Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
#relaity
Mas mabuti pang ilibing Kaysa maligaw Mas mabuti pa nakikita ang sarili sa ilalim Kaysa hindi makita ang sarili kahit kailan Oo nga't ako ang naghukay ng lupa, Ako itong kusang pumasok. Ako ang naglibing sa sarili ko. Ngunit sinipa mo ako paloob. Tinabunan mo ng lupang mas marami pa kaysa nararapat. Sila itong nagpatong ng limang malalaking bato. Paniguradong wala na akong aahunan. Paniguradong hindi na ako makakabangon s apagkakamatay. Hindi pa napanatag at may ahas na pinagpilitan. Ipasok, gumapang, pinagsiksikan. Tinabihan ako, hinalikan Inikot ang ulo at dahan dahang pinalibutan ang aking leeg. Hindi ako lumalaban, hindi ako pumalag. Hanggang kailan niyo papatayin ang namatay na? Hanggang kailan niyo didiligan ng dugo ang lupang basa? Hanggang kailan ako mamamatay? Svelte Rogue
0
Apr 30, 2016
Apr 30, 2016 at 6:55 AM UTC
Manhid
In movies you see there is a person, Emerged in water, Surrounded by darkness and Captivated by the silence. You see they're drowning, You can hear them Desperately Taking their last and final breath But are greeted by water instead of oxygen. You know they're dying And so do they. But in a miraculous change of events A hand comes down to save them Or they're awoken from their nightmare. This is my situation. I'm emerged in life, Surrounded by hate And captivated by the sadness. I can see I'm not getting better. I can feel myself Desperately looking for my happiness.  Instead I'm greeted by loneliness. I know I'm dying, So does everyone else. But this is reality; not a movie. There are no miracles. No ones going to reach out their hand and save me, I'm a life not worth saving. How can I wake up from a nightmare When my life is one? ( K R W)
0
Jun 25, 2015
Jun 25, 2015 at 5:09 AM UTC
Drowning