Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
AUGUST Sep 2018
Ikaw lang, (Pangako)

Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit
Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit
Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik
Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit,

Andito na ang iyong sandalang balikat
Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat
Napakaganda mo para saktan, hindi  kita matitiis
Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis

Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti
Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati
Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali
Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi

Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman,
Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan
Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan,
Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang

Hawak ang malambot **** mga kamay
may ibinubulong ang boses **** malumanay
“Andito ka na, di na ko nalulumbay,
di ako sanay na ikaw ay mawalay”

"Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan?
Pinabayaan, at kinalimutan,
Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang?
Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."
Congratulation to Aljhon and Marilyn,
theivanger Jun 2019
Hindi alam kung pano sisimulan,
nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan,
Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan,
Ilapat sa mensaheng
ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan.

Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula,
Itoy dili iba't hindi inaakala,
Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan,
Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan.

Mga pagsubok biglang dumarating,
Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin.

Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan.

Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod.

Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob.

Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.
ikalawang tula nagawa para sa kaibagan. Hindi ako makatang tunay kayat iyong pagpasenyahan.
HYA Jan 2019
Pssst! Hi, miss. Ang ganda ng suot mo ngayon a?
Tama na yata ang pagtimpla mo ng koloreto sa iyong mukha
Pssst! Miss, dito ka lang. Marami akong maibibigay
At kasama na doon ang kaligayahan na walang humpay

Oy, miss! Saan ba ang ***** mo?
Maaari mo naman ako sakyan--- ang sasakyan ko
Oy, miss! Ako'y iyong pakinggan
Bakit? Sawa ka na bang gawing laruan?

Sapagkat habang minamasdan ko ang iyong mga mata
Unti-unti nang nawawala ang sansinukob ng mga tala
Nag-umpisa na ring mamatay ang mga bulaklak
Kasabay ng unti-unting paglalaho ng iyong halakhak

Miss, magkano ba ang kapalit ng isang oras mo?
Sumagot ka, lalaki ako at hindi ako nagpapatalo
Ang ikli pala ng saya mo, miss, grabe nakikita ko na
Ang hindi ko dapat nakita sa aking paghinga

Kung maaari sana ay itapon mo na ang iyong antipas
Kinulayan mo pa ang nabubulok na bahag-haring umaatras
Kahit sa katunayan ay kumukupas na ang totoo **** kulay
At tila'y pinalitan ng isang anyo na nananamlay

Oy, miss! Kaunting ngiti naman diyan, sige na
Ipakita mo sa akin kung gaano kahaba ang iyong dila
Mukha naman din yatang magaling ka sa mga palabas
Kung mabibili kita, miss, sa kwarto ay hindi ka na makakalabas

Teka, bakit hindi nalang natin simulan? Maghubad ka na
Tanggalin mo na sa iyong katawan ang mga makukulay na tela
Unahin mo ang mga pambaba at pagtapos ay ang pang-itaas
Ngayon, mag-uumpisa na akong gamitin ka nang hindi patas

Simulan natin sa iyong mukha
Tanggalin na natin ang magulong koloreteng sumabay sa luha
Lalo na itong pulang kulay na dinikit mo sa iyong labi
Na para bang gusto **** maghagkan sa kanto dito sa tabi

Pagkatapos ay ang iyong alahas na hindi naman kumikinang
Na tila ba ay binili mo sa mangmang sa gumagapang
Mga ganito lang naman pala ang kaya **** bilhin
Magkano ka ba? Ang babayaran mo sa mga diyan ay ating hatiin

Dito naman tayo sa damit na iyong isinusuot
Ipakita mo sa akin sa iyong mga peklat na kumukulubot
Ang isa bang ito ay ang nakuha mo noong ginahasa ka?
Tama ako, ano? Hindi? Talaga? E bakit lumuluha ka?

Huli, sa iyong mga sapatos
Para sa paa mo palang malaki na ang iyong gastos
Saan ka na ba dinala ng iyong paa sa paglalakad?
Naabot mo ba ang ibang bansa habang ika'y kinakaladkad?

Baka nakalimutan **** nawawala na ang katarungan
Sa iyong katawan, sa iyong utak at pagkakakilanlan
Miss, tanong ko'y kaya mo pa bang maging matapang
Habang ginagapang sa kalsadang sangalang-alang?

"Miss, ang ganda mo ngayon."
"Miss, ang ganda ng hubog ng iyong katawan."
"Miss, parang masarap ka naman."

Miss, miss! Tumingin ka sa akin.
Ito na ang huling pagkakataong ika'y tatanugin
Miss, magkano ka ba talaga?
Ang limang oras, makakaya mo ba?
sad to say, this is still currently happening

know your worth, ladies
Carl Oct 2018
Ang buhay ng  tao'y kay daming hugot
Mga problemang sayo'y pumapalupot.
Ang sarap ibaon at wag nang ihugot.
Mga ala-alang saakin na lang ay isang bangungot.

Sobrang saya na sana natin
Naka guhit na ang mga pangarap na sana'y tutuparin
Nasusuka na ako sa salitang sana, gusto sana kitang yakapin
Pero kailanman hindi mo ginustong mapasaakin.

Sayang lang yung mga perang hinugot ko sa bulsa
Oo nga pala, ang lahat nang ito'y nakakabit na sa salitang sana.
Pero hayaan mo na, nabusog ka naman yata.
Kahit 'wag na ako, ganon naman talaga 'diba?

Patapos na yung aking kadramahan.
Iyon naman ang bukambibig mo 'pag gusto ko sanang maramdaman
Mapait na pagmamahal sana sa iba mo na lang inilaan
Tatakpan ko na yung butas sa puso, para hindi mo na mahawaan

Masiyado ka na kasing maraming hinugot saakin

Na akala ko ikaw ang makikinabang.
JSL Dec 2014
Pag-ibig nga bang tunay
Na siyang magbibigay tulay
Nitong pusong hindi makatawid
Sa masaklap na ala-alang kanyang ipinahid.
Jun Lit Oct 2018
Nilisan kong hubad ang pinaglunuhan,
Enero, Pebrero, Marso ng kabataan
Lubi-lubi ang awit sa tiyang kumakalam
balatkayong pinasikip ng mga agam-agam
mga ala-alang pilit naglulungga, inipit na liham
sa yungib ng pipíng isipan.

Sa pagtalikód ko’y hiniwa
ng balaraw ng panghihinayang
ang banig na naidlip saglit
sa magdamag na paglalamay
banig na nilala ng mga dekada
mula sa mga hibla ng pagsusumikap.

Paalam,
kaibigang nabingi sa tawag ng luho
Walang alinlangang maririnig mo rin
ang tibok at bulong ng puso
Ninais ko sanang samahan mo ako
at ating anihin
ang mga uhay na mula
sa binhing ipinunla
sa mga alapaap.
Ninais kong lasapin
ang matamis na bunga,
pinahinog ng tiyaga
at patuloy na pag-asa.

Subalit
dagtang makapit,
luhang mapait,
kumikirot ang lupa
sa patak ng namuong dugo
ng bayaning nagbuwis
ng sariling pagsuyo.

Kikitlin ng Nobyembre
ang bawat naiwang himaymay
sa lamig ng yakap ng amihan
- akala’y dakila ang dayuhang niyebe.
Mamamaluktot muli sa maigsing kumot
hanggang sa magising
sa aguinaldo ng Disyembre
at pagpasok na naman ng Bagong Taon
walang kamatayang panahon
aasa na naman sa ****
na iba ang pangako at iba ang tugon
sa dalangin at maraming tanong

Ah sanga pala, Abril, Mayo, Hunyo noon.
Oktubre - Filipino word for October; for several years now, sometime within my birth month, I unconsciously start to reflect on events in my life and the places I call home.
jerelii Jan 2016
Guni-guning nababalot ng hiwaga
sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo,
di maipaliwanag ang mga
nakaukit na ala-alang
Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay
tamis pa sa mga chokolateng
paborito ****
kainin tuwing ika'y nalulungkot.
Sa mga araw na nagdaan.
Sa maghapong nakaabang pa
sa pag-iintayan sa jeep
Oo parati namang naghihintay
ang puso ko sa'yo.
Di ba?

Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo
Kung may patutunguhan
pa ba na maging tayo?
O Isa na lamang ba itong
guni-guni sa aking isip.
Alam kong paasa ako. Oo paasa ako.
Asang-asa ako sa'yo na parang tanga.
Oo inaamin ko Tanga ako!
tanga ako!
tanga na kung tanga.
Pasan ko na naman lahat.
Di ba?

Nagdurugong,
Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo?
O mas madali pa bang patayin na lang
ang mga pusong minsa'y nasugatan na
sa hindi makatulog na gabi.
Sa mga namamagang mata sa kaiiyak
Sa kakaisip kung mahal mo ako o
kung minahal mo ba talaga ako?
O may iba na bang
nagmamay-ari ng iyong puso?

Guni-guni, ako'y litong-lito
dahil parati ****
ginugulo ang araw-araw ko
Halos mabaliw na nga ako
sa kakaisip sa'yo eh
Hindi nga ba't heto ako,
baliw na baliw sa'yo.
Di ba?
Na baka sakaling mag milagro
ang kapalaran
Na baka balang araw
baka balang araw ay
kaya mo rin akong mahalin
gaya ng pagmamahal ko
sa'yo higit pa sa buhay ko.
Higit pa sa mga luhang ibinigay ko
Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon.

Oo guni-guni
parati ka namang nandyan di ba?
bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit.


Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal
Sawang-sawa na ako sa'yo.
Pero ang tanong.
Hindi ka ba napapagod?
sana'y tirhan mo rin ako kahit konti.
Ayoko na,
tama na.
this is actually a spoken-word poem
I was inspired by this Spoken-word artist name: Juan Miguel Severo!!!
hanep lang ang mga works niya!!! tagos sa puso! chos! :)

(p.s. if i have my spare time i'll try to translate this in English but for me its so good in tagalog/tula)

jerelii
12.21.15
Copyright
AIA Feb 2016
Palalayain na kita Mahal.
Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo.
Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan.
Nakulong.
Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba.
Kinulong.
Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa.
Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba.
Lumaban,
Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin.
Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait.
Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit.
Pero, huli na ito.
Tama na.
Nasasaktan ka na.
Pero mas nasasaktan mo na ako.
Hindi ko na kaya.
Sobra na.
Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin.
Ayoko na. Masakit na.
Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi  kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako.
Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na.
Malaya ka na.
First time ko gumawa ng tagalaog na tula. Kaya libre lait. hahaha!
Dhaye Margaux Oct 2016
Kung ikaw ay isang senador,  ano ang hakbang mo
Paano mo aalamin para malaman ang totoo
At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito
Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo

Kung ikaw ay isang mambabatas,  ano kaya ang gagawin
Kapag nalaman ang totoo,  paano ito sasabihin
Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin
O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin

Kung ikaw ay isang mamahayag,  paano ka magsasalita
Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita
Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita
Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla

Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan
Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan
Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang
Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan

Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang ****
Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo
Naghihintay ng liwanag,  ng dunong na isusubo
Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo

Kung ikaw ang presidente,  makakaya mo bang lahat
Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat
Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas
Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat

Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko
Nag-iisip,  nangangarap ng mabuti sa bayan mo
Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito
O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo

Tayong lahat ay malaya,  malaya kang magpahayag
Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag
Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag
Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
Paano nga kaya?
Mga ala-alang iginuhit
ng nakaraan,
mga bagay na nabura
ngunit bakas ang marka.

Mga oras na lumipas
na katulad ng bula,
usok at ulap
- agad pinapawi ng
matulin na sandali.

Sa maraming
minsan na nag-daan,
sa maraming tagpo
- kuwento ng mga kahapon,
minsan lamang dumating ang
pag-kakataon.

At kung ang hiling
ay inabot na sa piling,
huwag ng palampasin,
Pagkat minsan - mabait,
madamot o matampuhin
ang tadhana.

Alalahanin na kailan
ma'y di maaaring
mapaki-usapan ang panahon
na ulitin o madalaw
ang lumipas na kahapon.
It'smeAlona Jun 2017
Nang dahil sa'yo ang mundo ko'y tila nagbago
Nagkaroon ng kulay ang dating madilim na mudo

Nang dahil sa'yo nag-iba ang tema ng aking tula
Nabigyang buhay buhat ng tayo'y magkakilala

Nang dahil sa'yo napunan ng saya ang dating malungkot kong mundo
Napalitan ng ngiti ang bawat patak ng luha ko

Nang dahil sa'yo natuto akong maniwala sa sarili ko
Nagkaroon ng tiwala na kaya kong tumayo mula sa aking pagkadapa

Nang dahil sa'yo handa akong sumugal sa hamon ng mundo
Na puno ng pag-asang ito'y malalampasan ko

Sapagkat sa bawat oras na ika'y nais makapiling
Hindi ko magawa dahil sa magkalayo nating daigdig

Nang dahil sayo natutunan kong kumapit
Sapagkat sa minsang sinabi mo sa akin na ako'y gusto mo rin
Handa akong kumapit alang-alang sa iyong sinambit

Nang dahil sa'yo napunan ako ng walang humpay na pagmamahal
Marahil ikaw ang biyaya sa aking buhay ng ating Maykapal

Handa akong maghintay kung kailan ka uli magmamahal ng isang tulad ko
At muling buksan ang iyong pusong lito.
#AKOYMAGHIHINTAY
#NANGDAHILSAYO
HYA Jan 2018
Huminto ang pagtibok ng puso
'Pag ang tingin ay sa'kin nakapako
Huminto ang pagtakbo ng oras
Sa laro ng pagiging patas

Mata'y nagtama
Kahit hindi itinadhana
Ako'y napapatingin sa kaliwa
Kapag ika'y nakikita sa gitna

Nang tumingin sa kanan
Iba ang iyong nakuhanan
Na para bang isang litrato
Na ako ang nagsisilbing anino

Tilang naghahangad sa iyong magarbong atensyon
Subalit parating nahuhuli sa aksyon
Sinusubukang tumakbo papalapit sa'yo
Pero parang isang sakit na iniiwasan mo

Nagtanong sa sarili kung kinamumuhian ba
O kaya saan ako huling nagkaaberya
Sinubukang linisan at ayusan ang sarili
Pero kapag nasa iyong harapan, nagiging pipi

Tinanong mo kung maayos lang ba ako
Hindi ko alam kung ang ipinapakita mo'y totoo
Natatakot na baka ako'y iyong saksakin
Kahit ngitian, ako'y hindi mo hahamakin

Ngunit kung mamarapatin mo sana, ako'y iyong yakapin
Ang mga malalakas na braso, sa katawan ko'y panatilihin
Bagama't kahit na ika'y dapat kong katakutan
Hindi ka pa rin nawawala sa isipan

Sa kababasa ko ng maraming libro
Naghahangad na ang iyong pagtungo saki'y magbago
Napapantasya sa mga bagay na hindi naman dapat
Subalit kahit anong gawin ko, hindi parin sapat

Sa libro ko nalang ba iisipin ang lahat
O ang mata ko'y kailangan nang imulat?
Sa katotohanang sa una pala'y alam
Ngunit pinipilit pa ring mag-isip mangmang

Sa kapansin-pansing ngiti
Na sa akin ay tumatali

Pabalik sa mga librong ikaw ang pinapantasya
Pabalik sa mga pangungusap na
humahanap sa nakatagong hustisya
Pabalik sa kalsadang una kang nakita
Pabalik sa sakit na sa aki'y itinadhana

Pabalik sa tawang iyong inilahad
At papunta sa kasalukuyang paghingi ng patawad
Pabalik sa rosas na para sa akin ay inalay
Papunta sa bulaklak na sa iba ay may pakay

Pagbabalik sa mga ala-alang ika'y naging akin
Papunta sa kasalukuyang hindi dapat panatilihin.
Wrote this with ma fren, Kheisa Selma.
This was an unexpected one and it turned out good so yeah, there's no way I would not post this.
solEmn oaSis Jan 2016
with a bit of "the significance of essence" (ang kabuluhan ng kakanyahan)

ako'y pinoy sa isip, sa puso't damdamin
at may paniwala sa sariling atin
gawaing pinoy maipagmamalaki
isigaw sa mundo at ipagsabi
na...
Dito sa Silangan ako ay isinilang
Kung saan nagmumula ang sikat ng araw
Ako ay may sariling kulay na kayumanggi
Ngunit hindi ko maipakita tunay na sarili
Kung ating hahanapin ay matatagpuan
Tayo'y may kakanyahan dapat na hangaan
Subalit nasaan ang sikat ng araw
Ba’t tayo ang humahanga doon sa Kanluran (Francis "kiko" Magalona)

(Gloc 9)
Bato bato sa langit
Ang tamaan’y wag magalit
Bawal ang nakasimangot
Baka lalo ka pumangit
Pero okay lang
Hindi naman kami mga suplado
Sumabay ka sa amin na parang naka eroplano
Sa tunog ng gitara
Kasama ng pinakamalupit na banda
Pati si "kiko"
Magaling-hindi parin kayang tapatan
Parang awit na lagi **** binabalik balikan
Stop-rewind i-play mo
Nakapakasaya na para bang birthday ko
Alam mo na siguro ang ibig kong sabihin
Hindi na kelangan pang paikutikutin
Baka lalong matagalan lang
Lumapit at makinig na para iyong maintindihan
Mga salitang sinulat na hindi ko papel
Pero pwede ilatag
Na parang banig na higaan
Kapag hinawakan ang mikropono parang nabubuwang
Eh kasi naman siguro
Ganyan lang kapag gumagawa kami ng bago
Medyo nabibilisan
Hindi mo naisip na pwedeng mangyari
Magkasamasama lahat ay kasali!

