijk de wereld aan en overkom alle moeilijke tijden door altijd jezelf te blijven , een energie volle meid die toch gewoon wilt slapen maar ze weet andere blij te houden met haar energie volle houding. We zijn allemaal heel erg dankbaar dat je ons blij houd als je bij ons bent en dat is iets dat niemand van je kan afnemen. You are more than a class mate , you are a Girl Almighty ----Door Levon Tamazyan
Continue reading...
30
Morgen is de minste zorg Zonder waterval aan vragen Waarom? Wat? *** wil je dat ik dat doe? Nu Is altijd meer dan honger, Gisteren nooit minder dan spijt Het leven leest voor uit de legende Maar leeft die niet Nog steeds roepen de weken om stilstand De uren om snelheid De seconden om jou En dus geef ik mij over Aan de afkeer, de omkeer, de terugkeer, de wederkeer Wederom went de nieuwe start Tot elke gedachte versmelt tot vervreemding Van voordeur, gewoonte en de geur van dat huis Waar ooit thuis was is nu een regel, Een vooroordeel dat schreeuwt 'nooit meer' Een wereld te leren leidt altijd tot anders Maar het keerpunt komt, Onherroepelijk Zoals geen dag zó steekt dat hij nooit stopt Zo is morgen de minste zorg En jij het verschiet dat elk keerpunt doet lonken
0
May 3, 2018
May 3, 2018 at 2:21 AM UTC
De minste zorg
Leer van jouw ogen, Zij zijn als boten welke altijd in goede conditie verkeren, Zij zijn niet in staat te verdrinken door het water die haar binnenste opvult, Verstrengeld als zij zijn, staan zij hoog terwijl de tranen die zij afscheiden zich naar het laagste punt wenden, Blind of verblind, zij zullen altijd blijven werken - zij zijn op'gedragen. Mijn geliefde peddelaar, waarom dwing jij je ziel dan te verdrinken in zeeën van gedachten welke het licht niet hebben gezien, noch de zoete smaak van zuurstof hebben geproefd?
0
Mar 7, 2021
Mar 7, 2021 at 2:25 PM UTC
Kracht van de peddelaar
Ik had die problemen al van voordien, toen niemand ze kon zien, ik ongestoord kon leven, wandelend zonder vallen of beven. Ik ben uw naam vergeten, waar moet ik straks ook weer zijn? Dat is altijd zo als ze leest, ze is maar tot haar veertiende naar 't school geweest. Ik heb dat nooit geweten. Ik ben enkel rechts geschoren, heb deze nacht wat ***** verloren, ik heb pijn maar wil niet nog eens bellen dan lijk ik het te slecht te stellen. Mijn hoofd lijkt wel vertroebeld, gruis gestrooid, verstrooid en elke dag bejubeld terwijl ik mijn spieren voel verstijven. *** lang moet ik nog blijven, wanneer mag ik naar huis?
0
Oct 16, 2018
Oct 16, 2018 at 5:28 PM UTC
Uitzicht
Ik heb zelf niemand verloren. Waarom heeft hij te klagen, zal je vragen. Wel, ik wil luisteren zodat een ander jouw verhaal kan horen. Van mij mag jij dat roepen zo hard je zelf wil of lichtjes in mijn oren fluisteren. Ik voel dan met je mee, ik wil dat samen dragen. Daarmee dat het soms, in fracties van, begint te knagen. Ik weet dat dat niet echt hetzelfde is, zo simpel is dat zeker niet. Daarom, echter, dicht ik toe. Meer dan dat kan ik niet geven, Ik hoop dat ik zo voor iemand anders, misschien één mensenleven, toch iets goed doe. Om het onbreekbare te breken, dagen die zo vastgelopen leken opnieuw te bewandelen. Om onderweg ongeziene dorst te laken en zo hopelijk sommige zaken terug los te kunnen maken. Om het ongeziene op te merken, samen te zien en weg te werken, weerspannige stroefjes of kale plekken te doen verdwijnen, in losse proefjes en of strakke lijnen. Als ik maar ergens helpen kan dan mag je dat aan mij vertellen. Misschien kunnen we het onheil vellen of ermee leren leven. Meer dan dat kan ik niet geven. Voor mij is dat het waardevolste wat er bestaat, elke dag een goede daad. Zo wil ik laten begrijpen dat jij altijd in mijn hand mag knijpen wanneer de pijn weer toeslaat. Ik wil helpen dragen, in deze vorm, geschreven, want meer dan dat kan ik niet geven.
0
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:47 PM UTC
Missie
Atje ku jam ë lumtur Atje ku nuk ka zhurum Atje ku ka dashni Atje ku nuk kam mërzi Sa më ka marr malli.. Familja, shoqëria, rrugët të dashur Premtoj të bashkohëmi sa më shpejt Edhe per të gjithë me nejt                         Per të gjithë                         Kosovë                         (Albanian) Daar waar ik gelukkig ben Daar waar geen herrie is Daar waar liefde is Daar waar ik geen gemis ken Hoeveel ik het mis.. Familie, vriendschappen, wegen die geliefd zijn Ik hoop dat we zo snel mogelijk samenkomen Om er voor altijd te blijven                             Voor altijd                             Kosovë                             (Dutch) There where i am happy There where there is no noise There where there is love There where I know no sorrow How much I miss it.. Family, friendships, the roads which I love I hope we’re able to come together soon To be here together, always                                     Always                                     Kosovë                                     (English)
0
Mar 15, 2020
Mar 15, 2020 at 9:30 PM UTC
Kosovë
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
0
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC
Kort verhaal
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
Continue reading...
39
Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?
0
Dec 10, 2019
Dec 10, 2019 at 11:15 AM UTC
Brief aan mezelf
Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
0
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Splitting
Nooit meer terug is even slikken, Nooit meer daar en niet meer hikken, ongeremd schikken, ongestemd en zonder broek maar wel een hemd. Ik ben nu hier, weet niet goed waar, er is een schat verborgen. Ik wil hem vinden en meenemen naar mijn oude thuis van morgen, waar mijn zorgen enkel deden kniezen zonder effectief van de stress haren te doen verliezen. Ik zal moeten kiezen want mijn oude thuis, helaas, is achter mij gebleven in alle haast, op het begin van dit avontuur, zachtjes van de kust gedreven en over de rand van de muur voor altijd weg gevaren uit mijn leven samen met wat mij beschermde wanneer ik onbeholpen schermde met de gevaren uit mijn zeven. Dus niet meer terug, gewoon door. Er is een schat, een weg naar grote kuis maar daar zal het nooit hetzelfde zijn als mijn oude thuis. Nooit meer terug, altijd hier, met enkel in mijn hoofd, in al wat ik herinner, een deurtje op een kier. En misschien ooit, als ik kinderen heb, zie ik mijn oude thuis terug in *** onschuldig lief plezier.
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 1:00 PM UTC
De weg naar el satisfecho
Uitgezonderd honderd verschillen van mening die een cent van waarde zouden willen dragen zonder dat jij ze kent, heb ik je altijd lief gehad. Bijna volgt het jubilee, bijna tijd voor twee, bijna morgen, bijna Parijs, bijna zonder wolkengrijs. Ik raap je op en neem je mee als broze schelpjes van de zee. Wat heb ik geluk dat jij er bent. Je houdt me recht en kost geen cent.
0
Apr 29, 2019
Apr 29, 2019 at 1:14 PM UTC
Honderd
Onder onze vleugels, ik neem je mee naar huis zachte schokjes aan de teugels, maar altijd welkom thuis. Ik ruim jouw rommel op, roep regelmatig stop, toch kan ik niet zonder, mijn lieve levenswonder. Door je eigen vleugels gedragen vlieg je door mijn levensboek. Ik durf het zelf haast niet te vragen, wanneer kom je nog eens op bezoek?
0
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 2:06 PM UTC
Project
Via leven, ene van de velen, monden, stemmen, kelen door elkaar te weven in een wirwar boel Berlijn en wenen, dankzij diegenen die nog altijd zijn, nog altijd lachen, stralen daar blijf ik het geven halen. Da's waardoor en om ik 's ochtends uit mijn bedje kom, gedreven, mijn pantoffels kus met jus d'orange en bonjour zeg, goedemorgen in het Frans.
0
May 17, 2019
May 17, 2019 at 6:40 AM UTC
Leven
Het einde kwam te snel Je was nog niet klaar Je had nog zo veel te beleven Je had nog zo veel te geven Je leven was niet zonder pijn Ik had graag al die pijn weggenomen Ik had graag je wensen zien uitkomen Samen met je liggen wegdromen Toch kon je genieten van de kleine dingen En wat was ik blij als ik je aan het lachen kon brengen Jouw lach zal me altijd bijblijven Jij zal me altijd bijblijven
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 7:53 PM UTC
Ik Mis Je
Rustig, zon, niet te warm, alles kon, alles mocht, toch was dit niet wat je zocht, schapen, dier, arm plezier, zelfs in de tuin van eden, lach je schuin, ben jij nog altijd niet tevreden.
0
Jun 3, 2019
Jun 3, 2019 at 5:55 PM UTC
De koperdief
Ik ben te jong om te begrijpen, hij om aldra te verslijten. Ze kunnen er geen automatismen meer in slijpen, zeggen ze. Hij is niet meer aanwezig, zelfs zijn hersenen zijn pezig, uitgemergeld, vel over been. Hij is te jong om heen te gaan, te moe om het nog lang te rekken. Voor mij is hij te jong om voor altijd te vertrekken.
0
May 20, 2019
May 20, 2019 at 2:51 PM UTC
Te jong