#pangako - Hello Poetry

Kung ikalulugod mo at ako'y pagbibigyan at iyong tatanggapin ang aking pag-aalay. Ang buong kagalingan ko'y iyong maasahang ihahandog sa yapak mo aking Paraluman. Hindi ko maibigay sa'yo ang katiyakang sa iyong mangingibig ako'y nakakalamang. Ngunit maasahan **** ang hangaring dalisay ay walang makakadaig kahit sino pa man. Nababatid kong ikaw ay may pinipithaya, kung gawing panukat ko'y aking kinabahagya. Ngunit kung papalaring lilingunin mo Sinta'y hindi ko sasayangin ang matatamong tuwa.

0

Sep 6, 2020

Sep 6, 2020 at 8:32 AM UTC

RLCanoy11

Pangakong Handog

Kung ikalulugod mo at ako'y pagbibigyan at iyong tatanggapin ang aking pag-aalay. Ang buong kagalingan ko'y iyong maasahang ihahandog sa yapak mo aking Paraluman. Hindi ko maibigay sa'yo ang katiyakang sa iyong mangingibig ako'y nakakalamang. Ngunit maasahan **** ang hangaring dalisay ay walang makakadaig kahit sino pa man. Nababatid kong ikaw ay may pinipithaya, kung gawing panukat ko'y aking kinabahagya. Ngunit kung papalaring lilingunin mo Sinta'y hindi ko sasayangin ang matatamong tuwa.

12

Palagi ka na lamang nagdududa sa t'wing iyong nakikitang ako'y may kasama Mahal ko, hindi mo kailangang mag-alala Sapagkat ang pag-ibig ko sa iyo ay sing init ng naglalagablab na apoy Titiyakin kong hindi ka na muling mananaghoy Madalas **** itanong sa akin kung nagsasawa na ba ako Mahal ko, tanggalin mo ang "nagsa" sapagkat ikaw ang gusto kong maging "asawa" Madalas mo ring itanong sa akin ; "sa aming dalawa ng nakaraan mo at ako sino'ng mas nagustuhan mo?" Mahal ko, 'wag mo akong papipiliin sa dalawa dahil sa huli kahit sino pa sila ikaw at ikaw lang ang nag-iisa. At kung pilit pa tayong paglayuin ng mga tao, tandaan mo ang nag-iisang pangako ko Tumingin ka sa itaas at bilangin mo muna kung ilan ang mga kumikinang na tala sa madilim na kalangitan Pagkatapos ay maging dalawa muna ang buwan saka kita iiwanan.

0

Jul 15, 2020

Jul 15, 2020 at 1:41 AM UTC

anjeralopez

Bilangin ang mga tala at maging dalawa muna ang buwan

Palagi ka na lamang nagdududa sa t'wing iyong nakikitang ako'y may kasama Mahal ko, hindi mo kailangang mag-alala Sapagkat ang pag-ibig ko sa iyo ay sing init ng naglalagablab na apoy Titiyakin kong hindi ka na muling mananaghoy Madalas **** itanong sa akin kung nagsasawa na ba ako Mahal ko, tanggalin mo ang "nagsa" sapagkat ikaw ang gusto kong maging "asawa" Madalas mo ring itanong sa akin ; "sa aming dalawa ng nakaraan mo at ako sino'ng mas nagustuhan mo?" Mahal ko, 'wag mo akong papipiliin sa dalawa dahil sa huli kahit sino pa sila ikaw at ikaw lang ang nag-iisa. At kung pilit pa tayong paglayuin ng mga tao, tandaan mo ang nag-iisang pangako ko Tumingin ka sa itaas at bilangin mo muna kung ilan ang mga kumikinang na tala sa madilim na kalangitan Pagkatapos ay maging dalawa muna ang buwan saka kita iiwanan.