(solEmn oaSis)
minsan ko nang ipininta
aparisyon ng aking obra
doon,,, manipulasyon lamang ang kontra
pagkat ilusyon lang ang gamit kong tinta
o pareng makata
imulat ang mata
sa larawang likha ng madamdaming kataga
kung itutuon sa puso't isipan, titimo talaga
sa isang alagad ng sining
walang boses na matining
ang tulad nating mandirigma ay isinilang
upang ang kapayapaan ay isaalang-alang
bato-bato sa lawak ng langit
hinde tamaan wag magagalit
sa aking apat na sulok ng panitik
mensahe ko sa quadro ay hitik
ang lihim sa likod ng lalim
may gintong butil na di patitigil
lantaran man ang talinghaga
patagong kaway agwat ng kataga
sapagkat sa bawat pag-ani
ng parirala sa aking balarila
muli ngang sisibol itong binhi
at para sa kanya...ako ay nag-punla

(curse one)
bilang isang nilalang na sumumpang
mag hahatid ng mga musikang
kaylan man ay hindi maka-kalimutan
at inaalay kahit kanino man
patuloy lang susulat ng tulang
sumusugat-gumugulat ang kantang
nakaka-mulat ng mata. Anu mang
pag subok kayang kaya pag nag sama sama na
ang mga sundalo ng kalsada
“Habang iyang edukasyo’y nakaluklok sa dambana,
kabataa’y yumayabong nang mabilis at sagana,
nararating pati langit ng magiting niyang diwa;
sa siklab ng edukasyon kasamaa’y humihina,
alam niyang paamuin iyang bansang walang awa,
ang mabangis ay nagiging bayani ng kanyang lupa.” (Jose "pepe" Rizal)
inggo May 2016
hindi ko alam
wala akong magawa
ang bigat sa pakiramdam
gusto ko na itong mawala

mahal kita
hindi ko ipagkakaila
ngunit wala akong magawa
kundi pumayag na itigil na

kahit ayaw kong itigil
damdamin hirap ipigil
hindi ko naman gusto ito
kasi ikaw ang gusto ko

sobrang sakit sa akin
pag-ibig ko'y hindi tanggapin
pinili ko pa rin na ika'y intindihin
ngunit mas lalo pa kitang gusto makapiling

bawat pag iwas sa iyo
ay katumbas ng lalong pagkamiss
kaunting sulyap sa pagdaan mo
ay bumabalik agad lahat ng ala-alang matamis

bawat pag-alala sa mga nakaraan
pinapalitan ang tamis ng pait
bumibigat ang aking pakiramdam
puso'y kumikirot sa sobrang sakit

hayaan **** mahalin lang kita
lilipas din ito at mawawala
at kung sakaling babalik ka
sana ikaw pa rin ang aking sinta
Para sa isang kaibigan ko na nahihirapang mag move on.
Jor Jul 2015
I.
Heto na naman ang panahon na naman ng tag-ulan.
Ating ala-ala ay dahan-dahang nagsisibalikan,
Sa aking mumunting isipan.
Mga ala-alang na hindi na dapat pang binabalikan.

II.
Naalala ko pa noon ang ating unang ulan,
Sa kung paano mo ako hagkan,
Sapagkat pareho tayong nangingig ang katawan.
Niyakap kita ng mahigpit at halos ayaw na kitang pakawalan.

III.
Pareho tayong tahimik ng mga gabing 'yun,
Hindi tayo nag-uusap nasa iba ang atensyon.
Bigla kang bumalikwas at sa akin ika'y napatingin.
Ako'y panandaliang nagulat at ako'y umiba ng tingin.

IV.
Napukaw ang atensyon mo ng iyon ay aking gawin,
Ika'y nagtanong: “Mahal, anong ba’t 'di ka makatingin?”
Nagulat ako sa tanong mo, 'di ko alam ang sasabihin.
Sagot ko'y: kaswal na “Wala” at ika'y niyakap ng mariin.

V.
Bigla akong nagising sa katotohanan,
Kaya’t akin ng tinigilan ang pag-iisip ng kalungkutan.
Kung itatanong n'yong nasaan na s'ya.
Nandun s'ya sa langit kapiling ang Diyos Ama.

VI.
Oh, ulan! Kasalanan mo talaga 'to!
Kaya ngayon sila'y muling tumatangis mula sa mata ko.
Hayaan n'yo na ako,
Ganito na talaga siguro ang epekto ng mga ulan sa buhay ko.
Inspired lang.
Glenda Lee Sep 2017
Araw-Gabi paulit-ulit binalak limutin,
mga tamis ng ala-alang pinagsamahan natin
Araw-Gabi pinilit kong baguhin,
mga nakasanayang tingin mo sa akin
Araw-Gabi binubulong na sana'y dalhin,
bawat pangungulila ko sayo ng agos ng dagat at ihip ng hangin
Araw-Gabi hinihiling, na sana handa na akong tanggapin
Na ako'y hindi na para sayo, at ika'y hindi na rin para sa'kin.
solEmn oaSis Dec 2015
minsan ko nang ipininta
aparisyon ng aking obra
doon,,, manipulasyon lamang ang kontra
pagkat ilusyon lang ang gamit kong tinta

o pareng makata
imulat ang mata
sa larawang likha ng madamdaming kataga
kung itutuon sa puso't isipan, titimo talaga

sa isang alagad ng sining
walang boses na matining
ang tulad nating mandirigma ay isinilang
upang ang kapayapaan ay isaalang-alang




[5 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters]
© copyright 2015 - All Rights Reserved
8 DAYS before Christmas
innuendo ~~~ pasaring
8 letter-word
Crissel Famorcan Mar 2017
Di ko alam kung pano magsisimula
Sa aking sasabihin,huwag sanang mabibigla
Pero ang lahat ng maririnig **** salita
Nagmula sa puso : sa puso kong sira
Alam mo ba nung simula pa lang
Sa puso ko ikaw na ang lamang
Walang ibang hinihiling kundi ikaw
Di ko nais na naaalis ka sa tanaw
Oo , ikaw lang at walang iba
Kase nga diba gusto kita?
Sa puso kong ito, tunay kang nag-iisa
Pero parang ang sakit sa pakiramdam
Sa damdamin kong ito, walang nakakaalam
Hanggang tingin lang lagi sa iyo,
Minamasdan ko lahat ng kilos mo
At kahit na ako'y nasasaktan,
Sinong may ****? Wala naman akong karapatan
Kahit mamamatay na ako sa sobrang sakit,
Kailangang kong tanggapin lahat ng pait
Ganyan naman talaga pag nagmamahal,
Sakripisyo ang kailangan para tumagal
Hindi ko alam kung anong meron sa iyo,
At ikaw ang tinitibok ng puso ko,
Siguro nga tadhana na ang nagtakda
Kaya sana iyo namang mahalata
Pagkat ayokong pati  ikaw ay mawala
Ngunit ano nga bang magagawa?
Kung sa landas ko unti - unti kang nawawala?
Para kang bula na dahan - dahang naglalaho
Parang ibong lumilipad na papunta sa malayo
Habang ako dito ay nakatayo
Minamasdan kang papalayo
Madalas ako sa kanila'y naiinggit
Pagkat sa iyo ,sila'y nakakalapit
Madalas kayong nagkakausap
At lagi mo sya sa akin hinahanap
Oo, alam kong kahit di ko aminin
Na pangalan mo pa rin ang sinisigaw ng damdamin,
Malalaman mo rin yun balang araw
Kaya mananahimik nalang at di ko na isisigaw
Ano pa nga bang silbi na ipagsigawan ko?
Wala ka rin namang **** sa nararamdaman ko
Kaya't salamat nalang sa ala- alang iniwan
Sa lahat ng araw ng masasayang kwentuhan
Paalam na mahal,ayoko nang masaktan
Kahit iyon ay akin nang nakasanayan
Nakakapagod ding maging Tanga kaya't paalam na
Sana maging masaya ka doon sa piling nya !
Just from a friend's story
R Dickson Jan 2015
An ither Burns night,
Has finally come alang,
If you've got an invite,
You'll hae to sing a song,

You'll soon be reciting poems,
Wi a whisky in one hand,
A haggis in the ither,
You'll be feeling mighty grand,

Daein wan o Rabbies,
Or wan you've writ yersel,
Gie it public airing,
You'll hae us in a spell,

Once the night's ower,
Poems spinning aroun yer heid,
Burns night is for aw body,
It's a pity that he's deid.
Bibigyan kita ng tula.
Hindi panghuhula...
kundi tula.
Hindi magiging napakahaba.
Hindi ka naman palabasa
para iyong mabasa
ang mga bagay-bagay
na sumasangay
kung ano ba talaga
ang tunay na halaga
ng tulang isusulat ko
para sa utak mo
na tuliro.
Sa mga nabasa kong libro
wala na sigurong mas magulo
kaysa sa iyo na kapag hindi mo
na nakuha ang iyong gusto
ay bigla-bigla ka nalang babato
ng mga salitang magpapaginhawa
sa iyo.
Pero tandaan mo
bago ka pa magbigay ng mga salita mo
ay marami na akong alam na salita
sa diksyonaryo na
sadyang binabasa
ko kasi umay ako sa mga salita
ng mga tao na paulit-ulit
at sadyang parikit nang parikit.
Hindi mo narin na
kailangang pagsabihang kumain na
sapagkat ako ay may isip
at hindi nagpapaihip
sa mga bagay na
dapat na ginagawa
ng taong may tamang isip.
Nako. Sentido kumon mo ay naihip.
Wala akong inaasahan na
pag-uusap na magaganap
dahil matagal ko nang tanggap
na tinuring na akong mapagpanggap
dahil lang sa desisyon
na ninanais ko lamang ng aksyon
dahil ayun ang magiging paraan
kung paano gagaan
ang mga bagay na
ninanais **** balikan.
Hindi na ako makapagbigay ng ****
na lubos na kasing laki ng dati
sapagkat hindi mo naman talaga
kayang isantabi ang iyong mga saya.
Tila nakakahiya naman
sa mga salita **** dapat na malaman
ko ba talaga kasi
mga payo ko ay dumaan lang sa labi.
Payo ko ay narinig at dumaan
pero lumabas lang sa isang lagusan.
Ako ay iyong narinig
gamit ang tainga **** mahilig
sa mga tunog na panbasag-pinggan
kaya ako ay hindi napakinggan.
Hindi rin naintindihan.
Naging gusto kita kahit
hindi naman kinakailangan.
Para sa utak **** tuliro.
Uulitin ko ulit para sa iyo.
Hindi na kita gusto
ayan ang kailangan na malaman mo.
Ibaon mo sa isip mo
katulad ng pagbaon mo
sa galit at sakit na ipinaglalaban mo
na nakakatulong sa iyo
na mapaginhawa ang pakiramdam mo
na sinasabi mo ngang hindi ko
man naisaalang-alang kasi
hinahakot ko lang ang mga kati
ng mga nakalipas na hapdi at kirot.
Ang pwede ko lang pala maramdaman
ay ang sarili kong kurot.
Pinapaligaya mo ako
pero hindi kita kailangan.
Hindi kita kailangan para
ibahagi sa mundo
kung gaano ako katalino.
Hindi kita kailangan para
ipakita ang mga halakhalak ko
sa maraming tao.
Hindi kita kailangan para
malaman ko na may
nakakaintindi sa akin.
Pasensya na
pero hindi kita kailangan.
Kung nirespeto mo lang ang naging desisyon ko na makakabuti naman din sa iyo, hindi parin magbabago ang pagtingin ko sa iyo.
Sa gitna ng mga nagtataasang puno
Halika't ating langhapin
Ang amoy ng mga patak ng ulan
Sa mga luntiang dahon ng kagubatan

Parating na ang dapithapon
Di ba pwedeng manatili ka muna?
Kahit sandali lang
Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan

Ang tamis ng mga sandaling itinanikala
Sa mga ala-alang upos
At ang mga sabik na yapos
Ng aking mga kamay sa iyong mukha

Ang mga paglubog na araw
na magkasamang tinignan
Kung ako ang iyong tatanungin
Gusto ko na lamang manatili
Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.
Jor Jun 2015
I.
Bakit ganun ang tadhana?
Lahat na ata aking ginawa.
Pero sakanya'y ito'y isang bula,
Naglalaho na lamang bigla.

