#ulan
ang mabagal na takbo ng ambon
'tila ba ay may ibang pahiwatig
katawan ay unti-unting inahon
sapagkat sayong mata ay naantig.
sa bilis ng bugso ng bagyo
na nagpaikot sa aking tingin,
kusang pumunta patungo sayo
at sa balikat mo ako ay 'yong diniin.
mumunting butil ng luha ang umagos
habang yakap ang tanging inalay.
naisin mang sumigaw ngunit paos
tanging sa hawak mo lamang ako hihimlay
kaya't sa huling patak ng rumaragasang ulan,
hinanap kita pero huli na ang lahat.
para kang tubig ambon na sa akin lamang dumaan,
matamis sa una ngunit sa huli'y umalat.
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 8:49 PM UTC
Ang ulan ang tanging makakapagsabi
Na ikaw lang ang aking iniibig
Ito rin ang tanging nakakasaksi
Sa ating lubos na pagmamahalan
Tinamaan na nga ng iyong kidlat
Nananalangin sa tuwing bumubuhos
Tangayin sana ng hangin ang mga halik
Na s'yang inaasam ng ating mga labi
Maramdaman sana ang mga haplos
Na ‘di kayang ipaabot ng ating palad
Pananabik ay lalo lamang tumitindi
Kahit ilan pang bagyo ang dumaan
Maghihintay kahit ga'no katagal
Kung makikita pagtila'y bahaghari
At sa dulo nito'y ikaw
Nov 13, 2020
Nov 13, 2020 at 12:39 PM UTC
umuulan nanaman pala.
paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik.
umuulan nanaman pala.
kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako.
umuulan nanaman pala.
maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan.
sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot.
pero teka lang muna—
umuulan nanaman pala.
'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala.
huwag naman sana dahil—
dahil—
maaalala na naman kita.
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
naglalaro ang maliliit na alon
sa batuhan
kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog
sa kalagitnaan
tinatangay ng mapagbirong hangin
hanggang sa ulap
lumilikha ng kislap at palakpak
naroon lang
ang unos
ang kinatatakutang delubyo
sigwa
pinagsamang ingay at katahimikan
magkatipan
bawat isa ay nagkakaisa
paikot
pabulusok
ang mababangis na luha
kanyang dinadala
kasunod ay payapang umaga
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 11:35 PM UTC
Malarosas **** labi't matamis **** ngiti,
Maari bang masilayan ko sa bawat sandali?
Ang sining ng kagandahan **** walang kapantay,
Maari bang pagmasdan ko habang buhay?
Sa bawat minuto, bawat sandali,
Makapiling ka o sinta ay ang aking mithi.
Kung maari maialay sayo ang tala at buwan,
Madama mo lang ang pag ibig ko sayong walang kariktan.
Walang hanggan, magpakailanman..
Sa pagsikat ng araw sa silangan at paglubog nito sa kanluran..
Sa isipan ko'y ikaw at ikaw lamang
Ang puso ko'y sayo't sayo lang ilalaan.
Malabis man hingin ka sa maykapal
Hindi mag aatubili pagkat ikaw ay aking mahal..
Na sana ikaw ang ulan ng langit at ako ang lupa ng mundo.
Mahulog ka man ay ako't ako ang siyang sasalo.
Ngunit kung hindi mo kaligayahan ay hindi ipagpipilitan,
Hindi dadamhin kahit iyo mang masaktan..
Mahal kita ibig ko lang iyong malaman..
Kahit pa itong sandali ay iyo ng paalam.
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 4:06 PM UTC
hindi ko na mabilang
kung ilang beses na ako
nabasa sa ulan
may mga panahong
dahil sa aking katangahan
biglang bumuhos ang
napakalakas na ulan
may mga pagkakataong
sinasadya din magpaulan
wala gusto ko lang
kailangan ba laging
may dahilan?
simula nang araw ay
makulilim na langit ang bungad
ang payong na isinantabi
pagdinila ko'y walang ulan
na nangyayari
nagbibiro na naman ang langit
sa panahong gusto kong magbabad
at maglakad sa ilalim ng ulan
hindi lumapat sa tuyong lupa
na siyang aking apak
Jul 29, 2019
Jul 29, 2019 at 12:13 AM UTC
Nakikinig sa himig ng ulan
Habang ginawa ang ika-isang daan.