13

Halika't dumako tayo — Uunahan na kita — hindi ito isang paraiso Ito ay lugar kung saan maraming hindi natupad na pangako Lugar kung saan maraming iniwan, sinaktan at pinangakuan — Ngunit sa huli, hindi rin pala kayang panagutan. Natanaw ko mula sa labas ang malakas na pagbuhos ng ulan Narito ako sa loob ng isang silid na hindi ko maipaliwanag kung papaanong ako'y napunta dito Napatingin ako sa paligid at mga taong narito Lahat sila'y nakaitim katulad ng suot kong bestida Marami sa kanila'y nakatingin mula sa bintana Nakatayo lamang ako sa gitna May isang babaeng nasa harap ng pintuan na animo'y may sasalubunging bisita. Lumapit ako ng kaunti at tama nga! Abot tenga ang kaniyang ngiti habang sinasalubong ang taong hinihintay niya Kitang kita sa mga mata ng dalawang taong ito na mahal nila ang isa't isa Siguro'y naghintay ng kay tagal na panahon ang dalaga upang masilayan muli ang mahal niya — tuluyan na silang umalis bitbit ang kanilang ala-ala. Napansin ko kanina ang pag-iba ng kaniyang suot na damit Na dati ay kulay itim ngayo'y kulay puti. Mabuti pa sila'y parehong nakapaghintay Iyong ibang naririto ay magpahanggang ngayon ay wala pa ring mahintay— May naghahanda na para sa panibago, may sumuko na at nawalan ng pag-asa, may tanggap na at handa ng magparaya, at syempre mayroon pa ring mga taong umaasa at naniniwala. Kanina'y nagtataka ako kung bakit ako nandito, hindi ko alam na kabilang pala ako sa mga taong pinangakuan ngunit hindi kayang panagutan Kabilang pala ako sa mga taong umaasa at naniniwala kahit napakaimposible at sobrang labo na Lumapit sa akin ang isang lalake na tantya ko'y kaedad ko lamang Isa rin pala siya sa mga taong "tanggap na at handa ng magparaya" Tinanong niya kung pwede daw ba siyang makipagkaibigan Mabilis lamang niyang nakuha ang aking atensyon at mula no'n — sinabi ko sa aking sarili, handa na akong maniwala at magmahal muli Ngayong kami'y handa na upang magpalaam sa aming mga nakasama Malapit na kami mula sa pintuan habang magkahawak kamay at nakangiti sa isa't isa Sabay ang paghakbang ng aming mga paa Sabay din naming naririnig ang malakas na pagtibok ng aming puso dulot ng kaba Sa malayo, natanaw ko ang isang lalakeng may hawak na bulaklak at panyo Biglang tumigil ng saglit ang pagtibok ng aking puso, at tumigil ang paggalaw ng aking relo. Napahigpit ang hawak niya sa akin habang ako'y naguguluhan sa aking damdamin. Narito ngayon sa harap ko — ang lalakeng hinintay ko ng taon Iniabot niya sa akin ang bulaklak at panyo Aalis na sana siya ngunit mabilis kong binitawan ang kamay na hawak ko at hinigit ko ang kaniyang suot na polo Humarap siya at inalis niya ng dahan dahan ang kamay ko sabay sabing, "Patawarin mo sana ako dahil pinaghintay kita ng mas matagal kaysa sa ipinangako ko. Dumating pa rin ako kahit na alam kong maaaring nakatagpo ka na ng ibang magmamahal sa iyo. Ayos lang ako 'wag kang mag-alala maging masaya sana kayong dalawa." Akala ko'y handa na ako para sa "panibago" ngunit heto ako, Ako naman ngayon ang hindi tutupad sa pangako Ako naman ngayon ang bibitiw sa mga hawak ng taong akala ko'y mahal ko Ako naman ngayon ang mananakit ngunit hindi ito ang intensyon ko Babalik na muli siya sa lugar na minsan kaming nagkasama Sana'y sinigurado muna ang nararamdaman kung tunay ba Lumipat ako sa ibang lugar suot ang aking itim na bestida Ngunit hindi na siya ang kasama Lugar kung saan may nangako ngunit hindi tinotoo Lugar kung saan maraming walang kwentang tao na nagbitiw ng walang kwentang pangako.