II.
Bawat araw sa kalendaryo ko
Madiin kong iniekisan ang mga ito.
Para bilangin ang mga araw
Noong sa akin ikaw ay bumitaw.

III.
Bawat gabi humihikbi ako
Pagkawala mo'y di ko matanggap ng buo.
Ang amoy ng iyong damit,
Sa puso ko'y patuloy na kumakapit.

IV.
Dumating ang araw na, pag-gising ko
Nagpasya na ang puso’t isip ko,
Na kalimutan ang isang tulad mo.
Para makalaya na'ko sa pang-gagago mo.

V.
Sa wakas! Sa loob ng ‘sandaang araw
Amoy mo'y sa puso ko'y bumitaw.
Sinunog ko na rin ang kalendaryong
Nagsilbing ala-alang saking pagiging tanga!
Katryna May 2018
Paikutin mo ako,

Sa iyong palad,
Sa iyong mundong walang ibang alam kung hindi ang itago ako
Hindi para maging yaman,
Kung hindi itago ako sa salitang "akin ka lang".

Akin ka lang,
pero ikaw kahit kelan hindi naging akin lang.
Pero ako, sayo lang.


Paikutin mo ako,

Sa iyong mga salita,
Sa iyong mga ginagawa.
Ikulong mo ako, sa rehas ng pag-ibig na
Hindi pwedeng maging tama,

Sabihin mo,
nasaan ang susi na magpapalaya sa matagal mo ng kinukubli?

Mga pakiramdam na hindi masabi-sabi,
Tinago mo ng matagal,
Hindi mo sina alang-alang

Saan mo sinisilid ang iyong nararamdaman?

Sa kanya?
Sa kanya.

Nasa kanya ang susi ng iyong kalayaan
Ngunit nasa akin
ang susi ng iyong kaligayahan.

Na sa dilim mo lang nahahawakan.
Nasisilayan.
Nalalasap.

Sa dilim lang pwedeng magtama ang mga pinaniniwalaan nating tama.

Sa dilim na kapag pinasukan ng ilaw,

Maglalaho ng parang bula.

At ang salitang ikaw, ako

ay tuluyan ng mawawala.
jerelii Sep 2015
Gumawa ka ng makasaysayan sa iyong buhay
na ito'y hinding hindi mo makakalimutan
Sa tuwing babalikan mo ito ay maging
parte ng iyong buhay.
Mga ala-alang dinggin, hiling na
sa tuwing maririnig mo ang mga salita at emosyong nakabalot sa iba't ibang
panig ng daigdig.
Maglakad ka, maglagkbay hanggang sa dalhin ka ng iyong mga paa
Sa bawat litrato o lugar na iyong mapupuntahan.
Maglista ka! Ipunin ang lahat ng masasayang bagay, tao, lugar, pagkain at kung anu-ano
Mga karanasang nais **** gawin
habang bata pa!
gawin mo ang nais ipahiwatig ng damdamin, puso at buong pagkatao
Hanggang sa ito'y masaktan, masugatan, malunod sa nag-uumapaw na kasayahan.
Walang humpay na inaasam,
kamitin ang nais marating.
Hanggang nasa iyong mga palad na ito.
At habang nariyan pa, huwag na huwag **** kalimutang ipalaganap ang mga mensaheng dapat pakawalan.
Huwag igapos dahil ito'y
wawasak din sa iyong
panahon.
Got inspired to write this one tonight.
But I'll try to translate this in English
on my free time & I haven't decided yet for the title of this poem.

P.S.
just a draft. I'm gonna add some more
of this since it was a quick poem that I've done.

Jerelii
Sept 26, 2015
Copyright
Wolff Apr 2017
nagsimula sa ikaw at ako....
na nauwi sa 'tayo'
ikaw ang mundo ko at ako ang buhay mo...
ngunit biglang nagbago...
ang 'tayo' ay naging magulo at malabo
nawala... naglaho...
ang 'tayo' ay naging 'kayo' at ang 'ako' ay pinalitan mo ng 'siya'...

sa halip na kalimutan ka ay ayun, naaalala ka...
ang ngiti **** nagpapaligaya sa akin...
mga salita **** aking nalalasahan at nakakain (mahal kita, mahal kita)...
ang iyong matang nangungusap sakin na ito'y patawanin...
ang paghaplos **** parang malamig na simoy ng hangin...
ang iyong tinig na nagpapasaya sa aking damdamin...

ang dating pagmamahal na nagsusumiksik at umaapaw
ngayon ay nasa ilalim na ng lupa...
kung kaya't wag mag alala
nilatagan ko iyon ng dahon, maging ligtas sa anumang panahon... sa darating na mga taon...

ginugunita ang ala-alang lipas na...
parang tubig sa batis na umaagos palayo sa aking mukha...
na hanggang doon na lang ang kinaya...
wala na akong magagawa...
kung kaya't salukin na lamang ito at ipanghihilamos
upang magising at matauhan na ito'y matagal nang wala...
nakabaon na sa lupa...
McDo's commercial is really something lol.
JOJO C PINCA Nov 2017
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.”
― Eleanor Roosevelt

May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating.

Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik.

Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim.

Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay.

Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
Andika Putra Jul 2019
Yang jalang meloncat telah tiba & kita merangkak menjauh sutera & kau melihat pada selangkang merebak dedaunan riba.

Kini menjalin kepada alang-alang, merayu kepada segala buangan.

Yang terbuang kemudian terjerembab ke-Esa-an/ pertolongan/ makian/ gelak ketidak sudian.