Ganito ba talaga ang magmahal
O ako lang 'tong hangal?
Pinilit ibalik ang bagay na wala na
Dahil akala ko pwede pa.
Sana'y madinig nang langit
Ng tuluyang mawala ang sakit.
Oct 9, 2018
Oct 9, 2018 at 12:34 AM UTC
Heto na naman,
Panahon ng tag-ulan,
Sakit sa ulo't katawan,
Damdamin at karamdaman.
Basang puno't halaman,
Basang kumot na pinunasan,
Pumapatak na naman,
Ang pag-ibig at tubig-ulan.
Heto na naman,
Sipon ko'y balik-balikan,
Luha ko'y 'di mapigilan;
Simula na ng buwan,
Na masakit ang ulo't isipan,
Masakit ang puso't lalamunan,
Pagkat ako'y iyong iniwan,
Sa gitna ng ulan.
Jul 12, 2018
Jul 12, 2018 at 12:51 PM UTC
Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata
Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga
Umaasang, balang araw
Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding
maiibsan
Ngunit
Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan
Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan.
Pero tama na.
Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan.
Panahon na para ito’y labhan.
Mar 7, 2018
Mar 7, 2018 at 6:21 AM UTC
Halika na, tara na
Hayan at giniginaw ka na
Nanginginig ang katawan
Habang ang mata'y pilit pinupunasan
Halika na, tara na
Hindi mo na kailangang itago pa
Pait na nadarama
Kay tagal nang binaon sa alaala
'Di na rin kasi kayang itago ng ulan
Bawat luhang naglalaglagan
Kaya't halika na, tara na
Sa aking payong, ikaw ay sumilong na
Hayaan mo na ang nakaraan
Sabay na lang nating bagtasin ang kasalukuyan.
Aug 5, 2017
Aug 5, 2017 at 5:00 AM UTC
Umiiyak nanaman ang langit
habang ako'y narito, naiinggit.
Gusto ko rin sanang lumuha
ngunit mga mata ko'y pagod na.
Jul 16, 2017
Jul 16, 2017 at 3:16 AM UTC
Nagsimulang pumatak ang ulan
Mula sa maitim na ulap at kalangitan
Binuksan ko ang aking payong
Upang mula sa ulan ay sumilong
Aking kapote ay isinuot
Upang damit ko'y manatiling tuyot
Naglakad lamang ako ng patuloy
Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy
Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa
Dahil sa kapote at payong na aking inihanda
Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na,
Naglalakad sa gitna ng baha
Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan
Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan
Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon,
Sa huli ay hindi na ako makaahon.
*Kailan ba itong baha huhupa?
Kailan ba itong ulan titila?*
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 8:50 AM UTC
Ikaw yung unang ulang bumuhos
Pagkatapos ng mahabang tagtuyot.
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 9:35 AM UTC
*Ulan ulan
Bakit ka ganyan
Talaga bang iyong paglalaruan
Ang aking nararamdaman
Ulan ulan
Tama na yan
Patuloy lang tayong masasaktan
Subukan naman natin ang pagtahan*
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 12:24 AM UTC
Siya ay parang ulan
Kay tagal **** hinintay
Sa panahon ng tag init,
Na sa pag dating nito
Ay maiibsan ang sakit
Na dala ng sunog
Sa iyong katawan.
Na dala ng init
Na nang gagaling sa kaniyang mga halik.
Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib
Pero siya padin ang iyong hinihimig.
Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo.
Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan.
Umaasang na siya'y iyong mahahawakan.
Pero wag kang magpaka tanga.
Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya.
Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan
Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari,
Siya ay pangpataba ng lupa.
Wag kang maging hadlang,
Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan.
Pero wag kang magalala.
Hindi ko ba nasabi sa iyo
Na ikay isang puno,
Na paparating na ang tag sibon.
At ngayon mo lang mapagtatanto
Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga,
"Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho"
"Halika tayo'y muling mag simula."
Aug 9, 2015
Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC