#pagod - Hello Poetry

Huminga Huminga Huminga Marinong napadpad sa kawalan Na ang layag sana'y tungo sa kalayaan Ngunit napagod Kaya inanod Sumikad ng mabilis at baka ika'y masilo Huwag kang papahuli dahil ika'y solo Sa gitna ng kawalan ika'y sumulong Sapagkat marino,walang tutulong Sarili ay paalpasin sa pagtangis Kumawala sa nangangambang wangis Iwaksi ang lumbay Sa indayog ay sumabay Marino,huwag kalimutang ika'y buhay Hagupit lamang ito ng pagsasanay Maglayag at umalis sa kulungan Pumaroon kang muli sa KANYANG kanlungan Huminga ka at Magpahinga

0

Aug 19, 2021

Aug 19, 2021 at 10:54 PM UTC

HerenaRosas

Ang Marino at Ang Lumikha ng Karagatan

Huminga Huminga Huminga Marinong napadpad sa kawalan Na ang layag sana'y tungo sa kalayaan Ngunit napagod Kaya inanod Sumikad ng mabilis at baka ika'y masilo Huwag kang papahuli dahil ika'y solo Sa gitna ng kawalan ika'y sumulong Sapagkat marino,walang tutulong Sarili ay paalpasin sa pagtangis Kumawala sa nangangambang wangis Iwaksi ang lumbay Sa indayog ay sumabay Marino,huwag kalimutang ika'y buhay Hagupit lamang ito ng pagsasanay Maglayag at umalis sa kulungan Pumaroon kang muli sa KANYANG kanlungan Huminga ka at Magpahinga

20

Pagtulog na lang ang pahinga Pag gising, ikaw ang laman ng isip, ngunit Pagkapikit ng mga mata Pag-ibig mo pa rin ang hanap sa panaginip. Sa gabi'y isang bangungot; Sa araw'y malabong imahinasyon Samantalang ang pinakamasalimuot— Sabik akong magkatotoo lahat ng 'yon.

0

Mar 21, 2021

Mar 21, 2021 at 2:48 PM UTC

Celestales

Prinsesa

Pagtulog na lang ang pahinga Pag gising, ikaw ang laman ng isip, ngunit Pagkapikit ng mga mata Pag-ibig mo pa rin ang hanap sa panaginip. Sa gabi'y isang bangungot; Sa araw'y malabong imahinasyon Samantalang ang pinakamasalimuot— Sabik akong magkatotoo lahat ng 'yon.

8

hindi ko na ilalagay ang sarili ko sa panganib tatanggalin ko na ang pana ni kupido sa’king dibdib 'wag mo sanang masamain kung ako’y nanlalamig napagod lang ako sa gerang isang panig lamang ang umiibig

0

Oct 3, 2020

Oct 3, 2020 at 12:42 PM UTC

yamaverita

tama na

hindi ko na ilalagay ang sarili ko sa panganib tatanggalin ko na ang pana ni kupido sa’king dibdib 'wag mo sanang masamain kung ako’y nanlalamig napagod lang ako sa gerang isang panig lamang ang umiibig

4

Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo! Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan **** isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita- Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa, Kahit ilang beses **** hanapin- Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin, Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga, Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga, Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago, Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino, Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka- Pagtakas ay wala kang mapapala, Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan. Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo, Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig, Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa, Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi **** peke ako, Na dulot ko lang ay pagpapapansin, Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko, Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin, Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin, Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro, At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko! Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako, Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa, Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito, Ngunit kaya niyo ako. Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko. DEPRESYON. ~ ✍: mula sa kolaborasyon nina PenSword at Lucifer [Kevin V. Razalan || John Nelo San Juan]

0

May 31, 2020

May 31, 2020 at 4:40 AM UTC

kevin05

KUNG SAKALING AKO AY MAKILALA MO, PAKIUSAP LAYUAN MO AKO

Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo! Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan **** isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita- Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa, Kahit ilang beses **** hanapin- Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin, Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga, Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga, Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago, Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino, Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka- Pagtakas ay wala kang mapapala, Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan. Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo, Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig, Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa, Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi **** peke ako, Na dulot ko lang ay pagpapapansin, Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko, Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin, Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin, Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro, At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko! Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako, Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa, Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito, Ngunit kaya niyo ako. Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko. DEPRESYON. ~ ✍: mula sa kolaborasyon nina PenSword at Lucifer [Kevin V. Razalan || John Nelo San Juan]

92

inaantok ako sa tunog ng printer kung paanong ang mga ngipin nito ay kumikiskis sa papel na tila ba kinakagat ito ngunit hindi ganoon kasakit may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa tunog ng maraming papel bulto bultong pinapantay at iniuuntog sa mesa na tila ba'y naghahalinghingan na dulot ng pagtatalik may halong harot sa pagitan ng mga ito landian ng mga bagay inaantok ako sa paglagapak ng stapler sa sahig na tila ba'y unang pagkikita bugso ng damdamin sa muling pagsasama may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa walang humpay na pagbukas ng pinto ang sayaw na nagmumula sa kahoy na ito tila ba'y sinasayawan ang lahat at kinukumbinsi na umuwi na tayo may halong harot sa pagitan nito landian ng mga bagay inaantok na ko