Semua bajing meloncat-loncat kala malam tiba & aku tidak menemui dirimu menjalin asmara, pada bantal dan kerangka bunga & batok-batok kelapa bersumpah pernah bersimfoni di gedung tua bangka.

Katakan semua yang terlihat menemukan artinya, berbalik dan melenggok tiada suka. Aku merusak gelanggang samudera, dan menemukan orang-orang bercumbu di dalamnya.

O Gayung merambah kepada sujud-sujud La beruja. Melirik kepada hampa & tau kah, dirimu mencintai duka.

Semua manusia kemudian melambat

Gedung-gedung berselimut jas pekat
/kini duka melihat rembulan siang

Merajut benang & diam-diam melempar bebatuan.

3/7/19
Jun Lit Nov 2017
Matalinhaga ang kahapon,
ang nagdaang panahon:
kapeng mainit na pinalalamig, hinihipan
pero di malag-ok, nakakapaso sa lalamunan
Tila alon sa dalampasigan
itinataboy ng pampang
ngunit bumabalik ang mga ala-alang
pilit itinatapon, kinakalimutan.

Mga tagpong akala’y isang dipa lamang
tila ang pagitan
ng lupa at kalangitan
ngunit nang tatawirin na’y
bangin pala ang kailaliman
walang tulay na magdugsong
sa sanlibong katanungan
sa mga gumuhong moog
at nadurog na diyos-diyosan.

Sa sulok ng balintataw
isang paslit ang natanaw
tumatakbo’t humahabol, sumisigaw
tinatawag niyang “Tatay!”
iyong nakalagak, isang bangkay
sa kabaong na ipapasok, ihihimlay
sa nitsong pintado ng puting lantay
- labi ng aking amang hinagilap na suhay

Sa lamay ng patay,
ang kapeng barako ay buhay
bumubukal, walang humpay
maalab ang pakikiramay,
sawsawan ng tinapay
          Sa lamay ng patay
          nagsisikip man ang dibdib
          magkunwari’y kailangan
          nagdurugo man ang puso
          lakas-loob ang kaanyuan

Habang umaagos ang litanya
sa labì ng punong magdarasal
pumapatak ang ulan ng luha
walang puknat ang “Bakit?”, nag-uusisa
Hindi napapahid ng panyong pinipiga
ang hapdi ng sugat sa naulilang diwa
lalo’t ang bayaning inakala
ay pasang-krus pala ng inang dinakila

Matalinhaga sadya ang kahapong nagdaan,
pelikulang kulay sepya, kumupas na sa kalumaan:
Lumamig na ang inuming sa burol ay itinungga
Tahimik na silang nagtungayaw ng sumbat at sumpa
Sa malayo’y kumakaway ang palaspas ng payapa
Nagpahinga na rin ang ilaw na sa aki’y nagkalinga

Sumisilip sa alapaap ang impit na sinag
Naglalaho na ang mga bituin sa liwanag
ng unti-unting pagsabog ng araw na papasikat
At sa pagbangon, bagong umaga’y may pahayag

Gigisingin akong lubos, tila tunog ng gong
ng bagong-luto **** pagsalubong
Isang lag-ok muli, aasa, susulong
kung saan man hahantong . . .
To be translated as "Brewed Coffee IV"
Jun Lit Jan 25
Tinuruan po ninyo kami
kung paano magsalita at sumulat nang taas-noó
sa isang wikang inampon,
na hindi naman namin Ina.
Ang balumbon ng panuntunan
at talaan ng mga tanggap na kataliwasan
kabisadung-kabisado po ninyo
at ipinagpakasanay po ninyo sa amin,
buung-tiyagang inalagaan
ang mahiyaing mga buko
masikap na hinamon kami
araw-araw, at ang iyong tinig
hanggang ngayon sa diwa’y naririnig –
“Correct practice makes perfect!”
Higit pa sa mga tugmaan ng simuno at panaguri
Ang inyo pong mga aralin sa balarila, na tila gintong may-uri
Ay tinuruan ang mga batang puso, bata sa puso,
Ang mga malambot pang isip:
the malleable minds:
Bawat lalaki o bawat babae ay – “Every man or every woman is”
Pero
Lahat ng lalaki at lahat ng babae ay – “Men or women are”
Anuman – “regardless or irrespective”
Ng pinagmulan – “of beginnings”
Ay kailangang malaman:
1. May mga panuntunang dapat sundin.
          - at isinabuhay namin ang bawat sinabi mo,
          At hindi lang sa aming mga saknong at pangungusap
2. May mga taliwas o eksepsyon na dapat isa-alang-alang.
          - di-tuwirang tinuruan po ninyo kami,
          Kilalanin ang mga pagkakaiba-iba
          At ang mga hirap sa pag-aaral at pagsasalita ng Ingles
          Ay katulad lamang ng mga kahinaan ng mga tao
          At mga katangi-tanging pag-uugali ng aming mga kaibigan
3. Mabuting magpakadalubhasa sa balarila
          - Pero katapatan sa sarili at sa kapwa ang pinakadakila!

Kung kaya, ang mga aralin **** pinakamahalaga
higit pa sa maayos at pusturang pananamit at sapin sa paa
at mga ebanghelyo ng tamang paggamit ng mga salita, syntax,
at ibang hiyas lingguwistika
ay naghatid ng mabuting pagkamamamayan
at butil ng paano maging mabuting kaibigan
Ang mahusay ng pag-i-Ingles na aming natutunan
ay mga aral ng araw-araw na pamumuhay
Mga kayamanang walang katapat na perang kabayaran.
Translation into Filipino (Tagalog) of a poem I wrote last year entitled "Beyond Grammar [https://hellopoetry.com/poem/2958926/beyond-grammar/], in memory of our teacher in English Grammar, Ms. Araceli M. Katigbak, in The Mabini Academy, Lipa City (Batangas Province, Philippines).
Michael Joseph Nov 2017
Sa’yo ko unang narinig ang katagang “mahal kita”,
sa labi **** mapula at sa salitang
sinambit nang una tayong magkita
tag-ulan, sa ilalim ng tagpi-tagping ala-aala
“Mahal na mahal kita”.

