#tricycle
i’m awakened by the
climb of the chime of your
mirror bell as you zip
above me like the shadows
of the golden metal that echo
in my ear.
but it seeps so strangely under
your clenched fists, as i watch
you pedal and ascend
one knee after another,
as sweat condenses on the
handles, and streamers sputter in the wind.
all i recognize you feel is blur,
and the substance we need
to pedal, fill your mouth and
choke muscle and tendon,
as our cartilage crammed turbines rise and fall
like the pant of your lung as you tricycle
away from the choker covalently
bonded to the first of all that matters.
yet we giggled - we snorted,
while printing the memory
on your chip as the disc swerved away.
rue had let you run over my
toes with our red.
you rose and fell over
the unseen ivory bones; and i pleaded for
a motion of cyclical squeeze more
potent than a chip and a
wheel gone awry.
such as our disc shattered
in two, i stooped on our
step with palm under arch,
limp from the stubs of nails
that bled out like thorn bush
creaking to the zip code that a
tricycle is no bicycle when one
wheel decides to drift away.
Apr 16, 2015
Apr 16, 2015 at 12:59 PM UTC
Nagsimula ang ating kabanata noong tayo'y nagkakilala
Sa iisa paaralang ating pinagmulan ngunit kahit kailan 'di nalaman ang pagkakakilanlan
Ano nga ba ang pangalan mo?
Binibining nakaupo sa likuran ng tricycle na ito.
Hindi ko man alam kong paano ako nahulog sa iyo
Masaya na akong makita ka't pagmasdan kahit nasa likuran mo lamang ako
Tela manhid ka man at saradong mga libro
Ang mga mata **** kahit ilang titig ko, hinding-hindi ko mababasa ang nilalaman nito.
Ika'y kakaiba, sa mga kababaihang sa akin ay nais mag pasamantala
Bibihira ka mang ngumiti
Isa ka namang anghel na may inosente't maamong— paraluman
Hindi makabasag pinggan at napaka pino
Walang duda na kahit sino ay magkaka interes sa iyo.
Hindi sapat ang salitang "maganda"
Sapagkat ika'y kakaiba, wala pang isang kisapmata.
Mailap ka man,
Kapag ika'y tumingin tela ako'y nasa alapaap.
Ang sarap sa pakiramdam na kailanman ay hindi ko makakalimutan
Kahit na dumaan man ang mga panahon na ang mga titig ko'y iyong makalimutan.
Hindi ko man kayang sabihin at tanungin ang pangalan mo
Sana naramdaman at nababasa **** may kakaiba sa mga tingin ko
Kahit na hindi sigurado na ikaw sa aki'y interesado; hindi pinapansin ang aking pagpa-papresko
Saksi naman ang tambutso't lilim ng akasya kung saan ang tricycle'y nakaparada
Kung gaano ang aking mga mata'y hindi kuma kawalang pag aralan ang maamo **** pagmumukha
Na hindi mawaglit sa aking isipan.
Dumaan man ang panahon
Na tayo'y di na muling pagtagpuin ni kapalaran.
Ika'y ala-ala na lamang sa unang pag ibig na sumibol sa aking murang isipan.
Feb 22
Feb 22, 2026 at 5:58 AM UTC