0

Nov 2, 2019

Nov 2, 2019 at 6:24 AM UTC

randomguyy

landian ng mga bagay

inaantok ako sa tunog ng printer kung paanong ang mga ngipin nito ay kumikiskis sa papel na tila ba kinakagat ito ngunit hindi ganoon kasakit may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa tunog ng maraming papel bulto bultong pinapantay at iniuuntog sa mesa na tila ba'y naghahalinghingan na dulot ng pagtatalik may halong harot sa pagitan ng mga ito landian ng mga bagay inaantok ako sa paglagapak ng stapler sa sahig na tila ba'y unang pagkikita bugso ng damdamin sa muling pagsasama may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa walang humpay na pagbukas ng pinto ang sayaw na nagmumula sa kahoy na ito tila ba'y sinasayawan ang lahat at kinukumbinsi na umuwi na tayo may halong harot sa pagitan nito landian ng mga bagay inaantok na ko

29

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

0

Sep 12, 2019

Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC

griseo

Pagod

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

57

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

0

Oct 23, 2018

Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC

august28

Ang Paligsahan Ng Buhay

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

37

ano ang pinakamaling ipilit sa kalawakan? ang naisin ang paglaho ang pagkasabik sa destinasyon ang madaling paglisan mga maling kamay na kanlungan ilang beses na tayo nagbabakasakali sa 'di mabilang na pagpapasubali sa mga bahay na akala natin ay tahanan sa mga taong ilang beses napaghandaan sa mga _baka sakaling_ hindi tayo iiwan o ang _tiwalang_ hindi tayo lilisan mga ilang beses pa dapat umulit ang palabas? may magbibigay ba ng kasiguraduhan? dahil isa lang ang sigurado ngayon ang walang pag-aalinglangang pagod ang pagsuko ang sunod-sunod na pagkalunod ang ilang beses na pag-iyak sa walang katuturan mga walang katuturan, _dapat_ pinilit nating manatili bigyang sagot ang mga tanong sa nasirang haligi tignan mo ang mga bituin isa tayo sa kanila o ang mga bulalakaw, mga bato na pinagliyab ng damdamin tignan natin ang ganda mamaya na natin alamin ang kasinungalingan nila mamaya na natin pag-isipan na ang mga liwanag na ito'y nakaraan na pagmasdan natin ang ganda mamaya na natin pag-usapan ang pagkawala matapos ang pagbagsak 'wag na nating itatak sa mga munting isipan ang nagbabadyang katapusan dahil alam na natin ang kahihinatnan sa maling paglusob sa gyera ng kalawakan at ang pagsalungat sa mga propesiya na minarkahan hintayin na lang natin ang katapusan.

0

Feb 20, 2018

Feb 20, 2018 at 9:02 AM UTC

cherryb

Untitled

ano ang pinakamaling ipilit sa kalawakan? ang naisin ang paglaho ang pagkasabik sa destinasyon ang madaling paglisan mga maling kamay na kanlungan ilang beses na tayo nagbabakasakali sa 'di mabilang na pagpapasubali sa mga bahay na akala natin ay tahanan sa mga taong ilang beses napaghandaan sa mga _baka sakaling_ hindi tayo iiwan o ang _tiwalang_ hindi tayo lilisan mga ilang beses pa dapat umulit ang palabas? may magbibigay ba ng kasiguraduhan? dahil isa lang ang sigurado ngayon ang walang pag-aalinglangang pagod ang pagsuko ang sunod-sunod na pagkalunod ang ilang beses na pag-iyak sa walang katuturan mga walang katuturan, _dapat_ pinilit nating manatili bigyang sagot ang mga tanong sa nasirang haligi tignan mo ang mga bituin isa tayo sa kanila o ang mga bulalakaw, mga bato na pinagliyab ng damdamin tignan natin ang ganda mamaya na natin alamin ang kasinungalingan nila mamaya na natin pag-isipan na ang mga liwanag na ito'y nakaraan na pagmasdan natin ang ganda mamaya na natin pag-usapan ang pagkawala matapos ang pagbagsak 'wag na nating itatak sa mga munting isipan ang nagbabadyang katapusan dahil alam na natin ang kahihinatnan sa maling paglusob sa gyera ng kalawakan at ang pagsalungat sa mga propesiya na minarkahan hintayin na lang natin ang katapusan.

39

Nakakapagod pala talaga Nakakapagod umasa sa wala, Maghintay nang walang kasiguraduhan, Masaktan nang paulit-ulit At paulit-ulit rin naman siyang walang pakealam Nakakapagod pala talagang Balikan 'yung nakaraan, 'Yung masasayang sandali na hiniling **** wag na sanang matapos, 'Yung mga araw na siya 'yung kasama mo noong namomorblema ka, Na kahit masakit at ayaw **** maalala, nandiyan pa rin Nakakapagod pala talagang Saktan ang sarili Baka kasi kapag ginawa mo 'yun, makausad ka Kahit konti, kahit sandali, kahit papaano, Kahit imposible Nakakapagod Pagod na ako Tama na Sobra na Awat na

0

Feb 10, 2016

Feb 10, 2016 at 7:53 AM UTC

blank-canvas

Pagod

Nakakapagod pala talaga Nakakapagod umasa sa wala, Maghintay nang walang kasiguraduhan, Masaktan nang paulit-ulit At paulit-ulit rin naman siyang walang pakealam Nakakapagod pala talagang Balikan 'yung nakaraan, 'Yung masasayang sandali na hiniling **** wag na sanang matapos, 'Yung mga araw na siya 'yung kasama mo noong namomorblema ka, Na kahit masakit at ayaw **** maalala, nandiyan pa rin Nakakapagod pala talagang Saktan ang sarili Baka kasi kapag ginawa mo 'yun, makausad ka Kahit konti, kahit sandali, kahit papaano, Kahit imposible Nakakapagod Pagod na ako Tama na Sobra na Awat na

20