mahirap at malabo ng mabuo ngunit sapat na ito
ang mga ala-alang kasama ko pag malamig
at ramdam ang paglampas ng hangin sa pinto
at sa anino **** palayo ng palayo

Ngunit nandito pa rin ako para sa’yo
dahil sa mga katagang mahal kita
at sa bawat paglipas ng oras
lagi kong nilalasap ang dati mo ng binigkas

Sa’yo ko unang narinig ang katagang “mahal kita”,
at mahal talaga kita, sapagkat ikaw lamang
wala ng dahilan pa, hanggang
(“Mahal, minahal kita’)
tapos na ang tag-ulan.
Lovely Seravanes Oct 2019
anino

oo isa kang anino
anino ng kahapon
kahapong pilit kung kinakalimutan
kinalimutan ngunit wari'y ikay napagkit.
napagkit sa puso't isipan
isipang di q alam
hindi ko alam qng bkt ikaw pa
ikaw pa na hindi para sakin
para sakin na nagmahal ng totoo

oo totoo
totoo at labis
labis at sobra
sobrang hindi ko napagtanto
napagtantong ako'y sinaktan mo ng lubusan.
lubusan **** iniwang luhaan
luhaan na dulot ng iyong pag-ibig na parang anino.
anino ng kahapong mahrap kalimutan.

dahil sa bawat paglimot q lalo kitang naa-alala.
ala-alang sa anino lamang nakikita...

dahil ikaw at ako ay isang anino
aninong hindi pwdng mahawakan ng sinuman
Sa bawat patak ng luha
May bahid ng lungkot at saya
Lungkot dahil tayo ay wala na
Saya dahil alam kong masaya ka na

Siguro ay makikita pa rin kita
Sa aking panaginip at alaala
Lahat ng lungkot at saya
Ay nakatanim sa aking puso at isipan

Ang apoy sa kandila ay aking hinipan
Kasabay nito ang ating mga alaala
Na balang araw ay lilisan
Kasabay kong ibabaon sa lupa
Ang sakit na nadarama
Na hindi na mawawala

Hindi pa rin matanggap iyong pagalis
Nanglalamig ang aking pawis
Ang mukha ko'y hindi maipinta
Dahil sa ala-alang iniwan mo sinta
MR Jun 2019
Sa isang madilim na kuwarto,
ako’y tila mahinhin at ang mga mata’y nakasarado. Nakahiga lamang at kalmado habang nakabalot sa kumot at tila binabangungot ng mga ala-alang ‘di ko malimot-limot nang iwan mo ako. Ang mga ala-alang ito’y kung makapang-asta saking isipa’y parang nagliliyab na apoy na pumapaso sa mga magagandang damdamin kong tila naitataboy.

Ngunit ngayon, tila nawala ang nagliliyab na apoy nang nalalampasan ko na ang lungkot, at tuluyang bumabangon at nililimot  ang mga ala-ala ng kahapon, sapagkat alam ko na ang mga masasamang kahapon ay ‘di pa ang dulo at hadlang upang ‘di ako makabangon.
Mary Coleen Dec 2017
Kaniadtong mga bulan nga migo ra tika,
Kalipay na nako ang maka istorya ta.
Sa mga adlaw nga imo ra ko awayon,
Akong kalag nag agik-ik sa ilalom.

Sa mga oras nga ikaw galisod,
Kahinumdom ba ka nga naa ra ko?
Nitulo akong luha para nimo,
Ug misakit akong dughan alang kanimo.

Basin sakto gyud nga sa sinugdanan,
Diha ra maayo ang mga katawhan.
Sa mga tawag nato nga nagpainit sa dughan,
Ni abot ta ani karon nga murag gi kuriskurisan.

Oo, gihigugma nato ang usa'g usa,
Gugma nga lisod na pangitaon aning panahona.
Pero kining gugma nato akong gi pas-an,
Sama kang Atlas nga gi pas-an ang kalibutan.

Dili ko gusto mupalayo kanimo, langga,
Apan ang kasakit di na nako kaya --
Higugmaon nalang tika sa layo,
Ikaw akong pangandoy, ug ikaw ako i-ampo.
Jo Organiza Sep 2019
Ikaw ang bugtong babaye na akong gipanguyaban,

Apan ako nalang sad kini gipugngan,

Kay dili ako ang pusta sa imong mga ginikanan,

Inig hapak sa oras sa tungang gabii,

Paghulat sa gawas, aduna ako'y ganahan isulti,

Ug ipahayag akong ginakumkum na mga balak,

Sa kamingaw ug kangitngit sa gabii,

Ipaabot tanan ang gusto natong ipangsulti,

Kitang duha magdungan ug tagak,

wa'y pulos atong hinilakay ug hagakhak,

Kining akong balak alang lang gyud kanimo,

Apan kung ako kita'y masakpan sa mama nimo,

Magbulag ta,

kay wa ta'y mahimo kung 'di magdamgo.
Tungkol kini sa lalake na nangandoy sa usa ka babaye,
apan wala siya kini sugti sa ginikanan sa babaye.

No personal chuchu involved ha HAHAHAHASHA
****-zip-bang shenyang ang;
Mang mangue flang hang prang pang;
Pinang lalang unhang kang youth defang khang;
Marang schlang gang wolfgang ying-yang xuanzang.
Klang sea get wrang.

Sang tsang li-kang gangue langues.
Thang drang crang tang harangue sprang zhang shang siang whang strang hang verdinsgang chuang;
Brang lang nang bhang xiaogang mahuang durang huang.
Hange hsiang und;

Zang rang kuomintang ourang section gang hang.
Krang pahang boomerang fang guilt;
Spang gang;
Hangsang xinjiang tunkelang slang tangue nanchang clang chang bangue vang ziyangbaoguang hwang pang the tsiang alang dang ylang-ylang.

Tang liang.
Overhang langue pyongyang.
Cangue sangh mustang stang frang yang lange kukang farang **** care sturm t'ang;
Zamang drang chiang road a jang;

— The End —