0

Jul 14, 2020

Jul 14, 2020 at 1:44 AM UTC

anjeralopez

Walang kwentang pangako

Halika't dumako tayo — Uunahan na kita — hindi ito isang paraiso Ito ay lugar kung saan maraming hindi natupad na pangako Lugar kung saan maraming iniwan, sinaktan at pinangakuan — Ngunit sa huli, hindi rin pala kayang panagutan. Natanaw ko mula sa labas ang malakas na pagbuhos ng ulan Narito ako sa loob ng isang silid na hindi ko maipaliwanag kung papaanong ako'y napunta dito Napatingin ako sa paligid at mga taong narito Lahat sila'y nakaitim katulad ng suot kong bestida Marami sa kanila'y nakatingin mula sa bintana Nakatayo lamang ako sa gitna May isang babaeng nasa harap ng pintuan na animo'y may sasalubunging bisita. Lumapit ako ng kaunti at tama nga! Abot tenga ang kaniyang ngiti habang sinasalubong ang taong hinihintay niya Kitang kita sa mga mata ng dalawang taong ito na mahal nila ang isa't isa Siguro'y naghintay ng kay tagal na panahon ang dalaga upang masilayan muli ang mahal niya — tuluyan na silang umalis bitbit ang kanilang ala-ala. Napansin ko kanina ang pag-iba ng kaniyang suot na damit Na dati ay kulay itim ngayo'y kulay puti. Mabuti pa sila'y parehong nakapaghintay Iyong ibang naririto ay magpahanggang ngayon ay wala pa ring mahintay— May naghahanda na para sa panibago, may sumuko na at nawalan ng pag-asa, may tanggap na at handa ng magparaya, at syempre mayroon pa ring mga taong umaasa at naniniwala. Kanina'y nagtataka ako kung bakit ako nandito, hindi ko alam na kabilang pala ako sa mga taong pinangakuan ngunit hindi kayang panagutan Kabilang pala ako sa mga taong umaasa at naniniwala kahit napakaimposible at sobrang labo na Lumapit sa akin ang isang lalake na tantya ko'y kaedad ko lamang Isa rin pala siya sa mga taong "tanggap na at handa ng magparaya" Tinanong niya kung pwede daw ba siyang makipagkaibigan Mabilis lamang niyang nakuha ang aking atensyon at mula no'n — sinabi ko sa aking sarili, handa na akong maniwala at magmahal muli Ngayong kami'y handa na upang magpalaam sa aming mga nakasama Malapit na kami mula sa pintuan habang magkahawak kamay at nakangiti sa isa't isa Sabay ang paghakbang ng aming mga paa Sabay din naming naririnig ang malakas na pagtibok ng aming puso dulot ng kaba Sa malayo, natanaw ko ang isang lalakeng may hawak na bulaklak at panyo Biglang tumigil ng saglit ang pagtibok ng aking puso, at tumigil ang paggalaw ng aking relo. Napahigpit ang hawak niya sa akin habang ako'y naguguluhan sa aking damdamin. Narito ngayon sa harap ko — ang lalakeng hinintay ko ng taon Iniabot niya sa akin ang bulaklak at panyo Aalis na sana siya ngunit mabilis kong binitawan ang kamay na hawak ko at hinigit ko ang kaniyang suot na polo Humarap siya at inalis niya ng dahan dahan ang kamay ko sabay sabing, "Patawarin mo sana ako dahil pinaghintay kita ng mas matagal kaysa sa ipinangako ko. Dumating pa rin ako kahit na alam kong maaaring nakatagpo ka na ng ibang magmamahal sa iyo. Ayos lang ako 'wag kang mag-alala maging masaya sana kayong dalawa." Akala ko'y handa na ako para sa "panibago" ngunit heto ako, Ako naman ngayon ang hindi tutupad sa pangako Ako naman ngayon ang bibitiw sa mga hawak ng taong akala ko'y mahal ko Ako naman ngayon ang mananakit ngunit hindi ito ang intensyon ko Babalik na muli siya sa lugar na minsan kaming nagkasama Sana'y sinigurado muna ang nararamdaman kung tunay ba Lumipat ako sa ibang lugar suot ang aking itim na bestida Ngunit hindi na siya ang kasama Lugar kung saan may nangako ngunit hindi tinotoo Lugar kung saan maraming walang kwentang tao na nagbitiw ng walang kwentang pangako.

56

Sinakluban man ng langit at lupa Tinapangan ko pa ring tumindig. Aakuin ko ang aking ipinangakong 'Yaring buhay ko ay 'di pasusupil sa dilim -RL

0

Apr 17, 2020

Apr 17, 2020 at 4:44 AM UTC

Rena_LB

S T A Y

Sinakluban man ng langit at lupa Tinapangan ko pa ring tumindig. Aakuin ko ang aking ipinangakong 'Yaring buhay ko ay 'di pasusupil sa dilim -RL

5

isang taon, isang tao; ang nag-isa, 'di mag-iisa.

0

Sep 23, 2019

Sep 23, 2019 at 1:56 AM UTC

randell-quitain

pangako

isang taon, isang tao; ang nag-isa, 'di mag-iisa.

4

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

0

Sep 27, 2018

Sep 27, 2018 at 11:47 PM UTC

august28

Ikaw lang, (Pangako)

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

25

Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.

0

Jun 4, 2018

Jun 4, 2018 at 9:36 AM UTC

mvrkxvixv

Dieciocho (Eighteen)

Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.

36

Alam mo ba may panahon akong gustong gusto kong matutong magmahika, yung bang isang abracadabra ko lang nandito kana. nandito ka. Hindi ko maipinta, segundo, minuto, oras ikay gusto lagi kasama. Alam mo ba napawow ako sa sobra **** ganda, kaso natatakot ako na baka sa isang araw magmagic ka at bigla ka nalang mawala na tila ba'y alabok at bula. Syempre pangako sayo, hinding hindi ko hahayaan na mawala ka, hahanapin kita kahit saan, mabisto lang kita. Mahal, wag ng tumakas pa. Dito ka nalang sa piling ko sinta. Pagmamahal ay buo, di na makukulangan pa. Sayo'y wala ng hihigit pa. Kaya wala ng paligoy ligoy pa, Mahal na kita.

0

May 25, 2018

May 25, 2018 at 9:24 AM UTC

Hunyo

Wow magic

Alam mo ba may panahon akong gustong gusto kong matutong magmahika, yung bang isang abracadabra ko lang nandito kana. nandito ka. Hindi ko maipinta, segundo, minuto, oras ikay gusto lagi kasama. Alam mo ba napawow ako sa sobra **** ganda, kaso natatakot ako na baka sa isang araw magmagic ka at bigla ka nalang mawala na tila ba'y alabok at bula. Syempre pangako sayo, hinding hindi ko hahayaan na mawala ka, hahanapin kita kahit saan, mabisto lang kita. Mahal, wag ng tumakas pa. Dito ka nalang sa piling ko sinta. Pagmamahal ay buo, di na makukulangan pa. Sayo'y wala ng hihigit pa. Kaya wala ng paligoy ligoy pa, Mahal na kita.

13

Nang ikaw ay aking nakilala Buhay ko ay sadyang nag-iba, Sa lambing mo at pagiging maalaga Mundo ko ay lalong sumaya... Paano ko sasabihing gusto na kita Kung ako naman etong nangangamba, Kung malaman mo aking nararamdaman Baka ako naman ay iyong iwanan... Natutuhan na kitang ibigin Ako pa kay ay muling mapansin Magawa mo kayang ako'y mahalin At sabihin **** "ako'y sayo at ika'y sa akin"... Handa na akong ika'y makasama Basta makapiling ka aking sinisinta, Pagkat ang mabuhay sa mundo ng wala ka, Labis kong pagsisisihan at di ko makakaya. ©2016 John Vincent Obiena. All rights reserved.

0

Aug 27, 2017

Aug 27, 2017 at 6:21 AM UTC

JVinciiCode

Ako'y sa'yo at ika'y sa akin

Nang ikaw ay aking nakilala Buhay ko ay sadyang nag-iba, Sa lambing mo at pagiging maalaga Mundo ko ay lalong sumaya... Paano ko sasabihing gusto na kita Kung ako naman etong nangangamba, Kung malaman mo aking nararamdaman Baka ako naman ay iyong iwanan... Natutuhan na kitang ibigin Ako pa kay ay muling mapansin Magawa mo kayang ako'y mahalin At sabihin **** "ako'y sayo at ika'y sa akin"... Handa na akong ika'y makasama Basta makapiling ka aking sinisinta, Pagkat ang mabuhay sa mundo ng wala ka, Labis kong pagsisisihan at di ko makakaya. ©2016 John Vincent Obiena. All rights reserved.

17

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

0

Dec 3, 2015

Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC

agdrft

Pangako

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

21

Sabi mo tayo Sabi mo hanggang dulo Sabi mo pangako Pero bakit ganito Iniwan mo ako

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 10:19 PM UTC

nstlnn

Pangako

Sabi mo tayo Sabi mo hanggang dulo Sabi mo pangako Pero bakit ganito Iniwan mo ako

5

Isang araw nang matanong kita Mahal mo ba talaga Isang tulad kong di naman masaya Nakakagulat pa nga't nandyan ka Laging nasa tabi Na kahit umaga man o gabi Pinapasaya ako Mga matang inakip ang buong isipan ko Kaakit akit na salita binitawan mo Nang di mo napapansi'y Madalas kitang isipin Kaylan ma'y di nagbago Pangakong tinago Mga kasalanang naglalaho Unti unting nagagago ng tadhanang di natin mabago-bago kaylangan bang pahirapan bago makuha ang gusto katulad ng simpleng pagharap sayo marinig ang salitaang oo o ano mang salitang pwedeng makuha Para masagot mo ng totoo

0

Nov 23, 2015

Nov 23, 2015 at 3:41 AM UTC

frienthus

Totoong kaylangang malaman

Isang araw nang matanong kita Mahal mo ba talaga Isang tulad kong di naman masaya Nakakagulat pa nga't nandyan ka Laging nasa tabi Na kahit umaga man o gabi Pinapasaya ako Mga matang inakip ang buong isipan ko Kaakit akit na salita binitawan mo Nang di mo napapansi'y Madalas kitang isipin Kaylan ma'y di nagbago Pangakong tinago Mga kasalanang naglalaho Unti unting nagagago ng tadhanang di natin mabago-bago kaylangan bang pahirapan bago makuha ang gusto katulad ng simpleng pagharap sayo marinig ang salitaang oo o ano mang salitang pwedeng makuha Para masagot mo ng totoo

22