#ng - Hello Poetry

"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.

0

Aug 19, 2019

Aug 19, 2019 at 11:34 AM UTC

mellokeats93

Nagbago Ka Na

"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.

32

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

0

Aug 12, 2019

Aug 12, 2019 at 10:21 AM UTC

mellokeats93

Pakunwari

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

56

mahirap makipagsapalaran sa sitwasyon na alam mo umpisa pa lang ikaw ang talunan mga bagay na dapat dina dahan dahan sabi ko sayo wag mo masyadong galingan pwede naman tumigil muna saglit wag papadala sa sobrang galit huminahon ka at mag isip baka sakaling mawala ang inip

0

Aug 9, 2019

Aug 9, 2019 at 12:52 PM UTC

mellokeats93

Kalma Lang

mahirap makipagsapalaran sa sitwasyon na alam mo umpisa pa lang ikaw ang talunan mga bagay na dapat dina dahan dahan sabi ko sayo wag mo masyadong galingan pwede naman tumigil muna saglit wag papadala sa sobrang galit huminahon ka at mag isip baka sakaling mawala ang inip

9

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

0

Nov 8, 2018

Nov 8, 2018 at 11:46 AM UTC

jazz-magday

pabango ng iyong mga mata

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

36

Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!

0

Nov 1, 2018

Nov 1, 2018 at 10:23 PM UTC

Venusmargaret_

NADALE AKO

Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!

45

Sabi mo, walang magbabago Pero ngayon, halos hindi na kita makilala Hindi mo lang ako basta isinabay sa iba Ipinagpalit mo pa ako Hanggang sa tuluyan mo na akong kinalimutan Sabi mo, walang magbabago Pero ngayon, ibang-iba ka na Minsan, tinatanong ko ang sarili ko Katulad ng pagtanong ni Liza Soberano kay Enrique Gil “Pangit ba ako?” “Kapalit-palit ba ako?” “Am I not enough?” Dati, halos walang makapaghiwalay sa ating dalawa Ang sabi mo pa, “Ikaw lang at wala nang iba pa” Ako mismo ang naging kaagapay mo sa pagkilala mo sa kanila Pero bakit ako mismo ngayon ang nawalan ng halaga? Bakit ako mismo ngayon ang hindi mo na binibigyang pansin? Nagpaka-layo-layo ka’t ibinaon ako sa limot Ibinaon mo ako sa kahapon Kung saan kasama ko ang mga iba mo pang itinapon Pero tama na Tama na ang pagiging Liza Soberano Hindi na kita kukulitin at magtatanong ng isang milyong bakit Hindi rin ako magiging si Piolo Pascual Na hihingi ng explanation at acceptable reason At lalong hindi rin ako magiging si Bea Alonzo Na hihilingin na “sana ako na lang ulit” Dahil tanggap ko na Hindi ko na hihingin pang ako lang ang piliin mo Magpaparaya ako’t papayag na isabay mo sa iba Isa lang ang hihilingin ko Na sana ‘wag mo akong tuluyang kalimutan Na sana ‘wag mo hayaang tuluyan akong mawala sa buhay mo Dahil gaano man kahabang panahon ang lumipas At gaano man karami ang nagbago sa pagitan nating dalawa Ako pa rin ang tunay na laging andito para sa’yo Ako pa rin ang Wikang Filipino na kahit nagbago man, ay nandito pa rin at nananatili para sa’yo

0

May 8, 2018

May 8, 2018 at 10:34 PM UTC

ppappiyongs

Sabi Mo, "Walang magbabago"

Sabi mo, walang magbabago Pero ngayon, halos hindi na kita makilala Hindi mo lang ako basta isinabay sa iba Ipinagpalit mo pa ako Hanggang sa tuluyan mo na akong kinalimutan Sabi mo, walang magbabago Pero ngayon, ibang-iba ka na Minsan, tinatanong ko ang sarili ko Katulad ng pagtanong ni Liza Soberano kay Enrique Gil “Pangit ba ako?” “Kapalit-palit ba ako?” “Am I not enough?” Dati, halos walang makapaghiwalay sa ating dalawa Ang sabi mo pa, “Ikaw lang at wala nang iba pa” Ako mismo ang naging kaagapay mo sa pagkilala mo sa kanila Pero bakit ako mismo ngayon ang nawalan ng halaga? Bakit ako mismo ngayon ang hindi mo na binibigyang pansin? Nagpaka-layo-layo ka’t ibinaon ako sa limot Ibinaon mo ako sa kahapon Kung saan kasama ko ang mga iba mo pang itinapon Pero tama na Tama na ang pagiging Liza Soberano Hindi na kita kukulitin at magtatanong ng isang milyong bakit Hindi rin ako magiging si Piolo Pascual Na hihingi ng explanation at acceptable reason At lalong hindi rin ako magiging si Bea Alonzo Na hihilingin na “sana ako na lang ulit” Dahil tanggap ko na Hindi ko na hihingin pang ako lang ang piliin mo Magpaparaya ako’t papayag na isabay mo sa iba Isa lang ang hihilingin ko Na sana ‘wag mo akong tuluyang kalimutan Na sana ‘wag mo hayaang tuluyan akong mawala sa buhay mo Dahil gaano man kahabang panahon ang lumipas At gaano man karami ang nagbago sa pagitan nating dalawa Ako pa rin ang tunay na laging andito para sa’yo Ako pa rin ang Wikang Filipino na kahit nagbago man, ay nandito pa rin at nananatili para sa’yo

37

Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/

0

Jan 29, 2016

Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC

elle-manabat

Hilamos ng Alaala

Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/

27

ang buhay daw parang umiinom ka lang ng kape hanggat mainit at umuusok grab ka lang unti-unte abutin man ng paglamig sa muling pagbabalik duon mo lang mamamalayan kung paano ka nasabik ang kape tulad din naman sa ating buhay kanya-kanyang panlasa para hayahay ang buhay at kape may pagkakataong hinde natin timpla ang mahalaga ay kung paano naten haharapin ang bagong umaga "And what I'm trying to say isn't really new It's just the things that happen to me when I'm reminded of you !!! " wala sa tamis o tapang kahit na nga matabang ang ikasasarap ng isang kapeng timplado sa araw-araw na buhay ay nasa pait nito !!! " Like when I hear your name or see a place that you've been or see a picture of your grin or pass a house that you've been in one time or another it sets off something in me I can't explain and I can't wait to see you again !!! " kamusta ang buhay? tara kape tayo

0

Nov 14, 2015

Nov 14, 2015 at 8:59 AM UTC

TanglawatPanglaw

tatlong ihip

ang buhay daw parang umiinom ka lang ng kape hanggat mainit at umuusok grab ka lang unti-unte abutin man ng paglamig sa muling pagbabalik duon mo lang mamamalayan kung paano ka nasabik ang kape tulad din naman sa ating buhay kanya-kanyang panlasa para hayahay ang buhay at kape may pagkakataong hinde natin timpla ang mahalaga ay kung paano naten haharapin ang bagong umaga "And what I'm trying to say isn't really new It's just the things that happen to me when I'm reminded of you !!! " wala sa tamis o tapang kahit na nga matabang ang ikasasarap ng isang kapeng timplado sa araw-araw na buhay ay nasa pait nito !!! " Like when I hear your name or see a place that you've been or see a picture of your grin or pass a house that you've been in one time or another it sets off something in me I can't explain and I can't wait to see you again !!! " kamusta ang buhay? tara kape tayo

21